Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Азаматтық Соғысының шайқасы
Battle of the American Civil War
Мармитон өзенінің шайқасы, сондай-ақ Шило ағыны немесе Шарлоттың шаруашылығы деп те аталады, 1864 жылдың 25 қазанында Миссури штатының Вернон округінде Америка Азаматтық Соғысы кезінде болды. Конфедерация армиясының генерал-майоры Стерлинг Прайс 1864 жылдың қыркүйегінде штат үстінен бақылауды күшпен алмастыру ниетімен Миссуриге жорық бастады. 23 қазанда Вестпорт шайқасында жеңілгеннен кейін Прайс оңтүстікке шегінуді бастады және 25 қазанның таңында Майн-Крик шайқасында ауыр жеңіліске ұшырады. 25-і күні түстен кейін Прайс атты әскерлерінің керуені Миссуридің батысындағы Марматон өзенін кешіп өту кезінде тоқтап қалды. Бригадир генерал Джозеф О. Шелби басқарған күш, бригадир генерал Джон МакНил мен подполковник Фредерик В. Бентеннің басқаруындағы одақтың атты әскерін тоқтатуға тырысты. Шелби одақ күштерін ығыстыра алмады, бірақ одақ атты әскерлерінің шаршауы жақын қарым-қатынасқа мүмкіндік бермеді. Түн құлпыра бастағанда, конфедераттар шегініп, керуендерінің көп бөлігін жойды. Прайс 28 қазанда Ньютония шайқасының екінші кезеңінде тағы жеңілді, ал конфедераттардың шегінуі желтоқсанның басында аман қалғандар Техасқа жеткенше жалғасты.
The Battle of Marmiton River, also known as Shiloh Creek or Charlot's Farm, occurred on October 25, 1864, in Vernon County, Missouri during the American Civil War. Major General Sterling Price of the Confederate States Army commenced an expedition into Missouri in September 1864, with hopes of challenging Union control of the state. After a defeat at the Battle of Westport on October 23, Price began to retreat south, and suffered a serious defeat at the Battle of Mine Creek early on October 25. The afternoon of the 25th, Price's wagon train became stalled at the crossing of the Marmaton River in western Missouri. A delaying force led by Brigadier General Joseph O. Shelby attempted to hold off Union cavalry commanded by Brigadier General John McNeil and Lieutenant Colonel Frederick W. Benteen. Shelby was unable to drive off the Union force, although fatigue of the Union cavalry's horses prevented close quarters action. At nightfall, the Confederates disengaged and destroyed much of their wagon train. Price was again defeated on October 28 at the Second Battle of Newtonia, and the Confederate retreat continued until the survivors reached Texas in early December.
Өмірбаян
1864 жылдың қыркүйек айының басында, Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерация армиясының генерал-майоры Стерлинг Прайс Сент-Луис қаласын басып алу және Миссури штатын Конфедерацияның бақылауына қайтару ниетімен Миссуриге жорық бастады. Сентябрь айының соңында Пилот-Кноб шайқасында шегіндірілгеннен кейін, Прайс армиясы бағытын өзгертіп, Миссури өзеніне қарай итермеледі. Шекара армиясы Прайс колоннасын қуа бастады және 23 қазанда Канзас-Сити маңындағы Вестпорт шайқасында Конфедерация әскерлерін жеңді. Прайс армиясы оңтүстікке қарай шегініп, 25 қазанның таңында Мара де Синьес және Майн Крик шайқастарында жеңіліске ұшырады. Майн Крик шайқасындағы жеңіліс ерекше ауыр болды, себебі Майн Крик фордындағы үйірме салдарынан Прайс армиясының көптеген артиллериясы мен әскерлері, соның ішінде бригадир генералдар Джон С. Мармадук және Уильям Л. Кабелл тұтқынға алынды. Бригадир генерал Джозеф О. Шелби дивизиясы Майн Крик шайқасынан кейін Прайс колоннасына артқы күзет беру үшін уақтылы келді. Шелбидің әскерлері Кіші Осаж өзеніндегі өтпелде Одақ армиясын тоқтатып, олардың ілгерілеуін кешіктірді. Одақ кавалериясы ақырында Кіші Осаж өзенінде Конфедерация әскерін жеңіп шықты, бірақ бұл қорғаныс Прайс армиясына шегіну үшін уақыт берді.
In early September 1864, during the American Civil War, Major General Sterling Price of the Confederate States Army began an invasion of Missouri with hopes of capturing St. Louis and regaining control of Missouri for the Confederacy. After being repulsed at the Battle of Pilot Knob in late September, Price's army changed course to aim for the Missouri River. The Union Army of the Border began pursuing Price's column, and defeated the Confederates at the Battle of Westport near Kansas City on October 23. Price's defeated army retreated southward, and suffered defeats at the battles of Marais des Cygnes and Mine Creek early on October 25. The loss at Mine Creek was particularly devastating, as a pile up at the ford of Mine Creek led to the capture of many of Price's cannons and soldiers, including Brigadier Generals John S. Marmaduke and William L. Cabell. Brigadier General Joseph O. Shelby's division arrived in time to provide Price's column with a rear guard after Mine Creek. Shelby's men fought a delaying action against the pursuing Union soldiers at the crossing of the Little Osage River. Union cavalry would eventually brush aside the Confederates at the Little Osage River, but the defense had bought time for Price's retreat.
Шайқас
25-ші күні түстен кейін Батыс Миссуриге өтіп келгеннен кейін, Прайс жасағының вагондық колоннасы Марматон өзенін кешіп өту кезінде тоқтап қалды, бұл Майн Крик өткелінде болған жағдайға ұқсас еді. Прайс өз колоннасын Одақ әскерлерінен қорғау үшін желіге тұрғызды. Желінің алдыңғы қатарында Шелби дивизиясының милиция офицері М. Джефф Томпсонның бригадасы, генерал-майор Джеймс Ф. Фаган мен Мармадуктың (Мармадук тұтқындалғаннан кейін бригадир генерал Джон Б. Кларк кіші басқарған) дивизияларының қалдықтары, Майн Крикте талқандалған және полковник Чарльз Х. Тайлер бригадасының бір бөлігі болды. Тайлер бригадасының бір бөлігі қарусыз еді. Фаган мен Кларктың дивизияларының қалған бөліктері мен Тайлер бригадасы екінші қатарға орналасты. Полковник Сидни Д. Джекманның бригадасы резервте қалды. Прайс жасағының саны шамамен 8000-ге жуық болғанымен, олардың көпшілігі соғысуға әлсіз немесе шаршаған, немесе қарусыз еді. Шынайы жауынгерлік дайындыққа ие конфедераттардың саны 1000-нан 4000-қа дейін бағаланды. Бригадир генерал Джон МакНейл мен подполковник Фредерик В. Бентен басқаратын Одақ атты әскері Прайстің уақытша желісіне жетті. Одақ күштері келгеннен кейін Шелби Тайлер бригадасының алдыңғы қатарындағы бөлігіне шабуыл жасауға бұйрық берді, бірақ бұл шабуылды МакНейлдің әскерлері тез қайтарды. Одақ әскерлері екі батареядан артиллерия әкелді. Шелби Одақ күштерін тоқтату үшін бірнеше әрекет жасады, бірақ олар да сәтсіз аяқталды. Одақ әскері конфедераттардың желісіне шабуыл жасауға тырысса, атты әскердің шабуылы Одақ артиллериясының оттық сызығын кесіп тастайтыны анықталды, сондықтан артиллерия позициясын өзгерту қажет болды. Одақ шабуылы қайта басталғаннан кейін, Одақ атты әскерлерінің жылқылары шаршап, тез жүгіре алмайтынын байқады. Конфедераттарда әлі де үш қолданылатын зеңбірек болды, бірақ оларды ұрысқа салған жоқ, мүмкін, олардың тұтқынға түсуінен қорқып (конфедераттардың көптеген зеңбіректері Майн Крикте тұтқынға алынған). Одақ атты әскерлері жылқыларының шаршауынан конфедераттардың желісіне жете алмаса, кейбір әлсіреген конфедераттар, әсіресе Томпсон бригадасы, кері шегіне бастады. Кешкі мезгілде Джекман бригадасы резервтен босатылып, Одақ желісіне шабуыл жасады. Джекманның шабуылы 4-ші Айова атты әскерін кері шегінуге мәжбүр етті. Түнде конфедераттар шегініп, шайқас аяқталды.
After crossing into western Missouri on the afternoon of the 25th, Price's wagon train became stalled at the crossing of the Marmaton River, much as it had at the Mine Creek crossing. Price formed a line to protect his wagon train from the Union soldiers. The front of the line consisted of militia officer M. Jeff Thompson's brigade of Shelby's division, some of the remains of Major General James F. Fagan and Marmaduke's (commanded by Brigadier General John B. Clark Jr. after Marmaduke's capture) divisions, which had been shattered at Mine Creek, and a portion of Colonel Charles H. Tyler's brigade. Some of the men in Tyler's brigade were unarmed. The rest of Fagan and Clark's divisions and Tyler's brigade were aligned in a second line. Colonel Sidney D. Jackman's brigade was held in reserve. While Price's men were estimated to number around 8,000, many of these men were either too demoralized or fatigued to fight, or were unarmed. Estimates of how many Confederates were in true fighting condition range from 1,000 to 4,000. Union cavalry commanded by Brigadier General John McNeil and Lieutenant Colonel Frederick W. Benteen caught up to Price's makeshift line. After the arrival of the Union forces, Shelby ordered the portion of Tyler's brigade on the front line to charge, but this attack was quickly repulsed by McNeil's men. The Union forces then brought up artillery in the form of two sections of cannons. Shelby used several feints to try to hold off the Union forces, but these assaults were also driven off. A Union attempt to charge the Confederate line was delayed when it was discovered that the cavalry charge would block the line of fire of the Union artillery, requiring the Union artillery to change positions. Once the Union attack was restarted, the Union troopers discovered that their horses were too tired to move at a gallop. The Confederates still had three serviceable cannons remaining, but did not engage them in the fight, possibly due to a fear of the cannons being captured (most of the Confederate cannons had been captured at Mine Creek). While the Union cavalrymen were unable to reach the Confederate line because of the fatigue of their horses, some of the demoralized Confederates, especially in Thompson's brigade, began to retreat. Near dusk, Jackman's brigade was released from reserve, and charged the Union line. Jackman's charge was able to force the 4th Iowa Cavalry to withdraw. At nightfall, the Confederates withdrew, and the fighting ended.
Салдары
Одақтың нақты шығындары белгісіз, бірақ олар аз болғандығы хабарланды. Конфедераттар шамамен 75 адамды жоғалтты, олардың үштен бірі қаза тапты. Сол түні Прайс қажет емес шарабандарды жоюға шешім қабылдады. Осы кезде Конфедерация армиясы соншалықты қираған еді, тарихшы Альберт Кастель бұл күшті негізінен қарулы көтерілісшілер тобы деп сипаттады. 26 қазанның соңына қарай Прайс әскері Миссури штатындағы Карфагенге қайтып келді, онда рациондар таратылды. Кейбір конфедерат сарбаздары алты күн бойы рацион алмады. 28 қазанда Прайс тағы жеңілді, бұл жолы Ньютония шайқасының екінші кезеңінде. Конфедераттар Арканзасқа шегінді, олар Арканзас өзеніне дейін қуып жетеліп, Прайс қашқан жолын жалғастырып, желтоқсанның басында әскерінің қалдықтары Техасқа жетті.
Exact Union losses are not known, but are reported to have been light. The Confederates lost about 75 men, with about a third of that total having been killed. That night, Price decided to destroy any wagons that were not essential. At this point, the Confederate army was so shattered that historian Albert E. Castel described the force as essentially an armed mob. By the end of October 26, Price's force had fallen back to Carthage, Missouri, where rations were handed out. Some of the Confederate soldiers had not received rations for six days. On October 28, Price was again defeated, this time at the Second Battle of Newtonia. The Confederates withdrew into Arkansas, and were pursued to the Arkansas River. Price continued to retreat, and what was left of his army reached Texas in early December.
Сақтау
Ұрыс алаңындағы ландшафт жақсы жағдайда деп есептеледі, бірақ жер пайдаланудың өзгеруі ландшафтқа белгілі бір қауіптер тудырады. Азамат соғысы орындары жөніндегі консультативтік комиссия (CWSAC) осы жердегі жердің қазіргі қолданылуы 1864 жылғы жағдайға ұқсас екенін байқады. Қазіргі таңдағыда сайттың еш бөлігі қорғалмаған, алайда CWSAC оның бір бөлігін Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізуге болады деп шешім қабылдады. Бұл орын "Азаттық шебі" ұлттық мұра аймағының құрамына кіреді. Сайтта көпшілік назарына ұсынылатын нысандар бар, бірақ келушілер орталығы жоқ.
The landscape at the battlefield is considered to be in good condition, although the landscape faces some threats from changes in land use. The Civil War Sites Advisory Commission (CWSAC) noted that the current land use at the site is similar to what it was in 1864. None of the site is currently protected, although the CWSAC determined that of the site could potentially be added to the National Register of Historic Places. The site is part of the Freedom's Frontier National Heritage Area. Public interpretation features, but no visitor's center, exist at the site.