Соңғы римдік: ежегі римдік мәдениетінің құндылықтарын сақтап қалған тұлғалар. Брут, Гай Кассий, Гай Азиний Поллио сияқты тарихи тұлғалар туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ежелгі римдіктердің құндылықтарын сақтайтын адам. "Римдіктердің соңғысы" (Ultimus Romanorum) термині тарихи тұрғыдан ежелгі Рим өркениетінің құндылықтарын бейнелейтін, ал оның қайтысымен жойылып біткен адамды сипаттау үшін қолданылып келді. Бұл термин бірнеше тұлғаны сипаттау үшін пайдаланылған. Алғашқы жазбада Юлий Цезарь Марк Юний Брутты ескі римдік рухтың соңғы өкілі ретінде сипаттаған.
A person who holds values of ancient Romans
The term Last of the Romans (Ultimus Romanorum) has historically been used to describe a person thought to embody the values of ancient Roman civilization – values which, by implication, became extinct on his death. It has been used to describe a number of individuals. The first recorded instance was Julius Caesar's description of Marcus Junius Brutus as the one with whom the old Roman spirit would become extinct.
Ежелгі және ерте ортағасырлық Жерорта теңізінде
Гай Кассий Лонгин (б.з.б. 42 ж.), Брут пен ежелгі тарихшы Авл Кремуций Корд осылай атаған. Гай Азиний Поллио (б.з.б. 75 – 4 ж.), Рим Республикасының соңғы ұлы шешендері мен жазушыларының бірі. Валентиниан I (321–375), Рейн мен Дунай шекарасының екі жағында да кең аумақта жорық жүргізген соңғы Батыс императоры. Валент (328–378), "Соңғы нағыз римдік" – Шығыс императоры (және Валентиниан I-нің інісі), әскерін Адрианополь шайқасында күйреуге ұшыратты. Стилихон, V ғасырдың басындағы қуатты вандал римдік генералы. Эдвард Гиббонның «Рим империясының құлдырауы мен жоғалу тарихы» кітабының XXX тарауында «Рим генералының соңғысы» деп те аталды. Флавий Этий (396?–454), соңғы Батыс Рим империясының генералы, Галлияны франктар мен басқа да варварлардан қорғады және 451 жылы Каталаун далаларында Атилланы жеңді. Прокопий осылай атады, сондай-ақ 425-437 жылдар аралығында Батыс Рим империясының де-факто билеушісі болды. Мажориан (420–461), 457 мен 461 жылдар аралығында Рим императоры. Ол бүкіл Батыс империясының де-факто билеушісі ретінде әлемдік деңгейде танылған соңғы император болды және Галлия мен Испаниядағы көп бөлігін қайтарып алды. Амброзий Аврелиан (V ғасыр), англосаксондық шабуылға қарсы күрескен рим-британдық әскери қолбасшы. Гилдас осылай атады. Ромул Августул (476 ж. тақтан түсірілді), Батыс Рим империясының соңғы билеушісі. Аниций Манлий Северин Боэций (480–525? ), Римнің соңғы ұлы философтарының бірі. Мартин Грабман оны римдіктердің соңғысы және ортағасырлық схоластиканың алғашқысы деп санады; сонымен қатар қасиетті әулие ретінде танылды. Гилдас (VI ғасырдың басында), рим-британдық дін қызметкері, жазушы және әулие. Юстиниан I "Ұлы" (482?–565), Юстиниан әулетінің екінші өкілі және, мүмкін, латын тілін ана тілі ретінде сөйлеген соңғы Византия императоры. Флавий Белисарий (505?–565), Юстинианның Византия империясындағы әйгілі генералы, Батыс империясының бір бөлігін қайта бағындыруымен танымал. Флавий Магнус Аврелий Кассиодор Сенатор (шамамен 485 – 580 жж.), римдік мемлекет қайраткері және жазушы. Григорий I (540?–604), Римнің ықпалды Папасы және туған жері. Дезидерий Кахорский (580?–655), галло-римдік аристократ, епископ және әулие.
Gaius Cassius Longinus (d. 42 BC), so called by Brutus and by the ancient historian Aulus Cremutius Cordus. Gaius Asinius Pollio (75 BC – AD 4), one of the last great orators and writers of the Roman Republic. Valentinian I (321–375), the last Western Emperor to campaign extensively on both sides of the Rhine and Danube frontiers. Valens (328–378), "the Last True Roman" Eastern Emperor (and brother of Valentinian I) who led his army to a catastrophic defeat in the Battle of Adrianople. Stilicho, a powerful Vandalic Roman general in the early 5th century. Also called "the last of the Roman generals" in Chapter XXX of Edward Gibbon's The History of the Decline and Fall of the Roman Empire. Flavius Aëtius (396?–454), a general in the late Western Roman Empire who defended Gaul against the Franks and other barbarians, and defeated Attila in the Catalaunian Fields near Châlons, in 451. So called by Procopius. and de facto ruler of the Western Roman Empire from 425 to 437. Majorian (420–461), Roman Emperor between 457 and 461. He was the last emperor universally recognized as the de facto ruler of the entire western empire, briefly reconquering most of the lost territories in Gaul and Hispania. Ambrosius Aurelianus (5th century), a Romano British military commander against the Anglo Saxon invasion. So called by Gildas. Romulus Augustulus (deposed 476), the last reigning Western Roman Emperor. Anicius Manlius Severinus Boethius (480–525? ), one of the last great philosophers of Rome. He was regarded as last of the Romans and first of the medieval scholastics by Martin Grabmann; also a canonized saint. Gildas (fl. early 6th century), Romano British clergyman, writer and saint. Justinian I "the Great" (482?–565), second of the Justinian Dynasty, and probably the last Byzantine emperor to speak Latin as a first language. Flavius Belisarius (505?–565), a widely acclaimed general of the Byzantine Empire under Justinian, known for his reconquest of portions of the Western Empire. Flavius Magnus Aurelius Cassiodorus Senator (c. 485 – c. 580), Roman statesman and writer. Gregory the Great (540?–604), an influential Pope and native to Rome. Desiderius of Cahors (580?–655), Gallo Roman aristocrat, bishop, and saint.
Ортағасырлық Испанияда
Кордовалық (800-859) әулие Евлогий соңғы испан-римдік ретінде танымал. Оның отбасы сенаторлық дәрежеде болған және Рим заманынан бері Кордовада (Кордуба) жерлерге иелік еткен.
Saint Eulogius of Córdoba (800–859), is known as the Last Hispano Roman. His family was of the senatorial class and held land in Córdoba (Corduba) from Roman times.
Англияда
Уильям Конгревті Александр Поуп "Ultimus Romanorum" деп атаған. Сэмюэл Джонсонды Томас Карлайл "Ultimus Romanorum" деп атаған. 1916 жылы биліктен құлағаннан кейін Х. Х. Асквитке көптеген рет "соңғы римдік" деген лақап тағылған.
William Congreve, called "Ultimus Romanorum" by Alexander Pope. Samuel Johnson, called "Ultimus Romanorum" by Thomas Carlyle. H. H. Asquith, "last of the Romans" was used on numerous occasions for him after his fall from power in 1916.
АҚШ-та
АҚШ-та "соңғы римдіктер" деген тіркес 19 ғасырдың басында АҚШ Тәуелсіздік декларациясына қол қойып, Америка революциясына қатысқан немесе АҚШ Конституциясын құрған саяси лидерлер мен мемлекет қайраткерлерін сипаттау үшін жиі қолданылды.
In the United States, "last of the Romans" was used on numerous occasions during the early 19th century as an epithet for the political leaders and statesmen who participated in the American Revolution by signing the United States Declaration of Independence, taking part in the American Revolutionary War, or established the United States Constitution.