Кіріспе

Гордон Дуглас Брикнер (15 желтоқсан 1907 – 29 қыркүйек 1993) – американдық кинорежиссер және актер, бес онжылдық мансабында түрлі жанрдағы көптеген фильмдерді түсірген.

Ерте өмір

Нью-Йорк қаласында Гордон Дуглас Брикнер болып дүниеге келген ол, бала кезінде актерлік жолын бастады және Морис Костелло түсірген бірнеше фильмде ойнады. Сонымен қатар, ол MGM студиясында кітапханашы болып жұмыс істеді.

Хал Роуч пен біздің топ

Жасөспірім кезінде Дуглас Хэл Роуч студиясында жұмыс істеді, кеңседе жұмыс жасап, Хэл Роучтың әртүрлі фильмдерінде эпизодтық рөлдерде ойнады. Ол кем дегенде үш "Біздің топ" (Our Gang) қысқаметражды фильмінде пайда болды: "Мұғалімнің сүйіктісі" (Teacher's Pet, 1930), "Үлкен құлақтар" (Big Ears, 1931) және "Туған күндегі көңілсіздік" (Birthday Blues, 1932). 1934 жылға қарай Дуглас режиссер Гас Мейнстің ассистені болды және Стэн Лорел мен Оливер Хардидің 1934 жылғы "Ойыншықтар елінде" (Babes in Toyland) фильмінде, сондай-ақ 1934 және 1936 жылдың ортасы аралығында түсірілген "Біздің топ" комедияларында режиссердің көмекшісі қызметін атқарды. 1936 жылы "Біздің топ" екі рулеткалық (20 минуттық) комедиядан бір рулеткалық (10 минуттық) комедияға көшті, ал Дуглас серияның бас режиссері болды. "Білімге деген қызығушылықтың жоғалуы" (Bored of Education) 1936 жылғы "Үздік қысқаметражды фильм" (Live Action Short Film) үшін "Оскар" сыйлығын жеңіп алды және бұл сыйлықты алған "Біздің топ" сериясының жалғыз туындысы болды. Дуглас екі жыл бойы серияның режиссері болып қалды. Оның Спанки, Альфалфа, Дарла, Порки, Буквейт, Уолдо, Буч және Воим қатысқан "Біздің топ" қысқаметражды фильмдері серияның 22 жылдық тарихында ең танымал фильмдері саналады. Дуглас "Біздің топ" толық метражды фильмі "Генерал Спанки" (General Spanky, 1936) жұмысында қатысты. Оның қысқаметражды фильмдері: "Қорқынышты сабақтан қашу" (Spooky Hooky, 1936) және "Шығу кезінде төлеу" (Pay as You Exit, 1936). Роуч 1938 жылдың мамыр айында "Біздің топ" бөлімін Metro Goldwyn Mayer компаниясына сатты. Дуглас Роучтан қарызға алған MGM-нің екі "Біздің топ" фильмін түсірді: "Кішкентай рейнджер" (The Little Ranger, 1938) және "Аладдиннің шамшырағы" (Aladdin's Lantern, 1938), содан кейін үлкен студиядағы өндірістік атмосфераға бейімделе алмайтынын түсінді. Өзінің үй студиясына оралған Дуглас Оливер Харди мен Гарри Лэнгдонның қатысуымен "Зенобия" (Zenobia, 1939) фильмін түсірді, онда Стэн Лорелдің орнына Гарри Лэнгдон ойнады; бұл фильм кассада сәтсіздікке ұшырады. Лорел мен Харди Дугластың келесі фильмі "Теңіздегі алаяқтар" (Saps at Sea, 1940) үшін қайта бірікті (бұл Хэл Роуч студиясы түсірген Лорел мен Хардидің соңғы фильмі). Ол Paramount компаниясы үшін екінші фильм түсіруді жоспарлаған, бірақ олар оны босатты, соның салдарынан Кагни оны Грегори Пекпен бірге "Тек батырлар" (Only the Valiant, 1951) фильмінде қайта пайдаланды. Дуглас 1950-ші жылдардың жетекші режиссерлерінің бірі ретінде танылды, ол барлық жанрларда жұмыс істеді: "ФБР үшін коммунист болдым" (I Was a Communist for the FBI, 1951); "Тостағанды толтыр" (Come Fill the Cup, 1951), Джеймс Кагни өндірген; "Темір әйел" (The Iron Mistress, 1952), Алан Лэддтің қатысуымен Джим Боуидің өмірбаяны; "Мара Мару" (Mara Maru, 1952), Эррол Флиннмен бірге оқиғалы фильм; "Осы махаббат па?" (So This Is Love, 1953), Грейс Мурдың музыкалық өмірбаяны; "Қауырсын өзеніндегі шайқас" (The Charge at Feather River, 1954), 3D батыстық фильм; "Ол Бродвейге оралды" (She's Back on Broadway, 1953), музыкалық фильм; "Олар!" (Them!, 1954), алып құмырсқалар туралы ғылыми-фантастикалық фильм; "Жас жүрек" (Young at Heart, 1955), Дорис Дей мен Фрэнк Синатраның қатысуымен; "Шын жүректен сіздікі" (Sincerely Yours, 1955), Либерачемен; "Макконнелл тарихы" (The McConnell Story, 1955), Алан Лэддтің қатысуымен Джозеф К. Макконнеллдің өмірбаяны; "Сантьяго" (Santiago, 1956), Лэддпен; "Бомбалаушылар B 52" (Bombers B 52, 1957) және "Үлкен жер" (The Big Land, 1957), Лэддпен бірге. Оның Клинт Уокердің қатысуымен түсірілген үш төмен бюджетті батыстық фильмі – "Форт Доббс" (Fort Dobbs, 1958), "Йеллоустоун Келли" (Yellowstone Kelly, 1959) және "Жеті қасиеттінің алтыны" (Gold of the Seven Saints, 1961, бастапқыда Говард Хоукс тапсырыс берген Ли Брэкеттің сценарийінен) – Рэндольф Скоттпен бірге Бадд Боттичердің заманауи минималистік батыстық фильмдерімен салыстырылды. Ол "Батыстың шайтаны" (The Fiend Who Walked the West, 1958) фильмін 20th Century Fox студиясында және "Перскоп көтерілгенде" (Up Periscope, 1959) фильмін Warner студиясында түсірді. Ол "Клоделл Инглиш" (Claudelle Inglish, 1961) және "Рейчел Кейдтің күнәлары" (The Sins of Rachel Cade, 1961) фильмдерімен үлкен жетістікке жетті.

Бостандық режиссері

Дуглас Элвис Преслиді "Follow That Dream" (1962) комедиясында режиссерлік етті, бұл фильм "Mirisch Productions" компаниясы үшін түсірілді. Одан кейін "Eon Productions" компаниясы үшін Боб Хоуптың "Call Me Bwana" (1963) комедиясын түсірді. Ол "Fox" студиясы үшін "Rio Conchos" (1964) вестернін түсірді, сосын Франк Синатраның компаниясы үшін Синатраның басты рөлде ойнаған "Робин және 7 қарақшы" (1964) тонау комедиясын жасады. Дуглас Кэрролл Бейкердің қатысуымен "Харлоу" (1965) және "Сильвия" (1965) есімді екі фильм түсірді.

20th Century Fox телеарнасы

20th Century Fox үшін Дуглас Джерри Льюисті ғылыми фантастикалық пародиа "Way Way Out" (1966) фильмін түсірді, "Stagecoach" (1966) фильмінің қайта түсірілімін жасады және Джеймс Кобернмен "In Like Flint" (1967) фильмін түсірді. Дуглас Синатрамен бірге "Тони Рим" (1967) фильмін Fox студиясында, ал "Чука" (1967) вестернін жұлдызды продюсер Род Тейлор үшін Paramount студиясында түсірді. Fox студиясында Синатрамен бірге тағы екі фильм түсірді: "Детектив" (1968) және "Тони Рим" фильмінің жалғасы "Цементтегі әйел" (1968).

Кейінгі мансап

Батыстық "Баркьеро" (1970) фильмінен кейін Дуглас "Skullduggery" (1970) және Сидни Поатьенің "Мені Мистер Тиббс дейді!" (1970) фильмдерін Миришестер үшін түсірді. Ол "Тіршілік ойыны" (1971) фильмінде авторлық есімдері көрсетілмеген режиссерлік жұмыстар атқарды. "Slaughter's Big Rip Off" (1973) – блэксплойтинг жанрындағы фильм, ал "Невада Смит" (1975) фильмі де оның еңбектерінің ішінде. Дуглас өзінің соңғы фильмі – 1977 жылғы "Viva Knievel!" үшін "Warner Bros." компаниясына қайта оралды, онда каскадер Эвел Книвел өзінің фантастикалық өмірбаянындағы рөлді ойнады. Деректерге сәйкес, Дуглас – Элвис пен Синатраның екеуін де фильмге түсірген жалғыз режиссер. Өзінің көптеген фильмдерін түсіруін түсіндіре келе, Дуглас Бертран Таверньеге: "Менің үлкен отбасымды бағу керек, сондықтан мені қызықтыратын оқиғаларды сирек кездестіремін" деді.

Өлім

1993 жылы 29 қыркүйекте Лос-Анджелесте 85 жасында рак ауруынан қайтыс болды. Одан кейін әйелі Джулия Мак және екі баласы қалды.