Кіріспе

Эйкозапентаеной қышқылы (EPA; сондай-ақ икозапентаеной қышқылы) – омега-3 май қышқылы. Физиологиялық әдебиетте оған 20:5(n 3) атауы берілген. Сонымен қатар, оның тривиальды атауы – тимонодон қышқылы. Химиялық құрылымы бойынша EPA – 20 көміртекті тізбегі және бес цис қос байланысы бар карбондық қышқыл; бірінші қос байланыс омега ұшынан үшінші көміртекте орналасқан. EPA – полиқанықпаған май қышқылы (PUFA), ол простагландин 3 (қан тромбоциттерінің жинақталуын тежейтін), тромбоксан 3 және лейкотриен 5 эйкозаноидтарының прекурсоры ретінде әрекет етеді. EPA – эйкозапентаенолэтаноламидтің (EPEA: C22H35NO2; 20:5,n 3) прекурсоры және гидролиттік ыдырау өнімі. Докозагексаеной қышқылы (DHA) және EPA құрамында бар балық майы қосымшаларын зерттеулер жүрек шабуылы немесе инсульттің алдын алу туралы мәлімдемелерді растамаса да, соңғы көпжылдық зерттеуде тек EPA құрамындағы рецепт бойынша берілетін Васкепа (этил-эйкозапентаеноат, еркін май қышқылының этил эфирі) препараты, статинге төзімді гипертриглицеридемиясы бар пациенттерде жүрек шабуылы, инсульт және жүрек-қан тамырларынан болатын өлімді плацебомен салыстырғанда 25%-ға төмендеткені анықталды.

Поликетид синтезасы жолы

Теңіз бактериялары мен микробалдырлар Schizochytrium DHA синтездеу үшін анаэробты поликетид синтезасы (PKS) жолын қолданады. Shewanella (теңіз бактериясы) бактериясындағы ЭПА поликетид синтездеу жолы – ацетил-КоА және малонил-КоА-ны құрылыс блоктары ретінде пайдаланатын, қайталама редукция, дегидратация және конденсация реакциясы болып табылады. α-линолен қышқылының ЭПА-ға айналу механизмі KS ферменті арқылы малонил-КоА-ны бұрыннан бар α-линолен қышқылымен конденсациялауды қамтиды. Соның нәтижесінде пайда болған құрылым NADPH-қа тәуелді редуктаза KR арқылы аралық затқа айналады, ол DH ферментімен дегидратацияланады. Соңғы қадам – ER ферментінің активтігі арқылы trans-2-эноил ACP-дегі екі байланыстың NADPH-қа тәуелді редукциясы. Бұл процесс ЭПА-ны түзету үшін қайталанады.

Клиникалық маңызы

АҚШ Ұлттық денсаулық сақтау институтының MedlinePlus тізімі ЭПА-ны (жеке немесе басқа ω-3 көздерімен бірге) тиімді емдеу ретінде танылған немесе қарастырылып жатқан медициналық жағдайларды қамтиды. Көбінесе бұл оның қабынуды басу қабілетімен байланысты. Триглицеридтерді айтарлықтай төмендету үшін (2.0-4.0 г/күн) үлкен дозадағы ұзақ тізбекті омега-3 майлы қышқылдарын рецепт бойынша берілетін дәрілік препараттар немесе диеталық қосымшалар түрінде қабылдау қажет, және осындай дозаларда әсері айқын болуы мүмкін (20-35%, тіпті 500 мг/дл-ден жоғары деңгейдегі адамдарда 45%-ға дейін). EPA және DHA-ны қамтитын диеталық қосымшалар триглицеридтерді дозаға байланысты түрде төмендетеді; алайда, DHA төмен тығыздықты липопротеиннің (кейде қате түрде "жаман холестерин" деп аталатын, атеросклерозды тудыратын түрі) және LDL-C көрсеткіштерін (LDL бөлшектеріндегі холестериннің мөлшерін өлшеу/бағалау) көтереді, ал EPA осыны жасамайды. Бұл әсер бірнеше мета-талдауларда байқалды, онда EPA және DHA жоғары дозадағы омега-3 қосымшасының құрамында болған жүздеген жеке клиникалық зерттеулер біріктірілді, бірақ EPA және DHA бөлек берілгенде ғана айырмашылықты анық көруге болады. Мысалы, Шафер және Тафтс медицина мектебіндегі әріптестері жүргізген зерттеуде науқастарға алты апта бойы күніне 600 мг DHA, 600 немесе 1800 мг EPA немесе плацебо берілді. DHA тобында триглицеридтердің 20%-ға төмендеуі және LDL-C деңгейінің 18%-ға өсуі байқалды, бірақ EPA топтарында триглицеридтердің төмендеуі статистикалық тұрғыдан маңызды деп есептелмеді және екі дозада да LDL-C деңгейінде өзгеріс байқалмады. Кәдімгі тұтынушылар EPA және DHA-ны көбінесе майлы балық, балық майынан жасалған диеталық қосымшалар және сирек жағдайларда, омега-3 дозасы клиникалық тәжірибелердегіден төмен болатын теңіз балдыры майынан жасалған қосымшалардан алады. Купер орталығының 9253 сау ер және әйелді 10 жыл бойы бақылаған зерттеуі балық майынан жасалған қосымшаларды қабылдағандарда LDL-C деңгейінің жоғарылағанын көрсетпеді. Шын мәнінде, LDL-C-нің өте аз төмендеуі статистикалық тұрғыдан маңызды болды, бірақ клиникалық маңызы болмады. Бұл адамдар балық майынан жасалған қосымшаларды өздері таңдап алды және EPA мен DHA мөлшері мен арақатынасы балық майының көзіне байланысты өзгеретінін ескеру керек. Омега-3 майлы қышқылдары, әсіресе EPA, аутизм спектрінің бұзылуына (АСБ) әсері зерттелді. Кейбір ғалымдар аутизммен ауыратын балаларда омега-3 майлы қышқылдарының деңгейі төмен болуы мүмкін екенін болжайды, сондықтан қосымшалар симптомдарды жақсартуға көмектеседі. Бақыланбаған зерттеулер жақсаруды көрсеткенмен, жақсы бақыланған зерттеулер жоғары дозадағы омега-3 қосымшаларын қабылдау нәтижесінде симптомдардың статистикалық тұрғыдан маңызды жақсаруын көрсетпеді. Сонымен қатар, зерттеулер омега-3 майлы қышқылдарының депрессияны емдеуде пайдалы болуы мүмкін екенін көрсетті. EPA және DHA этил эфирлері (барлық түрлерінде) ашқарынға немесе аз майлы тамақпен бірге қабылдағанда нашар сіңірілуі мүмкін, сондықтан тиімділігі төмендеуі мүмкін.