Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын сәулетшісі (1835–1888)
English architect (1835 1888)
Уильям Эден Несфилд (2 сәуір 1835 – 25 наурыз 1888) – ағылшын сәулетшісі. Ричард Норман Шоумен бірге жұмыс істеген кезеңіндегідей, ол 1860 және 1870 жылдары Ұлыбританияда қайта жаңғырған «Ескі ағылшын» және «Анна патшайым» стильдерінде бірнеше үйлерді жобалаған. Ол сонымен қатар дизайнер және суретші де болды.
William Eden Nesfield (2 April 1835 – 25 March 1888) was an English architect. Like his some time partner, Richard Norman Shaw, he designed several houses in Britain in the revived 'Old English' and 'Queen Anne' styles during the 1860s and 1870s. He was also a designer and painter.
Өмірбаян
Уильям Иден Несфилд 1835 жылғы 2 сәуірде Бат қаласында ландшафт сәулетшісі және суретші Уильям Эндрюс Несфилдтің үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Итон колледжінде білім алды. 1850 жылы Уильям Берн сәулетшінің шәкірті болды, бірақ екі жылдан кейін үйленген ағасы Энтони Салвиннің практикасына көшті. Ол Джеймс Келлауэй Коллингтен архитектуралық сурет салуды оқыды. 1850-ші жылдары көп саяхат жасап, суреттерін "Ортағасырлық сәулет үлгілері" (1862) атты жинағында жариялады, ол Уильям Крейвенге, Крейвеннің 2-ші графына арналған еді. Шамамен 1860 жылы ол жеке сәулет практикасын бастады; бірақ көп ұзамай 1866 және 1869 жылдар аралығында ресми серіктестік құрған Рихард Норман Шоумен байланыс орнатты, алайда олар өздерінің жұмыстарын бөлек ұстады. Несфилд пен Шоу Ұлыбританиядағы тұрғын үй сәулетінің жаңа стильдеріне зор үлес қосты, ол 1860-шы жылдары басталып, 1870-ші жылдары гүлденді, әсіресе Ескі Англия және Королева Анна стильдері. Несфилдтің көптеген клиенттері оның әкесінің бай достары болды, ал оның жобалары Шоудың жобаларына қарағанда көбінесе әсем әрі сәнді болды. Ең танымал мысалдар: Уорвикширдегі Комб аббаттығына жасалған қосымшалар (1862-1865 ж., көбінесе бұзылған); Шропширдегі Кловерли залы (1866-1868 ж., ішінара бұзылған); Флинтширдегі Кинмел залы (1871-1874 ж.) және Бодриддан (1872-1874 ж.). Ол сонымен қатар көптеген шағын қақпалар мен коттедждерді жобалады, ең танымалдары – Регент паркіндегі қақпа (бұзылған) және Лондонның Кеу бақтарындағы (1866-1867 ж.) қақпа. Ол сонымен қатар бақтарға кіретін негізгі кіреберістердің бірі – Виктория қақпасын (1868) және жақын орналасқан Камберленд қақпасын жобалады. Лоугтон қаласында Несфилд 1877 жылы Сент-Николас шіркеуін жобалады, содан кейін 1878 жылы Мейтленд отбасы үшін Лоугтон залын қайта құруға шақырылды. Монтгомериширде Несфилд Сент-Бьюно шіркеуін, Беттс-Седвейнді кеңінен қайта жаңартты және 1876 жылы Мейсмаур залын қайта жобалады. Несфилд 1881 жылы әкесі қайтыс болған кезде сәулет практикасын тастап, Брайтонға зейнеткерлікке шықты, онда 1888 жылы 52 жасында қайтыс болды. Ол әдетте Виктория дәуіріндегі ең өзгеше тұрғын үй сәулетшілерінің бірі саналады. Ол жарнамаға қызығушылық танытпады, бірақ жеке өмірін жалғастыруды және богемиялық достарымен, олардың көптегені суретшілермен бірге уақыт өткізуді ұнатты.
William Eden Nesfield was born in Bath on 2 April 1835, the eldest son of the landscape architect and painter William Andrews Nesfield. He was educated at Eton College. In 1850 he was articled to the architect William Burn, but after two years he moved to the practice of his uncle by marriage, Anthony Salvin. He studied architectural drawing under James Kellaway Colling. He travelled widely in the 1850s, and published his drawings in Specimens of Mediaeval Architecture (1862), which was dedicated to William Craven, 2nd Earl of Craven. Around 1860 he started his own architectural practice; but he soon linked up with his friend Richard Norman Shaw, with whom he was in a formal partnership between 1866 and 1869, though they kept their jobs separate. Nesfield and Shaw contributed greatly to the new styles of domestic architecture in Britain, which began in the 1860s and flourished in the 1870s, notably the Old English and Queen Anne styles. Many of Nesfield's clients were rich friends of his father's, and his designs tended to be more extravagant and ornamental than Shaw's. Notable examples were additions to Combe Abbey, Warwickshire (1862 5, mostly demolished); Cloverley Hall, Shropshire (1866–8, partly demolished); Kinmel Hall, Flintshire (1871–4) and Bodrhyddan (1872–4). He also designed many small lodges and cottages, most famously a lodge in Regent's Park (demolished), and another at Kew Gardens (1866–7), both in London. He also designed the Victoria Gate (1868), one of the main entrances into the Gardens, along with nearby Cumberland Gate. At Loughton, Nesfield designed (1877) the church of St Nicholas, and was then commissioned (1878) to rebuild Loughton Hall, both for the Maitland family. In Montgomeryshire, Nesfield largely rebuilt St Beuno's Church, Bettws Cedewain and redesigned Maesmawr Hall in 1876. Nesfield gave up architectural practice around the time his father died in 1881, and retired to Brighton, where he died in 1888 at the age of 52. He is usually considered one of the most original of the Victorian domestic architects. He was not interested in publicity but preferred to pursue his career privately and enjoy himself with his bohemian friends, many of them artists.