Кіріспе

1944 жылы Фриц Лангтың түсірген фильмі

"Жеке терезедегі әйел" – 1944 жылы түсірілген американдық фильм-нуар. Оны Фриц Ланг режиссерлік еткен, ал басты рөлдерді Эдвард Г. Робинсон, Джоан Беннетт, Реймонд Масси және Дэн Дюрия сомдаған. Фильм психология профессорының (Эдвард Г. Робинсон) жас сұлу әйелмен (Джоан Беннетт) танысып, өзін қорғау үшін оның жарына қастандық жасауы туралы айтады. Сюжет 1942 жылы жазылған J. H. Wallis-тің "Once Off Guard" романының негізінде құрылған, және оқиға соңында екі күтпеген сюжеттік бұрылыс бар. Сценарист Наннали Джонсон "Қасқырдың жүзімдері" (1940) фильмінің сценарийін жазғаннан кейін International Pictures компаниясымен келісім шарт жасасып, "Жеке терезедегі әйел" оның алғашқы жобасы ретінде таңдалды. Аңыз бойынша, Ланг фильмнің түсініксіз аяғын, бастапқыда жазылған өзін-өзі өлтіру аяғының орнына қойған, бұл сол кездегі моральдық қағидаларға сәйкес келуі үшін жасалған. Алайда, Ланг тікелей сұраққа жауап бергенде, бұл идеяның өзіндік екенін мәлімдеді. "Фильм-нуар" термині осы фильмнің арқасында жанрлық сипаттама ретінде пайда болды.

Сюжет

Колледж профессоры Ричард Уэнли әйелі мен екі баласын демалысқа жіберген соң, ол достарымен кездесу үшін клубына барады. Іргелес дүкен терезесінде Уэнли Элис Ридтің әсерлі майлы суретін көреді. Ол достарымен сурет пен оның бейнесі туралы әңгімелеседі. Уэнли клубта қалып, "Песня Песеней" кітабын оқиды. Кетіп бара жатқанда, Уэнли портреттің алдында тоқтап, Ридпен танысады, ол суреттің жанында тұрып, адамдардың оған қарай қарауына қадалып отырады. Рид Уэнлиді бірге ішімдік ішуге шақырады. Кейін олар Ридтің үйіне барады, бірақ оның бай, құпия сүйіктісі Клод Мазард күтпеген жерден келеді, Рид оны бастапқыда Франк Говард деп білген еді, бұл Уэнлидің өзін қорғау үшін Мазардты өлтіруіне әкелетін жанжалға ұласады. Уэнли мен Рид кісі өлтіруді жасыру үшін келіседі, ал Уэнли Мазардтың денесін елді мекеннен тыс жерге тастап кетеді. Дегенмен, Уэнли көптеген із қалдырады және көптеген куәгерлер бар. Уэнлидің клубтағы достасының бірі, округ прокуроры Франк Лалор тергеу туралы хабардар, және Уэнлиді Лалордың досы ретінде, күдікті ретінде емес, қылмыс орнына шақырады. Бірнеше рет Уэнли ойша қателесіп, кісі өлтіру туралы көбірек білетінін көрсететін сөздерді айтады, бірақ Лалор Уэнлиді күдіктенбейді. Полиция дәлелдер жинаған сайын, Ридті Мазардды қадағалауға жалдаған бұрынғы полицей, қылмыскер Хайдт шантаж жасайды. Уэнли мен Рид мәселені талқылайды, және ол шантажшымен күресудің ең жақсы жолы – оны өлтіру деген қорытындыға келеді. Уэнли Ридке ұнтақталған дәрі-дәрмек береді. Хайдт өтемақысын алуға келгенде, ол оған қылмысты ұмыту үшін бірге елден кетуді ұсынады. Рид оның ойынына ойнайды, бірақ Хайдт оның ластанған коктейлін ішуін талап еткенде күдік тудырады. Ол оның жоспарын түсінген соң, ашуланып ақшаны алып кетеді. Рид Уэнлиге сәтсіз әрекет туралы хабарлайды, бұл оны өзін-өзі өлтіруге тырысып, қалған дәрі ұнтағын көп мөлшерде қабылдауға итермелейді. Сонымен қатар, Хайдт Ридтің үйінен шыққаннан кейін атыс кезінде қаза табады, ал полиция Хайдтті Мазардты өлтірген деп санайды. Рид полиция Хайдтті өлтіргенін көріп, үйіне жүгіріп барып, Ванлиді шақырады, ол креслода құлап, көз жұмыпты. Кенеттен Уэнли клубтағы креслода оянады және бүкіл оқиғаның клуб қызметкерлері басты рөлде ойнаған түс екенін түсінеді. Ол сурет алдындағы көшеге шыққанда, бір әйел Уэнлиден от сұрайды. Ол қатаң түрде бас тартады және көше бойымен қашып кетеді.

Өндіріс

Лэнгтің "Скарлет көшесі" (1945) фильмінде Робинсон орта жастағы, жалғыз ер адам рөлін ойнайды, ал Дюрея мен Беннетт қылмыстық тұлғалар рөлінде бірге түскен. Екі фильмнің де операторы (Милтон Р. Краснер) бір және бірнеше қосалқы актерлер ортақ. Фильмнің соңғы сахнасында Робинсон астына түпнұсқа костюмін киіп, үстінен жыртылатын костюм киді. Робинсон орындықта отырғанда, түсірілім тобы оның клубына қайта оралуын көрсету үшін декорацияны өзгертіп шықты. 2022 жылдың мамыр айына қарай фильмнің Rotten Tomatoes сайтындағы рейтингі 88% құрайды. 2015 жылдың тамызында Paste онлайн ойын-сауық журналы бұл фильмді барлық уақыттағы ең үздік нуар фильмі деп жариялады.

Марапаттар

18-ші "Оскар" марапаттау салтанатында "Терезедегі әйел" фильмі Хьюго Фридхофер мен Артур Ланге үшін ең жақсы драмалық немесе комедиялық фильмнің музыкалық қойылымы номинациясына ие болды. Бірақ, Миклош Роза "Спеллбоунд" (1945) үшін марапатты жеңіп алды.