Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс архиепископы Альберт Зюербер (шамамен 1200 – 1273) Ливониядағы Риганың алғашқы архиепископы болды.
German archbishop
Albert Suerbeer (c. 1200 – 1273) was the first Archbishop of Riga in Livonia.
Өмір
Сюрбир папа билігін жақтады және бүкіл Балтық аймағын Киелі Тақ үшін басып алуға тырысты. Бірақ оның әрекеттері сәтсіз аяқталып, ол Тевтон орденінің Ливония тармағына бағынуға мәжбүр болды. Сюрбир Кельн қаласында дүниеге келген. Ол Парижде оқып, магистр дәрежесін алған және Бременде канон қызметін атқарған. 1229 жылы Ригалық Альберт қайтыс болғаннан кейін, ол Бремен архиепископы Герхард Ольденбургпен Рига епископы болып тағайындалды. Рига канондары оның тағайындалуын мойындамады және өз кандидаттарын – Николайды сайлады, оны 1231 жылы папа Григорий IX бекітті. 1240 жылы Сюрбир Армағ архиепискобы және Ирландияның приматы болды, онда ол неміс Альберик деп танылды. 1245 жылы Лиондағы бірінші кеңеске қатысқаннан кейін, ол Ирландияны қалдырды, себебі папа Иннокентий IV оны император Фридрих II-ге қарсы күресте Германияда қажет етті. Германияға оралғаннан кейін, папа оны Пруссия, Ливония және Эстония архиепископы етіп тағайындады, сондай-ақ кейін Готланд, Хольштайн, Рюген және Ресейге легат етіп тағайындады. 1246 жылы оған Германиядағы Любек епархиясының бос орны берілді. Тевтон рыцарлары Сюрбирге күдікпен қарады және оған Пруссияға жақындамауды ескертті. 1253 жылы Рига епископы Николай қайтыс болғаннан кейін, Сюрбир 10 жылдан астам уақыт бойы талап еткен Рига епископтығын алды. Вильгельм Моденский ұйымдастырған келісім бойынша Альберт Тевтон орденіне қарсы әрекеттерін тоқтатуға уәде берді. Ригаға бағынышты суфрагандық епархияларға Дорпат, Осел-Вик, Курляндия, Самбия, Помесания, Вармия (Эрмланд) және Кульмерланд кірді. Оның жазықсырларды дінге көндіру және орыс князьдіктерімен шіркеу одағын құру жөніндегі әрекеттері оны Тевтон орденімен қақтығысқа түсірді. Сюрбирдің дінге көндіру және билік саясаты көп табыс әкелмесе де, бәсекелес Тевтон ордені өзінің аймақтық беделі мен салыстырмалы байлығының арқасында архиепископтан гөрі папаның қолдауын оңайрақ алды. 1267 жылы Сюрбир Ливонияға крест жорысына келген Гунзелин III Шверин графының ұлы Гунзелинмен одақтасты. Ол Гунзелинды өзінің епархиясының адвокаты (губернаторы) етіп тағайындады, бұл Ливон орденімен терең қақтығысқа әкелді. Гунзелин Германияда әскер жинап жатқанда, орден Сюрбирді тұтқындап, оны тек нан мен сумен түрмеде ұстады. Сюрбир орденнің билігін мойындауға мәжбүр болды. Сюрбир 1273 жылы Ригада қайтыс болды.
Suerbeer was an aggressive supporter of papal power and tried to take over the whole eastern Baltic area for the Holy See. His efforts failed, however, and he was forced to submit to the Livonian branch of the Teutonic Knights. Suerbeer was born in Cologne. He studied in Paris, received a degree of magister, and became the canon in Bremen. After the death of Albert of Riga in 1229, he was appointed Bishop of Riga by Archbishop of Bremen Gerhard of Oldenburg. The canons of Riga did not recognize his appointment and elected their own candidate Nicholas, who was confirmed by Pope Gregory IX in 1231. In 1240, Suerbeer became Archbishop of Armagh and Primate of Ireland, where he was known as Alberic the German. After taking part in the First Council of Lyon in 1245, he left Ireland, as Pope Innocent IV needed him in Germany in his struggle against Emperor Frederick II. Upon returning to Germany, however, the Pope appointed him Archbishop of Prussia, Livonia, and Estonia, and later also a legate to Gotland, Holstein, Rügen, and Russia. In 1246 he was given also the vacant Diocese of Lübeck in Germany. The Teutonic Knights were wary of Suerbeer and warned him to stay away from Prussia. After Bishop Nicholas of Riga died in 1253, Suerbeer finally received the Bishopric of Riga he had claimed over 10 years. According to a compromise arranged by William of Modena, Albert promised to stop his activities against the Teutonic Order. Suffragan bishoprics subordinate to Riga included Dorpat, Ösel Wiek, Courland, Sambia, Pomesania, Warmia (Ermland), and Culmerland. His activities regarding the proselytisation of the pagans and the foundation of a church union with the Russian principalities brought him into conflict with the Teutonic Order. While Suerbeer's proselytisation and power policy eventually yielded little success, the competing Teutonic Order attained papal support more easily than the archbishop, thanks to its supraregional presence and comparative wealth. In 1267, however, Suerbeer allied himself with Gunzelin, a son of Count Gunzelin III of Schwerin, who had come to Livonia as a crusader. He appointed Gunzelin an advocate (governor) of his diocese which resulted in deep conflict with the Livonian Order. While Gunzelin was recruiting troops in Germany, the Order arrested Suerbeer and kept him imprisoned with only bread and water. Suerbeer was forced to recognize the authority of the Order. Suerbeer died in Riga in 1273.