Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Азаматтық Соғысының шайқасы
Battle of the American Civil War
Кейп-Жирардо шайқасы – 1863 жылдың 26 сәуірінде Миссури штатының Кейп-Жирардо қаласында болған Америка Азаматтық Соғысының әскери көрсетілімі. Бұл қақтығыс Конфедерация Бригады генерал Джон С. Мармадуктың АҚШ Бригады генерал Джон Макнилді Оңтүстік-Шығыс Миссури арқылы қуудың бір бөлігі болды. Қақтығыс бүгінге дейін шайқас ретінде танымал болғанымен, бұл салыстырмалы түрде шағын қақтығыс болды, және оның басты маңызы генерал Мармадукедің екінші Миссури жорығын тоқтатқан шешімді кезеңі болды.
The Battle of Cape Girardeau was a military demonstration of the American Civil War, occurring on April 26, 1863 in Cape Girardeau, Missouri. The conflict was part of the pursuit of US Brigadier General John McNeil through Southeast Missouri by Confederate Brigadier General John S. Marmaduke. Though the conflict to this day is known as a battle, it was a relatively small engagement whose primary importance was as the turning point that brought General Marmaduke's second Missouri raid to an end.
Өмірбаян
Генерал Мармадук 1863 жылғы 18 сәуірде Солтүстік-Шығыс Арканзастан Миссуриге екінші шабуылды бастады. Шабуыл барысында ол бірнеше жүз қарусыз және аттан түскен әскерлеріне қажетті жабдықтама алуды жоспарлады. Генерал қарусыз әскерлері қалып қойса дезертирлік жасайды деп қорқады, бірақ оларды алып кетсе, шабуыл кезінде түтқындалған қару-жарақ пен жылқылармен жабдықталуы мүмкін еді. Мармадук өзінің шамамен 5000 сарбазын екі бригададан тұратын екі колоннаға бөлді. Полковник Джордж У. Картер бір колоннаны басқарды, ол полковник Колтон Грин басқарған бригададан және Картердің өзі басқарған бригададан құралды. Екінші колоннаға полковник Джозеф О. Шелби жетекшілік етті және ол полковник Джордж В. Томпсон басқарған «Темір бригадасынан», сондай-ақ полковник Джон К. Бербридж басқарған тағы бір бригададан тұрды. Барлығы, дивизияда сегізден онға дейін артиллериялық құрал болды. Генерал Мармадук полковник Картердің колоннасына Блумфилдке қарай жылжуға және АҚШ бригадир-генералы Джон МакНил басқаратын Федералды гарнизонды басып алуға тырысуға бұйрық берді. Егер МакНил қашып кетсе, Конфедерация әскерлері оның солтүстікке қарай Пилот-Кнобқа, аймақтың Одақ штабына баратынын болжады. Сондықтан Мармадук полковник Шелбидің колоннасын солтүстікке, Фредериктаунға осындай әрекетті тоқтату үшін ертіп алып жүрді. Шелбидің колоннасы 1863 жылғы 22 сәуірде Фредериктаунға келді, бірақ Картердің колоннасы Минго батпақтарын кесіп өту қиын болғандықтан 23 сәуірге дейін Блумфилдке жетпеді. Картер Блумфилдке келгенде, МакНилдің оны екі күн бұрын қиратып кеткенін көрді. МакНилдің Пилот-Кнобқа баратын жолда Мармадуктың орналасқан жерін білгендіктен, Пилот-Кнобқа шегіну туралы бұйрыққа бағынбай, керісінше, солтүстік-шығысқа қарай, мықты бекінілген Кейп-Жирадоға қашып, 24 сәуірдің кешінде жетті. Картерге МакНил Фредериктаун мен Пилот-Кнобқа баратын жолдан басқа бағытта қашса, оны қумай тұруға ескертілді. Алайда, Картер бұйрыққа бағынбай, МакНилді Кейп-Жирадоға дейін, шамамен 4 мильге дейін қуды, 25 сәуірде күндіз жетті. Картер МакНилге гарнизонның капитуляциясын талап етіп, 30 минут ішінде жауап беруді талап ететін хат жіберді. Хатқа Конфедерация генерал-майоры Стерлинг Прайс қол қойды, оның аты МакНилге генерал Прайс жақын маңда екендігіне үрей тудыруы тиіс еді. Алайда, МакНил өзінің қорғанысының күштілігіне сенімді болды және капитуляциялаудан бас тартты. Шабуылдан қорқып, Картер генерал Мармадукеге жағдай туралы хабарлады, ол дереу полковник Шелбидің колоннасымен бірге Картердің әскерлерін Кейп-Жирадодағы кез келген әрекеттерге күш беру үшін аттанды.
General Marmaduke began his second raid into Missouri from Northeast Arkansas on April 18, 1863. During the raid, he intended to obtain much needed supplies for his troops, several hundred of whom were unarmed and un mounted. The General feared that if left behind his unarmed troops might desert, but if taken along they may be supplied with arms and horses as captured during the raid. Marmaduke organized his division of about 5,000 men into two columns, each made up of two brigades. Colonel George W. Carter led one of the columns, which consisted of a brigade led by Colonel Colton Greene and the other by Carter himself. The second column was led by Colonel Joseph O. Shelby and consisted of Shelby's famous "Iron Brigade," commanded by Colonel George W. Thompson, and another brigade commanded by Colonel John Q. Burbridge. In all, the division had between eight and ten pieces of artillery. General Marmaduke ordered Colonel Carter's column to advance toward Bloomfield, Missouri and attempt to capture the Federal garrison there under the command of US Brigadier General John McNeil. If McNeil had been able to escape, the Confederates thought that he would head north to Pilot Knob, the Union headquarters of the region. Thus Marmaduke accompanied Colonel Shelby's column north to Fredericktown to intercept such an attempt. Shelby's column arrived at Fredericktown on April 22, 1863, but Carter's column did not reach Bloomfield until April 23 because of difficulty crossing the Mingo swamps. Carter arrived at Bloomfield to find that McNeil had left it in ruins two days earlier. Having learned of Marmaduke's position on the road to Pilot Knob, McNeil disobeyed his orders to retreat to Pilot Knob and instead fled northeast to heavily fortified Cape Girardeau, arriving on the evening of April 24. Carter had been instructed not to pursue McNeil if he fled in any direction other than the road to Fredericktown and Pilot Knob. However, Carter also disobeyed orders and indeed pursued McNeil to within four miles of Cape Girardeau, arriving mid day on April 25. Carter then sent a letter to McNeil demanding the garrison's surrender and a reply within 30 minutes. The letter was signed by Confederate Major General Sterling Price with the hope that his name would instill fear in McNeil that General Price was nearby. However, McNeil was confident in the strength of his defense and refused to surrender. Fearing an attack, Carter sent word of the situation to General Marmaduke, who then proceeded with Colonel Shelby's column to reinforce Carter's troops in any possible actions at Cape Girardeau.
Беделді құрылыс
1861 жылы генерал Улисс С. Грант Кейп-Жирардо қаласының маңызды жерлерінде төрт бекініс салуға рұқсат берді. Олар А, В, С және D форттары деп аталды. А форты қаланың солтүстік жағында, Миссисипи өзеніне қарайтын тіктеуге орналастырылды және қаланы өзендегі Конфедерация канонерлік кемелерінен қорғау үшін салынды. В форты қазіргі Оңтүстік-Шығыс Миссури мемлекеттік университеті орналасқан төбеде салынды және Перривилл және Джексон жолдары (қазіргі Бродвей даңғылы) арқылы қалаға жақындауға тырысатын жаудан қорғау мақсатында болды. С форты қазіргі Оңтүстік Эллис көшесі мен Гуд Хоуп көшесінің қиылысына жақын орналасқан және Блумфилд, Гордонвилл (қазіргі Тәуелсіздік көшесі) және Коммерция (қазіргі Спригг көшесі) жолдарынан келетін жауды күзеткен. Дегенмен, D форты Кейп-Жирардо шайқасында маңызды рөл атқармады.
In 1861 General Ulysses S. Grant approved the construction of four forts at strategic locations around the city of Cape Girardeau. They were named Forts A, B, C, and D. Fort A was positioned on a bluff overlooking the Mississippi River at the north edge of town and was meant to defend the city against Confederate gunboats on the river. Fort B was located on a hill now occupied by Southeast Missouri State University and was built to protect the city from enemy approaches on the Perryville Road and Jackson Road (now Broadway Avenue). Fort C was near the present intersection of South Ellis Street and Good Hope Street and guarded approaches on the Bloomfield Road, Gordonville Road (now Independence Street), and Commerce Road (now Sprigg Street). However, Fort D did not play an important role in the Battle of Cape Girardeau.
Іс-қимыл
25 сәуір түні генерал МакНил шабуылды күтіп, әйелдер мен балаларды өзеннің жоғары жағындағы қауіпсіз жерге пароходпен эвакуациялауға бұйрық берді. Сол түні екі канонерлік кеме мен бір пароход МакНилдің әскерлеріне көмек үшін қосымша күштермен келді. Канонерлік кемелер орналасқаннан кейін МакНил қаланың Миссисипи өзені жағынан ешқандай қауіп көрінбейтіндігін сезді, сондықтан өзен бойындағы А және D бекіністерінен зеңбіректерді қаланың батыс жағындағы B және C бекіністеріне көшірді. Дегенмен, кейбір полктер шайқас аяқталғаннан кейін келген болуы мүмкін. Генерал Мармадуктың толық дивизиясы қаланың батыс жиегіне жеткен кезде, ол полковник Бербридж бригадасын орталыққа, Шелбиді сол жаққа, ал Картерді оң жаққа орналастырды. Олардың қатары солтүстіктегі Сент-Мэри зиратының шығыс жағынан (қазіргі Миссури даңғылы мен Миссисипи көшесінің қиылысының маңында) оңтүстіктегі Гордонвилл жолына дейін созылды. Орталық Джексон жолында орналасқан еді. Екі тараптан да атты әскерлер шабуыл жасады, федералды әскерлер полковник Шелбидің басым атты әскерлері тарапынан кері қайтарылды, ал конфедераттар далалық артиллерия мен B және C бекіністерінің атысынан күшті қарсылыққа тап болды. Бекіністер мен Шелби бригадасы арасындағы артиллерия атысы шайқастың көп бөлігін құрады. Шайқас шамамен төрт-бес сағатқа созылды және генерал Мармадук сағат 14:00-ден кейін әскерлеріне шегінуге бұйрық бергеннен кейін аяқталды.
On the night of April 25, in anticipation of the attack, General McNeil ordered the evacuation of women and children via steamboat to a safe location upriver. Also during the night two gunboats and a steamer arrived with additional troops to support McNeil's forces. With the gunboats in place McNeil did not foresee any threat from the Mississippi River side of the city, so he had cannons moved from Forts A and D along the river to Forts B and C on the western side of the city. though some of these regiments may have arrived after the action had ended. With General Marmaduke's full division then on the western edge of the city, it assumed a formation that consisted of Colonel Burbridge's brigade in the center, Shelby's on the left, and Carter's on the right. The line extended from just east of St. Mary's Cemetery on the north (near the present intersection of Missouri Ave and Mississippi St) to Gordonville Road on the south. Its center was on the Jackson Road. Unsuccessful charges were made by cavalry units from both sides, the Federal troops being driven back by Colonel Shelby's superior cavalry forces and the Confederates being met with heavy fire from field artillery and the guns of Forts B and C. The artillery fire between the forts and Shelby's Brigade made up the bulk of the action. The fighting lasted approximately four to five hours, ceasing sometime after 2:00 pm when General Marmaduke ordered his forces to withdraw.