Чарльз Сеймур: Йель университетінің президенті (1937-1951)
Charles Seymour
Чарльз Сеймур – Йель университетінің 1937-1951 ж. президенті, тарихшы. Йельдің колледж жүйесін құруға үлкен үлес қосты, Бірінші дүйнilik соғыс тарихын зерттеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1937 жылдан 1951 жылға дейін Йель университетінің президенті Чарльз Сеймур (1 қаңтар 1885 – 11 тамыз 1963) – американдық ғалым, тарихшы және Йель университетінің 15-ші президенті болған. Академиялық басшы ретінде ол Йельдің студенттік жатақ жүйесін құруға зор үлес қосты. Оның жазбалары Бірінші дүниежүзілік соғыстың дипломатиялық тарихына арналған.
President of Yale University from 1937 to 1951
Charles Seymour (January 1, 1885 – August 11, 1963) was an American academic, historian and the 15th President of Yale University from 1937 to 1951. As an academic administrator, he was instrumental in establishing Yale's residential college system. His writing focused on the diplomatic history of World War I.
Ерте өмір
Сеймур Коннектикут штатының Нью-Хейвен қаласында туған, ол Йельде классикадан сабақ берген Томас Дей Сеймур мен Сара Хичкок Сеймурдың ұлы. Оның әкесінің әкесі, Натан Перкинс Сеймур, 1740 жылдары Йель университетінің президенті болған Томас Клэптің шөбересінің немересі болды. Оның әжесі, Елизавета Дей, 1817 жылдан 1846 жылға дейін Йельдің президенті болған Еремия Дейдің шөбере қызы болды. Оның анасы, бұрынғы Сара Хичкок, 1702 жылы Йельдің алғашқы бітіру салтанатында құрметті диплом алған ата-бабаларының бірі болды. Сеймур 1904 жылы Кембридждегі Король колледжінде бакалавр дәрежесін алды; ал 1908 жылы Йельден екінші бакалавр дәрежесін алды. Ол 1911 жылы Йель университетінде докторлық диссертациясын қорғады. Ол 1911 жылдан 1937 жылға дейін Йельде тарихтан сабақ берді, содан кейін университет президенті болды. Сеймур 1938 жылы Америка өнер және ғылым академиясының, ал 1939 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. 52 жасында Сеймур 1937 жылғы қазан айында Джеймс Роуленд Ангелден кейін университеттің 15-ші президенті болды. 1950 жылғы шілдеде зейнетке шыққаннан кейін оның орнын Альфред Уитни Грисуолд басты. Президенттік қызметтен кейін Сеймур Йель университетінің кітапханасындағы Эдуард М. Хаус қағаздарының сақтаушысы ретінде университетпен байланысын жалғастырды. Ұзақ аурудан кейін ол 1963 жылы Массачусетс штатының Чатем қаласында қайтыс болды. Оның ұлы Чарльз Сеймур кіші Йель университетінде өнер тарихының профессоры болды.
Seymour was born in New Haven, Connecticut, the son of Thomas Day Seymour, who taught classics at Yale, and Sarah Hitchcock Seymour. His paternal grandfather, Nathan Perkins Seymour, was the great great grandson of Thomas Clap, who was President of Yale in the 1740s. His paternal grandmother, Elizabeth Day, was the grandniece of Jeremiah Day, who was Yale's president from 1817 through 1846. An ancestor of his mother, the former Sarah Hitchcock, was awarded an honorary degree at Yale's first graduation ceremonies in 1702. Seymour was awarded a Bachelor of Arts at King's College, Cambridge in 1904; and he earned a second BA from Yale in 1908. He went on to earn a PhD from Yale in 1911. He taught history at Yale from 1911 though 1937, when he became president of the university. Seymour was elected to the American Academy of Arts and Sciences in 1938 and the American Philosophical Society in 1939. At age 52, Seymour succeeded James Rowland Angell as the university's 15th president in October 1937. After his retirement in July 1950, he would be succeeded by Alfred Whitney Griswold. After his retirement as president, Seymour continued his involvement with the university as curator of the papers of Edward M. House at the Yale University Library. He died in Chatham, Massachusetts in 1963 after a long illness. His son, Charles Seymour, Jr., was a professor of art history at Yale.
Таңдалған шығармалар
1915 – Англия мен Уэльстегі сайлау реформасы: Парламенттік франшизаның дамуы мен жұмыс істеуі, 1832–1885. Нью-Хейвен: Йель университетінің баспасы. 1916 – Соғыстың дипломатиялық тұсы, 1870–1914. Нью-Хейвен: Йель университетінің баспасы. 1918 – Әлем қалай дауыс береді: Дональд Пейдж Фрейримен бірлескен сайлаудағы демократиялық даму тарихы. Спрингфилд, Массачусетс: К. А. Николс. 1921 – Вудро Вильсон және Бірінші дүниежүзілік соғыс. Нью-Хейвен: Йель университетінің баспасы. 1926 – Полковник Хаусқа тиесілі жеке қағаздар. Нью-Йорк: Хоутон Миффлин. 1934 – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі американдық дипломатия. Балтимор: Джонс Хопкинс баспасы. [1975 жылы Гринвуд Пресс баспасынан қайта басылды, Вестпорт, Коннектикут: 1935 – Американың бейтараптығы, 1914–1917: Бірінші дүниежүзілік соғысқа Американың араласу себептері туралы мақалалар. 1921 – Парижде не болды: 1918–1919 жылдардағы Бейбітшілік конференциясының тарихы, Эдвард Хауспен бірге. Нью-Йорк: Чарльз Скрибнердің ұлдары. 1963 – Париж бейбітшілік конференциясынан хаттар. Нью-Хейвен.
1915 – Electoral Reform in England and Wales: The Development and Operation of the Parliamentary Franchise, 1832–1885. New Haven: Yale University Press. 1916 – The Diplomatic Background of the War, 1870–1914. New Haven: Yale University Press. 1918 – How the World Votes: The Story of Democratic Development in Elections with Donald Paige Frary. Springfield, Massachusetts: C. A. Nichols. 1921 – Woodrow Wilson and the World War. New Haven: Yale University Press. 1926 – The Intimate Papers of Colonel House. New York: Houghton Mifflin. 1934 – American Diplomacy During the World War. Baltimore: Johns Hopkins Press. [reprinted by Greenwood Press, Westport Connecticut, 1975:
1935 – American Neutrality, 1914–17: Essays on the Causes of American Intervention in the World War. 1921 – What Really Happened in Paris: the story of the Peace Conference, 1918–1919 with Edward House. New York: Charles Scribner's Sons. 1963 – Letters from the Paris Peace Conference. New Haven