Джон Лодер Маффей: Британдық дипломат және Ирландиядағы өкілдігі
John Maffey, 1st Baron Rugby
Джон Лоудер Маффей – британдық дипломат, ІІ Дүниежүзілік соғыстағы ағылшын-ирландия қарым-қатынастарында маңызды рөл атқарған. Өмірбаяны, қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Лодер Маффи, 1-ші Регби бароны (1 шілде 1877 – 20 сәуір 1969) – британдық мемлекеттік қызметкер және дипломат, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ағылшын-ирланд қарым-қатынастарында маңызды рөл атқарған тұлға.
British civil servant and diplomat (1877–1969)
John Loader Maffey, 1st Baron Rugby, , (1 July 1877 – 20 April 1969) was a British civil servant and diplomat who was a key figure in Anglo Irish relations during the Second World War.
Ерте өмір
Маффи – Уорвикшир графтығының Рагби қаласындағы сауда саяхатшысы Томас Маффи мен оның әйелі, Джон Лоудердің қызы Мэри Пенелопаның кіші ұлы болған. Ол Рагби мектебінде және Оксфордтың Крайст-Черч колледжінде білім алған.
Maffey was the younger son of Thomas Maffey, a commercial traveller of Rugby, Warwickshire, and his wife, Mary Penelope, daughter of John Loader. He was educated at Rugby School and Christ Church, Oxford.
Мансап
1899 жылы Үндістанның мемлекеттік қызметіне қабылданды. 1912 жылдан 1916 жылға дейін Солтүстік-Батыс шекаралық провинцияның бас комиссарының көмекші хатшысы, 1916 жылдан 1920 жылға дейін Үндістанның вице-королі лорд Челмсфордтың жеке хатшысы, ал 1921 жылдан 1924 жылға дейін Солтүстік-Батыс шекаралық провинцияның бас комиссары қызметін атқарды. 1920 жылғы туған күніне орай CSI орденімен марапатталды. Үндістанға сапар жасаған кезде Коннаут герцогы Артур ханзадаға тікелей көмекші болды. Осы қызметтері үшін 1921 жылдың ақпанында Корольдік Викториан орденінің кавалер-командоры атанды. 1924 жылы британ үкіметімен туған келіспеушіліктерге байланысты Маффи Үндістанның мемлекеттік қызметінен қанағаттану себебімен кетті. 1926 жылы Суданның генерал-губернаторы болып тағайындалды, ал 1933 жылы Колониялар жөніндегі тұрақты мемлекеттік хатшы қызметіне бекітілді.
He entered the Indian Civil Service in 1899, and notably served as Assistant Secretary to the Chief Commissioner of North West Frontier Province from 1912 to 1916 and then as Private Secretary to the Viceroy of India Lord Chelmsford from 1916 to 1920 and then Chief Commissioner of the North West Frontier Province from 1921 to 1924. He was appointed CSI in the 1920 Birthday Honours. He was attached to Prince Arthur, Duke of Connaught during his visit to India. For his services he was appointed Knight Commander of the Royal Victorian Order in February 1921. After a disagreement with the British government in 1924, Maffey resigned from the Indian Civil Service. In 1926 he became Governor General of Sudan, followed in 1933 by his appointment as Permanent Under Secretary of State for the Colonies.
Ирландиядағы өкілі
1939 жылдың 14 қыркүйегінде, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін екі апта өткен соң, Маффи Ирландияға Ұлыбританияның Ирландияға британдық өкіл тағайындау мүмкіндігін талқылау үшін Дублинге келді. Кейін, британдық соғыс кабинетінде өткен талқыдан кейін, Маффи Премьер-министр Невилл Чемберленнің «өкіл» тағайындау туралы тағы бір рет сұраған хатымен Дублинге қайта жіберілді. Ұлыбритания елші немесе министр тағайындауға келіспеді, себебі бұл Ирландияның Ұлыбританияның құрамына кірмейтін, шет ел екенін білдіретін болар еді. Ал Ирландия, Ирландияға жоғарғы комиссар тағайындауға келіспеді, себебі бұл Ирландияның Ұлыбритания құрамында екенін білдіретін болар еді, бұл Ирландия үкіметі қабылдамайтын нәрсе еді. Келісімге келу үшін Чемберлен «Эйредегі Ұлыбритания өкілі» деген атауды ұсынды, бірақ де Валера оған келіспеді, «in» сөзін «to» сөзімен ауыстыруды талап етті. Осылайша «Эйреге Ұлыбритания өкілі» деп келісілді және Маффи 1939 жылдың 3 қазанында тағайындалды. Де Валера үшін бұл өзгеріс Ирландияның тәуелсіздігін, егемендігін және Ұлыбританиямен теңдігін білдірді. Чемберлен бұл атаудың «осындай тағайындауға өте қолайлы болып көрінетінін, себебі бұл негізінен уақытша, бірақ шұғыл жағдайды қамтамасыз ету үшін жасалған төтенше шара» деп атап өтті. Маффи «өкіл» лауазымына тағайындалғаннан кейін, Ирландиялық республикалық армия оны ұрлап кетуі немесе өлтіруі мүмкін деген хабарлар тарады. Маффи соғыс жылдарында және 1949 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін осы лауазымды атқарды. Соғыс кезінде ол, сөзсіз, Дублинде тұратын ең маңызды шетелдік дипломат болды, Ирландияның бейтарап саясатының күрделілігін ескере отырып. «Эйреге Ұлыбритания өкілі» ретінде Маффи Эмон де Валерамен жақсы жұмыс қарым-қатынасын орнатты. Де Валера жеке өзі демократияның сақталуына қолдау көрсетті, бірақ британдықтардың Ирландияның мүддесін қорғауына толық сенім артпады. Маффи «соғыс әміршісі» Черчилль мен «шеф» де Валера арасындағы келіссөздерді жеңілдетуде маңызды рөл атқарды. 1948 жылы де Валераның орнын Джон А. Костелло басқарған коалиция алмастырғанда, Маффи оның мүшелерімен де жақсы жұмыс қарым-қатынасын орнатты, бірақ Республика жариялаудың әуесқойлығына қатысты сын айтты: «Костелло мырза бұл істі салғыштықпен және әуесқойлықпен жүргізді». Ол Джон Бетджеманды Дублин әдебиет әлемінің жетекші және жас таланттарымен, мысалы Патрик Каванагхпен достық қарым-қатынас орнатуға ынталандырды; Маффи өзі Каванагхтың өлеңдерінің біріне тақырып ұсынды. «1945 жылғы Ирландия мәселесі» атты меморандумында Доминиондар жөніндегі мемлекеттік хатшыға жолдаған Маффи өз пікірін білдірді: «Бүгінгі күні, алты жылдық үзілістен кейін, Эйре бұрынғыдан да көбірек шет ел болып табылады. Ол Ұлттық католик шіркеуінің күшті ықпалында болып, дерлік теократиялық мемлекетке айналды. Гейл тілі Эйренің ағылшын тілді елдердің бірі емес екенін көрсету үшін қолданылады; шетелдік ойындарға тыйым салынады, соғыс цензурасы британдықтарға қарсы мақсаттар үшін бұрмаланып қолданылды, мектептерде және шіркеу мен мемлекетте британдықтарға қарсы сезімдер ұрпақтан-ұрпаққа беріліп, жау туралы дұрыс емес ақпарат таратылады. Бүгінде Эйреде британдықтарға қарсы сезім бұрынғыдан да кең тараған». Черчилльдің де Валераға жасаған шабуылына қатысты пікір білдірген Маффи: «Черчилльтің жеке шабуылы де Валераға көбірек көмектесті. Ирландиялықтар өте ерекше халық, олардың ерекшеліктері күшті сақталады. Үндістанның Солтүстік-Батыс шекарасындағы тайпаларды білу ирландиялықтарды түсінуге жақсы кіріспе болады. Олар екеуі де ерекше және көп жағынан тартымды халық, бірдей ақыл-ой кемшіліктері бар. Біз Афридті тікелей билігімізге бағындыруға тырыспағанымыз жөн болды». Ол былай деп жалғастырды: «Де Валера мырза Англияны жек көретін адам емес, қаржы министрі Фрэнк Эйкен сияқты. Оған англо-ирландтық проблемаларға қатысты қатаң математикалық көзқарасы мен ұстанымы үшін сенім артады. Ол ирландиялықтардың тар ой-санасын түсінеді және кең жолдарға батылдықпен кірмейді, бірақ ол 1941 жылы, Америка соғысқа кірген кезде халқын рухани құлдықтан босатуға мүмкіндік алды». Маффи «біз енді Эйремен суық, нақты, саудаласу негізінде сөйлесе аламыз, карталар біздің қолымызда екенін жақсы біліп» деп ойлады. Ол былай деп жалғастырды: «Біз Эйреге Доминион мәртебесін бергенімізді мойындауымыз керек, бұл олардың қолына Доминион мәртебесінің түсінігі мен жауапкершілігін әлсіретуге мүмкіндік берді. Эйреде Доминионның ешқандай қасиеттері жоқ. Ол дұрыс болмаған «Шотландия», және біз оның Англия, Шотландия және Уэльстің стратегиялық және экономикалық аймағынан толық ажырауына жол бере алмаймыз». Солтүстік Ирландияға қатысты пікір білдірген Маффи: «Өкінішке орай, Солтүстік Ирландиядағы жағдайға қанағаттандыра алмаймыз. Одақтас үкімет тым жаман жаумен күресіп жатыр, ол олардан басып озуда. Олардың сайлау бюллетені католиктердің тууының жоғары деңгейіне қарсы ұзақ мерзімде қауіпсіз емес. Жергілікті гарнизонның адалдығы Эйредегі төмен табыс салығының тартымдылығына төтеп бере алмайды. Олар әлемдік сынға ұшырауы мүмкін. Британ үкіметі 1944 жылдың қараша айында Вестминстердің католик архиепископы, Әміре Др. Гриффиннің Солтүстік Ирландияда діни қуғын-сүргін болып жатыр деген мәлімдемесін елемеуге құқығы жоқ». 1947 жылдың ақпанында Маффи Уорвик графтығындағы Регбидегі Регби бароны лауазымына көтерілді. Оның портреті Ұлыбританияның Ұлттық портрет галереясында ілулі тұр. 1923 жылы Филип де Ласло салған, бұл Пешавардағы Үкімет үйінде және Оксфордтағы Христ-Черчтегі екі ресми портрет үшін эскиз болды.
On 14 September 1939, two weeks after the outbreak of World War II, Maffey arrived in Dublin to discuss the possibility of the United Kingdom appointing a British representative to Ireland. Later, following a discussion at the British War Cabinet, Maffey was sent back to Dublin again with a letter from Prime Minister Neville Chamberlain appealing once again for the appointment of a 'representative'. The United Kingdom would not agree to appoint an ambassador or a minister, because it would imply that Ireland was a foreign country outside the Commonwealth. On the other hand, Ireland would not agree to the appointment of a High Commissioner to Ireland because that would imply that Ireland was in the Commonwealth which the Irish government did not accept. As a compromise, Chamberlain proposed the title "United Kingdom Representative in Éire" but de Valera rejected this, insisting that the word 'in' be replaced with 'to'. And so "United Kingdom Representative to Éire" was agreed upon and Maffey was appointed on 3 October 1939. For de Valera, the change signified Ireland's independence, sovereignty and equality with the United Kingdom. Chamberlain remarked that the title would "seem to be well suited to an appointment such as this which is essentially an emergency arrangement intended to meet a temporary but urgent situation". After Maffey took up his appointment as "Representative", there were reports that the Irish Republican Army might abduct or kill him. Maffey held the post throughout the war years and until his retirement in 1949. During the war, he was undoubtedly the most important foreign diplomat resident in Dublin, given the complications of Ireland's neutrality policy. As "United Kingdom Representative to Eire", Maffey quickly established a good working relationship with Éamon de Valera. De Valera was personally in favour of the survival of democracy but did not necessarily trust the British to look after Ireland's best interests. Maffey was vital in mediating between the 'Warlord' Churchill and 'the Chief' de Valera. When de Valera was replaced by a coalition, headed by John A. Costello, in 1948, Maffey again established a good working relationship with its members, but he was scathing about the clumsy manner in which the declaration of a Republic was handled: "Mr. Costello has handled the business in a slipshod and amateur fashion". He encouraged John Betjeman, the press attaché, to establish friendly relations with leading and rising figures in the Dublin literary world, such as Patrick Kavanagh; Maffey himself suggested the subject for one of Kavanagh's poems. In his memorandum, "The Irish Question in 1945", addressed to the Secretary of State for the Dominions, Maffey expressed his view: "To day, after six years' detachment, Eire is more than ever a foreign country. It is so dominated by the National Catholic Church as to be almost a theocratic State. Gaelic is enforced in order to show that Eire is not one of the English speaking nations; foreign games are frowned upon, the war censorship has been misapplied for anti British purposes, anti British feeling is fostered in school and by Church and State by a system of hereditary enemy indoctrination. There is probably more widespread anti British sentiment in Eire to day than ever before." Commenting on a recent attack by Churchill on de Valera, Maffey reported "Nothing helped Mr. de Valera more than Mr. Churchill's personal attack The Irish are a very distinct race, and their marked characteristics persist strongly There still persist the dark Milesian strain, the tribal vendetta spirit, hatred and blarney, religious fanaticism, swift alternations between cruelty and laughter. A knowledge of the North West Frontier tribes of India is a good introduction to an understanding of the Irish. They are both very remarkable and in many ways attractive people, with the same mental kinks. We were wise enough not to attempt to bring the Afridis under our direct rule." He continued "Mr. de Valera is not himself a hater of England, as Mr. Frank Aiken, the Finance Minister, is There is very little of the Irishman in Mr. de Valera. He is trusted because of his austerity and his cold mathematical approach to Anglo Irish problems. He understands the narrowness of the Irish mind and does not venture on to broader paths, though he might certainly have led his people out of spiritual bondage in 1941, when America came into the war." Maffey felt that "we can now talk to Eire on a cold, factual, horse trading basis, knowing perfectly well that the cards are in our hands." He continued, "It must be admitted that, by ascribing Dominion status to Eire, we placed in unfriendly hands a power to weaken the conception and responsibilities of Dominion status. Eire has none of the attributes of a Dominion. She is a "Scotland " gone wrong, and we cannot afford to let her be completely divorced from the strategic and economic zone of England, Scotland and Wales." Turning to Northern Ireland, Maffey remarked, "Unhappily it is not possible for us to feel satisfied with the state of affairs in Northern Ireland. The Unionist Government are fighting an insidious enemy who is gaining upon them. Their ballot box is not safe over a period against the Catholic birth rate. The loyalty of the local garrison is not proof against the attractions of a lower income tax rate in Eire. They are vulnerable to world criticism. The British Government cannot afford to ignore the pronouncement made in November 1944 by the Catholic Archbishop of Westminster, the Most Rev. Dr. Griffin, that there is religious persecution at the present day in Northern Ireland." In February 1947, Maffey was raised to the peerage as Baron Rugby, of Rugby in the County of Warwick. His portrait hangs in the National Portrait Gallery of the United Kingdom. Painted by Philip de László in 1923, it was the study for two official portraits, at Government House, Peshawar, and Christ Church, Oxford.
Отбасы
Лорд Регби 1907 жылғы 28 тамызда Чарльз Ланг Хаггинстің қызы Дороти Глэдис Хаггинске үйленді. Олардың үш баласы болды: Алан, Генри және Пенелопа. Олардың жалғыз қызы Пенелопа соғыс батыры және консерватор партиясының депутаты сэр Уильям Эйткенге үйленді және танымал қоғамдық қайраткерге айналды. Ол бұрынғы консервативті саясаткер Джонатан Эйткеннің және актриса Мария Эйткеннің анасы болды. Оның немерелері – актер Джек Давенпорт, суретші және қоршаған ортаны қорғаушы Александра Айткен (сонымен қатар Оттранг Каур Халса деп танылады), Виктория Айткен және Уильям Айткен. Лорд Регби 1969 жылғы сәуір айында 91 жасында қайтыс болды. Оның үлкен ұлы Алан Лоадер Маффи, 2-ші Барон Регби барондық атағын мұраға алды.
Lord Rugby married Dorothy Gladys Huggins, daughter of Charles Lang Huggins, on 28 August 1907. They became the parents of three children: Alan, Henry, and Penelope. Their only daughter, Penelope, married the war hero and Tory MP Sir William Aitken and became a well known socialite. She was the mother of the former Conservative politician Jonathan Aitken and the actress Maria Aitken. Her grandchildren are the actor Jack Davenport, the artiste and environmentalist Alexandra Aitken (also known as Uttrang Kaur Khalsa), Victoria Aitken, and William Aitken. Lord Rugby died in April 1969, aged 91. He was succeeded in the barony by his eldest son Alan Loader Maffey, 2nd Baron Rugby.
Танымал мәдениет
Маффиді Питер Копли 1983 жылы RTÉ телеарнасының "Caught in a Free State" драмалық сериалында сомдады. Ол Роберт Годдардтың 2010 жылғы "Long Time Coming" романындағы екінші дәрежелі кейіпкер.
Maffey was played by Peter Copley in the 1983 RTÉ drama series Caught in a Free State. He is a minor character in the 2010 novel Long Time Coming by Robert Goddard.