Сан-Диего және Аризона темір жолы: «Құрылысы мүмкін емес» жолдың тарихы

Кіріспе

Джон Д. Спрекселс құрған АҚШ темір жолы – Сан-Диего және Аризона темір жолы, бұл кәсіпкер Джон Д. Спрекселс құрған және сол кездегі инженерлердің күшті логистикалық қиындықтарға байланысты "Қол жетпес темір жол" деп атаған, АҚШ темір жолының қысқа желісі еді. Ол Сан-Диего қаласын (батыс терминалы) Эль-Центро қаласымен (шығыс терминалы) байланыстырды, мұнда жолаушылар Оңтүстік Тынық мұхитының трансконтиненталдық бағыттарымен қарым-қатынас жасай алатын болды, бұл бұрын Лос-Анджелес немесе Риверсайд арқылы солтүстікке сапарлау қажеттілігін жойды. Компанияның жарғысы 1906 жылдың 14 желтоқсанында бекітілді, ал құрылыс жұмысының басталу салтанаты келесі жылдың қыркүйегінде өтті. Сан алуан кешігулер (соның ішінде Бірінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі үкіметтің араласуы) желінің аяқталуын 1919 жылдың 15 қарашасына дейін ықпалдастырды. Табиғи апаттар мен диверсия салдарынан жолға келген зиян компанияға зор қаржылық қысым көрсетті, ал 1932 жылы Спрекселс мұрагерлері теміржолдағы үлестерін Оңтүстік Тынық мұхитына сатты, ол теміржолдың атауын Сан-Диего және Аризона Шығыс темір жолы (SD&AE) деп өзгертті.

Тарих

Компания 1906 жылдың 14 желтоқсанында тіркелді, ал 1907 жылдың 7 қыркүйегінде Сан-Диего қаласындағы Мейн және 26-шы көшелердің қиылысында құрылыс жұмысын бастау рәсімі өтті. Құрылыс жұмыстарының кешігуі, мексикалық революционерлердің шабуылдары және Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде үкіметтің араласуы құрылыстың аяқталуын 1919 жылдың 15 қарашасына дейін ықпалдастырды, сол кезде Джон Спрекельс «алтын қазықты» қақты. SD&A арқылы алғашқы жолаушылар пойзы 30 қараша күні таңертең Камподан шығып, 1919 жылдың 1 желтоқсанында желінің ресми ашылуына орай Эл-Сентродан Сан-Диего қаласының орталықтағы Юнион вокзалына дейін толық жүріп өтті. 146,4 миль (236 км) жолдың жалпы құрылыс құны шамамен 18 миллион доллар немесе бір мильге шамамен 123 000 долларға бағаланды; бастапқы есеп 6 миллион доллар болған. Каризо шатқалы арқылы өтетін 18 шақырымдық бөлігі (ішінде 4080 метрлік туннельдер бар, барлығы 17) құрылысына 4 миллион доллардан астам қаражат жұмсалды; ал жол бойындағы 5 шақырымдық туннельдер (барлығы 21) тағы 1,8 миллион доллар тұрды. Сонымен қатар 4 шақырымға жуық көпірлер мен галереялар салынды. Жолдар Сан-Диего қаласының оңтүстігінен шығып, Сан-Исидродан АҚШ-Мексика шекарасын кесіп өтті. Одан әрі сызық шығысқа қарай Тихуана арқылы өтіп, солтүстік-шығысқа қарай Текате арқылы жүріп, шекарадан Кампо қаласына қайта оралды. Мексика арқылы өтетін 72 шақырымдық учаскені салу және күтіп ұстау үшін SD&A мексикалық үкіметтің тапсырысы бойынша Ferrocarril Tijuana y Tecate, S. A. de C. V. компаниясын құрды. Кампоның шығысында жол Кловер Флэтс арқылы, Жағалау жотасынан (биіктігі 3660 фут) өтіп, содан кейін құрылысшылардың ең үлкен қиындығы – әсем, бірақ қауіпті Каризо шатқалынан төмен түсті. SD&A желісі Силиде аяқталғанымен, пойызды жүргізу құқығы темір жолға Эл-Сентроға дейін және оңтүстікке қарай Калексикоға дейін пойыз жүргізуге мүмкіндік берді. Филиалдар орталықтан солтүстікке және шығысқа қарай Лейксайд қауымдастығына дейін созылып, Сан-Диего шығанағын айналып, Коронадо Хайтс, Коронадо және Солтүстік аралдарын қамтамасыз ететін жеке желіге жалғасты. Күшті жаңбырлар, көшкіндер және өрттерден желіге келген зиян темір жолға қаржылық жағдай жасады, сондай-ақ Мексикамен шекараның жабылуы да. Өнеркәсіптік жұмысшылармен болған қақтығыстар вандализмге әкелді. 1932 жылы қаржылық қиындықтар Спрекельс мұрагерлерін фирмадағы үлестерін 2,8 миллион долларға Оңтүстік Тынық мұхитына сатуға мәжбүр етті, ол темір жолды Сан-Диего және Аризона Шығыс темір жолы (SD&AE) деп атады.

The company was chartered on December 14, 1906, and groundbreaking ceremonies held at the intersection of San Diego's Main and 26th Streets on September 7, 1907. Construction delays, attacks by Mexican revolutionaries, and government intervention during World War I all served to push the construction completion to November 15, 1919 when the "golden spike" was finally driven by John Spreckels. The first through SD&A passenger train left Campo on the morning of November 30, and made the full run from El Centro to San Diego's downtown Union Station for the official opening of the line on December 1, 1919. The total construction cost of the 146.4 mile (236 km) of track laid was approximately $18 million, or some $123,000 per mile; the original estimate was $6 million. The 11 mile (18 km) long segment through Carrizo Gorge (which included 13385 feet (4080 m) of tunnels, 17 in all) alone cost over $4 million to construct; the three miles (5 km) of tunnels (21 total) along the entire line ran another $1.8 million. Almost 2.5 mile (4 km) of bridges and trestles were built as well. The tracks departed downtown San Diego south where they crossed the U. S. Mexico border at San Ysidro. From there the line traversed eastward through Tijuana, then headed northeast through Tecate and back over the border to the town of Campo. To construct and maintain the 44 mile (72 kilometer) stretch through Mexico the SD&A formed the Ferrocarril Tijuana y Tecate, S. A. de C. V., at the behest of the Mexican government. East of Campo the road traveled through Clover Flats, across the Coast Range (elevation 3,660 feet), then descended through the breathtaking but treacherous Carrizo Gorge, the builders' most significant obstacle. Though the SD&A line ended in Seeley, trackage rights gave the railroad the ability to run trains as far east as El Centro and as far south as Calexico. Branch lines ran from downtown to as far north and east as the community of Lakeside, with a separate line which rounded San Diego Bay to service Coronado Heights, Coronado, and North Island. Damage to the lines from heavy rainstorms, landslides, and fires took a financial toll on the railroad, as did border closings with Mexico. Clashes with the Industrial Workers of the World resulted in acts of vandalism as well. In 1932, financial difficulties forced Spreckels' heirs to sell their interests in the firm for $2.8 million to the Southern Pacific, which renamed the railroad the San Diego and Arizona Eastern Railway (SD&AE).

Уақыт шкаласы

1873: Техас және Тынық мұхиты темір жолы «1873 жылғы дағдарыс» кезінде Сан-Диего мен Шығыс арасында тікелей темір жол байланысын орнатуға тырысып, сәтсіз аяқтады. 1905 ж. Сан-Диего және Шығыс темір жолы (SD&E) Аризонаға жоспарланған темір жол желісінің жобасын зерттеді, бірақ құрылысты бастамас бұрын таратылды. 1906 жылдың 14 желтоқсанында Джон Д. Спрекельс Сан-Диего және Аризона теміржол компаниясын (SD&A) құрып, Сан-Диего мен Эль-Центро арасында 148 миль (238 км) созылатын жол салуға кіріседі деп хабарлады. Спрекельс жобаны құпия қаржыландыру үшін Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолымен (SP) келісім жасасты (иронияға орай, кейін Спрекельс Оңтүстік Тынық мұхиты темір жолының монополиялық саясатын қатаң сынап, газеттері арқылы компания мен оның басшыларын айыптады). 1907 жылдың 7 қыркүйегінде SD&A құрылысының салтанатты жиыны Сан-Диего қаласының орталығында, 26-шы көше (қазіргі Дьюи көшесі) мен Мейн-стриттің қиылысында өтті. Жаңа жолдың бағыты ішінара бұрынғы SD&E жүргізген зерттеулерге сәйкес келеді. 1909 ж. Мексика үкіметі SD&A-ға Тихуана және Текате теміржол компаниясын құруды бұйырды, ол 44 миль (71 км) Мексика теміржолының учаскесіне 99 жылға жалға алу құқығын алады. 1910 жылдың 29 шілдесінде SD&A-ның алғашқы жолаушылар пойзы Мексикаға кірді. 1911 ж. Мексика революционерлері SD&A құрылыс бригадаларына шабуыл жасап, солдаттар мен жабдықтарды тартып алмақ болып, телефон сымдарын кесіп тастады. 1916 ж. «Ұлы су тасқыны» бірнеше теміржол учаскелерін қиратты. Бірінші дүниежүзілік соғыс теміржол құрылысына қажетті материалдардың құнын 50-150 пайызға дейін өсірді. 1917 ж. АҚШ федералды үкіметі барлық теміржолдарды мемлекеттік басқаруға алып, соғысқа қажетті ресурстарды сақтау мақсатында SD&A құрылысын тоқтатты, бірақ кейіннен Спрекельске SD&A әскери мақсаттарға қызмет ететініне байланысты ерекше рұхсат берді. SD&A қиын жағдайдағы Сан-Диего және Оңтүстік-Шығыс теміржолын (SDSR) өзіне қосып алды, оның бу локомотивтері мен газ-электрлік вагондарын басқаруды өз мойнына алды. Сан-Диего электр теміржолы (SDERy) Chula Vista қаласына қалалық желідегі қызметін жалға алу шарты бойынша жалғастырды. SD&A және SDERy арасындағы байланыс ретінде қызмет еткен, өткен жылғы су тасқынынан зақымдалмаған SDSR жолдарының қалған бөлігі жүк тасымалын алмасуға мүмкіндік берді. 1919 жылдың 15 қарашасында «алтын шеге» қағылып, SD&A құрылысы 18 миллион долларға (бастапқы есептеулерден үш есе қымбат) аяқталды. 1919 жылдың 1 желтоқсанында алғашқы жолаушылар пойзы ресми ашылу салтанатына қатысу үшін Эль-Центродан Сан-Диегоға келді. 1919 жылдың 10 желтоқсанында Чикагоға Пульман вагондарымен қызмет басталды; вагондар Юмада Оңтүстік Тынық мұхитының «Алтын мемлекет» жолаушылар пойзына ауыстырылды. 1922 ж. Карризо шатқалының суретін бейнелейтін және «Сан-Диего қысқа жолы» деген жазуы бар жаңа эмблема қабылданды. 1926, 1927 және 1929 жж. Сан-Диегоның шығысындағы ауыр жаңбырлар жолдың көп бөлігін қиратты. 1928 ж. Ла-Меса және Лейксайдқа қатынайтын автокөліктер тоқтатылды. «Өмір сұрағандар» фильмі осы жол бойында түсірілді. 1932 жылдың қаңтарында Баха-Калифорниядағы 3-туннельде өрт шығып, құлап түсті. Жөндеу жұмыстары 45 күнге созылды. 1932 жылдың 27 наурызында ауыр жаңбырдан босаған таудан құлаған үлкен тас 15-туннель маңында жолды жапты. Жөндеу жұмыстары аяқталып, 6 және 7 шілдеде жүк және жолаушылар тасымалы қайта жаңғыртылды. 1932 жылдың 22 қазанында 7-туннель өртеніп, кейіннен пайдаланудан шығарылды. 1932 жылдың 24 қазанында қаржылық қиындықтар Спрекельс мұрагерлерін SD&A-ның үлесін 2,8 миллион долларға Оңтүстік Тынық мұхиты көлік компаниясына сатуға мәжбүр етті. 1933 жылдың 23 қаңтарында 7-туннельдің жанындағы тік жарға айналма жол салынды және жол қайта ашылды. 1933 жылдың 1 ақпанында Сан-Диего және Аризона шығыс теміржолы SD&A-ның барлық операцияларын өз мойнына алды. 1985 жылдың желтоқсанында Тынық мұхитының оңтүстік-батысындағы теміржол мұражайы тарихи Сан-Диего және Аризона теміржолының атауын қайта жаңғыртты (SDAX есептік белгісі), Кампо, Калифорниядан шығысқа Миллер Крикке және батысқа халықаралық шекарадағы төртінші туннельге дейін пойыз қатынайтын «Алтын мемлекет» демонстрациялық жолаушылар пойыздарын іске қосты. Бұл сапарлар бүгінге дейін жалғасуда.

1873: The Texas and Pacific Railroad fails in an attempt to establish a direct rail link between San Diego and the East during the "Panic of 1873." 1905: The San Diego and Eastern Railroad (SD&E) conducts a survey for a planned rail line to Arizona but folds prior to commencing track laying. December 14, 1906: John D. Spreckels announces he will form the San Diego and Arizona Railway Company (SD&A) and build a 148 mile (238 km) line between San Diego and El Centro. Spreckels has an agreement with the Southern Pacific Railroad (SP) to silently fund the project (ironically, Spreckels later became an outspoken critic of the Southern Pacific Railroad and their monopolistic practices, and often used his newspaper interests as a platform to denounce the company and its officers). September 7, 1907: Groundbreaking ceremonies for the SD&A are held in downtown San Diego at the foot of 26th Street (now known as Dewey Street) and Main Street. The line will follow in part the route surveyed by the defunct SD&E. 1909: The Mexican Government orders the SD&A to form the Tijuana and Tecate Railway Company, which will construct and hold a 99 year lease on the 44 mile (71 km) Mexican rail segment. July 29, 1910: The first passenger train on the SD&A enters Mexico. 1911: Mexican revolutionaries mount several attacks on the SD&A construction crews to conscript soldiers and supplies, and cut telephone wires. 1916: The "Great Flood" washes out several rail lines. World War I increases the cost of railway construction materials by 50 to 150 percent. 1917: The U. S. federal government seizes control of all railroads and stops construction of the SD&A as part of its war effort to conserve resources, but later grants Spreckels special exemption on the grounds the SD&A will serve a military installation. The SD&A absorbs the struggling San Diego and Southeastern Railway (SDSR), assuming operation of the company's steam divisions and gas electric motor cars. The San Diego Electric Railway (SDERy) continues to operate the interurban line to Chula Vista under lease. The remaining SDSR tracks not damaged in the previous year's flooding function as a "bridge" line between the SD&A and SDERy, which allows for the interchange of freight traffic. November 15, 1919: The "golden spike" is driven and construction of the SD&A is completed at a cost of $18 million (three times the original estimate). December 1, 1919: The first passenger train "arrives" in San Diego from El Centro for the official line opening ceremony. December 10, 1919: Through Pullman service to Chicago is initiated; the cars are switched to the Southern Pacific's Golden State passenger train in Yuma. 1922: A new emblem, depicting a scene in the Carrizo Gorge and lettered "San Diego Short Line," is adopted. 1926, 1927, and 1929: Heavy rains take out large sections of trackage east of San Diego. 1928: Motor service to La Mesa and Lakeside is discontinued. The film Beggars of Life is filmed along the line. January 1932: Fire breaks out in Tunnel 3 in Baja California, which leads to a collapse. Repairs take 45 days. March 27, 1932: A huge mountain slide, loosened by heavy rains, blocks the line in the vicinity of Tunnel 15. Repairs are completed and freight and passenger services are re established on July 6 and 7th. October 22, 1932: Tunnel 7 burns and is subsequently abandoned. October 24, 1932: Financial problems force Spreckels' heirs to transfer their share of SD&A ownership to the Southern Pacific Transportation Company for $2.8 million. January 23, 1933: A bypass track along the cliff at Tunnel 7 is completed and the line is reopened to traffic. February 1, 1933: The San Diego and Arizona Eastern Railway assumes all operations of the SD&A. December 1985, the Pacific Southwest Railway Museum revives the historic San Diego & Arizona Railway name (reporting mark SDAX), inaugurating its Golden State demonstration passenger trains over the railway out of Campo, CA east to Miller Creek and west to Division and tunnel four at the international border. These trips continue to this day.