Қандағы алкоголь концентрациясын өлшеу құралы

Кіріспе

Қандағы алкоголь концентрациясын анықтауға арналған құрылғы

Атестаз немесе алкоголь анализаторы (тыныс және анализатор/анализатордың қосындысы) – бұл тыныстағы алкоголь мөлшерін (ТАМ) өлшейтін құрылғы. Атауы 1950 жылдары өнертапқыш Роберт Франк Боркенштейн әзірлеген құралдардың Breathalyzer сауда белгісінің жалпыланған атауы болып табылады.

Шығу тегі

Адам денесіндегі алкогольді анықтау үшін тынысты пайдалану мүмкіндігін зерттеу 1874 жылға дейін барып жетеді, сол кезде Фрэнсис Э. Ансти аз мөлшерде алкогольдің тыныспен шығарылатынын байқаған. 1927 жылы Эмиль Боген тыныс талдау туралы мақала жариялады. Ол футбол допшасында ауа жинап, содан кейін осы ауаны алкоголь іздеріне тексерді, 2 литр шығарылған тыныстағы алкогольдің мөлшері 1 см³ несептен сәл жоғары екенін анықтады. Сол 1927 жылы Чикаголық химик Уильям Дункан МакНалли судың ішіндегі химиялық заттар арқылы өтетін тыныстың түсін өзгертетін алкогольді тексеру құралын ойлап тапты. Оның өнертабысын үй шаруасындағы әйелдерге күйеулерінің ішімдік ішкенін тексеру үшін пайдалануға ұсынды. 1927 жылдың желтоқсанында Англияның Марлборо қаласында полиция хирургы доктор Горски күдіктіге футбол допшасын тынысымен толтыруды бұйырды. 2 литр тынысында 1,5 мг этанол болғандықтан, Горски сотта күдіктінің "50% мас" екенін мәлімдеді. Алкогольге төзімділік әртүрлі болғандықтан, алкогольдің қандағы концентрациясынан (BAC) айырмашылығы, маскүнемдікті стандарт ретінде пайдалану талдаудың дұрыстығын күмәнде қалдыруы мүмкін. Дегенмен, бұл оқиға тыныс талдауының негізгі принциптерін көрсетеді. 1931 жылы алғашқы практикалық жол бойындағы тыныс тексеру құралы – Индиана университетінің медицина мектебінің Ролла Нил Харгер жасаған мас өлшегіш болды. Мас өлшегіш машинаның ішіндегі шарға жүргізушінің тыныс үлгісін тікелей жинады. Тыныс үлгісі содан кейін қышқылданған калий перманганаты ерітіндісі арқылы сорғыланды. Егер тыныста алкоголь болса, ерітіндінің түсі өзгереді. Түс өзгерісі қаншалықты күшті болса, тыныстағы алкогольдің мөлшері де соншалықты көп болады. Мас өлшегішті Нью-Джерси штатының Ред-Банк қаласындағы Стивенсон корпорациясы өндіріп, сатты. 1954 жылы Роберт Франк Боркенштейн (1912–2002) Индиана штатының полициясында капитан, кейін Индиана университетінің Блумингтон қаласындағы профессоры болды. Оның Breathalyzer тауарлық белгісі алкоголь концентрациясын анықтау үшін химиялық тотығу және фотометрияны пайдаланды. Breathalyzer құралының пайда болуы құқық қорғау органдарына тыныс талдау арқылы адамның мас болу деңгейін анықтауға мүмкіндік беретін жылдам және портативті тестпен қамтамасыз етті. Кейінгі тыныс талдағыштары негізінен инфрақызыл спектроскопияға көшті. 1967 жылы Ұлыбританияда Билл Дюси мен Том Парри Джонс алғашқы электронды алкотестерді жасап, сатуға шығарды. Олар Кардифф қаласында "Лайон Лабораториясын" құрды. Дюси – электр инженері, ал Том Парри Джонс – UWIST оқытушысы. 1967 жылғы Жол қауіпсіздігі заңы Ұлыбританияда жүргізушілердің қанындағы алкогольдің ең жоғары деңгейін заң жүзінде белгіледі, одан асып кетсе автомобиль жүргізу қылмыс болып есептелді; сонымен қатар елдің барлық полиция бөлімдеріне қолжетімді жол бойындағы алкотестерді енгізді. 1979 жылы "Лайон Лабораториясының" "Alcolyser" деп аталатын нұсқасы, тыныстағы алкогольдің белгілі бір деңгейінен жоғары түсі өзгеретін кристалдармен толтырылған түтікшелерді қамтитын, полиция қолдануына бекітілді. "Лайон Лабораториясы" 1980 жылы бұл өнім үшін Технологиялық жетістіктер үшін Король сыйлығын жеңіп алды және ол бүкіл әлем бойынша сатыла бастады. Бұл кейінгі модельдерде кристалдардың орнына отын элементі спирт сенсорлары қолданылды, бұл жол бойындағы тестілеудің сенімділігін арттырды және полиция бөлімшесінде қан немесе несеп үлгілерін алу қажеттілігін жойды. 1991 жылы "Лайон Лабораториясы" американдық MPD, Inc компаниясына сатылды. Кейбір жартылай өткізгіш модельдер сенсор модулін калибрлеу зертханасына жіберудің қажеті болмай, ауыстыруға арналған етіп жасалған.

Research into the possibilities of using breath to test for alcohol in a person's body dates as far back as 1874, when Francis E. Anstie made the observation that small amounts of alcohol were excreted in breath. In 1927, Emil Bogen produced a paper on breath analysis. He collected air in a football bladder and then tested this air for traces of alcohol, discovering that the alcohol content of 2 litres of expired air was a little greater than that of 1 cc of urine. Also in 1927, a Chicago chemist, William Duncan McNally, invented a breathalyzer in which the breath moving through chemicals in water would change color. One suggested use for his invention was for housewives to test whether their husbands had been drinking. In December 1927, in a case in Marlborough, England, Dr. Gorsky, a police surgeon, asked a suspect to inflate a football bladder with his breath. Since the 2 liters of the man's breath contained 1.5 mg of ethanol, Gorsky testified before the court that the defendant was "50% drunk". The use of drunkenness as the standard, as opposed to BAC, perhaps invalidated the analysis, as tolerance to alcohol varies. However, the story illustrates the general principles of breath analysis. In 1931 the first practical roadside breath testing device was the drunkometer developed by Rolla Neil Harger of the Indiana University School of Medicine. The drunkometer collected a motorist's breath sample directly into a balloon inside the machine. The breath sample was then pumped through an acidified potassium permanganate solution. If there was alcohol in the breath sample, the solution changed color. The greater the color change, the more alcohol there was present in the breath. The drunkometer was manufactured and sold by Stephenson Corporation of Red Bank, New Jersey. In 1954 Robert Frank Borkenstein (1912–2002) was a captain with the Indiana State Police and later a professor at Indiana University Bloomington. His trademarked Breathalyzer used chemical oxidation and photometry to determine alcohol concentrations. The invention of the Breathalyzer provided law enforcement with a quick and portable test to determine an individual's intoxication level via breath analysis. Subsequent breath analyzers have converted primarily to infrared spectroscopy. In 1967 in Britain, Bill Ducie and Tom Parry Jones developed and marketed the first electronic breathalyser. They established Lion Laboratories in Cardiff. Ducie was a chartered electrical engineer, and Tom Parry Jones was a lecturer at UWIST. The Road Safety Act 1967 introduced the first legally enforceable maximum blood alcohol level for drivers in the UK, above which it became an offence to be in charge of a motor vehicle; and introduced the roadside breathalyser, made available to police forces across the country. In 1979, Lion Laboratories' version of the breathalyser, known as the Alcolyser and incorporating crystal filled tubes that changed colour above a certain level of alcohol in the breath, was approved for police use. Lion Laboratories won the Queen's Award for Technological Achievement for the product in 1980, and it began to be marketed worldwide. These later models used a fuel cell alcohol sensor rather than crystals, providing a more reliable curbside test and removing the need for blood or urine samples to be taken at a police station. In 1991, Lion Laboratories was sold to the American company MPD, Inc. Some semiconductor models are designed specifically to allow the sensor module to be replaced without the need to send the unit to a calibration lab.

Ерекше емес талдау

Ескі дем талдағыштарының басты мәселесі – спецификалық еместігі: құрылғылар алкогольді сусындардағы этил спиртін (немесе этанолды) ғана емес, сонымен қатар молекулалық құрылымы немесе реакциялық қабілеті ұқсас басқа заттарды, «қиындыратын қосылыстарды» анықтайды. Ең алғашқы дем талдағыштары демді калий дихроматының ерітіндісі арқылы өткізеді, ол этанолды сірке қышқылына тотықтырады, нәтижесінде түсі өзгереді. Бұл үлгі арқылы монохроматты жарық сәулесі жіберіледі, ал детектор жарық қарқындығының өзгеруін, демек түстің өзгеруін тіркеп, демдегі алкогольдің пайызын есептейді. Бірақ калий дихроматы күшті тотықтырғыш болғандықтан, көптеген спирт топтарын тотықтырып, жалған оң нәтижелерге алып келуі мүмкін. Дегенмен, деммен шығарылатын ауада тотықтырылатын басқа заттар өте сирек болғандықтан, мұндай жалған оң нәтижелердің пайда болуы ықтимал емес. Инфрақызыл сәулеге негіделген дем талдағыштары, үлгілік камерадағы дем арқылы инфрақызыл сәулені өткізіп, сәуленің толқын ұзындығына байланысты қосылыстың сіңірілуін анықтайды, осы арқылы қосылысты анықтауға қолданылатын сіңіру спектрін жасайды. Сіңірудің себебі – молекуладағы белгілі бір байланыстардың гармониялық тербелісі мен созылуы (инфрақызыл спектроскопияға қараңыз). Инфрақызыл сәуледе спирттердің ерекше байланысы – ОН байланысы, ол қысқа толқын ұзындығында күшті сіңіруді қамтамасыз етеді. Алкоголь тобын қамтитын қосылыстар қаншалықты көп жарық сіңірсе, детекторға сонша аз жарық жетеді және көрсеткіш соншалықты жоғары болады. Басқа топтар, әсіресе ароматикалық сақиналар мен карбон қышқылы да ұқсас сіңіру көрсеткіштерін бере алады. Бірақ, кейбір табиғи және ұшпалы қиындыратын қосылыстар бар. Мысалы, Ұлттық жол қозғалысы қауіпсіздігі басқармасы диетада отырған және диабетпен ауыратын адамдарда ацетон деңгейі басқаларға қарағанда жүздеген, тіпті мыңдаған есе жоғары болуы мүмкін екенін анықтады. Ацетон – кейбір дем талдағыштары этил спирті деп қате анықтайтын көптеген заттардың бірі. Алайда, жанар жасушалық жүйелер ацетон сияқты заттарға сезімтал емес. Қоршаған ортадағы заттар да жалған БАК көрсеткіштеріне әкелуі мүмкін. Мысалы, бензинге қосылатын метил-трет-бутил эфирі, оған ұшыраған адамдарда жалған оң нәтижелерге себеп болуы мүмкін деген хабарлар бар. Тәжірибелер ескі құрылғыларда осының рас екенін көрсетті, бірақ жаңа құрылғылар бұл қиындықты анықтап, оны түзетуге қабілетті. Қоршаған ортада немесе жұмыс орнында кездесетін басқа да көптеген заттар БАК нәтижелерінің қате болуына себеп болуы мүмкін. Оларға лак, бояуды кетіруші, целлюлоид, бензин және тазалау сұйықтықтарындағы, әсіресе эфирлер, спирттер және басқа ұшпалы қосылыстардағы заттар жатады.

One major problem with older breath analyzers is non specificity: the machines identify not only the ethyl alcohol (or ethanol) found in alcoholic beverages but also other substances similar in molecular structure or reactivity, "interfering compounds". The oldest breath analyzer models pass breath through a solution of potassium dichromate, which oxidizes ethanol into acetic acid, changing color in the process. A monochromatic light beam is passed through this sample, and a detector records the change in intensity and, hence, the change in color, which is used to calculate the percent alcohol in the breath. However, since potassium dichromate is a strong oxidizer, numerous alcohol groups can be oxidized by it, producing false positives. This source of false positives is unlikely as very few other substances found in exhaled air are oxidizable. Infrared based breath analyzers project an infrared beam of radiation through the captured breath in the sample chamber and detect the absorbance of the compound as a function of the wavelength of the beam, producing an absorbance spectrum that can be used to identify the compound, as the absorbance is due to the harmonic vibration and stretching of specific bonds in the molecule at specific wavelengths (see infrared spectroscopy). The characteristic bond of alcohols in infrared is the O H bond, which gives a strong absorbance at a short wavelength. The more light is absorbed by compounds containing the alcohol group, the less reaches the detector on the other side—and the higher the reading. Other groups, most notably aromatic rings and carboxylic acids can give similar absorbance readings. Some natural and volatile interfering compounds do exist, however. For example, the National Highway Traffic Safety Administration has found that dieters and diabetics may have acetone levels hundreds or even thousands of times higher than those in others. Acetone is one of the many substances that can be falsely identified as ethyl alcohol by some breath machines. However, fuel cell based systems are non responsive to substances like acetone. Substances in the environment can also lead to false BAC readings. For example, methyl tert butyl ether, a common gasoline additive, has been alleged anecdotally to cause false positives in persons exposed to it. Tests have shown this to be true for older machines; however, newer machines detect this interference and compensate for it. Any number of other products found in the environment or workplace can also cause erroneous BAC results. These include compounds found in lacquer, paint remover, celluloid, gasoline, and cleaning fluids, especially ethers, alcohols, and other volatile compounds.

Фармакокинетика

Алкогольді соңғы рет ішкеннен кейін 20 минуттан (бос асқазанда) екі жарым сағатқа дейін (толық асқазанда) бойы сіңу жалғасады, әдетте бұл шамамен 40-50 минутқа созылады. Абсорбция кезеңінде алкогольдің бүкіл денедегі концентрациясы күтпегендей өзгеріп отырады, өйткені оған асқазан- ішек физиологиясы, мысалы, ырғақты жиырылу үлгілері әсер етеді. Сорыққа сіңгеннен кейін денедегі концентрация орнығады және болжамды үлгілерді ұстанады. Абсорбция кезінде артериялық қандағы BAC жалпы алғанда веналық қанға қарағанда жоғары болады, бірақ абсорбциядан кейін веналық BAC артериялық BAC- дан жоғары болады. Бұл әсіресе бір үлкен сусынды бір рет ішу арқылы болздық дозада қабылдау кезінде айқын көрінеді. Алкогольдің қосымша дозалары кезінде сіңіру мен сіңіруден кейінгі анықтамалары айқын емес. Алайда соңғы сусынды сіңгеннен кейін концентрация стандартты сіңгеннен кейінгі қисық сызықтарға сәйкес келеді. Сонымен қатар, сіңіру фазасы аяқталған кезде BAC графигінен әрқашан анық көрінбейді, мысалы, дене сіңіру мен жою пропорционалды болатын тұрақты тепе-теңдікке жетуі мүмкін. Барлық фазаларда BrAC артериялық BAC- мен тығыз байланысты. Артериялық қан ағзаға оттегі таратады. Тыныс алудағы алкоголь - қан газдарының (алкогольдің) артериялық қаннан өкпеге өтуі арқылы тыныс алу арқылы шығарылатын алкоголь концентрациясының тепе-теңдігінің көрінісі. ABAC:BrAC қатынасы барлық фазаларда 2294 ± 56, ал сіңіруден кейінгі фазада 2251 ± 46 [2141 2307] құрайды. Веналық қандағы алкогольдің ауыздағы алкогольге қатынасы 1300: 1 - ден 3100: 1 - ге дейін айтарлықтай өзгеруі мүмкін. Мысалы, 0,07 пайыздық қандағы алкоголь концентрациясы деп есептегенде, адамның бөліну қатынасы 1500: 1 және дем алу тестісінің 0,10 г / 2100 мл-ге дейінгі көрсеткіші болуы мүмкін, бұл кейбір юрисдикцияларда заңды шектен жоғары. Алайда, сіңіру кезеңінде төмен үлестіру қатынастары байқалады. Абсорбциядан кейін қатынас салыстырмалы түрде тұрақты, 2382 ± 119 [21252765], бірақ бұл қатынас зертханалық ортада өлшенді және нақты әлемдегі сценарийлерде ауытқулар үлкен болуы мүмкін. Басқа жалған оң нәтижелер жоғары БРАК және қанның жоғары деңгейі протеинурия мен гематуриямен, бүйрек метаболизмі мен жетіспеушілігіне байланысты науқастарға қатысты. Бүйрекке зақым келген пациенттердің метаболизмінің жылдамдығы ауыздағы алкогольдің пайыздық мөлшеріне байланысты қалыпты емес. Алайда калий дихроматы күшті тотықтырғыш болғандықтан, көптеген спирт топтары бүйрек пен қан сүзгісі арқылы тотықтырылуы мүмкін, бұл жалған оң нәтиже береді.

Absorption of alcohol continues for anywhere from 20 minutes (on an empty stomach) to two and one half hours (on a full stomach) after the last consumption, generally taking around 40 50 minutes. During the absorptive phase, the concentration of alcohol throughout the body changes unpredictably, as it is affected by gastrointestinal physiology such as irregular contraction patterns. After absorption, the concentrations in the body settle down and follow predictable patterns. During absorption, the BAC in arterial blood will generally be higher than in venous blood, but post absorption, venous BAC will be higher than arterial BAC. This is especially clear with bolus dosing, chugging a single large drink. With additional doses of alcohol, the definitions of absorption and post absorption are less clear. However, once absorption of the last drink has finished, the concentrations will follow standard post absorption curves. It is also not always clear from a BAC graph when the absorption phase finishes for example, the body can reach a sustained equilibrium BAC where absorption and elimination are proportional. Across all phases, BrAC correlates closely with arterial BAC. Arterial blood distributes oxygen throughout the body. Breath alcohol is a representation of the equilibrium of alcohol concentration as the blood gases (alcohol) pass from the arterial blood into the lungs to be expired in the breath. The ratio of ABAC:BrAC is 2294 ± 56 across all phases and 2251 ± 46 [2141 2307] in the post absorption phase. For example, a breathalyzer measurement of 0.10 mg/L of breath alcohol characterises approximately 0.0001×2251 g/L, or 0.2251 g/L of arterial blood alcohol concentration (equivalent to 0.2251 permille or 0.02251% BAC). The ratio of venous blood alcohol content to breath alcohol content may vary significantly, from 1300:1 to 3100:1. Assuming a blood alcohol concentration of 0.07%, for example, a person could have a partition ratio of 1500:1 and a breath test reading of 0.10 g/2100 mL, over the legal limit in some jurisdictions. However, low partition ratios are generally observed during the absorption phase. Post absorption, the ratio is relatively fixed, 2382 ± 119 [2125–2765], although this ratio was measured in a laboratory environment and variation may be larger in real world scenarios. Other false positives of high BrAC and also blood reading are related to patients with proteinuria and hematuria, due to kidney metabolization and failure. The metabolization rate of related patients with kidney damage is abnormal in relation to percent in alcohol in the breath. However, since potassium dichromate is a strong oxidizer, numerous alcohol groups can be oxidized by kidney and blood filtration, producing false positives.

Тыныс алу реті

Кейде ауызға шығарылған ауаның "алвеолалық ауа" деп аталады, ол өкпе айналымындағы қанға жақын альвеолалардан шығады және онда Генри заңы бойынша шамамен қанға пропорционалды концентрациядағы этанол бар. Ауа сорылатын сайын, сорылатын ауаның алкоголь концентрациясы уақыт өте келе артады, алғашқы бірнеше секундта айтарлықтай көтеріледі, содан кейін баяулайды, бірақ субъект демді тоқтатқанша тепе-теңдемейді. Бұл тыныс жолдарында алкогольсіз ауаның "өлген кеңістігі" бар дегенді білдірмейді, өйткені алкоголь концентрациясы өкпенің барлық аймақтарында бірдей. Қайта, бұл ауамен дем алу кезінде су мен спирт тыныс жолдарына, негізінен трахеяға және 6-12 буындарға қайта орналасады. Алкогольдің концентрациясы альвеолалық концентрацияға ешқашан жетпейді, тіпті егер адам мүмкіндігінше терең дем алса да. Бұл артериялық қандағы концентрацияны 2251 есеге бөлу. Калифорнияның Жоғарғы соты BrAC-ті адамның соңғы дем алған жеріндегі алкоголь концентрациясы деп анықтады. Соңғы демделген BrAC бірнеше факторларға байланысты өзгереді. Көптеген алкогольді ауыз тестілеу құралдары ауызша сынаманы қабылдау үшін ең аз дем алу көлемін (әдетте 1,1-1,5 л) немесе ең аз алты секундтық дем алу уақытын талап етеді. Бұл ұсақ өкпе көлемі бар емделушілерді алаңдатады, өйткені олар үлкен емделушілерге қарағанда олардың қолда бар өкпе көлемінің үлкен бөлігін дем алуы керек. Математикалық модель 2 л өкпе сыйымдылығы бар адамның ауызша шығарылған BrAC-і 6 л-ден 35% жоғары болуы мүмкін, бұл 1,5 л-ден кем емес ауызша шығарылған және альвеолярлық алкоголь концентрациясы. Емдеу кезінде, мысалы, зертханалық жағдайда, көк өпкенің көлемі BrAC-ге әсер етпейді. Дене температурасы мен тыныс алу температурасы да нәтижелерге әсер етеді, температураның жоғарылауы өлшенген BrAC- ның жоғарылауына сәйкес келеді. Осы факторлардың нәтижесінде тыныс алу сынағы кейбір субъектілерге басқаларға қарағанда көбірек кешіреді. және кейбір ауызша ауаны өлшегіштер ауаның көлемін өтейтін болады. Ауыздан, тамақтан немесе асқазаннан шыққан өте аз мөлшердегі алкоголь ауыздағы алкогольдің мөлшеріне айтарлықтай әсер етеді. Ауыз суын немесе ауаны тазартқыш заттарды соңғы уақытта қолданған кезде, нәтиже жоғарылай алады, өйткені оларда алкогольдің деңгейі жоғары болуы мүмкін. Бір ғалым Интоксилайзер 5000-ге "Бинка" дем спрейінің әсерін сынап көрді. Ол 23 адамды сынақтан өткізді, олар өздерінің тамақтарына бүркіп, 0,81 жоғары көрсеткіштерге қол жеткізді, бұл заңнан тыс деңгейден жоғары. Ғалым сондай-ақ, спрейдің әсері 18 минуттан кейін ғана байқалатын деңгейден төмен түспегенін атап өтті. Олардан басқа, ауыздағы алкогольдің ең көп тараған көзі - еру немесе еру. Ауыздағы алкогольді басқа жолдармен де жасауға болады. Кейбіреулер протездер алкогольді ұстап қалады деп ойлайды, бірақ тәжірибелер әдеттегі 15 минуттық бақылау кезеңін сақтағанда ешқандай айырмашылық көрсетілмеген. Түйе ішегінде алкогольді ұзақ уақыт ұстайтын қалталар пайда болуы мүмкін. Ауыздағы алкогольдің қалдықтары салдарынан жалған нәтижелер беретіндігі белгілі, мас адаммен құмарлықпен сүйісу. Ауыздағы алкогольдің ластануынан қорғану үшін сертификатталған ауызша тест жүргізушілер мен полиция қызметкерлері ауызша тест жүргізу алдында кемінде 15-20 минут бойы тест субъектісін мұқият бақылауға үйретіледі. Кейбір аспаптарда қорғаныш құрылғылары да бар. Intoxilyzer 5000 "қалқа" параметрімен жабдықталған. Бұл параметр ауыздағы алкогольдің қалдықтарын 0,6 секунд ішінде ауыздағы алкогольдің қалдықтарын 0,006 г/ 210 л-ге төмендетуін анықтайды, бұл ауыздағы алкогольдің қалдықтарын көрсетеді және операторға ауыздағы алкогольдің қалдықтарын хабарлайтын "жасалмау үлгісі" туралы ескерту береді. Басқа құралдар адамның кем дегенде екі минут аралықта екі рет тексерілуін талап етеді. Ауызды жуғыш немесе басқа ауыздағы алкоголь екі минуттан кейін біршама таралады және екінші оқу біріншімен келіспейтіндіктен, қайтадан тексеруді қажет етеді. Алайда көптеген алдын ала дем алу тестерінде мұндай қауіпсіздік шаралары жоқ.

It is sometimes said that the exhaled air analyzed by the breathalyzer is "alveolar air", coming from the alveoli in close proximity to the blood in pulmonary circulation and containing ethanol in concentrations proportional to that blood approximated by Henry's law. As air is exhaled, the alcohol concentration of the exhaled air increases over time, rising significantly in the first few seconds and then slowing down after, but not leveling out until the subject stops exhaling. This is not because there is a "dead space" of non alcoholic air in the airways the alcohol concentration is nearly identical in all regions of the lung. Rather, it is because, during exhalation, water and alcohol are being redeposited on the airways, primarily the trachea and generations 6 though 12 of the airways. As more fluid is deposited on the mucous surfaces, the remaining fluid travels further, resulting in more alcohol being recorded by the breathalyzer. The recorded alcohol concentrations never reach the alveolar alcohol concentration, even if the subject exhales as deeply as possible. compared to the BrAC which is arterial blood concentration divided by 2251. The Supreme Court of California determined that the BrAC is defined as the alcohol concentration of the last part of the subject’s expired breath. End exhaled BrAC varies depending on several factors. Most alcohol breath testers require a minimum exhalation volume (normally between 1.1 and 1.5 L) or minimum six second exhalation time before the breath sample is accepted. This raises concerns for subject with smaller lung volumes they must exhale a greater fraction of their available lung volume compared with a larger subject. A mathematical model suggests that a 2L lung capacity subject's end exhaled BrAC may read 35% higher than a 6L subject for the same minimum 1.5L exhalation and alveolar alcohol concentration. For exhalation to the maximum extent, such as under typical laboratory conditions, measured BrAC is unaffected by lung size. The subject's body temperature and breath temperature also influence results, with an increase in temperature corresponding to an increase in measured BrAC. The result of these factors is that the breath test is more forgiving for some subjects than others. and some breathalyzers compensate for the volume of air. A very tiny amount of alcohol from the mouth, throat or stomach can have a significant impact on the breath alcohol reading. Recent use of mouthwash or breath fresheners can also skew results upward, as they can contain fairly high levels of alcohol. A scientist tested the effects of Binaca breath spray on an Intoxilyzer 5000. He performed 23 tests with subjects who sprayed their throats and obtained readings as high as 0.81—far beyond legal levels. The scientist also noted that the effects of the spray did not fall below detectable levels until after 18 minutes. Other than those, the most common source of mouth alcohol is from belching or burping. Mouth alcohol can also be created in other ways. Dentures, some have theorized, will trap alcohol, although experiments have shown no difference if the normal 15 minute observation period is observed. Periodontal disease can also create pockets in the gums which will contain the alcohol for longer periods. Also known to produce false results due to residual alcohol in the mouth is passionate kissing with an intoxicated person. To help guard against mouth alcohol contamination, certified breath test operators and police officers are trained to observe a test subject carefully for at least 15–20 minutes before administering the breath test. Some instruments also feature built in safeguards. The Intoxilyzer 5000 features a "slope" parameter. This parameter detects any decrease in alcohol concentration of 0.006 g per 210 L of breath in 0.6 second, a condition indicative of residual mouth alcohol, and will result in an "invalid sample" warning to the operator, notifying the operator of the presence of the residual mouth alcohol. Other instruments require that the individual be tested twice at least two minutes apart. Mouthwash or other mouth alcohol will have somewhat dissipated after two minutes and cause the second reading to disagree with the first, requiring a retest. Many preliminary breath testers, however, feature no such safeguards.

Дұрыс туралы мифтер

Қанда алкоголь деңгейін төмендету үшін дем алуды талдау құралын "алдау" мүмкін бірнеше заттар немесе әдістер бар. 2003 жылы MythBusters ғылыми телешоуының бір эпизодында адамның тыныс алу анализі тестін алдауына мүмкіндік беретін бірнеше әдістер сыналды. Сыналған әдістерге манты, пияз, тіс кремі, ауыз сулары, тыйын және батареялар кірді; бұл әдістердің бәрі тиімді емес болып шықты. Шоуда айтылғандай, спирт иісін жасыру үшін осы бұйымдарды қолдану адамды алдауы мүмкін, бірақ олар адамның BrAC-ін төмендетіп, ауыз суын пайдалану BrAC-ді арттырады. Бірде-бір ақшаның химиялық реакция жасауы, ал батареяның электр заряды пайда болуы мүмкін, бірақ бұл әдістердің ешқайсысы деміне талдау жасайтын құрылғының нәтижелеріне әсер етпеді. MythBusters эпизодында тағы бір асқыну көрініс тапты: затты ауызға енгізу қажет (мысалы, пияз жеу, ауыз суымен шаю, батареяны жасыру), дем алуды тексеру, содан кейін затты алып тастау керек - мұның бәрі тест жүргізетін полиция қызметкерлерін ескертуден аулақ болу үшін өте құпия түрде орындалуы керек (егер олар адамның ауызға заттарды енгізгенін байқаса, олар өте күдікті болады). Мұндайды істеу әсіресе мас күйінде болған адамға өте қиын болар еді.

Спиртті ішімдіктерді ішу заңдары

Тыныс аузындағы алкогольдің мөлшерін анықтау алкогольдің әсерімен көлік жүргізу қылмысын (кейде оны мас күйде көлік жүргізу немесе көлік жүргізу деп атайды) бірнеше жолмен қолдануы мүмкін. Тарихи тұрғыдан алғанда, АҚШ-тағы штаттарда жоғары деңгейдегі BAC-пен жүргізуге тыйым салынған және BrAC-ке қатысты заңдар жоқ еді. BrAC сынағының нәтижесі BAC-ның жанама дәлелі ретінде ғана ұсынылды. Сотталушы қанды тексеруден бас тартқан жағдайда, мемлекет BAC-ті дәлелдеудің жалғыз жолы - қандағы алкогольден ауыздағы алкогольге қалай жетуі туралы ғылыми дәлелдемелерді ұсыну, сонымен бірге бірінен екіншісіне қалай айналу туралы дәлелдемелерді ұсыну болды. ДУИ қорғаушы адвокаттар жиі мұндай дәлелдемелердің ғылыми сенімділігіне күмән келтіреді. 2011 жылдың қыркүйегіне дейін Оңтүстік Дакота тек қана қанды тексеруге сүйенген. Ал, басқа мемлекеттердің алфавиттік тестке сүйенуге мүмкіндігі болмағандықтан, әртүрлі жауап берді. Калифорния сияқты көптеген штаттар заңдарын өзгертіп, ішімдік ішіп алған кезде белгілі бір мөлшерде алкогольді заңсыз деп жариялады. Басқаша айтқанда, BrAC деңгейі тікелей айыптау дәлеліне айналды, BAC-ті бағалаудың қажеті жоқ. Ұлыбритания сияқты юрисдикцияларда ауыздағы алкоголь концентрациясы жеткілікті жоғары (BrAC) көлік құралын жүргізу автоматты түрде заңсыз. Оператордың тыныс алу анализі осы қылмыстың дәлелі ретінде ұсынылады, ал тек қана дұрыс емес оқу негізінде ғана даулар ұсынылуы мүмкін. Калифорния мен Нью-Джерси сияқты басқа штаттарда заң BAC-ке байланысты болып қалады, бірақ кейбір машиналардың BrAC нәтижелері, егер олар нұсқау бойынша қолданылса, сот арқылы қанды тексерудің нақты орнын алады деп есептеледі. BrAC тестілеуі айыпталушының әсерімен екенін дәлелдеу үшін қажет болмаса да, бұл мемлекеттердегі заңдар кері қайталанатын жорамал жасайды, яғни жоғары BrAC көрсеткіші бойынша жүргізушінің мас болғандығы болжанады, бірақ егер ол сенімді емес деп табылса немесе басқа дәлелдер адамның шынымен жүрек немесе қандағы алкоголь деңгейі 0,08% немесе одан жоғары болып, жүргізуші шынымен көлік жүргізгеніне негізделген күмәнді тудыратын болса, бұл жорамал кері қайтара алады. Тағы бір мәселе, BrAC әдетте жүргізуден бірнеше сағат өткеннен кейін тексеріледі. Вашингтон штаты сияқты кейбір юрисдикциялар көлікті пайдалану мен тест жүргізілген уақыт аралығында қанша уақыт өткеніне немесе тест жүргізілгеннен кейін белгілі бір сағаттар ішінде қанша уақыт өткеніне қарамастан, тыныс алу анализаторының тест нәтижелерін пайдалануға рұқсат береді. Басқа юрисдикциялар BAC немесе BrAC-ті жүргізу кезінде бағалау үшін ретроградты экстраполяцияны қолданады. Қылмыстық қудалауға бір ерекшелік - Висконсин штаты, онда бірінші рет мас күйінде көлік жүргізу - әдетте азаматтық тәртіпті бұзу.

The breath alcohol content reading may be used in prosecutions of the crime of driving under the influence of alcohol (sometimes referred to as driving or operating while intoxicated) in several ways. Historically, states in the US initially prohibited driving with a high level of BAC, and did not have any laws regarding BrAC. A BrAC test result was merely presented as indirect evidence of BAC. Where the defendant had refused to take a subsequent blood test, the only way the state could prove BAC was by presenting scientific evidence of how alcohol in the breath gets there from alcohol in the blood, along with evidence of how to convert from one to the other. DUI defense attorneys frequently contested the scientific reliability of such evidence. Before September 2011, South Dakota relied solely on blood tests to ensure accuracy. States responded in different ways to the inability to rely on breathalyzer evidence. Many states such as California modified their statutes so to make a certain level of alcohol in the breath illegal per se. In other words, the BrAC level itself became the direct predicate evidence for conviction, with no need to estimate BAC. In per se jurisdictions such as the UK, it is automatically illegal to drive a vehicle with a sufficiently high breath alcohol concentration (BrAC). The breath analyzer reading of the operator will be offered as evidence of that crime, and challenges can only be offered on the basis of an inaccurate reading. In other states, such as California and New Jersey, the statute remains tied to BAC, but the BrAC results of certain machines have been judicially deemed presumptively accurate substitutes for blood testing when used as directed. While BrAC tests are not necessary to prove a defendant was under the influence, laws in these states create a rebuttable presumption, which means it is presumed that the driver was intoxicated given a high BrAC reading, but that presumption can be rebutted if a jury finds it unreliable or if other evidence establishes a reasonable doubt as to whether the person actually drove with a breath or blood alcohol level of 0.08% or greater. Another issue is that the BrAC is typically tested several hours after the time of driving. Some jurisdictions, such as the State of Washington, allow the use of breath analyzer test results without regard as to how much time passed between operation of the vehicle and the time the test was administered, or within a certain number of hours of testing. Other jurisdictions use retrograde extrapolation to estimate the BAC or BrAC at the time of driving. One exception to criminal prosecution is the state of Wisconsin, where a first time drunk driving offense is normally a civil ordinance violation.

Тыныс алу деңгейі

Қан мен тыныс деңгейінің заңды қатынасы туралы халықаралық консенсус жоқ, 2000: 1 (Еуропаның көпшілігі) 2100: 1 (АҚШ) 2300: 1 (Ұлыбритания) аралығында. АҚШ-та 2100:1 арақатынасы 1930-1950 жылдары жүргізілген зерттеулер негізінде анықталды, 1952 жылы Ұлттық қауіпсіздік кеңесінің есебі 2100:1 санын белгіледі. ҰҚК соңғы зерттеулер нақты қатынастың 2100:1-ден жоғары және 2300:1-ге жақын екенін көрсетті, бірақ бұл айырмашылық құқық қорғау саласында практикалық маңызы аз деп санайды. Төменгі 2100:1 коэффициентін қолдану консервативтілік жағында қателеседі және тек жүргізушіге ғана пайда әкелуі мүмкін. Алғашқы жылдары АҚШ-та BrAC шегінің диапазоны мемлекеттер арасында айтарлықтай өзгерді. Кейіннен федералды нұсқауларға сәйкес штаттар біркелкі 0,08% BrAC деңгейін қабылдады. Федералды үкімет жол қозғалысы қауіпсіздігі үшін арнаулы қаржыны белгілі бір мәселелер бойынша федералды нұсқауларға сәйкес келтіру арқылы федералды нұсқаулардың орындалуын қамтамасыз етеді, мысалы, федералды үкімет 50 штатта заңдық ауыз су ішу жасын 21 жастан бастап қамтамасыз етеді. Австралияның Виктория қаласында полиция 20%-ға дейін ауытқуды көрсететін алкогольдік спирт өлшегіштерін қолданады. Ноэль Эшби, Виктория полициясының бұрынғы көмекші комиссары (көлік және көлік) бұл төзімділік дене түрлерінің әртүрлілігіне мүмкіндік беру үшін деп мәлімдейді.

Алдын ала тыныс алу сынақтары

Алдын ала дем алу сынағы немесе алдын ала алкогольдік скрининг сынағы қолмен ұсталатын кішкентай дем алу анализаторларын (қолмен ұсталатын дем алу анализаторлары) пайдаланады. (Терминдер "алдын ала тыныс алу сынағы" ("PBT") және "алдын ала алкогольдік скрининг сынағы" бірдей құрылғылар мен функцияларды білдіреді.) Олар әдетте платина отын элементтерінің электрохимиялық талдауына негізделеді. Бұл бірліктер кейбір сот-медициналық дем алу анализаторларына ұқсас, бірақ әдетте сот-медициналық мақсаттар үшін жиі калибрленбейді. Сынау құрылғысы әдетте қандағы алкогольдің мөлшерін (BAC) сандық түрде көрсетеді, бірақ оның негізгі мақсаты - скринингтік тексеру. Кейбір жағдайларда құрылғыда "қабылданады/қабылданалмайды" белгілері де болуы мүмкін. Мысалы, Канадада "алкогольдік скрининг құрылғылары" деп аталатын PST құрылғылары 0-ден 49 мг% дейін сандарды көрсетеді, 50-ден 99 мг% дейін "ескерту" сөзін көрсетеді, ал 100 мг% және одан жоғары "қабылданалмайды" деп көрсетеді. Бұл алдын ала дем алу сынақтары кейде далалық салауаттылық тестінің бөлігі ретінде жіктеледі, бірақ ол әдетте далалық салауаттылық тестілерімен (FST) немесе стандартты далалық салауаттылық тестілерімен (SFST) байланысты өнімділік сынақтарының сериясының бөлігі емес. Канадада алдын ала сот-медициналық емес скрининг құрылғысын Парламент бекітілген скрининг құрылғысы ретінде мақұлдауы мүмкін. Адамнан дем алу үлгісін беруді талап ету үшін, офицердің "нақты күдігі" болуы керек, яғни адам 100 мл қанға 80 мг алкогольден артық алкогольмен басқарды. Талап көлік жүргізгеннен кейін үш сағат ішінде қойылуы тиіс. Кез келген жүргізуші бас тартса, 254-бап бойынша айыптала алады. АҚШ Ұлттық автомобиль жолдары қауіпсіздігі басқармасы алдын ала скринингтік тексеруге рұқсат етілген дем алу құрылғыларының сәйкестік тізімін жүргізеді. АҚШ-та алдын ала дем алу сынағының (PBT) негізгі мақсаты - тұтқындауға негіз болатын ықтимал себепті анықтау. Барлық штаттарда келісім туралы заңдар бар, яғни жүргізуші куәлігіне өтініш беру арқылы, жүргізушілер мас күйде көлік жүргізу фактісі үшін ұсталғаннан кейін сот-медициналық химиялық тестке (қан, дем немесе зәр) түсуге келіседі. Бірақ АҚШ заңдарында, егер тұтқындаудың негізді себебі болмаса, тұтқындау және одан кейінгі тест жарамсыз деп танылуы мүмкін. PBT алкогольдің бастапқы деңгейін анықтайды, оны полиция офицері тұтқындауды негіздеу үшін пайдалана алады. PBT нәтижесі әдетте сотта қабылданалмайды, тек негізді себепті анықтау үшін ғана, бірақ Айдахо сияқты кейбір штаттар қолмен ұсталатын алдын ала дем алу тестілерінен немесе алдын ала алкогольдік скринингтен алынған деректерді немесе "көрсеткіштерді" сотқа дәлел ретінде ұсынуға рұқсат береді. Флорида және Колорадо сияқты штаттарда PBT-дан бас тартуға жаза қарастырылмаған. Полиция күдіктіге FST, PBT немесе басқа да тұтқындауға дейінгі рәсімдерге қатысу ерікті екенін міндетті түрде хабарлауға міндетті емес. Керісінше, келісім талаптары бойынша берілген ресми сот-медициналық тесттер міндетті болып саналады, бірақ бұл жалпы "келісім туралы" заң бойынша бас тарту болып танылмайды. Кейбір штаттарда мемлекет далалық салауаттылық тестінен бас тарту туралы дәлелдерді сотта ұсынуы мүмкін, бірақ бұл мас күйде жүргізушіге қарсы қудалауда дәлелдік құндылығы күмәнді. Көптеген штаттарда ДУИ-ге сотталған жүргізушілерге басқа талаптар қолданылады, осы жағдайда алдын ала дем алу тестісіне қатысу сот үкімінің шарты болуы мүмкін, ал коммерциялық жүргізушілер үшін "дәріге қарсы тексеру" талаптары бойынша. Кейбір АҚШ штаттарында, әсіресе Калифорнияда 21 жасқа толмаған жүргізушілерге алдын ала дем алу сынағынан бас тартуды қылмыстық жазалайтын заңдар бар, бірақ бұл заңдардың конституциялық тұрғыда тексерілмеген. (Іс жүзінде, қылмыстық істер жөніндегі адвокаттардың көпшілігі алдын ала дем алу сынағынан немесе алдын ала алкогольдік скринингтен бас тартқан күдіктілерге полициямен пікірталасқа түспеуге немесе бас тартуды "ақтауға" тырыспауға кеңес береді.)

The preliminary breath test or preliminary alcohol screening test uses small hand held breath analyzers (hand held breathalyzers). (The terms "preliminary breath test" ("PBT") and "preliminary alcohol screening test" reference the same devices and functions.) They are generally based on electrochemical platinum fuel cell analysis. These units are similar to some evidentiary breathalyzers, but typically are not calibrated frequently enough for evidentiary purposes. The test device typically provides numerical blood alcohol content (BAC) readings, but its primary use is for screening. In some cases, the device even has "pass/fail" indicia. For example, in Canada, PST devices, called "alcohol screening devices" are set so that, from 0 to 49 mg% it shows digits, from 50 to 99 mg% it shows the word "warn" and 100 mg% and above it shows "fail". These preliminary breath tests are sometimes categorised as part of field sobriety testing, although it is not part of the series of performance tests generally associated with field sobriety tests (FSTs) or standard field sobriety tests (SFSTs). In Canada, a preliminary non evidentiary screening device can be approved by Parliament as an approved screening device. In order to demand a person produce a breathalyzer sample an officer must have "reasonable suspicion" that the person drove with more than 80 mg alcohol per 100 mL of blood. The demand must be within three hours of driving. Any driver that refuses can be charged under s.254

The US National Highway Traffic Safety Administration maintains a Conforming Products List of breath alcohol devices approved for preliminary screening use. In the United States, the main use of the preliminary breath test (PBT) is to establish probable cause for arrest. All states have implied consent laws, which means that by applying for a driver's license, drivers are agreeing to take an evidentiary chemical test (blood, breath, or urine) after being arrested for a DUI. But in US law, the arrest and subsequent test may be invalidated if it is found that the arrest lacked probable cause. The PBT establishes a baseline alcohol level that the police officer may use to justify the arrest. The result of the PBT is not generally admissible in court, except to establish probable cause, although some states, such as Idaho, permit data or "readings" from hand held preliminary breath testers or preliminary alcohol screeners to be presented as evidence in court. In states such as Florida and Colorado, there are no penalties for refusing a PBT. Police are not obliged to advise the suspect that participation in a FST, PBT, or other pre arrest procedures is voluntary. In contrast, formal evidentiary tests given under implied consent requirements are considered mandatory. but is not considered to be a refusal under the general "implied consent" law. In some states, the state may present evidence of refusal to take a field sobriety test in court, although this is of questionable probative value in a drunk driving prosecution. Different requirements apply in many states to drivers under DUI probation, in which case participation in a preliminary breath test may be a condition of probation, and for commercial drivers under "drug screening" requirements. Some US states, notably California, have statutes on the books penalizing preliminary breath test refusal for drivers under 21; however the Constitutionality of those statutes has not been tested. (As a practical matter, most criminal lawyers advise suspects who refuse a preliminary breath test or preliminary alcohol screening to not engage in discussion or "justifying" the refusal with the police.)

Дәлелді дем алу сынақтары

Канадада спирттің мөлшерін анықтауға арналған құрал, куәлік ретінде қабылданатын құрал ретінде тағайындалуы мүмкін. АҚШ Ұлттық автомобиль жолдары қауіпсіздігі басқармасы куәлік ретінде пайдалануға бекітілген спирттің мөлшерін анықтау құрылғыларының сәйкес өнімдер тізімін ұстап тұрады. Инфрақызыл құралдар "куәлік спирттің мөлшерін анықтау тестері" деп те аталады және көбінесе сотта қолданылатын нәтижелер береді.

Жүргізуден кейін ішімдік ішу

Көлік жүргізушіге айыптаудың жалпы қорғанысы (тиісті жағдайларда) - бұл алкогольді ішімдік жүргізу жүргізуден кейін пайда болған. Бұл жағдай көлік жүргізушісінің жол апатынан кейін алкогольді ішіп, өзін-өзі қорғау үшін пайда болған кезде кезде кездеседі. Бұл абсорбциялық сатыдағы мас болумен (немесе болюс ішімдікпен) тығыз байланысты, бірақ алкогольді ішімдік жүргізуден кейін де пайда болды. Бұл қорғанысты ретроградты экстраполяция (инфра) арқылы жеңуге болады, бірақ сот ісі қиындатылады. Қозғалыс кезінде ішімдікке толы зат қабылдауды қорғаныс ретінде таныған юрисдикциялар жүргізуден кейін тұтынуды қорғаныс ретінде қабылдаса, кейбір юрисдикциялар жүргізуден кейін ішімдікке айыптайды. Алкогольді ішімдіктерді тұтынуға қатысты заңдар жүргізу алдында (немесе жүргізу кезінде) әдетте өздігінен, ал жүргізуден кейінгі тұтынуға бағытталған заңдардың көпшілігі басқа да қызметпен байланысты емес жағдайларға қатысты қорғанысқа мүмкіндік береді. Канадада 3 сағат ішінде (CDN DOJ 2 сағат деп береді) көліктік шектеуден асып кету заңсыз; дегенмен, жаңа заң "көліктік жүргізуден кейін ішімдік ішу" қорғанысын жүргізушінің полициядан тыныс алуды тексеруді талап етуіне ешқандай себеп болмаған жағдайда рұқсат етеді. Оңтүстік Африка - бұл қарапайым, "Жұмыс апатынан кейін" тұтыну үшін арнайы жаза қолданылады, егер полицияға хабарланбаған және қажет болса, медициналық тексеруден өтпеген болса.

Ретроградты экстраполяция

Тыныс талдағыш тесті әдетте полиция бөлімшесінде, көбінесе қамаудан бір сағаттан астам соң жүргізіледі. Бұл тесттің нәтижесі BrAC-тің тест уақытындағы көрсеткішін бергенмен, жүргізу кезінде ол қандай болғанына жауап бермейді. Сот айыптаушысы көбінесе кері экстраполяция арқылы жүргізу кезіндегі алкоголь концентрациясының шамамен есебін ұсынады, бұл сарапшы пікірі арқылы беріледі. Бұл адам организмінде сіңіру және шығару жылдамдықтарының физиологиялық ерекшеліктерін қолданып, жүргізу кезіндегі BrAC деңгейін анықтау үшін уақытқа кері проекция жасауды қамтиды. Экстраполяция бес факторды және 0,015/сағаттық жалпы шығару жылдамдығын пайдалану арқылы есептеледі.

Тұтынушылар қолданады

Көшедегі алкоголь сынағыштары тұтынушыларға алкоголь ішетін орындарда өздерін тексеруге мүмкіндік беретін құралға айналуда. Олар пабтарда, барларда, мейрамханаларда, қайырымдылық ұйымдарында, тойларда және барлық түрдегі лицензияланған іс-шараларда қолданылады. Алкоголь сынағыштары арқылы коронавирусты жұқтыру қаупі жоғары болғандықтан, Швецияда олардың қолданылуы уақытша тоқтатылды.

Дем алу құрылғылары

Фотоэлектрлік талдау Фотоэлектрлік талдау, тек ескірген фотоэлектрлік интоксиметрде қолданылады, қазіргі кезде сирек кездесетін тыныс сынағының бір түрі. Процесс фотоэлементтерді пайдаланып, тотығу-тотықсыздану (редокс) реакциясының түс өзгерісін талдау арқылы жұмыс істейді. Тыныс үлгісі күкірт қышқылы, калий дихроматы және күміс нитратының сулы ерітіндісіне жіберіледі. Күміс нитраты катализатор ретінде әрекет етеді, бұл алкогольдің айтарлықтай жылдамдықпен тотығуын қамтамасыз етеді. Реакцияға қажетті қышқыл ортаны күкірт қышқылы да қамтамасыз етуі мүмкін. Ерітіндіде этанол калий дихроматымен реакцияласып, дихромат ионын хром (III) ионына дейін тотықсыздандырады. Бұл тотықсыздану ерітіндінің түсінің қызыл-қоңырдан жасылға өзгеруіне әкеледі. Реакцияланған ерітінді, түс өзгерісінің дәрежесіне пропорционалды электр тогын тудыратын фотоэлемент арқылы, реакцияланбаған ерітіндісі бар құтымен салыстырылады; бұл ток спирттің қандағы концентрациясын (BAC) көрсететін көрсеткішті қозғайды. Басқа әдістер сияқты, химиялық талдауды қолданатын тыныс сынағы құрылғылары да қате оқуларға бейім. Мысалы, этанолға ұқсас құрамы бар заттар да тотықсыздандырушы агенттер ретінде әрекет ете алады, бұл BAC-тің жоғарылауын көрсететін қажетті түс өзгерісін тудырады. Инфрақызыл спектроскопия Инфрақызыл тыныс сынағыштары этанолға қатысты жоғары дәрежеде нақтылықты қамтамасыз етеді. Әдетте, полиция бөлімдеріндегі спирттің дәлелдік құралдары инфрақызыл спектроскопия принципі бойынша жұмыс істейді. Газды жасуша Жасушалық газ сенсорлары этанолды электродта ацетальдегидке тотықтыруға негізделген. Тудырылған ток алкоголь мөлшеріне пропорционалды. Бұл сенсорлар өте тұрақты, әдетте 6 ай сайын калибрлеуді қажет етеді және жол бойындағы тыныс сынағы құрылғыларында қолданылатын сенсорлардың типі болып табылады. Жартылай өткізгіш Жартылай өткізгіш газ сенсорлары буланған этанол сияқты тотықсыздандырушы газдың болуында қалайы оксидінің өткізгіштігінің артуына негізделген. Олар арзан тыныс сынағыштарында кездеседі және олардың тұрақтылығы газды жасушалық құралдармен салыстырғанда сенімді емес.

Photovoltaic assay The photovoltaic assay, used only in the dated photoelectric intoximeter, is a form of breath testing rarely encountered today. The process works by using photocells to analyze the color change of a redox (oxidation reduction) reaction. A breath sample is bubbled through an aqueous solution of sulfuric acid, potassium dichromate, and silver nitrate. The silver nitrate acts as a catalyst, allowing the alcohol to be oxidized at an appreciable rate. The requisite acidic condition needed for the reaction might also be provided by the sulfuric acid. In solution, ethanol reacts with the potassium dichromate, reducing the dichromate ion to the chromium (III) ion. This reduction results in a change of the solution's color from red orange to green. The reacted solution is compared to a vial of non reacted solution by a photocell, which creates an electric current proportional to the degree of the color change; this current moves the needle that indicates BAC. Like other methods, breath testing devices using chemical analysis are prone to false readings. Compounds that have compositions similar to ethanol, for example, could also act as reducing agents, creating the necessary color change to indicate increased BAC. Infrared spectroscopy Infrared breathalyzers allow a high degree of specificity for ethanol. Typically evidential breath alcohol instruments in police stations will work on the principle of infrared spectroscopy. Fuel cell Fuel cell gas sensors are based on the oxidation of ethanol to acetaldehyde on an electrode. The current produced is proportional to the amount of alcohol present. These sensors are very stable, typically requiring calibration every 6 months, and are the type of sensor usually found in roadside breath testing devices. Semiconductor Semiconductor gas sensors are based on the increase in conductance of a tin oxide layer in the presence of a reducing gas such as vaporized ethanol. They are found in inexpensive breathalyzers and their stability is not as reliable as fuel cell instruments.