Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Артур Жозеф Альтмайер (8 мамыр 1891 – 16 қазан 1972) 1946 жылдан 1953 жылға дейін АҚШ-тың Әлеуметтік қамсыздандыру комиссары, ал 1937 жылдан 1946 жылға дейін Әлеуметтік қамсыздандыру кеңесінің төрағасы болды. Ол АҚШ Әлеуметтік қамсыздандыру жүйесін жобалау және іске асыруда маңызды рөл атқарды.
Arthur Joseph Altmeyer (May 8, 1891October 16, 1972) was the United States Commissioner for Social Security from 1946 to 1953, and chairman of the Social Security Board from 1937 to 1946. He was a key figure in the design and implementation of the U. S. Social Security system.
Білім
Олтмайер 1891 жылдың 8 мамырында Висконсин штатының Де-Пере қаласында дүниеге келді. Ол еңісінің заң кеңсесінде кеңсе қызметкері болып жұмыс істеген кезде әлеуметтік қамсыздандыруға ерте қызығушылық танытты. Біраз уақыт ол мемлекеттік мектепте мұғалім және мектеп директоры болып жұмыс істеді, сондай-ақ Висконсин университетіне оқуға түсіп, 1914 жылы бакалавр дәрежесін алды. 1918 жылы ол университетке аспирант ретінде қайта оқуға түсті, онда ол әлеуметтік сақтандыру саласындағы білікті американдық экономистердің бірі, жұмысшылардың өтемақысына, жұмыссыздыққа және денсаулық сақтануға белсенді қызығушылық танытқан Джон Р. Коммонспен бірге оқыды. Олтмайер Висконсин штатының жұмысшыларға өтемақы бағдарламасының негізгі авторы болған Коммонстың рөлі туралы білген кезде әлеуметтік және еңбек саясатына қызығушылық танытты, бұл бағдарлама сол кезде АҚШ-тағы жалғыз бағдарлама болатын. Олар және Висконсиндегі басқалар прогрессивті, либералды әлеуметтік саясатты қолдады, үкіметке белсенді және күшті рөл берді. 1918 жылы Олтмайер Коммонстың ғылыми-зерттеу ассистенты болды. Олар бірлесіп Иллинойс штатының денсаулық сақтану және қарттық сақтандыру комиссиясы үшін «Америка Құрама Штаттарындағы денсаулық сақтану қозғалысы» атты есеп дайындады. Олтмайер сонымен қатар Висконсин штатының салық комиссиясы мен Висконсин өнеркәсіп комиссиясында жұмыс істеді, 1921 жылы магистр дәрежесін, ал 1931 жылы экономика ғылымдарының докторы ғылымын қорғады.
Altmeyer was born in De Pere, Wisconsin, on May 8, 1891, and developed an early interest in social security while working as an office boy in his uncle's law office. For a while he was a public school teacher and school principal and also attended the University of Wisconsin Madison, graduating with a B. A. in 1914. In 1918, he re entered the University as a graduate student, where he studied with John R. Commons, one of a handful of American economists versed in social insurance who was actively interested in workers' compensation, unemployment insurance and health insurance. Altmeyer became interested in social and labor policies when he learned about Commons' role as the principal author of Wisconsin's workmen's compensation program, which was then the only one in the United States. They and others at Wisconsin were proponents of the progressive, liberal social policy of a positive and vigorous role for government. In 1918, Altmeyer became Commons' graduate research assistant. Together they co authored a report on "The Health Insurance Movement in the United States" for the Illinois Health Insurance Commission and the Ohio Health and Old Age Insurance Commission. Altmeyer was also working for the Wisconsin State Tax Commission and the Wisconsin Industrial Commission, while working on his M. A. which was granted in 1921, and his PhD in economics, which was granted in 1931.
Мемлекеттік мансап
Олтмайер 1920 жылы Висконсин индустриялық комиссиясының бас статистигі болды, Эдвин Э. Виттеге бағынышты жұмыс істеді. Олтмайер ай сайын жарық көретін "Висконсин еңбек нарығы" басылымын құрды, ол АҚШ-та осындай екінші басылым болды. 1922 жылы Витте басқа қызметке кеткеннен кейін Олтмайер оның орнына Висконсин индустриялық комиссиясының хатшысы болып тағайындалды, ол 1932 жылға дейін, бір уақытша үзіліспен, осы лауазымды атқарды. Осы қызметте Олтмайер Висконсин штатының жұмысшыларға өтемақы төлеу бағдарламасын басқарды және штаттың жұмыссыздыққа қарсы сақтандыру жүйесін жасады және енгізді, ол АҚШ-та алғашқы болды. 1927 жылы ол Ұлы көлдер аймағында уақытша федералдық қызметке жіберілді, онда теңізшілер мен портовый жұмысшыларға өтемақы төлеу туралы заңды іске асыруға жауапты болды.
Altmeyer became Chief Statistician of the Wisconsin Industrial Commission in 1920 working under Edwin E. Witte. Altmeyer founded a monthly publication, the Wisconsin Labor Market, which was second such publications in the U. S. In 1922, after Witte had moved on, Altmeyer was appointed to his position as Secretary of the Wisconsin Industrial Commission, a position he held, with one interim, until 1932. In this position Altmeyer oversaw Wisconsin's worker's compensation program and developed and implemented the state's unemployment insurance system which was the first of its kind in the U. S. In 1927, he went on leave to assume a temporary federal position in the Great Lakes Region with responsibility for implementing the Longshoremen's and Harbor Workers' Compensation Act.
Әлеуметтік қамсыздандыру
1934 жылдың маусым айында Альтмайер президент Франклин Делано Рузвельт, хатшы Перкинс және президент кеңесшісі Гарри Хопкинстің нұсқауларымен президент үшін 6757-ші атқарушы бұйрықты дайындады, ол экономикалық қауіпсіздік комитетін құруды көздеді. Осы комитет 1935 жылғы Әлеуметтік қамсыздандыру заңына айналған заң жобасын әзірлеуді қадағалады. Перкинс комитет төрағасы болды, ал Альтмайер техникалық директор болып тағайындалды. Комитет құрамында Хопкинс, Қаржы министрі Генри Моргентау кіші, Бас прокурор Гомер Каммингс және Ауыл шаруашылығы министрі Генри А. Уоллес та болды. Комитет Висконсин университетінің экономика факультетінің профессоры, еңбек заңнамасы сарапшысы Эдвин Э. Виттені атқарушы директоры етіп таңдады. 1935 жылы ол Ұлттық жастар басқармасының атқару комитетіне мүше болды. Әлеуметтік қамсыздандыру заңы қабылданғаннан кейін Альтмайер заңмен құрылған Әлеуметтік қамсыздандыру кеңесіне тағайындалды. Альтмайер өзінің тәжірибесі, білімі және қабілетінің арқасында кеңестің ресми мойындалмаған жетекшісіне айналды. Бұл 1937 жылы Рузвельт Альтмайерді кеңес төрағасы етіп тағайындағанда расталды. Альтмайер Вилбур Дж. Коэнды көмекші ретінде, ал Фрэнк Бейнді Әлеуметтік қамсыздандыру кеңесінің бірінші атқарушы директоры етіп алды. Альтмайер 1939 жылы Әлеуметтік қамсыздандыру заңына өзгерістер енгізуді ынталандырған басты тұлға болды. Ол бағдарламаны жеке зейнетақыдан отбасылық әлеуметтік сақтандыруға кеңейтуді ұсынды, бұл отбасы мүшелерін өлім немесе мүгедектік жағдайында қорғауға және күтуге мұқтаж балалары бар отбасыларға көмек көрсетуге бағытталған. Әлеуметтік қамсыздандыру басқармасының тиімді және бейтарап басқарылуын қадағалағанмен, Альтмайер өзіне сенімді саясатты қолдауын жалғастырды. Оның 1943 жылғы сөйлеуінен алынған келесі сөзі оның көзқарасын толықтай бейнелейді:
In June, 1934, Altmeyer, acting upon instructions from President Franklin Delano Roosevelt, Secretary Perkins and Presidential Adviser Harry Hopkins, drafted for the president Executive Order 6757, which provided for creation of a Committee on Economic Security, the committee which oversaw drafting of the bill which became the Social Security Act of 1935. Perkins chaired the committee, and Altmeyer served as technical director. Other figures on the board included Hopkins, Secretary of the Treasury Henry Morgenthau Jr., Attorney General Homer Cummings, and Secretary of Agriculture Henry A. Wallace. The Committee selected as its Executive Director Edwin E. Witte of the Economics Department at the University of Wisconsin and an expert in labor legislation. In 1935, he became a member of the executive committee of the National Youth Administration. Following passage of the Social Security Act, Altmeyer was appointed to the Social Security Board created by the act. Altmeyer, because of his background, education, and ability soon became the unacknowledged leader of the board. This was confirmed in 1937, when Roosevelt appointed Altmeyer as chairman of the board. Altmeyer hired Wilbur J. Cohen as an aide, and Frank Bane as first executive director of the Social Security Board. Altmeyer was the principal advocate for changes to the Social Security Act in 1939. He advocated for broadening the program from a personal retirement program to a family social insurance program, one that protected family dependents in the cases of death or disability and to care for families with dependent children. Even while emphasizing the efficient and non partisan administration of the Social Security Administration, Altmeyer continued to speak out for policies that he believed in. This sentence from a speech in 1943 summarizes his view:
Әлеуметтік қамсыздандыру жөніндегі комиссар
1946 жылы Әлеуметтік қамсыздандыру басқармасын құру туралы заңға түзетулер енгізілгеннен кейін Альтмайер Әлеуметтік қамсыздандыру комиссары болып тағайындалды. Альтмайер Әлеуметтік қамсыздандыру басқармасының адамдарға оларға тиесілі жәрдемақы алуға көмектесуі керек деген саясаты үшін сыналып, қанауға ұшырады. Оның қарсыластары 1835 жылғы заңды пайдаланып, Федералды үкіметтің ешбір лауазым иесі "федералды үкіметке қарсы талаптарды қолдауға немесе ынталандыруға болмайды" деген ережесін келтірді. Альтмайер Әлеуметтік қамсыздандыру жәрдемақыларын кеңейтуді қолдауын жалғастырды. 1950 және 1952 жылдары ол Конгрессті бастапқы заңға кірмеген жұмысшыларды қамтуға көндірді. Сондай-ақ ол Конгрестің Әлеуметтік қамсыздандыру басқармасын жемқорлық ортасына айналдыруға бейімділігіне қарсы күресті. Конгресспен болған осы күрес нәтижесінде 1953 жылы оның Әлеуметтік қамсыздандыру комиссары лауазымынан босатылуына әкелді, себебі оның қайта тағайындалуын жаңа республикалық бақылаудағы Конгресс мақұлдамады.
Following revisions to the act in 1946 creating the Social Security Administration, Altmeyer was appointed Commissioner for Social Security. Altmeyer was criticized for his policy that the Social Security Administration would help people get benefits they were entitled to. His critics found a law from 1835 saying that no officer of the Federal Government "shall encourage a claim against the federal government". Altmeyer continued to advocated for expansion of Social Security benefits. In 1950 and 1952, he was able to persuade Congress to include workers not included under the original act. He also fought against Congress's inclination to make the Social Security Administration a place for patronage. These struggles against Congress ultimately led to his termination as Social Security Commissioner in 1953 when his re appointment was not confirmed by a new Republican controlled Congress.
Әлеуметтік қамсыздандырудан тыс
Әлеуметтік қамсыздандырудан басқа, ол федералды және мемлекеттік мемлекеттік қызметтегі еңбек сіңіру жүйесін енгізуге және федералды гранттарды штаттағы жан басына шаққандағы табысқа пропорционалды түрде бөлу саясатына қатысты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Олтмайер Соғыс еңбек күштері жөніндегі комиссияның хатшысы болды. Соғыстан кейін ол Халықаралық қашқын ұйымының хатшысы қызметін атқарды. АҚШ-тың әлеуметтік қамсыздандыру жүйесіндегі маман ретінде, ол 1940-1950 жылдары Латын Америкасы елдеріне өздерінің әлеуметтік қамсыздандыру бағдарламаларын құру кезінде кеңес берді.
Outside of Social Security, he was involved in implementation of a federal and state civil service merit system and for a policy making federal grants proportional to per capita state income. During World War Two, Altmeyer was the secretary of the War Manpower Commission. Following the war he served as secretary to the International Refugee Organization. As the leading authority on the U. S. social security system, he was also consulted by Latin American nations during the 1940s and 1950s when those nations began developing social security programs of their own.
Кейінгі өмірі
1953 жылы Дуайт Д. Эйзенхауэр президент болғаннан кейін әлеуметтік қамсыздандыру комиссарының лауазымы жойылды және оның орнына әлеуметтік қамсыздандыру комиссарының жаңа лауазымы енгізілді. Олтымайердің зейнеткерлікке шығуға бірнеше күн қалғанда лауазымынан босатылғанына байланысты туындаған халықтың наразылығынан кейін Эйзенхауэр әкімшілігі оған бір айлық қызметке тағайындауды ұсынды, бірақ ол жұмыс істемейтін қызмет үшін жалақы алудан бас тартты. Кейін Олтмайер Біріккен Ұлттар Ұйымында түрлі лауазымдарда қызмет етіп, басқа елдерге әлеуметтік қамсыздандыру және еңбек мәселелері бойынша кеңес берді. Олтмайер 1972 жылдың 16 қазанында Мэдисон қаласында қайтыс болды. Оның өлімінен кейін Әлеуметтік қамсыздандыру басқармасы Балтимордағы (Мэриленд штаты) бас кеңсесіндегі әкімшілік ғимаратына оның есімін берді. Олтмайер Әлеуметтік қамсыздандыру кеңесі мен Әлеуметтік қамсыздандыру басқармасын басқарған кезеңде оны АҚШ үкіметінің ең үздік актуарлық зерттеу орталықтарының біріне айналдырды. Ол әлеуметтік саясат мәселелерін терең түсініп қана қоймай, сонымен қатар саясатты іс жүзіне асыруға қажетті әкімшілік дағдыларға ие болды.
In 1953, after Dwight D. Eisenhower became president, the office of commissioner for social security was abolished, in favor of a new office, the commissioner of social security. After public outcry because Altmeyer's job was eliminated a few days before he could retire with benefits, Eisenhower's administration offered him a one month appointment to a position, but he refused to accept being paid for a non job. Altmeyer later served in a variety of United Nations posts, advising other countries on social security and labor issues. Altmeyer died in Madison on October 16, 1972. After his death, the Social Security Administration renamed the Administration Building at its Baltimore, MD, headquarters in his honor. Through Altmeyer's leadership of the Social Security Board and Social Security Administration, he turned it into one of the best actuarial research offices of the U. S. government. He had a profound intellectual grasp of social policy issues as well as the administrative skills to turn policy into operation.