Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд саясаткері
Scottish politician
Уолтер Фрэнсис Джон Монтагю Дуглас Скотт, 9-шы Букклех герцогы және 11-ші Квинсбери герцогы, (28 қыркүйек 1923 – 4 қыркүйек 2007) – шотланд аристократы, саясаткер және жер иесі. Ол Екінші дүниежүзілік соғыста Корольдік теңіз күштері еріктілер резервінде қызмет етті және 13 жыл бойы парламентте Эдинбургтің солтүстік сайлау округін өкілдік етті. Ол Ұлыбританиядағы ең ірі жеке меншікке тиесілі жерді иеленді. Оның иелігінде Дамфрис және Галлоуэйдегі Драмланриг қамалы, Селкиркширдегі Боухилл үйі және Нортгемптонширдегі Бутон үйі бар. Эдинбургқа жақын орналасқан төртінші үй – Далкит сарайы, 2021 жылға дейін Батыс Орталық Висконсин консорциумына жалға берілді, олар сарайды шетелде оқу бағдарламасы үшін база ретінде пайдаланды.
Walter Francis John Montagu Douglas Scott, 9th Duke of Buccleuch and 11th Duke of Queensberry, (28 September 1923 – 4 September 2007) was a Scottish peer, politician and landowner. He served in the Royal Naval Volunteer Reserve in the Second World War, and represented Edinburgh North in the House of Commons for 13 years. He owned the largest private landed estate in the United Kingdom, covering some The estate includes Drumlanrig Castle in Dumfries and Galloway, Bowhill House in Selkirkshire, and Boughton House in Northamptonshire. A fourth house, Dalkeith Palace, near Edinburgh, was most recently let to the West Central Wisconsin Consortium, which used the palace as a base for its study abroad program, until 2021.
Ерте өмір
Уолтер Фрэнсис Джон Монтагу Дуглас Скотт ең көп танымал есімі Джон болды, және ол Уолтер Монтагу Дуглас Скотттың, Букклехтың 8-ші герцогы және Куинсберридің 10-шы герцогы, сондай-ақ бұрынғы Мэри Ласселстің жалғыз ұлы еді. Оның әпкесі, леди Елизавета Нортумберлендтің 10-шы герцогымен, ал леди Каролина саясаткер Иан Гилмормен үйленді. Оның әкесінің қарындасы Глостер герцогинясы Әлиса ханшайым болды. Далкит графы атағымен белгілі болған Джони Далкит деп аталды, ол Итон колледжінде білім алды.
Walter Francis John Montagu Douglas Scott was best known by his middle name John, and he was the only son of Walter Montagu Douglas Scott, 8th Duke of Buccleuch and 10th Duke of Queensberry, and the former Mary Lascelles. His sister Lady Elizabeth married the 10th Duke of Northumberland, and Lady Caroline wed politician Ian Gilmour. His paternal aunt was Princess Alice, Duchess of Gloucester. Known as Johnny Dalkeith, from his courtesy title of Earl of Dalkeith, he was educated at Eton.
Мансап
1942 жылы ол Корольдік теңіз флотына қарапайым теңізші ретінде қабылданып, келесі жылы офицер болып тағайындалды және эсминецтерде қызмет етті. Соғыстан кейін ол 1971 жылға дейін Корольдік теңіз еріктілер резерві мен Корольдік теңіз резервінде лейтенант-коммандер болып қызметін жалғастырды. 1959 жылы ол Ерікті резерв орденімен марапатталды. 1988 жылы Корольдік теңіз резервінің құрметті капитаны болып тағайындалды. Ол Корольдік садақшылар ротасының капитаны, Кеңес Лорд-президенті және Шотландияның күміс таяғы қызметін атқарды. Ол Роксбург клубының мүшесі болды.
In 1942, he joined the Royal Navy as an ordinary seaman, and was commissioned as an officer the following year, serving on destroyers. He continued as a lieutenant commander in the Royal Naval Volunteer Reserve and the Royal Naval Reserve after the war until 1971. He was awarded the Volunteer Reserve Decoration in 1959. He was appointed Honorary Captain in the Royal Naval Reserve in 1988. He was a Captain of the Royal Company of Archers, Lord President of the Council and Silver Stick for Scotland. He was a member of the Roxburghe Club.
Парламенттік мансап
Соғыстан кейін ол Оксфордтағы Крайст-Черч колледжінде оқыды, онда Буллингдон клубына қосылды. Ол қысқа мерзімге Лондон қаласындағы сауда банкірі болып жұмыс істеді, содан кейін сақтандыру компаниясының директоры қызметін атқарды. Далкейт графы ретінде ол 1958 жылдан бастап Роксбургшир округінің кеңесшісі болды. 1959 жылғы жалпы сайлауда Эдинбург Шығысы округінен кандидат болды, бірақ бұрынғы лейборист парламент депутаты Джордж Уиллиске жеңіліп қалды. Бірақ 1960 жылы Эдинбург Солтүстігінен одақтас (кейін консервативті) парламент депутаты болып сайланды. 1961 жылдан 1962 жылға дейін Лорд-адвокат Уильям Рэнкин Миллиганның парламенттік жеке хатшысы, ал 1962 жылдың қаңтарынан шілдесіне дейін Шотландияның мемлекеттік хатшысы Джек Маклейдің жеке хатшысы қызметін атқарды. Маклей Харольд Макмилланның «Ұзын пышақтар түні» атты реформасынан кейін жұмысынан босатылғаннан соң, 1962 жылдан 1964 жылға дейін Маклейдің орнына келген Майкл Ноблдың жеке хатшысы болды. 1970 жылғы жалпы сайлауда жас Робин Кукты жеңді. 1961 жылдың 16 тамызында Ноттингемширдегі Кламбер-паркте болған көлік апатында ол әйелімен бірге жеңіл жарақат алды, бірақ толыққанды жазылып кетті. Алайда, 1971 жылдың 20 наурызында Хоуик маңында аң аулау кезінде болған апатта, аты құрғақ тас қабырғаны сезбей, оны лақтырып жіберді, содан кейін оның үстіне құлап түсті. Далкейт омыртқасының сынуынан көкірегінен төменге паралич болып қалды. 1971 жылдың қыркүйек айының басында ауруханадан шығып, өмірінің соңына дейін дөңгелек креслода өтті және мүгедектер ұйымдарының белгілі өкілі атанды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін дөңгелек креслода парламентке кірген алғашқы депутат болды, оны 1971 жылдың қазанында Гарольд Уилсон қарсы алып, парламент залының еденінен өтіп қолымен сәлемдесті. 1973 жылдың қазанында Далкейт парламенттен кетіп, әкесінің қайтысынан кейін герцогтыққа ие болды. Осының салдарынан ол депутаттықтан бас тартты. Алайда, ол келесі 25 жыл бойын Лордтар палатасының мүшесі болып қалды, онда ол 1999 жылғы реформаларда мұрагерлік теңдер алынып тасталғанға дейін, әсіресе ауылдық, мүгедектер және конституциялық мәселелер туралы жиі сөз сөйледі.
After the war, he studied at Christ Church, Oxford, where he joined the Bullingdon Club. He briefly worked as a merchant banker in the City of London, and then as a director of an insurance company. As Earl of Dalkeith, he was a Roxburghshire County Councillor from 1958. He contested Edinburgh East in the 1959 general election, losing to the incumbent Labour MP George Willis, but was elected as a Unionist (and latterly Conservative) Member of Parliament for Edinburgh North from a by election in 1960. He served as Parliamentary Private Secretary to the Lord Advocate, William Rankine Milligan, from 1961 to 1962, then briefly as PPS to the Secretary of State for Scotland Jack Maclay from January 1962 to July that year. After Maclay was sacked in Harold Macmillan's Night of the Long Knives, he was PPS to Maclay's successor, Michael Noble, from 1962 to 1964. He defeated a young Robin Cook in the 1970 general election. He and his wife sustained minor injuries in a car accident at Clumber Park, Nottinghamshire, on 16 August 1961, but made a full recovery. However, in a hunting accident near Hawick on 20 March 1971, his horse threw him off as it failed to take a drystone dyke, and then fell on him. Dalkeith was left paralysed from the chest down with a fractured spine. He left hospital in early September 1971, and spent the rest of his life in a wheelchair, and became a notable spokesman for disability organisations. He was the first MP after the Second World War to enter the House of Commons chamber in a wheelchair, where he was greeted by Harold Wilson, who crossed the floor of the chamber to shake his hand, in October 1971. Dalkeith left the House of Commons in October 1973, as he succeeded to the Dukedom upon his father's death. As a result, he stood down as an MP. However, he remained a member of the House of Lords for the next 25 years, where he spoke particularly on rural, disability and constitutional issues, until the removal of the hereditary peers in the reforms of 1999.
Жеке өмір
Патша отбасы принцесса Маргареттің Далкейтке үйленуін қалаған, бірақ ол мүдделі болмады. 1953 жылдың 10 қаңтарында ол Эдинбургтағы Сент-Джайлс соборында өткен салтанатта Джейн МакНиллге үйленді, оған Патшайым, Эдинбург герцогы және патша отбасының көп бөлігі қатысты. Джейн, Норман Хартнеллдің жетекші сәнгер моделі, Джон МакНилл және бұрынғы Эми Ивонн Мейнардтың жалғыз баласы болды. Олар төрт баланың ата-анасы болды:
The royal family reportedly wanted Princess Margaret to marry Dalkeith, but she was not interested. On 10 January 1953 he married Jane McNeill at a ceremony at St Giles Cathedral in Edinburgh attended by the Queen, the Duke of Edinburgh, and most of the royal family. Jane, a leading fashion model for Norman Hartnell, was the only child of John McNeill, QC, and the former Amy Yvonne Maynard. Together, they were the parents of four children:
Ричард Скотт, Букклехтің 10-шы герцогы (14 ақпан 1954 жылы туған), ол 1981 жылы Лотианның 12-ші маркизінің қызы, леди Элизабет Марион Франсис Керрге үйленді. Герцог қысқа аурудан кейін 2007 жылдың 4 қыркүйегінде таңертең Селкиркширдегі Шотландия шекарасындағы Боухилл үйінде қайтыс болды. Одан соң әйелі, қызы және үш ұлы қалды (он немере және екі шөбере). Герцог 2007 жылдың 11 қыркүйегінде Мелроуз аббаттығының қираған жерлерінде ата-анасының қасына жерленді. Оның туысы Глостер герцогы жерлеу рәсіміне қатысқан 2500 қонақтың арасында болды.
Richard Scott, 10th Duke of Buccleuch (born 14 February 1954), who married Lady Elizabeth Marion Frances Kerr, daughter of 12th Marquess of Lothian in 1981. The Duke died after a short illness at one of his three homes, Bowhill House, in Selkirkshire, Scottish Borders, in the early hours of 4 September 2007. He was survived by his wife, daughter, and three sons (ten grandchildren and two great grandchildren). The Duke was buried on 11 September 2007 among the ruins of Melrose Abbey, next to his parents. His cousin the Duke of Gloucester was among the 2,500 guests who attended the burial ceremony.