Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джулианстаун шайқасы 1641 жылғы 27 қарашада Ирландияның 1641 жылғы көтерілісі кезінде Лут графтығындағы Джулианстаунның жанында болды. Дублин үкіметі Дрогеда гарнизонын күшейту үшін жіберген әскер ирланд көтерілісшілерінің шабуылына ұшырап, жартылай жойылды.
The Battle of Julianstown was fought on 27 November 1641 near Julianstown in County Louth during the Irish Rebellion of 1641. A force sent by the Dublin government to reinforce the garrison of Drogheda was ambushed by Irish rebels and nearly destroyed.
Өмірбаян
1641 жылдың қазан айында Ирландия көтерілісі басталғанда, көтерілісшілер Ольстердің көп бөлігін басып алып, содан кейін Дублинге қарай жылжыды. 21 қарашада олар Дрогеданы қоршауға алды, ал Дублин үкіметі гарнизонға көмек үшін қосымша күштер жинады.
At the beginning of the Irish Rebellion in October 1641, the rebels over ran most of Ulster before moving south towards Dublin. On 21 November, they besieged Drogheda and the Dublin government assembled reinforcements to support the garrison.
Шайқас
Көмекші күштер асығыс түрде жиналды, ал оның сарбаздары көбінесе жаттығусыз болды, олардың көпшілігі солтүстіктен келген, аштан жапа шеккен босқындар еді, олар күшке енгізілді. Бұл отрядты сэр Патрик Вемисс басқарды және 50 атты және шамамен 600 жаяу әскерден, оларды сержант-майор Ропер басқарды. Көтерілісшілерге Филип О'Райли мен Майлз О'Райли жетекшілік етті, екеуі де Каван графтығынан шыққан ирланд көшбасшылары. Олардың 300 аттыдан тұратын 3000 адамдық күші тәжірибелі командирлермен бірге Дрогеданың оңтүстігіне орналастырылып, гарнизонды толық қоршауды аяқтауға тағайындалған. Шабуылдың таңында көтерілісшілер үкімет әскерлерінің жақындап келе жатқанын сезіп, тықсыруға дайындалды. Олар тұзақ құрғанда, Вемисс қателікпен әскерлеріне "кері жүру" бұйрығын берді, бұл оларды кері шегінгендей қозғалысқа итерді. Көтерілісшілер жағдайды толыққанды пайдаланып, дереу шабуылға көшті, бұл қарсыластарының арасында үрей мен шатасу тудырды, олардың көпшілігі қаруларын тастап, қашуға тырысты. Кавалерия үш роталық жаяу әскермен бірге Дрогедаға енгенімен, қалғандары қаза тапты немесе тұтқынға алынды.
The relief force was hastily put together and its soldiers largely untrained, many being half starved refugees from the north who had been pressed into service. The detachment was commanded by Sir Patrick Wemyss and was composed of 50 horse and around 600 foot, led by Sergeant Major Roper. The rebel forces were led by Philip O'Reilly and Miles O'Reilly, both Irish leaders from County Cavan. Their force of 3,000 men including 300 horse had experienced commanders and appears to have been assigned to the south of Drogheda to complete the encirclement of the garrison. On the morning of the battle, the rebels became aware of the approach of the government troops and prepared an ambush. When they sprang their trap, Wemyss mistakenly ordered his men to "countermarch" which caused them to move backwards as if they were retreating. The rebels took full advantage of the situation and immediately charged, causing panic and confusion among their opponents, many of whom threw down their weapons and attempted to escape. Although the cavalry entered Drogheda along with three companies of infantry, the rest were killed or captured.
Салдары
Олардың толық жеңісі ирланд әскерлерінің моральдық күйін арттырып, бүлікті бүкіл Ирландияға таратуға көмектесті. Орманд графына, үкімет әскерінің жаңадан тағайындалған қолбасшысына, шайқас көтерілісшілердің табандылығын және олардың ісіне қолдаудың деңгейін көрсетті.
The completeness of their victory was an important morale boost for the Irish troops and helped to spread the revolt throughout Ireland. For the Earl of Ormond, newly appointed commander of the government army, the battle showed the determination of the rebels and the degree of support for their cause.