Кіріспе

Бельгия мемлекеттік көлік провайдері

Жеңіл теміржолдар ұлттық компаниясы (Nationale Maatschappij Van Buurtspoorwegen, NMVB деп қысқартылған; SNCV деп қысқартылған) 1000 данадан тұрды және электрленген қалалық желілерді, сондай-ақ бу локомотивтері мен дизельдік пойыз вагондарын пайдаланған ауылдық желілерді қамтыды; жүйенің жартысы электрленген. Компания бірте-бірте автобустарға көшіп, трамвай жолдарын жойды. Қазіргі таңда тек жағалау жолы, Шарлеруа метросы және Хан-сюр-Лесс шатқалдарына дейінгі қысқа жол ғана коммерциялық пайдалануда; төрт мұражай жылжымалы құрамның маңызды коллекцияларын сақтайды, оның ішінде Шепдаалдағы мұражай және Тюиндегі ASVi мұражайы. Ең ұзын және ең көне (40 жылдық) туристік трамвай – Эрезе мен Дошамс арасындағы Tramway Touristique de l'Aisne (TTA). "Трамания" атты демеушілік тобы 13 жыл бойы трамвайды сақтауға бағытталған түрлі жобаларды қолдады, әсіресе Тюин мұражайын салуға және TTA үшін вагондарды қалпына келтіруге қаржы жұмсады.

Тарих

Ауылдық трамвай жолдарын салуға рұқсат беретін заң 1875 жылы қабылданды, содан кейін 1885 жылы жаңа заң қабылданды. Нәтижесінде бүкіл ел бойынша "Жеңіл темір жолдар ұлттық компаниясы" деп аталатын оператор құрылды, ол голланд тілінде Nationale Maatschappij van Buurtspoorwegen (NMVB) және француз тілінде Société Nationale des Chemins de fer Vicinaux (SNCV) деп аталады. Бұл кезде электр трамвай желісі ұзындығымен ерекшеленді. 1939 жылы NMVB/SNCV 161 тұрақты автобус желісін басқарды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін жүк көліктері, автобустар мен автомобильдер трамвайлардың көп бөлігінен айырды. Электр желісі 1950 жылы ең жоғары деңгейге жетті. Бүкіл желі (электрлік және электрлік емес) әлі де шамамен ұзындығында болды (оның ең жоғарғы деңгейі 1945 жылы болды), бірақ 1960 жылға қарай тек қысқартылды. Бірнеше ауылдық желілерде жолаушылар трамвайлары автобустармен ауыстырылды, бірақ SNCV/NMVB жүк трамвайларын пайдасыз болғанға дейін жүргізді. 1977 жылы Бельгия темір жолдарының (SNCB/NMBS) автобустары SNCV/NMVB-ге берілді. Брюссельден Веммельге, және Гримбергенге дейінгі трамвай жолдары 1978 жылы жабылды. Бельгиядағы саяси федерализм 1980 жылдан бастап көптеген ұлттық институттарды Фландрия, Валония және Брюссель астанасы аймағы үшін жеке органдарға бөлуді көрді. SNCV/NMVB 1991 жылы De Lijn (Фландрия үшін) және TEC (Валлония үшін) болып бөлінді, енді екі компания да негізінен автобустармен жұмыс істеді. De Lijn Гент пен Антверпендегі трамвай жүйелерін (оның ішінде Пре-метро) мұра етті, бұған дейін жергілікті компаниялар MIVG және MIVA, сондай-ақ жағалаудағы трамвай желісі жұмыс істеді. TEC Charleroi Пре-метрополитенін басқарады, оған Vicinal желісінің бөлімдері кіреді. STIB/MIVB Брюссель метрополитені, трамвай және автобус желісін басқарады.