Рудольф Аугштайн: Германиялық журналистің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Неміс журналисі (1923–2002)

Рудольф Карл Аугштейн (5 қараша 1923 – 7 қараша 2002) – неміс журналисі, редактор, публицист және саясаткер. Ол ең беделді неміс журналистерінің бірі, Der Spiegel журналын құрған және оның үлесіне ие болған адам. Саясаткер ретінде ол 1972 жылдың қарашасынан 1973 жылдың қаңтарына дейін Германияның еркін демократиялық партиясы (FDP) Бундестагының депутаты болды.

Өмір және мансап

Германияның Ганновер қаласында дүниеге келген ол, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германия армиясында радиооператор және артиллерия бақылаушысы болды. Соғыс аяқталғанда ол резервтегі офицер – лейтенант дер Резерв шеніне ие болды. 1946/1947 жылдары ол Der Spiegel журналын құрды, ол Германиядағы ең маңызды тергеушілік апталық журналға айналды (әлі де солай болып табылады). 1961-62 жылдардағы «Шпигель ісі» кезінде ол 103 күнге тұтқындалып, түрмеге қамалған болатын, содан кейін Франц Йозеф Штраус халықтың наразылығы мен ФДП кабинеті мүшелерінің отставкасы салдарынан қорғаныс министрі лауазымынан кетуге мәжбүр болды. Аугштейн 1972 жылы Солтүстік Рейн-Вестфалиядан еркін демократтардың тізімінен Батыс Германия парламенті – Бундестагқа депутат болып сайланды, бірақ бір жылдан кейін журналист ретіндегі міндеттеріне толыққанды көңіл бөлгендіктен депутаттықтан бас тартты. Ол өзін заң шығарушы органнан гөрі, өзінің журналы арқылы көбірек ықпалды деп санағаны туралы болжамдар бар. Әуесқой тарихшы Аугштейн бірнеше сәтті кітаптар жариялады, олардың ішінде «Preußens Friedrich und die Deutschen» (1981), «Otto von Bismarck» (1990) және өмір бойы қарсыласы туралы «Überlebensgroß Herr Strauß. Ein Spiegelbild» (1983) кітаптары бар. 1986-1987 жылдардағы «Historikerstreit» кезінде Аугштейн Эрнст Нольте мен Андреас Хиллгрюберді Аугштейн «Жаңа Аушвиц өтірігі» деп атаған нәрсені жасағаны үшін қатаң сынады. Аугштейннің дау тудырған мәлімдемесі – Хиллгрюберді «конституциялық нацист» деп сипаттауы болды. Аугштейн Хиллгрюбердің «конституциялық нацист» болғандығы үшін Кельн университетіндегі лауазымынан босатылуын талап етті және Хиллгрюбер мен Ханс Глобке сияқты басқа «конституциялық нацистер» арасында моральдық айырмашылық жоқ деп мәлімдеді. Стефан Ост Der Spiegel журналының бас редакторы болғаннан кейін Аугштейн көбірек жеке өмірге шығып, өлімге дейін журналдағы пікірлерін жариялай берді. Ол бейбітшілік, азаматтық бостандықтар мен баспасөз бостандығына қосқан өмірі үшін 2000 жылы 101 неміс журналисінің шешімімен «Ғасыр журналисі» атағымен марапатталды. Аугштейн 2000 жылы «Шпигель ісі» бойынша Халықаралық баспасөз институтының 50 «Дүниежүзілік баспасөз бостандығының батыры» ішінде болды. Аугштейн бес рет үйленген: 1968 жылдан 1970 жылға дейін неміс аудармашысы Мария Карлсонмен, олардан Франциска Аугштейн мен Якоб Аугштейн есімді екі бала дүниеге келді. Оның ұзақ жылдар бойы серігі болған Гамбургтік сурет сатушы Анна Мария Хюртгенмен жасаған бесінші некесі 2000 жылдың 13 қазанында Тондерде қиылды. Ол 2002 жылдың 7 қарашасында пневмониядан қайтыс болды және Силт аралында жерленді.

Born in Hanover, Germany, he was a radio operator and artillery observer in the Heer (the German Army) during World War II. By war's end, he held the rank of Leutnant der Reserve (reserve officer). He founded Der Spiegel in 1946/1947, which became (and still is) the most important investigative weekly magazine in Germany. During the Spiegel affair of 1961 62, he was arrested and jailed for 103 days, until Franz Josef Strauß was forced to resign as Minister of Defense under continuing protest from the public and the resignation of the FDP cabinet members. Augstein became a member of the West German parliament the Bundestag in 1972 for the Free Democrats for North Rhine Westphalia, but resigned only a year later, to focus on his duties as a journalist. It has been speculated that he considered himself much more influential with his magazine than he ever was in the legislature. An amateur historian, Augstein published several successful books, among them Preußens Friedrich und die Deutschen (1981, ), Otto von Bismarck (1990, ), and, about his lifetime opponent, Überlebensgroß Herr Strauß. Ein Spiegelbild (1983, ). During the Historikerstreit of 1986–1987, Augstein was fierce in his criticism of Ernst Nolte and Andreas Hillgruber for creating what Augstein called the "New Auschwitz Lie". A controversial statement by Augstein was his description of Hillgruber as a "constitutional Nazi". Augstein called for Hillgruber to be fired from his post at the University of Cologne for being a "constitutional Nazi", and argued that there was no moral difference between Hillgruber and other "constitutional Nazis" like Hans Globke.</blockquote>

Since Stefan Aust became editor in chief of Der Spiegel, Augstein retreated more and more to private life, although he continued to publish commentaries regularly in the magazine almost until his death. For his lifetime achievements for peace, civil liberties and freedom of the press he was honoured with the title "Journalist of the century" in 2000 by 101 German journalists. Augstein was among the International Press Institute's 50 World Press Freedom Hero laureates in 2000 for his role in the Spiegel affair. Augstein married five times: including Maria Carlsson, a German translator, from 1968 until their divorce in 1970. The couple had two children; Franziska Augstein and Jakob Augstein. His fifth marriage, solemnized in Tonder on 13 October 2000, was to his long standing companion, the Hamburg art dealer Anna Maria Hürtgen. He died on 7 November 2002 from pneumonia and was buried on the island of Sylt.