1890-жылдардағы Арканзас штатындағы «Rooster Cogburn» фильмінде батыр маршалдың өмірі мен қарақшыларға қарсы күресі жайлы. Нитроглицерин ұрлығы, ізгілік іздеу!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1975 жылғы фильм
кейіпкер
1975 film
the character
Сюжет
Форт-Смит қаласында, Арканзас штатында, 19 ғасырдың соңында, бір көзі жоқ қартайған АҚШ маршалы Ростер Когберн судья Паркердің маскүнемдігі мен атыс қаруын дұрыс қолданбағаны үшін төсбелгісінен айырылады. Қатыгез банк тонаушысы Хок пен оның тоғыз қарақшысы АҚШ армиясының атты әскерінен жоғары жарылғыш нитроглицеринді ұрлағанда, Когбернге өзін ақтау мүмкіндігі туады. Ол жалғыз Үндістан аумағына кіріп, қарақшылардың ізін қуалайды, олардың ішінде Когберннің бұрынғы барлаушысы Брид те бар. Олардың іздері Форт Рубидің шалғай елді мекеніне жетеді, ол қазір христиан миссиясы. Когберн ауылға келгенде, қарт пастор Джордж Гуднайт пен бірнеше жергілікті үнділерді өлтірген қарақшылар басып алған екен. Тірі қалғандардың арасында пастордың бойжеткен қызы Еула Гуднайт пен оның шәкірті, Вольф есімді жасөспірім бала бар, олардың отбасы шабуылда қаза тапқан. Когберн оларды жақын жердегі сауда бекетіне тастап кетпек болады, бірақ олар қарақшыларды ұстау үшін онымен бірге баруға талап етеді. Нитроны жарылмауы үшін баяу тасымалдау қажет болғандықтан, Хок Брид пен жараланған адамды банк тонауға дайындалу үшін алдын ала жібереді. Когберн, Еула және Вольф қалған топты қуып жетеді де, шатқалдағы жолды бұталармен жабады. Қарақшылар тоқтағанда, Когберн өзін отряд басшысы деп таныстырып, қылмыскерлер оларды тұтқындауға рұқсат бермесе, нитроны жарылқасып қорқытады. Бір қарақшы жасырын қашып, Когбернге артынан оқ атуға тырысады, бірақ Еула өзін тамаша мерген екенін дәлелдеп, оны шатқалдан атып өлтіреді. Когберн тағы бір адамды атып өлтіреді, ал Еула мен Вольф ауаға оқ атып, шу көтеріп, қарақшылар қашады, нитро мен Гатлинг мылтығын қалдырып кетеді. Олар Хокпен кездесіп, оны тұзақ орнатылған жерге алып келеді, онда Брид Когберннің үлкен отрядты басқаратыны туралы жалған айтқанын анықтайды. Топ нитроны іздеп шығады және сол түні Когберннің тобына жетеді. Олар ұйықтап қалған Вольфты ұрлап, оны жарылғыш заттарға айырбастауды ұсынады. Вольф оны ұстап тұрған адамды атып өлтіріп, Когберн мен Еулаға оралады. Когберн Вольфқа қарақшылардың жылқыларын шашыратуды бұйырады, сосын олар арбамен қашып кетеді. Өзенге келгенде, Когберн Шанхай МакКой есімді ескі паромшыдан сал алып, нитро мен Гатлинг мылтығын бортқа жасырып, Еула мен Вольфты Хокпен соңғы кездесуінен бұрын қауіпсіз жерге тастап кетуді үміттенеді. Брид пен Люк, Хоктың адамдарының бірі, бандит тобының қалған мүшелері стратегиялық тарлықта күтіп тұрғанда, салдың артынан жүруге міндеттелген. Люк өзі мен Бридті екі есе көтеріліп, салға өздері кіруді ұсынады, бірақ Люк Когбернді өлтіруге дайын болғанда, Брид Люкті өлтіреді, өйткені Когберн бір кезде оның өмірін сақтап қалғандықтан, енді олар тең. Брид Когбернге Хоктың жоспары туралы ескертеді, содан кейін топқа қосылады, бірақ Хок Люктің Когбернмен атыста өлгеніне сенбейді және Бридті жардан құлатып өлтіреді. Когберн Гатлинг мылтығымен Хоктың қалған мүшелерін ұстап тұруға қабілетті, бірақ тарлықтан кейін бірнеше бұрқасын бар. Когберн, Еула және Вольф аман-есен өтіп кетеді, бірақ Гатлинг мылтығы жоғалады. Олар алда қарақшылардың жылқыларын естігенде, үштігі жағадан бірнеше қорап нитроны тастап, салдың алдында жүзіп кетеді. Еула мен Вольф Хоктың Когберн жарақат алғанын айтып, тапсырыс бергендей етіп, кешіктіреді, ал Когберн жүзуші қораптарды атып, соңғы төрт қарақшыны жояды. Форт-Смит қаласына оралғанда, Еула судья Паркерді Когбернді қайта қызметке алуға көндіреді, тіпті ол Хокты тірі алып келуді талап еткен болса да. Олар Вольфпен бірге Форт Рубиге қоныстандыру үшін бірнеше отбасы тауып, Когберннің жолынан шығады. Жаңа достар бір күні жолдары қайтадан қиылысады деп үміттенеді.
In Fort Smith, Arkansas, in the late 19th century, aging one eyed U. S. Marshal Rooster Cogburn is stripped of his badge by Judge Parker due to his drunkenness and questionable use of firearms. When a shipment of highly explosive nitroglycerin is stolen from a transporting troop of United States Army cavalry by the ruthless bank robber Hawk and his gang of nine outlaws, Cogburn is given a chance to redeem himself. Alone, he enters the Indian Territory and tracks the bandits, who include Cogburn's former scout Breed, to the remote settlement of Fort Ruby, which is now a Christian mission. He comes upon the village the day after it has been overrun by the gang, who killed the elderly Reverend George Goodnight and a number of the local Indians. The only surviving inhabitants that have not fled are the Reverend's spinster daughter, Miss Eula Goodnight, and one of her Native students, a teenage boy named Wolf, whose family died in the attack. Cogburn tries to leave the pair at a nearby trading post, but they insist on coming with him to capture the bandits. Because the nitro has to be transported slowly so it does not explode, Hawk goes ahead with Breed and an injured man to prepare for the bank robbery. Cogburn, Eula, and Wolf overtake the rest of the gang and barricade the path through a gully with logs. When the bandits stop, Cogburn says he is the leader of a posse and threatens to blow up the nitro unless the criminals let him arrest them. One outlaw sneaks away and attempts to shoot Cogburn in the back, but Eula, proving herself an excellent sharpshooter, kills the man from across the gully. Cogburn shoots another man and Eula and Wolf make a lot of noise by firing into the air, and the outlaws flee, leaving behind the wagon with the nitro, which also has a Gatling gun on board. They meet up with Hawk and take him back to the site of the ambush, where Breed determines that Cogburn lied about leading a large posse. The gang sets out in pursuit of the nitro and catches up with Cogburn's party that night. They kidnap Wolf, who has fallen asleep on his watch, and offer to exchange him for the explosives. Wolf shoots the man holding him and makes it back to Cogburn and Eula, and the trio is able to escape with the wagon after Cogburn has Wolf scatter the outlaws' horses. Coming upon a river, Cogburn commandeers a raft from an old ferryboat man named Shanghai McCoy, stashes the nitro and Gatling gun on board, and heads downstream, hoping to drop off Eula and Wolf somewhere safe before his final confrontation with Hawk. Breed and Luke, one of Hawk's men, are tasked with trailing the raft while the other members of the gang wait at a strategic narrows. Luke suggests he and Breed double cross Hawk by taking the raft themselves, but just as Luke is about to shoot Cogburn, Breed kills Luke, saying that, as Cogburn had once saved his life, they are now even. Breed warns Cogburn about Hawk's plan and then rejoins the gang, but Hawk does not believe him when he says Luke was killed in a shootout with Cogburn and knocks Breed off a cliff to his death. Cogburn is able to hold the remaining members of Hawk's gang at bay with the Gatling gun, but just past the narrows are some rapids. Cogburn, Eula, and Wolf make it through safely, though the Gatling gun is lost. When they hear the gang's horses up ahead, the trio dumps several boxes of nitro overboard to float ahead of the raft. Eula and Wolf delay Hawk by saying Cogburn is injured and pretending to surrender, and Cogburn shoots the floating boxes, blowing up the last four outlaws. Back in Fort Smith, Eula convinces Judge Parker to reinstate Cogburn, even though he had stipulated Hawks be brought back alive. She and Wolf find some families to resettle Fort Ruby and part ways with Cogburn. The new friends hope their paths cross again someday.
Өндіріс
Rooster Cogburn, Rooster Cogburn (және әйел) (бастапқы титрлер қарапайым атауды көрсетеді) деп жарнамаланды, бұл Хэл Б. Уоллистің өндірген соңғы фильмі болды. "True Grit" Paramount Pictures арқылы шығарылған болатын, ал Уоллис осы фильмді қаржыландыру үшін Universal Pictures компаниясымен келісім жасады. Сценарийді сол кезде Уоллистің әйелі болған актриса Марта Хайер Мартин Джулиен псевдонімімен жазды. Стюарт Миллар ұзақ жылдар бойы Голливуд продюсері болғанмен, "Rooster Cogburn" фильмін режиссерлік еткенге дейін тек бір фильмді – "When the Legends Die" (1972) (Хал Борландтың 1963 жылғы сол аттас романы негізінде) ғана режиссерлік еткен. Фильм 1974 жылдың күзінде Орегон штатында түсірілді. Таулық сахналар Бендтен батысқа қарай Дешутс округінде түсірілді, тасқын сулар Дешутс өзенінде, ал өзен сахналары Грантс-Пасстан батысқа қарай Джозефин және Карри округтеріндегі Рог өзенінде түсірілді. Smith Rock State Park, Deschutes округіндегі Редмондтың солтүстік-шығысында орналасқан, сонымен қатар фильмнің түсірілім алаңы ретінде пайдаланылды, ал парктің кіреберісіндегі Rockhard/Smith Rock Climbing Guides ғимараты бастапқыда Кейттың салоны үшін салынған. Джон Уэйн мен Кэтрин Хепберн екеуі де 1907 жылдың мамыр айында дүниеге келген (Хепберн екі аптаға үлкен), олардың мансабы бір-бірімен қатар жүрді, бірақ бұл Голливуд ардагерлерінің бір фильмде бірге түскен жалғыз жағдайы болды. Түсірілім кезінде 67 жастағы екі жұлдыз да Санриверде тұрды. Канби фильмді "күлкілі, бір рет қолданылатын, ұлы дәстүрдің екі жұлдызы бар, олар бір-біріне жылдар жоғалып кеткендей жауап береді" деп қорытындылады. Джин Сискел Chicago Tribune газетінде фильмге төрт жұлдыздың екеуін берді және былай деп жазды: "Бұл сюжеттік тесіктермен толы ақымақ оқиға. Ол тек Хепберн мен Уэйнге бірнеше "үлкен сахналарды" бірге көрсетуді ғана мақсат етеді. "Rooster Cogburn" фильміндегі аздаған ләззат Хепберн мен Уэйн қарапайым және үнсіз бір-біріне сүйіспеншілікпен қараған кезде ғана пайда болады. Олардың бір-бірін ертеден ұнатқанын сезінеміз, сондықтан олардың айтқандары жалған театрлық ойын сияқты көрінеді". Variety журналының Артур Д. Мерфи фильмнің "көптеген күшпен жасалған және қатты актерлік шеберлікпен, Стьюарт Миллердің тұнжыраған және жыртылған режиссерлік жұмысымен нашар үйлестірілген, ұятқа қалдыратын алдын ала жасалған сценарий" бар екенін жазды. Los Angeles Times газетінің Чарльз Шамплин бұл фильмді Уэйн мен Хепберннің "бір-бірімен қарым-қатынас емес, өте жақсы мінезді байқау" болған "баяу және дөңгелектейтін" жұлдыздық фильм деп атады. Ол көптен бері айтылып келе жатқан диалогтардың ішіндегі ең көп сөзді естіген болса да, Хепберн әр жолы өзінің сүйкімді және ойнап-ойнап жатқан ойынымен жеңіске жетеді". The Washington Post газетінің Гари Арнольд оны "сценарий әлдеқайда тапқыр және режиссерлік шеберлік әлдеқайда шебер болса, жұмыс істеген болар еді. Сценарист Мартин Джулиен кейіпкер мен кейіпкердің арасындағы қарым-қатынасты қалай дамыту керектігін таппаған, ол аңшылық оқиғамен бірдей жолмен жүреді, ал Стюарт Миллердің режиссерлік жұмысы қорғасын сияқты ауыр және мелас сияқты баяу" деп сипаттады. Rotten Tomatoes сайтында фильмге он сыншының пікірлері негізінде 50% мақұлдау рейтингі берілген, ал орташа бағасы 10-нан 4,80-ге тең.
Rooster Cogburn, which was promoted as Rooster Cogburn ( and the Lady) (the opening credits feature the simpler title), was the final film produced by Hal B. Wallis. While True Grit had been released by Paramount Pictures, Wallis made a deal with Universal Pictures to finance this film. The screenplay was written by actress Martha Hyer, who was Wallis' wife at the time, under the pen name Martin Julien. Although Stuart Millar was a longtime Hollywood producer, he had directed only one film, When the Legends Die (1972) (based on the 1963 novel of the same name by Hal Borland), prior to helming Rooster Cogburn. The film was shot in Oregon in autumn 1974. The mountain scenes were filmed in Deschutes County west of Bend, the whitewater rapids were filmed on the Deschutes River, and the river scenes were filmed on the Rogue River in the counties of Josephine and Curry, west of Grants Pass. Smith Rock State Park, northeast of Redmond in Deschutes County, was also used as a location for the film, and the Rockhard/Smith Rock Climbing Guides building at the park's entrance was originally built as the set for Kate's Saloon. John Wayne and Katharine Hepburn were both born in May 1907 (Hepburn the elder by two weeks), and their careers paralleled each other, yet this marked the only time the Hollywood veterans appeared together in a film. During filming, both 67 year old stars stayed in Sunriver, Canby concluded that the film is "a cheerful, throwaway Western, featuring two stars of the grand tradition who respond to each other with verve that makes the years disappear." Gene Siskel of the Chicago Tribune gave the film two out of four stars and wrote: "It's a stupid story riddled with plot holes. All that it cares about is providing Hepburn and Wayne with a half dozen 'big scenes' together What few pleasures are contained in 'Rooster Cogburn' occur when Hepburn and Wayne simply and silently look at each other with affection. We sense they like each other from the beginning, so their put down material comes across as phony theatricality." Arthur D. Murphy of Variety wrote that the film had "an embarrassingly prefab script, along with much forced and strident acting, all badly coordinated by the numb and ragged direction of Stuart Miller." Charles Champlin of the Los Angeles Times called the film a "slow and rattletrap" star vehicle for Wayne and Hepburn, whose pairing was "not so much a relationship as a very good natured contest in scene larceny. Despite some of the most tongue numbing dialogue in a long while, Hepburn wins every time with her sweetly devastating underplaying." Gary Arnold of The Washington Post called it "a patchwork conception that might have worked if the script had been considerably more ingenious and the direction considerably more adroit Screenwriter Martin Julien hasn't discovered how to develop a relationship between hero and heroine that runs on the same track with the chase story, and Stuart Millar's direction is as heavy as lead and slow as molasses." On Rotten Tomatoes, the film holds a 50% approval rating based on reviews from ten critics, with an average rating of 4.80 out of 10.
Кассалық жинақ
Фильм прокатта 17 594 566 доллар табыс етті, Солтүстік Америкада 4,5 миллион долларлық жалға алу ақысын жинады. "Нағыз қайрат" фильмінен кем нұсқалы болғанымен, ол 1975 жылғы ең көп табыс әкелген 25-ші фильм болды.
The film grossed $17,594,566 at the box office, earning $4.5 million in North American rentals. Although far less popular than "True Grit", it was the 25th highest grossing film of 1975.