Альфред Уитни Грисволд: Американ тарихшысы және педагог
Alfred Whitney Griswold
Альфред Уитни Грисволд (1906-1963) – тарихшы, педагог, Йель университетінің 16-шы президенті. Ғылыми зерттеулерді дамытуға үлкен үлес қосты. Йель бітірушісі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық тарихшы және педагог (1906–1963)
American historian and educator (1906–1963)
Альфред Уитни Грисуолд (27 қазан 1906 – 19 сәуір 1963) – американдық тарихшы және педагог. Ол 1951 жылдан 1963 жылға дейін Йель университетінің 16-шы президенті болып қызмет етті, осы кезеңде Йельдің қазіргі заманғы ғылыми-зерттеу инфрақұрылымының көп бөлігін, әсіресе Сайенс Хиллде салды.
Alfred Whitney Griswold (October 27, 1906 – April 19, 1963) was an American historian and educator. He served as 16th president of Yale University from 1951 to 1963, during which he built much of Yale's modern scientific research infrastructure, especially on Science Hill.
Ерте өмір
Грисвольд Нью-Джерси штатының Мористаун қаласында Элси Монтгомери (Уитни) мен Гарольд Элли Грисвольдтың ұлы болып дүниеге келді. Ол 1925 жылы Хочкисс мектебін бітіргеннен кейін, 1929 жылы Йель университетін B.A. дәрежесімен аяқтады, онда "The Yale Record" студенттік юмор журналын редакциялады. Грисвольд әулетінің мүшесі, ол анасының тарапынан Илай Уитнидің, ал әкесінің тарапынан Коннектикуттың алты колониялық губернаторының ұрпағы болды. Оқу кезінде Грисвольд бірқатар студенттер мен оқытушылармен бірге Йель саяси одағын құрды.
Griswold was born in Morristown, New Jersey, the son of Elsie Montgomery (Whitney) and Harold Ely Griswold. He graduated from Hotchkiss School in 1925, before obtaining his B. A. from Yale University in 1929, where he edited campus humor magazine The Yale Record. A member of the Griswold family, he was a descendant, on his mother's side, of Eli Whitney, and of six colonial governors of Connecticut on his father's side. As an undergraduate, Griswold, along with a handful of students and faculty members, founded the Yale Political Union.
Мансап
Ол бір жыл ағылшын тілінен сабақ берді, содан кейін тарихқа ауысты, ол 1933 жылдан бастап Йельде сабақ берді, 1938 жылы ассистент-профессор, 1942 жылы доцент, 1947 жылы профессор болды. Грисвольд тарих, өнер және әдебиет саласындағы жаңа ғылым бойынша докторлық диссертациясын қорғады, 1933 жылы американдық зерттеулер бойынша алғашқы диссертация жазды. Диссертацияның тақырыбы – американдық табысқа табыну культы болды, ол Грисуолдтың бітіруі мен 1929 жылғы қор нарығының құлдырауы арасындағы Уолл-стриттегі қысқа уақыттық жұмысына байланысты болды. Грисвольд "АҚШ-тың Шығыс Азия саясаты" (1938), "Егіншілік және демократия" (1948), "Білім туралы эсселер" (1954), "Жоғары оқу орнының дәстүрі" (1957) және "Либералды білім және демократиялық идеал" (1959) кітаптарының авторы. Ол студенттік жылдары интернационалист болғаннан кейін 1930 жылдардың соңында араласпаушылық саясатын ұстанды, өзін оқшауланған деп атаудан қашты, себебі бұл терминнің жағымсыз мәні бар еді. Ол жақтас либерал, «Жаңа курс» саясатын қолдаушы болды және әлемдік істерге араласу соғысқа, ал соғыс американдық либерализмнің ыдырауына әкеледі деп қорқынышпен қарады. Ол Американың сыртқы саясатының Батыс жарты шарға бағытталғанын, ал Еуропа мен Азиядағы құлпыратын дауылдарға немқұрайлы қарауды қалады. 1938 жылы ол Рузвельтпен президенттің Еуропа және Азия істеріне көбірек араласуына байланысты қарым-қатынасын үзді. Ол Вашингтонның Қытаймен достық қарым-қатынас саясатын тоқтатып, Жапониямен жақсы қарым-қатынас орнатуы керек деді. Ол Ұлыбританияға күдікпен қарады, олардың Рузвельтті алдап, АҚШ-ты әлемдік соғысқа тартуға тырысып жатқанына сенді. Гитлермен жалғыз күрескенде Ұлыбританияға «Ленд-Лизинг» көмегін қарсылады. Соңында 1941 жылдың жазында Гитлер Американың ең үлкен жауы екеніне көз жеткізді және оның Жапониямен одақтасуы Токиомен келісімге келуді мүмкін емес етті.
He taught English for a year, then changed to history, which he taught at Yale from 1933, becoming an assistant professor in 1938, an associate professor in 1942, and a full professor in 1947. Griswold received a Ph. D. in the new field of history, the arts and letters, writing the first dissertation in American studies in 1933. The American cult of success was the dissertation's subject, informed in part by Griswold's brief time on Wall Street between his graduation and the stock market crash of 1929. Griswold authored The Far Eastern Policy of the United States (1938), Farming and Democracy (1948), Essays on Education (1954), In the University Tradition (1957), and Liberal Education and the Democratic Ideal (1959). He had changed from being an ardent internationalist in his undergraduate years to becoming a non interventionist in the late 1930s—he avoided calling himself an isolationist because of its negative connotations. He was an ardent liberal New Dealer, and feared that involvement in world affairs would lead to war and war would undermine American liberalism. He wanted American foreign policy to focus on the Western Hemisphere, and ignore the hurricanes roaring in Europe and Asia. By 1938 he had broken with Roosevelt because of the presidents increasing involvement in European and Asian affairs. He said that Washington should abandon its policy befriending China and instead establish friendlier relationships with Japan. He was deeply suspicious of Britain, which he believed was trying to trick or maneuver Roosevelt into pulling the United States into a world war. He opposed Lend Lease aid to Britain when it was facing Hitler alone. Finally in summer 1941 he decided Hitler was America's greatest enemy and his alliance with Japan made any agreement with Tokyo impossible.
Йель университетінің президенті
1950 жылы Грисвольд Йель университетінің президенті болды және 1963 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет етті. Грисвольд президенттікке таяп келе жатқанын білмеді. Ол тағайындалған күні әйеліне: "Құдайға шүкір, біз бұл істе емеспіз", - деді, олар Маунт Холиок колледжінің президенті – досымен түскі ас ішкеннен кейін. Президент ретінде Грисвольд университет эндаументін (қорын) 375 миллион долларға дейін үш есеге арттырғаны, 26 жаңа ғимарат салғаны және, әсіресе ғылым саласындағы жас ғалымдарға арналған зерттеу стипендияларын құрғаны үшін танымал. Ол Йельдің алғашқы заманауи президенті деп есептеледі және шетелдік саясат, әуесқой спорт, академиялық бостандық және либералды өнерді үкіметтің араласуынан қорғау жөніндегі пікірлері үшін ұлттық БАҚ-та жиі сілтеме жасалды. Грисвольд Гарвардтағы әріптесі Нейтан Пузимен бірлесіп, қазіргі Айви Лигасы деп аталатын университеттер арасында спорттағы әуесқойлықты сақтау үшін де табысты жұмыс істеді. Йельде Морс колледжі мен Езра Стайлз колледжі деп аталатын он бірінші және он екінші жатақханалар құру туралы шешім Грисвольд қабылдады. 1952 жылы ол дәстүрлі либералды өнер кафедраларымен байланысты оқыту саласында магистрлік бағдарламасын құрды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол АҚШ армиясының тілдер мен азаматтық істер бойынша арнайы оқу бағдарламаларын басқарды. Бен Кирнан қазіргі Йель университетінің тарих профессоры.
In 1950, Griswold became president of Yale University, serving until his death in 1963. Griswold was unaware of his imminent rise to the presidency. The day of his elevation, he told his wife, "Thank God we're not in that racket", after they had lunched with a friend, the president of Mount Holyoke College. As president, Griswold is credited with tripling the university endowment to $375 million, building 26 new buildings and establishing research fellowships for young scholars, particularly in the sciences. He was arguably Yale's first modern president, and was widely quoted in the national media for his views on foreign affairs, amateur athletics, academic freedom, and in defense of the liberal arts against government intrusion. Griswold also worked in successful collaboration with Nathan Pusey, his counterpart at Harvard, to maintain amateurism in athletics among universities known now as the Ivy League. The decision to create the eleventh and twelfth residential colleges at Yale, known as Morse College and Ezra Stiles College, was made by Griswold. In 1952, he established Master of Arts programs in teaching, affiliated with the traditional liberal arts departments. During World War II he headed special U. S. Army training programs in languages and civil affairs. Ben Kiernan is the current A. Whitney Griswold Professor of History at Yale.
Жеке өмір
Грисвольд 1930 жылдың 10 маусымында Пенсильвания штатының Скрантон қаласында Мэри Брукске (1906–1997) үйленді. Оның бұрынғы үйі, Нью-Хейвендегі 237 East Rock Road мекенжайында орналасқан, Prospect Hill тарихи ауданының құрамына кіретін мүлік. Грисвольд Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласында ішек қатерлі ісіктен қайтыс болды және Гроув-стрит зиратына жерленді.
Griswold married Mary Brooks (1906–1997) on June 10, 1930 in Scranton, Pennsylvania. His former home, at 237 East Rock Road in New Haven, is a contributing property in the Prospect Hill Historic District. Griswold died of colon cancer in New Haven, Connecticut, and is buried in Grove Street Cemetery.