Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эрнест Саргент Барнард (17 шілде 1874 – 27 наурыз 1931) – 1927 жылдан 1931 жылы қайтыс болғанға дейін Америка Лигасының үшінші президенті болды. Ол Батыс Колумбияда, Батыс Вирджиния штатында дүниеге келді, кейін Огайо штатының Делавэр қаласында тұрды. 1895 жылы Оттербейн колледжін бітіріп, 1898 жылға дейін футбол және бейсбол жаттықтырушысы қызметін атқарды. Огайо штатының Колумбус қаласына көшіп келген соң, жергілікті құрылысшылар биржасының хатшысы болып жұмыс істеді, сондай-ақ Огайо медициналық университетінде футболдан жаттықтырды. 1900 жылы «The Columbus Dispatch» газетінің спорт редакторы болды. 1903 жылы «Кливленд Индианс» клубына жұмысқа қабылданды, ол клубтың саяхатшы хатшысы (1903–1908), вице-президенті және де-факто бас менеджері (1908–1916, 1918–1922) және президенті (1922–1927) қызметтерін атқарды. Осы кезеңде ол Америка Лигасының президенті Бан Джонсон мен комиссар Кенесау Маунтин Лэндис арасында делдал ретінде жиі әрекет етті. Ол «Индианс» клубының бірінші иесі Чарльз Сомерс және екінші иесі Джим Данн басшылығында жұмыс істеді. 1917 жылы Данн Барнардты жұмыстан босатқан еді. Өз қателігін түсінген Данн 1918 жылы Барнардты командаға қайта шақырды. Данн 1922 жылы қайтыс болғаннан кейін Барнард президенттік лауазымда қалды және Данннің жесірі мен мүлкі үшін команданы басқарды. 1927 жылы AL клубтары лиганың негізін қалаушы Бан Джонсонды лига президенті лауазымынан шеттетуге шешім қабылдағанда, Барнард алдымен «Индианс» клубын Альва Брэдли бастаған топқа сатуға келісіп, жағдайды реттеді, содан кейін президент міндетін атқарушы Фрэнк Навиннің орнына келді. Барнард 1930 жылдың 9 желтоқсанында үш жылдық мерзімге қайта сайланды, бірақ үш айдан кейін Минесота штатының Рочестер қаласындағы Мейо клиникасында тексеруден өтуге дайындалып жатқанда кенеттен қайтыс болды. Қызыққа толысы, Джонсон да сол күні бірнеше сағаттан кейін көз жұмды. Барнард Кливлендтегі Кнолвуд зиратында жерленді.
Ernest Sargent Barnard (July 17, 1874 – March 27, 1931) was the third President of the American League, serving from 1927 until his death in 1931. Born in West Columbia, West Virginia, he later resided in Delaware, Ohio. He graduated from Otterbein College in 1895, and became football and baseball coach there until 1898. Moving to Columbus, Ohio, he became secretary of the local Builders Exchange, and coached football at Ohio Medical University. In 1900 he became sports editor for The Columbus Dispatch. Hired by the Cleveland Indians in 1903, he served that club as traveling secretary (1903–1908), vice president and de facto general manager (1908–1916, 1918–1922), and president (1922–1927). During this time he often acted as a mediator between American League president Ban Johnson and Commissioner Kenesaw Mountain Landis. He served under the Indians first owner, Charles Somers, and under their second, Jim Dunn. Dunn had initially fired Barnard upon taking over in 1917. Realizing he'd made a mistake, Dunn brought Barnard back to the team in 1918. Barnard stayed on as president after Dunn's death in 1922, running the team for Dunn's widow and estate. When AL owners removed Ban Johnson, the league's founder, from the league presidency in 1927, Barnard, after first clearing the way by arranging the sale of the Indians to a group headed by Alva Bradley, replaced Frank Navin who had served as acting president. Barnard was re elected to a three year term in December 9, 1930, but died suddenly three months later just prior to an examination at the Mayo Clinic in Rochester, Minnesota. Coincidentally, Johnson died just hours later. Barnard was buried at Knollwood Cemetery in Cleveland.