Австралиялық жаза талқандарынан босатылғандарға берілген куәліктер
Certificate of freedom
Австралиядағы сотталғандарға берілген бостандық куәлігі – жазасын өтегендерге берілетін, құқықтарын қайтаруды және жұмыс іздеуге/қоныстан кетуге мүмкіндік беретін құжат. (158 characters)
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бостандық туралы куәлік – Австралиядағы жазалау колонияларының бірінде сотталған адамның жаза мерзімі аяқталғанда үкімет тарапынан берілетін құжат. Онда бұрынғы сотталған адамның “еркін азаматтардың барлық құқықтары мен мүмкіндіктеріне” қайта ие болғаны, яғни ол енді толыққанды еркін адам болып, жұмыс іздеуге немесе колониядан кетуге құқылы екені көрсетілген. Бостандық туралы куәліктер 1810 жылы енгізілді және әдетте сотталғандар жеті, он немесе он төрт жылдық жазасын өтегеннен кейін губернаторға жазбаша өтініш берген жағдайда берілетін. Өмір бойына жаза алған сотталғандар кешірім алуға құқылы болған, бірақ бостандық туралы куәлік ала алмаған. Сотталғандарға берілетін бостандық деңгейлері үш түрлі болды. Бірінші деңгей – демалыс билеті, ол адамға маңызды шектеулер сақтауды талап ететін және бастапқы жаза мерзімінің кем дегенде жартысы өтелгеннен кейін берілуі мүмкін. Толық жаза мерзімі өтелгеннен кейін, адамға ешқандай шектеусіз бостандық туралы куәлік берілуі мүмкін. Үшінші категория – өмір бойына жаза алғандарға шартты немесе толық кешірім беру. Куәлікте әдетте күні, адамның аты-жөні, болған жаппай есімдері (бар болса), тасымалдаған кемесі, келген жылы, сотталған кездегі жағдайы және жаза мерзімі (жылдармен) көрсетілетін. 1827 жылдан 1867 жылға дейінгі куәліктерде туған жері, кәсібі, туған жылы, дене бітімі және кейде демалыс билеті туралы ақпарат та берілген. Куәліктер екі бөліктен тұратын. Негізгі куәлік аталған адамға берілетін және оның осы құжатты әрқашан өзімен бірге алып жүруі міндетті болған. Екінші бөлігі – “көшірме”; бұл ресми тізімдеме және оны үкімет сақтап отырған. Негізгі куәліктер иесінің үнемі пайдалануына байланысты сирек кездеседі. Ал “көшірмелер” мұрағатта сақталады және зерттеушілерге қолжетімді. Бостандық туралы куәліктің бір түрі – колониялық бостандық туралы куәлік, ол колонияға келгеннен кейін жасалған қылмыстар үшін алынған жазаларға қатысты болды. Жаңа Оңтүстік Уэльс колониясы шамамен 40 000 бостандық туралы куәлік берген. Тасмания және Батыс Австралия да сотталғандарды қабылдап, оларға бостандық туралы куәлік берді.
A certificate of freedom was a government issued document given to a convict in one of the Australian penal colonies at the end of the convict's sentence. That stated that the ex convict had been restored "to all the rights and privileges of free subjects", effectively now a free person, and could seek out employment or leave the colony. Certificates of freedom were introduced in 1810 and were generally granted to convicts upon application to the Governor after they had served their seven , ten or fourteen year sentence. Convicts who had received a life sentence could receive a pardon but not a certificate of freedom. There were three classifications given to convicts who were to be given greater freedoms. The first level was the ticket of leave, which still imposed significant restriction upon the individual and could be issued after at least half the original sentence was served. After the entire original sentence was served, a certificate of freedom could be issued with no remaining restrictions upon the individual. A third category was a conditional pardon or full pardon, which were issued to prisoners who had received a life sentence. The information contained on the certificate usually noted the date, person's name, aliases (if any), ship on which they were transported, year of arrival, when tried and their sentence in years. Certificates from 1827 to 1867 also gave native place, calling, year of birth, physical description and sometimes ticket of leave information. Certificates comprised two components. The certificate proper was issued to the person named and it was mandatory for the person to carry that document with them at all times. The second component was the 'butt'; this was the official copy and was kept on file by the government. The certificates proper are quite rare as they were in constant use by the owner. The 'butts' are still retained in archive records and are available for researchers. A variation on the Certificate of freedom was the colonial certificate of freedom, which related to sentences received for offenses committed after arrival in the colony. There were approximately 40,000 Certificates of Freedom issued by the Colony of New South Wales. Tasmania and Western Australia also received convicts and issued Certificates of Freedom.