Кіріспе

Твайборн ісі — австралиялық Нобель сыйлығының лауреаты Патрик Уайттың 1979 жылы алғаш жарық көрген романы. Романның үш бөлімі Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін Францияның Лазур жағажайындағы виллада, соғыстар аралығында Австралияның Қарлы тауларының шетіндегі қой шаруашылығында және Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Лондонда өрбуді. Әр бөлімде басты кейіпкердің өмірінің әртүрлі кезеңі суреттеледі, оның аты мен гендерлік идентитігі әр бөлімде өзгеріп отырады. Эдди Твайборн ретінде дүниеге келген ол, бірінші бөлімде Евдоксия есімді әйел, екінші бөлімде Эдди, ал үшінші бөлімде Эдит ретінде көрінеді. Романның бастауы авантюрист Герберт Дайс Мерфи мен анасы арасындағы әңгімеде жатыр, онда бала өзі анасының қызы Эдит екенін айтады. Анасы бұрыннан қыз бала сүйеді, сондықтан қуанышын жасырмайды. Уайт осы оқиға туралы 1974 жылы Барри Джонстан естіген. Уайттың көптеген романдары сияқты, бұл туындыда да негізгі назар жекелікке аударылған; Уайт өзінің тақырыбын ер-әйел, колониялық-ағылшын, ауылдық-қалалық және буржуазиялық-богемиялық қарама-қарсылықтар арқылы қарастырады. Стилі пейзажға назар аударғандықтан, жанды да суретшіл, ал әлеуметтік нормаларды сынағандықтан кешірімсіз. Роман Уайттың ерекше "қараңғы" юморын шеберлікпен көрсетеді. "Твайборн ісі" 1979 жылы Букер сыйлығының тізіміне ілікті, бірақ автордың тілегі бойынша, жас және талантты жазушылардың еңбектеріне орын беру үшін тізімнен алынды. Бұл Уайттың өмірінің соңында барлық әдеби сыйлықтардан бас тартуын көрсетеді. Ол 1973 жылғы Әдебиет бойынша Нобель сыйлығына ерекше жағдай жасады, бірақ сыйлықты қабылдау үшін Сидни Ноланды Швецияға жіберді.