Эдуард Хемпель: Германия дипломаты және Ирландиядағы қызметі
Eduard Hempel
Эдуард Хемпель – неміс дипломаты (1887-1972). Ирландиядағы неміс министрі (1937-1945). Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі рөлі, наци партиясына қатысуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс дипломаты (1887–1972)
German diplomat (1887–1972)
Эдуард Гемпель (6 маусым 1887, Пирна – 12 қараша 1972, Гундельфинген) – неміс дипломаты. 1937-1945 жылдар аралығында ол Ирландиядағы Германияның өкілі болды, Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі және соғысқа дейінгі кезеңде. Ол алғашқы рет осы лауазымға тағайындалғанда нацистік партияның мүшесі болмаған, бірақ тағайындалғаннан кейін көп ұзамай нацистік режим оны партияға қосылуға күшті қысым жасады. Тағайындалуына дейін Ирландия Сыртқы істер министрлігі дипломатиялық өкілдің нацистік партия мүшесі болмауын талап еткен. Осы талапты орындау үшін партия мүшесі емес адам тағайындалды, бірақ Хемпель бір жыл өткен соң партияға қосылды, оның NSDAP төлқұжаты 1938 жылдың 1 шілдесімен тіркелген.
Eduard Hempel (6 June 1887, Pirna – 12 November 1972, Gundelfingen) was a German diplomat. He was the German Minister to Ireland between 1937 and 1945, in the buildup to and during The Emergency in Second World War. When he was first appointed to the post, he was not a Nazi Party member, but a short while after his appointment, the Nazi regime put him under extreme pressure to join. Prior to his appointment, the Irish External Affairs ministry had specified that they did not want a Nazi party member as diplomatic representative; the solution to this requirement appears to have been to appoint a person who was not a member of the party, but Hempel took steps to join the following year, his NSDAP card being dated 1 July 1938.
Ерте өмір
Эдуард Гемпель патшалық кеңесшінің ұлы болған. Ол Баутцендегі гимназияда (классикалық мектепте) және Давостағы Фридерицианумда оқыды, ал Вертхаймда орта мектепті бітірді. Лейпциг университетінде заң мамандығын аяқтады. Міндетті әскери қызметтен кейін Саксония Корольдігінің сот жүйесінде жұмыс істеді, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда әскерге алынды. Соғыс барысында ол әкімшілік штабында лейтенант болып қызмет етті, соның ішінде оккупацияланған Румыниядағы әскери басқаруда да болды.
Eduard Hempel was the son of a Privy Governing Councillor. He attended the gymnasium (grammar school) in Bautzen and the Fridericianum in Davos and graduated from high school in Wertheim. He completed a law degree from the University of Leipzig. Following compulsory military service he joined the judicial service of Kingdom of Saxony but was conscripted at the start of World War I. During the war he served as a lieutenant on the administrative staff, including in the military administration of occupied Romania.
Дипломатиялық мансап
1920 жылы Гемпель Саксонияның сыртқы қызметіне қабылданды, ол кейін неміс дипломатиялық қызметіне біріктірілді. 1928 жылы Хемпель Ослоға тағайындалды. Ол Берлинде Сыртқы істер министрлігінде жұмыс істеді. 1928 жылы ол Немец халық партиясына (ДВП) қосылды. 1937 жылдың 22 маусымында ол Ирландиядағы қайтыс болған елші Вильгельм фон Кульманның дипломатиялық өкілеттігіне ие болды. Гемпель 1938 жылдың 1 шілдесінде нацистік партияға қосылды, ол өте белсенді нацистік ұйымы бар елшіліктің басшысы болды. АҚШ елшісі Дэвид Грейдің мәлімдемесіне сәйкес, 1945 жылдың 10 мамырында жеңіске жеткен елдердің атынан неміс елшілігі мен оның архивін қабылдаған кезде, Гемпель Ирландия үкіметінің үндемелі қолдауымен барлық маңызды құжаттарды жойған еді.
Hempel joined the foreign service of Saxony in 1920, which was absorbed into the German diplomatic service. Hempel was posted to Oslo in 1928. He returned to Berlin to work in the Foreign Office. In 1928 he joined the German People's Party (DVP). On June 22, 1937 he became the diplomatically accredited successor of the late envoy Wilhelm von Kuhlmann in Ireland. Hempel joined the Nazi party on July 1, 1938, as the head of an Embassy that had a very active Nazi organization. When the United States envoy David Gray took over the German embassy and its archives on May 10, 1945 on behalf of the victorious powers, Hempel had already destroyed all significant records, with the tacit support of the government of Ireland, according to David Gray.
Бағалау
Бұрынғы «Айриш таймс» газетінің сыншысы Чарльз Актонның сөзін келтірсек: «Доктор Хемпель, менің ойымша, ескі үлгідегі, мансапты мемлекеттік қызметкер дипломат, өз заманының ауыр дилеммасына тап болды. Өз елін жақсы көріп, бірақ оны билеп алған режимді жек көретін ол, министрлігін сақтап, толыққанды дұрыс әрекет ету арқылы ұзақ мерзімді перспективада жақсылыққа жете алатынына және режимнің зиянын азайта алатынына сенді, әйтпесе отставкаға кететін болса, Легацияны нағыз нацист басқаруы мүмкін еді». Ал бұрынғы дипломат Майкл Дрюри 2011 жылғы 25 ақпанда «Айриш таймс» газетіне жазған хатында: «Ирландиядағы ресми өкілдер доктор Хемпельдің миссиясы барысындағы шектеулерді ескере отырып, дұрыс әрекет еткенін мойындады. Мысалы, ол Ирландияның бейтараптығын американдық министрден де жақсы сақтады. Егер ол «Гитлердің адамы» деп есептелген болса, онда маған 1972 жылы Бонндағы Ирландия елшілігінің қызметкері ретінде оның жерлеу рәсіміне қатысуға бұйрық берілмес еді». Хемпельдің Ирландиядағы қызметі, әсіресе, өкілеттігі аяқталған кездегі оқиғасы ерекше аталады. Ол кезде Taoiseach Эмон де Валера және Сыртқы істер департаментінің хатшысы Джо Уолш 1945 жылғы 2 мамырда Гитлердің қайтысына байланысты ресми көңіл айту үшін оның үйіне келді. Хемпельдің бұл жаңалықтан қатты күйзеліп, қолын қинағандығы айтылды, бірақ ол қайтыс болғаннан кейін әйелі Ева оқиғаның себебін оның экземамен ауырып жатқанымен түсіндірді. 2005 жылы жарияланған ресми құжаттарға сәйкес, президент Хайд келесі күні де Хемпельге барды. Сегіз жыл қызмет еткен кезінде Хемпель Берлинге мыңдаған хабарламаларды телеграф және қысқа толқындық радио арқылы жіберді (соңғысы 1943 жылдың желтоқсанында Сыртқы істер департаментінің талабы бойынша және АҚШ пен Ұлыбританияның қысымымен радиоаппаратын тапсырғанға дейін). Кейбір тарихшылар Хемпельдің 1942 жылы Диппеге жасалған одақтастардың шабуылын сәтсіздікке ұшыратуға қатысқандығын, Англияның оңтүстік жағалауындағы канадалық әскерлердің қозғалысы туралы хабарлау арқылы қатысқандығын айтады, бірақ бұл айыптама даулы. «Ирландияның 1941-1945 жылдардағы сыртқы саясаты» деген құжаттар жинағында де Валеряның Гитлер қайтыс болғаннан кейін Хемпельге жасаған сапарын қорғаған хатынан үзінді келтірілген. Ол: «Германиямен дипломатиялық қарым-қатынасымызды сақтаған кезде, Германия өкіліне бармау неміс халқына және доктор Хемпельге кешірілмейтін әдепсіздік болар еді», - деп жазды. 2011 жылы Хемпельдің қызы Лив Хемпель: «Енді ойлап қарасам, Де Валераның үйге келгенінің себебі достық болды деп ойлаймын. Ол әкемді білгендіктен келді, ал көңіл айту әкемнің [Ирландиядағы елшілік қызметінің] аяқталуына байланысты болды. Әкем үшін Гитлердің өлімі ештеңе білдірмеді, ол оған қуанды – біз Осама бен Ладенге қуанғандай».
The former critic of the Irish Times, Charles Acton was quoted as saying: "Dr Hempel was, I am convinced, an old fashioned, career civil service diplomat, caught in the terrible dilemma of his times. Loving his country but hating the regime that had taken control of it, he felt he could do more good in the long run and mitigate the harm of the regime by remaining Minister and pursuing a course of utter correctness, than by resigning and thereby risking the Legation being run by a real Nazi." Earlier, in a letter to the Irish Times on 25 February 2011, Michael Drury, a former diplomat, wrote that: "Official circles in Ireland recognised that Dr Hempel behaved correctly throughout his mission, given the narrow limits of his position. For example, he respected Ireland's neutrality better than the American minister did. If he were regarded as having been 'Hitler's man', I would not have been instructed, as an official of the Irish Embassy in Bonn, to attend his funeral in 1972." Hempel's time in Ireland is particularly noted for the incident at the end of his term of office when the Taoiseach, Éamon de Valera and Joe Walshe, Secretary of the Department of External Affairs, paid a visit to his home in Dún Laoghaire on 2 May 1945 to express their official condolences on the death of German dictator Adolf Hitler. Hempel was described as being distraught at the news, wringing his hands in anguish, although after his death his wife, Eva, accounted for the incident by saying that he was suffering from eczema. According to official papers released in 2005, President Hyde also visited Hempel, the following day. In his eight years in post, Hempel sent thousands of reports to Berlin by telegraph and shortwave radio (the latter until he surrendered his radio transmitter in December 1943 at the insistence of the Department of External Affairs, and under pressure from the United States and United Kingdom). Some historians have stated that Hempel was involved in undermining the 1942 allied raid on Dieppe to failure by reporting Canadian troop movements on the south coast of England, although this charge has been disputed. In a 'Documents on Irish Foreign Policy 1941 1945' a letter from de Valera is quoted defending his contentious visit to Hempel following the death of Hitler. He wrote, "So long as we retained our diplomatic relations with Germany, to have failed to call upon the German representative would have been an act of unpardonable discourtesy to the German nation and to Dr Hempel," he said in a letter. In 2011, Hempel's daughter, Liv Hempel, said, "In hindsight, I believe that the reason De Valera called to the house was out of friendship He visited because he knew my father, and the condolences were to my father because his position [as envoy to Ireland] was finished. Hitler's death didn't mean a damn thing to my father; he was happy about it – like we are happy about Osama bin Laden."