Орегон эксперименті: қала құрылысы мен архитектураға қатысушылық жолы
The Oregon Experiment
Орегон эксперименті (1975) кітабындағы қала құрылысы, архитектура және жоспарлау теориясы. Университет кампусын жаңарту, студенттер наразылығы тақырыбы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1975 жылғы кітап
1975 book
«Орегон эксперименті» – Кристофер Александр және оның әріптестері Мюррей Сильверштейн, Шломо Ангел, Сара Ишикава және Денни Абрамс жазған 1975 жылғы кітап. Ол Орегон штатының Юджин қаласындағы Орегон университетінің кампусының қауымдастығын жоспарлау бойынша жүргізілген тәжірибелік зерттеуді сипаттайды. Бұл зерттеудің нәтижесінде архитектура және жоспарлау теориясы қалыптасты, ол топтың кейіннен жарияланған, көбірек танымал «Үлгілік тіл» және «Құрылыстың уақытсыз жолы» атты еңбектерінде егжей-тегжейлі сипатталған. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында Орегон университетінің студенттері мен оқытушылары кампустың аумағында жүретін ағаш тасымалдау машиналарын, 19 ғасырға дейінгі зираттың бұзылуын, әскери шақыруды, Оңтүстік-Шығыс Азиядағы басқыншылықтар мен оккупацияларды, сондай-ақ университет студенттердің ата-аналарының орнына әрекет ететіндей сезімді тудыратын жағдайға қарсылық білдірді. Бұған қоса, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін салынған ғимараттардың архитектурасы брутализм стилінде болды, ол эстетикалық тұрғыдан қарама-қарсы пікірлерге бөлінді. Кампус қауымдастығы өз өмірі мен қоршаған ортаны бақылауға алуды қалады. Университет әкімшілігі Калифорния университеті Берклиден жүлделі, радикалды профессорды жұмысқа алып, университет қауымдастығының өз кеңістігін құру процесін жобалауға тапсырды. Орегон университеті кейіннен бестселлерге айналған «Үлгілік тіл» кітабының материалдары үшін тәжірибелік сынақ алаңына айналды. Кітапта кез келген орында өзгерістер жасау үшін «сезім» басты өлшемшарт болуы керек екені айтылады. Кампус аумағындағы жақсартулар ең көп көмекке мұқтаж жерлерден басталуы керек. Үлгілер, яғни жалпылама проблемаларға табылган тиімді шешімдер, қауымдастық энциклопедиясында болуы тиіс. Ірі монолиттік жобалардың экономикалық және саяси күшін шектеуге көңіл бөлу керек. Орындар адамдар үшін жасалуы керек, оларды толықтырып, оларға күш беруі керек, ал адамдар өз қауымдастығын құруға белсенді қатысуы керек.
The Oregon Experiment is a 1975 book by Christopher Alexander and collaborators Murray Silverstein, Shlomo Angel, Sara Ishikawa, and Denny Abrams. It describes an experimental approach to campus community planning at the University of Oregon, in Eugene, Oregon which resulted in a theory of architecture and planning described in the group's later published and better known volumes A Pattern Language and The Timeless Way of Building. In the late 1960s and early 1970s, students and faculty at the University of Oregon protested against log trucks driving through campus; against the destruction of a 19th century cemetery; against the military draft and the invasions and occupations in Southeast Asia; and against the idea that the university was acting in place of students' parents. On top of this, buildings created since the end of World War II included Brutalist architecture, which was aesthetically polarizing. The campus community wanted more control over their lives, and their environment. The university administration took the conciliatory measure of hiring an award winning, radical professor from University of California, Berkeley, to design a process by which the community of the university could create its own space. The University of Oregon became the experimental testbed for material that later became the bestselling book A Pattern Language. The book prescribed that "feeling" should be the primary criterion used for making changes to any place. Improvements to the campus should be made first to those places that needed the most help. Patterns, or good solutions to generic problems, should be available in a community encyclopedia. Care should be taken to curb the economic and political power of large monolithic projects. Places should be shaped for people, to make them feel more whole, and to nourish them; and people should be involved in the construction of their community.
Бүгін
Орегон университетінің жаңа кампус ғимараттарының көпшілігі пайдаланушылар топтарының қатысуының нәтижесін көрсетеді. 1980 жылдардың соңында Орегон университетінің ғылыми кешенінің құрылысына қатысты құжаттамада "үлгілік тіл" жобалау принциптері қолданылғаны сипатталған. Дегенмен, кампустағы басқа ғимараттар тек оның демеушісінің көзқарасын бейнелейді. Мысалы, Хатфилд Даулин кешені құрылысты жоспарлауға және басқаруға Орегон университетінің ешқандай қатысы болмағаны белгілі болғанда, қырқыс пікір тудырды. Ғимарат университет жеріне салынды және Nike-тің негізін қалаушыларының бірі оны сыйлық ретінде табыс етті. Университеттегі футбол әкімшілігі және операциялары бойынша аға спорттық директор Джефф Хокинс: "Біз Nike университетіміз" деді. Хокинс сөзін кейін нақтылап, Орегон университеті мен Nike арасындағы ортақ идеалдар мен құштарлық туралы метафоралық түрде айтқанын түсіндірді. Пайдаланушылар топтарының қатысуы туралы ештеңе айтылмады.
Most new campus buildings at the University of Oregon reflect the influence of participation by user groups. Documentation related to the building of the University of Oregon science complex in the late 1980s describes 'pattern language' planning principles in process. However, another variety of campus buildings reflects only the vision of its donor. The Hatfield Dowlin Complex, for example, stirred controversy when it was learnt that the University of Oregon had no part in planning nor managing construction. The building was constructed on university property and presented as a gift, by a co founder of Nike. Jeff Hawkins, Senior Associate Athletic Director of Football Administration and Operations at the university, was quoted as saying, "We are the University of Nike." Hawkins later clarified his comment, stating that he was speaking metaphorically about the shared ideals and passions between the University of Oregon and Nike. Participation of user groups was not mentioned.