Чарльз Фелпс Тафт II: Цинциннатидің экс-мэрі және саяхатшы
Charles Phelps Taft II
Чарльз Фелпс Тафт II – АҚШ саяхатшысы, Цинциннати қаласының мэрі (1955-1957). Тафт отбасының мүшесі, республикандық партия өкілі. Қала басқаруда жетістіктерге жеткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка саясаткері Президент Тафттың ағасы Чарльз Фелпс Тафт II (20 қыркүйек 1897 - 24 маусым 1983) - АҚШ-тың Республикашыл партиясының саясаткері және Тафт отбасының мүшесі. 1955 жылдан 1957 жылға дейін Огайо штатының Цинциннати қаласының мэрі болды. Өзінің отбасы мүшелері сияқты, Тафт республикалық сайлау мақсатында республикашы болды. Алайда, Цинциннатиде муниципалдық қызметке үміткер болған кезде Тафт Хартия партиясының мүшесі болды. Ол мэр болған кезде, Fortune журналы Цинциннатиді АҚШ-тағы ең жақсы басқарылатын үлкен қала деп атады. Қала әкімі болғандықтан, ол "Мистер Цинциннати" деген лақап ат алды.
American politician
President Taft's brother
Charles Phelps Taft II (September 20, 1897 – June 24, 1983) was a U. S. Republican Party politician and member of the Taft family. From 1955 to 1957, he served as Mayor of Cincinnati, Ohio. Like other members of his family, Taft was a Republican for the purposes of statewide elections. However, when running for municipal office in Cincinnati, Taft was a member of the Charter Party. During his term as mayor, Fortune magazine ranked Cincinnati as the best managed big city in the United States. As mayor, he gained the nickname "Mr. Cincinnati".
Ерте өмір
Чарльз Фелпс Тафт II Огайо штатының Цинциннати қаласында дүниеге келді. Ол президент Уильям Говард Тафт пен бірінші ханым Хелен Херрон Тафттың үш баланың ең кішісі болды. Оның бауырлары АҚШ сенаторы Роберт А. Тафт және Брин-Мор колледжінің профессоры Хелен Тафт Мэннинг болды. Ол өзінің ағасы, АҚШ конгрессмені Чарльз Фелпс Тафттың есімімен аталған. Тафт ақ үйге әкесінің президент болып сайлануы кезінде 11 жаста болған. Әкесі Соғыс министрі болған кезде, ол Президент Теодор Рузвельттің балаларымен жиі ойнайтын. 1909 жылы 17 мамырда, анасы қатты инсульт алған күні, оған "аденоидты қанды операция" жасалды. Тафт Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясында қызмет ету үшін Йель университетінен түсіп, кейін 1918 жылы бітіру үшін қайтып келді, содан кейін 1921 жылы Йель заң мектебінен заң біліміне ие болды. Ол Бета Тета Пи мүшесі және 1918 жылы "Скалл энд Боунз" студенттік қоғамына кірісті.
Charles Phelps Taft II was born in Cincinnati, Ohio, the youngest of three children born to President William Howard Taft and First Lady Helen Herron Taft. His siblings were U. S. Senator Robert A. Taft and Bryn Mawr College professor Helen Taft Manning. He was named after his uncle, U. S. Congressman Charles Phelps Taft. Taft was only 11 years old when he moved to the White House, upon his father's election as President. During his father's tenure as Secretary of War, he was a frequent playmate of President Theodore Roosevelt's children. On the morning of May 17, 1909, the same day his mother suffered a severe stroke, he underwent a "bloody adenoid operation". Taft dropped out of Yale University in order to serve in the United States Army during World War I and later returned to graduate in 1918, and then earned his law degree from Yale Law School in 1921. He was a member of Beta Theta Pi and a 1918 initiate into the Skull and Bones student society.
Мансап
Заң факультетін бітіргеннен кейін Тафт заңгер болып, Цинциннатидің жергілікті саясатында белсенді болды. 1925 жылы ол Cincinnati-дің АҚШ-тағы қала басқарушысын қабылдауға арналған алғашқы ірі қалаға айналған үй ережесін енгізуге көмектесті. Сол жылы ол Халықаралық YMCA-ның ең жас президенті болды. 1926 жылы ол ағасы Роберт А. Тафтпен бірге Цинциннатидегі "Taft Stettinius & Hollister" заң фирмасын құруға көмектесті. 1927-1928 жылдары Гамильтон округінің прокуроры болды. Ол Синциннати қалалық кеңесінде үш рет, 1938 жылдан 1942 жылға дейін, 1948 жылдан 1951 жылға дейін және 1955 жылдан 1977 жылға дейін қызмет етті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Федералдық қауіпсіздік агенттігінде АҚШ-тың Қоғамдық соғыс қызметінің директоры, кейіннен Президент Франклин Д. Рузвельт тұсында Мемлекеттік департаменттегі Экономикалық істер директоры болып қызмет етті. 1947 жылдан 1948 жылға дейін Америкадағы Мәсіх шіркеулерінің Федералды кеңесінің бірінші президенті болып қызмет етті. 1952 жылғы сайлауда ол Огайоның губернаторы лауазымына үміткер болып, Франк Лаушеден жеңілді.
Upon graduation from law school, Taft practiced law and became active in Cincinnati local politics. In 1925, he helped introduce the home rule charter under which Cincinnati became the first major city in the United States to adopt the city manager form of government. Later that year, he became the youngest President of the International YMCA. In 1926, he and his brother Robert A. Taft helped form the Cincinnati law firm Taft Stettinius & Hollister. From 1927 to 1928, he served as Hamilton County Prosecutor. He served on the Cincinnati City Council three times, from 1938 to 1942, from 1948 to 1951, and from 1955 to 1977. During World War II, he served as Director of U. S. Community War Service at the Federal Security Agency and later as Director of Economic Affairs at the State Department, under President Franklin D. Roosevelt. From 1947 to 1948, he served as the first layman President of the Federal Council of the Churches of Christ in America. In the 1952 election, he ran unsuccessfully for Governor of Ohio, losing to incumbent Frank Lausche.
Жеке мүдделер
Тафт Cincinnati Reds бейсбол командасының құмар жанкүйері болды және кейде қалалық кеңес отырыстарында радиодан ойынды құлаққаппен тыңдады. Сонымен қатар ол балық аулауға құштар адам еді. Ол қайтыс болған кезде оның қабіріне "Балық аулауға кетті" деген эпитафия жазылды Спринг-Гроув қорымы, Цинциннати. Ол онжылдықтар бойы Цинциннатидегі Христос шіркеуінің соборының (Епископтық приходтың директорлар кеңесінде) қызмет етті. Ол 1928 жылдан 1941 жылға дейін, 1942 жылдан 1949 жылға дейін Жоғарғы Уорден (кеңес төрағасы) және 1950 жылдан 1977 жылға дейін Жоғарғы Уорден (кеңес төрағасы) болып қызмет етті. Крисч шіркеуінің соборы ғимаратының оңтүстік-батыс бұрышындағы үлкен мүсін оған арналған және оны тапсырыс берген суретші Тимоти С. Веррелл (ж. 1957) деп аталады. Ол кедейлер үшін күрескен чемпион ретінде танылды және 1950-ші жылдары шіркеуге баратын африкалық американдықтардың жоқ екенін зерттеуге тырысты. Кейінгі жылдары ол көп уақытын әкесі балалық шағындағы үйін сақтауға арнады, ол Уильям Говард Тафт ұлттық тарихи орны болды.
Taft was an avid fan of the Cincinnati Reds baseball team and sometimes listened to games on the radio with an earplug during city council meetings. In addition, he was an avid fisherman whose trademark was a canoe tied to his car in anticipation of his next fishing trip. When he died, the epitaph "Gone fishing" was inscribed on his grave at Spring Grove Cemetery in Cincinnati. He served on the vestry (board of directors for an Episcopal parish) of Christ Church Cathedral in Cincinnati for decades. He served as a vestry member from 1928 to 1941, Junior Warden (vice president of the board) from 1942 to 1949, and Senior Warden (president of the board) from 1950 to 1977. The large sculpture on the southwest corner of the Christ Church Cathedral building is commemorated to him and was created by the commissioned artist, Timothy S. Werrell (b. 1957). He was known to be a champion for the poor and worked to study why there were no African Americans attending the church in the 1950s. In his later years he spent much time preserving his father's childhood home, which became the William Howard Taft National Historic Site.
Дау
1952 жылы (Қайтыс шіркеуінің аға күзетшісі қызметін атқарып жүргенде) Тафтты Цинциннати қалалық кеңесінің алғашқы афроамерикалық мүшесі Джесси Д. Локер, ол өзі құрылысын жүргізіп жатқан жылжымайтын мүліктерінің құжаттарына нәсілдік шектеулер енгізді деп айыптады. Осы құжаттарда былай делінген: «Бұл үй-жайлар сатылмайды, жалға берілмейді немесе, қызметші ретінде жұмыс істеуден басқа, еуропалық нәсілге жатпайтын ешкімге жалданбайды және тұруға рұқсат етілмейді». Мұндай ережелер 1948 жылы АҚШ Жоғарғы Сотымен заңсыз және конституцияға қайшы деп танылған болатын. Бірақ Тафт өзін қорғап, былай деді: «Соғыс жылдары Вудсайд Хоумс және Шоано Трейлде 265 жақсы үй салдым және осыған қатты мақтанамын. Мен мұны тек қарызға алынған ақшамен ғана істей алдым, және сол кезде мен де, ешкім де, осындай шарттарсыз, кез келген қаржы мекемесінен бір тиын да қарыз ала алмайтын еді».
In 1952 (while he was Senior Warden at Christ Church), Taft was accused by Cincinnati Councilman Jesse D. Locker, the first Black council member in Cincinnati, of inserting restrictive race clauses into the deeds of properties he was developing. These clauses read, “These premises shall not be sold, leased or rented to, nor occupied by, except as a servant, anyone not of the Caucasian Race”. Though these types of clauses had been deemed illegal and unconstitutional by the U. S. Supreme Court in 1948, Taft defended himself by saying, “I built 265 good houses during the war at Woodside Homes and Shawanoe Trail and I am proud of them. I could only do that on borrowed money, and at that time I nor anyone else could borrow a dime from any financial institution I know, for any such purpose, without such clauses in the deeds”.