Кіріспе

Буддистік монастырь Хэбэй, Қытай

Лонгсин монастыры немесе Лонгсин ғибадатханасы – Қытайдың Хэбэй провинциясындағы Чжэндинь қаласында орналасқан ежелгі буддистік монастырь. Ол провинция астанасы Шицзячжуаннан солтүстікке қарай орналасқан. Бұл ғибадатхана "Пекиннің оңтүстігіндегі ең жақсы ғибадатхана" деп аталады.

Тарих

Монастырь алғаш рет 586 жылы Суй дәуірінде салынған. Оның бастапқы атауы Лонгчанг монастыры болды. Монастырь аумағындағы ең көне стелалардың бірі – «Лонгчангши стеласы» монастырь құрылған жылға дейін сақталған. Оның көп бөлігі Сун әулеті кезінде (960–1279 жж.) қайта жаңартылған. Тарих барысында ол бірнеше рет қалпына келтірілді, оның ішінде Мин әулетінің Ванли дәуірінің 37-ші жылы (1609 ж.), Цин әулетінің Канси дәуірінің 34-ші жылы (1695 ж.) және Цин әулетінің Канси дәуірінің 41-ші жылы (1702 ж.) тіркелген. Төрт Көк Патшасының залы 23,28 метр ұзындықта және 9,62 метр енді, екі ұзын жағында да есіктері бар, оңтүстік және солтүстікке қарап тұрады. Зал Сун әулетінің Юаньфэн дәуірінде (1078–1085 жж.) ең жоғары деңгейдегі қытайлық шатыр стилінде салынған. Мани залының құрылымдық жүйесі «Инжао Фаши» еңбегінен алынған. Кейбір зерттеушілер қабырғаға орнатылған тақташаға сәйкес, бұл мүсіндер тобы Мин әулетінің Цзяцзин дәуірінің 42-ші жылы (1563 ж.) жасалған деп санайды. Ал кейбір пікірлер бойынша, ол Сун әулеті кезінде салынған. Олар қытай сурет өнерінің тарихындағы ең бағалы туындылардың бірі саналады.

Қағидат платформасы

Прекесс платформасы – буддизмнің қағидаларын қабылдау және буддалық рәсімдер өткізу үшін монахтар мен құлшынатын адамдар жиналатын орын. Платформа екі қабатты шаршы тас платформадан тұрады, ол ежегі қытай сәулетіндегі Сиюй платформасының (Xumi platform) стилінде салынған және оны жабатын ағаш құрылыс бар. 1933 жылы Лонксинг ғибадатханасындағы зерттеулері кезінде Лян Сиченг айналасындағы дөңгелек галереяны жазбаға алған. Чжуанлуньцзян тарихта сирек кездеспесе де, Лонксинг ғибадатханасында осы күйінде сақталған ертедегі үлкен нұсқасы әлемнің басқа аймақтарында кездеспейді. Мүсін Сун әулетінің негізін қалаушы император Тайцзудың бұйрығымен Сун әулетінің Кайбао дәуірінің 4-ші жылында (971 ж.) құйылған. Вайрокана залы 1959 жылы Чоньин ғибадатханасынан осы жылы көшірілген Вайрокана мүсінін орналастыру үшін салынған. Мүсін биіктігі бойынша мұнара сияқты әдемі безендірілген. Ол үш деңгейге бөлінген Вайрокананың мыңдаған жеке мүсіндерінен тұрады. Бұл ғимарат басты ось бойындағы соңғы ғимарат және оның солтүстік шегін көрсетеді. Лонгкван құдығының павильоны монастырьдың солтүстік жағындағы бақтың солтүстік-шығыс бұрышында орналасқан. Алғаш рет Мин әулетінің Тяньшунь дәуірінің 7-ші жылында (1463 ж.) салынған, бұл Лонксинг ғибадатханасындағы "Лу шатыры" (ежегі қытай сәулетіндегі жонымен жазық және төрт беткейлі шатыр) бар жалғыз ғимарат болды. Ол "Лонгкван құдығы" ("Лонгкван" – "қытай аждаһарының бұлағы") деп аталатын сегізбұрышты құдықты қорғайды. Пайфан Мани залы мен Прекесс платформасының арасында орналасқан. Ол Лонксинг ғибадатханасының бүкіл аумағын екі бөлікке – алдыңғы (оңтүстік) және негізгі (солтүстік) бөлікке бөлетін қабырғаның бір бөлігі ретінде салынған. Лян Сиченг осы пайфанды шағын, бірақ тамаша сәулеттік туынды деп сипаттаған. Бүгінгі күні тұрған пайфан 1986 жылы Лянның жазбаларына сәйкес қайта жаңартылған.