Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1539 – 16 қазан 1608) – ағылшын жазушысы, Ұлыбританияның құпия кеңесшісі және Ирландияның бас мемлекеттік хатшысы.
English writer (c. 1539–1608)
Sir Geoffrey Fenton (c. 1539 – 19 October 1608) was an English writer, Privy Councillor, and Principal Secretary of State in Ireland.
Кітап шығармашылығының алғашқы жылдары
Джеффри (Лодж оны Жеффри деп жазған) 1539 жылы Англияның Нотингемшир графтығындағы Стёртон-ле-Стиплде Генри Фентон мен Лестершир графтығындағы Колеортон-Холлдың Ричард Бомонттың қызы Сисели Бомонттың ұлы болып дүниеге келді. Ол теңізші Эдвард Фентонның бауыры болған. Джеффри жастық шағында Испания мен Италияға сапарлаған деген аңыз бар; мүмкін, 1566 жылы сэр Томас Хобидің сүйемелдемесімен Парижге барған болар, себебі ол 1567 жылы сол жерде тұрып, француз және латын тілдерінен жазылған "Certaine tragicall discourses" еңбегін жазды. Бұл кітап – Маттео Банделлоның "Новеллаларының" француз тіліне Франсуа де Беллефорест жасаған аудармасының еркін аудармасы. 1579 жылға дейін Фентон әдеби жұмыстарын жалғастырып, 1572 жылы "Монофило", 1575 жылы Гевараның еңбектерінен жинақталған "Алтын хаттар" және протестанттық көзқарастарға бағытталған түрлі діни трактаттарды жариялады. 1579 жылы Фентон француз тілінен аударған және Елизавета патшайымға арнаған Гвиччардинидің тарихы жарық көрді.
Geoffrey (spelt Jeffrey by Lodge) was born in 1539, the son of Henry Fenton of Sturton le Steeple, Nottinghamshire, England and Cicely Beaumont, daughter of Richard Beaumont of Coleorton Hall, Leicestershire, and was the brother of Edward Fenton the navigator. Geoffrey is said to have visited Spain and Italy in his youth; possibly he went to Paris in Sir Thomas Hoby's train in 1566, for he was living there in 1567, when he wrote Certaine tragicall discourses written oute of Frenche and Latin. This book is a free translation of François de Belleforest's French rendering of Matteo Bandello's Novelle. Until 1579 Fenton continued his literary labours, publishing Monophylo in 1572, Golden epistles gathered out of Guevaraes workes as other authors 1575, and various religious tracts of strong Protestant tendencies. In 1579 appeared the Historie of Guicciardini, translated out of French by Fenton and dedicated to Queen Elizabeth.
Ирландия
Лорд Бергли арқылы ол 1580 жылы Ирландияның жаңа Лорд-депутаты, Лорд Грей де Уилтонның хатшысы лауазымын алды, осылайша ақын Эдмунд Спенсермен бірге жұмыс істеді. Содан кейін Фентон Ирландияда патшайымға қызмет ету үшін әдебиеттен бас тартып, мемлекеттік істерге белсенді кірісті. Ол Римнің "шайтандық ағымына" қарсы күрескен, патшаның ең қауіпті адамдарын өлтіруге шақырған жанкешті протестант еді. Жазған есептері арқылы патшайымның сеніміне қол жеткізді, бірақ 1587 жылы Дублинде қарыздары үшін, сол кездегі губернатор сэр Джон Перроттың бұйрығымен тұтқындалды және қала көшелерімен шынжырланған күйі әкелінді. Бірақ көп ұзамай босатылып, келесі жылдары Перроттың құлауына себепкер болды. 1589 жылы Фентон рыцарь атағын алды, ал 1590–1591 жылдары Лондонда өткен Перроттың даулы импичментіне комиссар ретінде қатысты, ол бұрынғы губернаторға өлім жазасы кесілуімен аяқталды. 1603 жылға қарай ол Ирландияда Бас мемлекеттік хатшы және Құпия кеңесші болды. Фентон плантациялардағы орман шаруашылығына қатысты жүргізген саясаты, стратегиялық ресурс ретінде сақтауға мән бермей, қысқа мерзімді коммерциялық пайдалану мен ауыл шаруашылығы үшін жерді тазалауға басымдық берді.
Through Lord Burghley he obtained, in 1580, the post of secretary to the new Lord Deputy of Ireland, Lord Grey de Wilton, and thus became a fellow worker with the poet, Edmund Spenser. Fenton thereafter abandoned literature for service to the Crown in Ireland. He proved himself a zealous Protestant, who worked against the "diabolicall secte" of Rome, and urged the assassination of the Crown's most dangerous subjects. He secured the Queen's confidence with his written reports, but was arrested at Dublin in 1587 by the authority of the sitting governor, Sir John Perrot, on account of his debts, and was paraded in chains through the city. He was soon released, and made himself an instrument in Perrot's downfall in the following years. In 1589 Fenton was knighted, and in 1590–1591 he acted as a Commissioner at London in the controversial impeachment of Perrot, which concluded when a death sentence was passed upon the former governor. By 1603 he was Principal Secretary of State, and Privy Councillor, in Ireland. The policies Fenton promoted in relation to woodlands in the Plantations encouraged short term commercial exploitation and clearance for agriculture, giving little weight to their conservation as a strategic resource.
Кейінгі өмірі
Фентон шотландтарды, әсіресе Шотландия королі VI Джеймсті ұнатпағандығы айтылады, сондықтан Джеймс Англия тажына Англия королі I Джеймс ретінде отырғанда Фентонның лауазымы қауіпке ұшырады, бірақ Сесил оның ісін қолдады, және 1604 жылы ол өмір бойына бекітілді, алайда оны сэр Ричард Кокпен бөлісуге мәжбүр болды. Фентон 1608 жылы қайтыс етті және Дублиндегі Сент-Патрик соборында жерленді.
Fenton is said to have disliked the Scots and in particular James VI of Scotland, so upon James's succession to the English crown as James I of England, Fenton's post was in danger, but Cecil exerted himself in his favour, and in 1604 it was confirmed to him for life, though he had to share it with Sir Richard Coke. Fenton died in 1608, and was buried in St Patrick's Cathedral, Dublin.
Отбасы
1585 жылғы маусымда Фентон доктор Роберт Уэстонның қызы, бұрынғы Ирландияның лорд-канцлері және оның бірінші әйелі Элис Дженингстен туған Элис Фентонға үйленді. Ол сондай-ақ Мит епископы доктор Хью Брэйдидің жесірі болған. Олардан екі бала дүниеге келді: Сэр Уильям Фентон және 1603 жылы Корк графының бірінші графы Ричард Бойльге үйленген Кэтрин. Бірр замкісінің Парсонс әулеті, Росс графы атағын иеленушілер, Фентонның қарындасы Кэтрин арқылы туыс, ол Лестерширлік Джеймс Парсонсқа үйленген.
Fenton married in June 1585, Alice, daughter of Dr Robert Weston, formerly Lord Chancellor of Ireland by his first wife Alice Jenyngs, and widow of Dr Hugh Brady, bishop of Meath, by whom he had two children — a son, Sir William Fenton, and a daughter, Catherine, who in 1603 married Richard Boyle, 1st Earl of Cork. The Parsons family of Birr Castle, who hold the title Earl of Rosse, are collateral descendants of Fenton through his sister Catherine, who married James Parsons of Leicestershire.