«Алтын ағаш» – А.М. Матуте әңгімесі, испан ауылсындағы қыздың ауруынан үйінде қалуы, жаңа достастығы және табиғаттың суреттемесі жайлы. Кітаптан оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
El árbol de oro (ағылшынша: Алтын ағаш) – испан тілінде жазылған Ана Мария Матутенің (1925-2014) шамамен үш беттен тұратын қысқа әңгімесі. Ол 1961 жылы жарық көрген «Артамиланың тарихы» атты әңгімелер жинағына енген, Испания ауыл жарындағы оқиғаларды баяндайтын туынды.
El árbol de oro (English: The Tree of Gold) is a short story (roughly three pages) by Ana María Matute (1925 2014), written in Spanish. It is part of her collection of short stories, set in the Spanish countryside, called Historias de la Artámila (1961).
Сюжет
Басты кейіпкер – жас студент, ол күзге қарай әжесінің үйінде қалып қояды, себебі нашар денсаулығы қалаға үйіне қайтуға мүмкіндік бермейді. Көп ұзамай, әжесі оған кішкентай қаласындағы жергілікті мектепке баруға рұқсат береді. Сол жерде баяндаушы Иво Маркес есімді жарқын көзді ұлмен дос болады, ол кездесетін адамдарға «күміс тор» жасай алады деп сипатталған. Көптеген балалар Ивоға қызғанады, өйткені ол тартымды, әдемі және студенттердің мұғалімі Сеньорита Леокадияға әсер ете алады. Ивоға оқулықтарды кішкентай мұнарадан алып келу міндеті тапсырылған. Сыныптың үздік оқушысы Матео Хередия кілтті беруді сұрайды, бірақ Иво Сеньорита Леокадияны оған рұқсат бермеуге көндіреді. Кейін Иво баяндаушыға мұнара ішіндегі қабырғадағы жарықтан көрінетін алтын ағаштың себебінен кілтті толығымен иеленгісі келетінін айтады. Ол осы құпия ағашты көруге өзінің ғана құқығы бар деп санайды, оны жарықтандыратын, көзді жаздыратын алтыннан жасалған деп сипаттайды. Ол құстардың ағашқа қонғанда алтынға айналатынын әдемі тілмен баяндайды. Ағашқа тигеннің бәрі алтынға айнала ма деп ойлайды. Бір күні Иво ауырып, сабаққа келмейді, соның салдарынан Матео кілтті алады. Баяндаушы Матеодан алтын ағашты көре аласың ба деп сұрағанда, ол оны қысылтып мазақтайды. Кейін баяндаушы Матеоға үзіліс кезінде кілтті уақытша алу үшін ақша төлейді. Мұнарадағы жарықтан қарағанда, ол тек қана даланың құнарсыз көрінісін көреді. Уақыт өтеді және баяндаушы өзінің туған қаласына қайта оралады. Екі жылдан кейін ол сол кішкентай қалаға қайта оралып, зираттың жанынан өтеді. Күн батқанда, ол зираттағы ағашты көреді, ол жылтыр алтыннан жасалғандай көрінеді. Ол зиратқа кіреді және ағаш түбінде Ивоның қабірін табады. Ол он жасында, бұрын айтылған аурудан көз жұмған. Ивоның қабірін және алтын ағашты тапқаннан кейін баяндаушы көңілі тоқымайды, керісінше, осы көрініске қуанышпен қарады.
The main character is a young student who is trapped at her grandfather's house one autumn because her bad health prohibits her from returning home to the city. Eventually, her grandfather consents to let her attend a local school in his small town. There, the narrator befriends a bright eyed boy named Ivo Márquez who is described as being able to cast a "net of silver" upon those whom he encounters. Many of the children envy Ivo as he is charismatic, charming, and able to influence Señorita Leocadia, the students' teacher. Ivo has been assigned the coveted task of going to get the students' textbooks from the small tower where they are kept. Mateo Heredia, the class's best student, asks if he can be given the key, but Ivo discourages Miss Leocadia from doing so. Ivo later tells the narrator that he desires total possession of the key because of a golden tree visible from a crack in a wall inside the tower. He believes that he alone has the right to see this mysterious tree, describing it as made completely of blinding, illuminated gold. He dramatically describes how birds turn gold when they land on the tree. He wonders if everything that touches the tree turns into gold. One day, Ivo has fallen ill and does not come to class, allowing Mateo to receive the key. When the narrator asks the unfriendly Mateo if he is able to see the golden tree, he scoffs at her. Later, the narrator pays Mateo to borrow the key during recess. In the tower, when she looks through the crack she sees only the normal, barren countryside. Time goes on and the narrator moves back to the city, where she came from. She returns to the same small town two summers later, and she walks past a cemetery. She sees a tree in the cemetery that is illuminated by a dying sunset, causing it to appear to be made of shimmering gold. She enters the cemetery and finds Ivo's grave at the base of the tree. He died at the age of ten, presumably from his aforementioned illness. Upon discovering Ivo's grave and the tree of gold, the narrator is not depressed but somewhat joyful of the scene.