Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын миниатюралық бультерьері – жойылған ағылшын ақ терьері, далматин және бульдогтың тегінен шыққан тұқым. Алғаш рет 1872 жылы "Британ аралдарының итттері" кітабында құжатталған.
The English Miniature Bull Terrier is a breed with origins in the extinct English White Terrier, the Dalmatian and the Bulldog. The first existence is documented in 1872 in The Dogs of British Island.
Сыртқы келбеті
Миниатюралық бультерьерлердің қысқа, нәзік және жылтыр түгі бар, олар бультерьерлер сияқты теріге өте жақын. Олар рингте ақ, басқа түсті ақ немесе толық боялған түсте қабылданады. Дегенмен, бультерьерлер сияқты, көк немесе бауыр түсті түк жағымсыз саналады. Бұл иттерге минималды күтім қажет. 1900 жылдардың басында тұқымдардың айырмашылығы иттің салмағымен анықталды. Бірақ бұл миниатюралық бультерьерлердің тым кішкентай да нәзік болып, бультерьерге қарағанда чихуахуаға көбірек ұқсауына әкелді. Сондықтан, 1970 жылдары салмақ шегі биіктік шегімен – он төрт дюймнен кем биіктікпен алмастырылды. Олардың биіктігі әдетте он дюймнен кем болмайды. AKC-нің мәліметінше, миниатюралық бультерьердің салмағы оның биіктігіне пропорционал болуы керек. Алайда, олардың салмағы 20-35 фунт аралығында ауыспайды. Миниатюралық бультерьерлер өте мықты дене бітімімен ерекшеленеді. Олардың иықтары жақсы дамыған, денелері толық. Бультерьер сияқты, олардың басы "жұмыртқа тәрізді" деп сипатталады. Басы жоғары жағынан жалпақ, римдік мұрынмен. Көздері үшбұрышты және жақын орналасқан. Құлақтары тік тұрады, қырқылмайды немесе басқаша өзгертілмейді. Құйрығы тік емес, көлденең ұсталады.
Miniature Bull Terriers have short, fine, and glossy coats that are very close to the skin, like Bull Terriers. They are accepted in the ring to be white, white with another color, or fully colored. However, like the Bull Terriers, any blue or liver colored coats are undesirable. These dogs require minimal grooming. In the early 1900s, the difference between the breeds was determined by the dog's weight. However, this led to Miniature Bull Terriers becoming so small and fine that they looked more like a Chihuahua than a Bull Terrier. So, in the 1970s, the weight limit was replaced with a height limit of under fourteen inches. They are usually no smaller than ten inches. According to the AKC, miniature bull terriers' weight must be proportionate to its height. However, they tend to range anywhere from 20 to 35 lbs. The Miniature Bull Terriers have a very bold build. They have very muscular shoulders and a full body. Like the Bull Terrier, they have a head described as "egg shaped". It is flat on top with a Roman nose. The eyes are triangular and closely set. The ears are carried erect and are not cropped or otherwise altered. The tail is carried horizontally rather than vertically.
Тендерлік
Бұл иттер, бұқа терьерлер сияқты, мейірімді және көптеген терьер тұқымдары сияқты, кейде қиыншылыққа салынуы мүмкін; бірақ оған қарамастан, олар аз ғана орынға ие адамдар үшін тамаша серіктер. Минималды бультерьерлер қыңыр және батыл болып танылады. Олардың кішкентай болғанына қарамастан, үлкен иттерге де қарсы тұрады. Дегенмен, кез келген ит сияқты, иелері тиісті оқыту арқылы қақтығыстардың болу ықтималдығын азайта алады. Олар өте жанданып, ойнақы болып келеді және адамдарды жақсы көреді, бірақ басқа иттермен қарым-қатынаста өзгеруі мүмкін болғандықтан, оларға көңіл бөлу қажет. Минималды бультерьерлерге аз күтім қажет. Күнделікті немесе аптасына бірнеше рет жылдам щеткамен тазалау жеткілікті. Бет, құлақ, артқы жағы немесе ішкі бөлігіндегі сирек ақ түсті түктеріне күн қорғаныш кремі жағу қажет, әсіресе жазда сағат 10-нан 14-ке дейін, күн күйігі мен қатерлі ісіктен сақтану үшін.
Like Bull Terriers, Miniature Bull Terriers are loving and, like many terrier breeds, they can be stubborn at times; but despite this they make great dogs for people with limited space. Miniature Bull Terriers are known to be stubborn and courageous. Despite their diminutive stature, they will readily challenge larger dogs. However, as with any dog, owners can reduce the likelihood of confrontations by providing appropriate training. They are very energetic and playful and love people, but care must be taken as they are variable around other dogs. Miniature Bull Terriers require little grooming. A quick brushing once a day or a few times a week is sufficient. Sunscreen must be used on any sparse white sections of fur around the face, ears, hindquarters or stomach when outdoors (especially in summer between the hours of 10am and 2pm) to avoid sunburn and cancer.
Денсаулық
Миниатюрные бультерьеры предрасположены ко многим проблемам со здоровьем (физиологическим и психологическим), и любой, рассматривающий возможность взять бультерьера, должен знать об этих проблемах. Глухота встречается как у окрашенных, так и у белых миниатюрных бультерьеров. Щенки могут рождаться односторонне глухими (глухими на одно ухо) или двусторонне глухими (глухими на оба уха). Глухих собак нельзя разводить из-за наследственной природы глухоты. Тест BAEP (или BAER) проводится щенкам перед продажей, чтобы определить, у каких щенков есть проблемы со слухом. Смертельный акродерматит или LAD — это смертельное генетическое дегенеративное заболевание, встречающееся у миниатюрных бультерьеров. Оно начинает проявляться у щенков примерно в возрасте 4 недель. Обычно черный цвет пораженных щенков начинает бледнеть и приобретать печеночный оттенок из-за дефицита цинка, который приводит к ужасному состоянию кожи, дисфункции всей системы и, в конечном итоге, к преждевременной смерти. Был выпущен новый ДНК-тест для проверки племенного поголовья и обеспечения рождения здоровых щенков, свободных от LAD. Миниатюрные бультерьеры также подвержены вывиху коленной чашечки. Это проблема с коленями, распространенная у маленьких собак. Ее можно лечить хирургическим путем. Поликистоз почек (ПКП) и наследственный нефрит бультерьера (БТН) — это аутосомно-доминантные заболевания. ПКП диагностируется с помощью ультразвукового сканирования, проводимого ветеринарным врачом-специалистом. БТН диагностируется с помощью теста UPC. Собаки с показателем 0,3 или ниже считаются здоровыми от болезни. Очистка племенного поголовья перед использованием гарантирует, что потомство не будет поражено болезнью. Миниатюрные бультерьеры также подвержены проблемам с глазами, таким как первичный вывих хрусталика. PLL — это заболевание с поздним началом, которое обычно поражает собак в возрасте от 2 до 7 лет. Известны случаи заболевания в более молодом и старшем возрасте. В сентябре 2009 года Animal Health Trust выпустил окончательный ДНК-тест. Этот тест дает три результата: здоров, носитель или поражен. Стеноз аортального клапана и дисплазия митрального клапана — это болезни сердца. Диагноз ставится с помощью цветной допплеровской эхокардиографии, проводимой ветеринарным врачом-специалистом. Могут возникать расстройства кожи миниатюрного бультерьера. Пиотравматический дерматит (горячие пятна), аллергические реакции и крапивница могут быть проблематичными. Обследования пород в Великобритании и США показывают среднюю продолжительность жизни 10–14 лет. Смертельный акродерматит, также известный как акродерматит бультерьера, — это редкое генодерматозное моногенное аутосомно-наследственное заболевание, встречающееся исключительно у белых бультерьеров (включая миниатюрных бультерьеров). Это состояние обычно смертельно и характеризуется плохим ростом, снижением уровня меди и цинка в сыворотке крови, иммунодефицитом, бронхопневмонией, поражениями кожи и эрозиями на дистальных конечностях. Другие симптомы, которые возникают позже, включают корки, папулы, пустулы, эритему, гиперкератоз и обесцвечивание. Заболевание проявляется в течение первых нескольких недель жизни, и большинство пораженных щенков умирают до 2 лет. Их размер примерно вдвое меньше размера их здоровых братьев и сестер в возрасте одного года. В отличие от акродерматита энтеропатика у человека, добавки цинка не улучшают симптомы.
Miniature Bull Terriers are prone to many health problems (physiologic and psychologic), and anyone considering adopting a bull terrier must be aware of these issues. Deafness occurs in both colored and white Miniature Bull Terriers. Puppies can be born unilaterally deaf (deaf in one ear) or bilaterally deaf (deaf in both ears). Deaf dogs should not be bred due to deafness being hereditary. BAEP (or BAER) testing is done on puppies prior to sale to discover which puppies have hearing problems. Lethal Acrodermatitis or LAD is a lethal genetic degenerative disease found in Miniature Bull Terriers. It starts appearing in puppies around the age of 4 weeks. The usual black color of affected puppies will start to appear diluted and turn liverish, due to a zinc deficiency which results in a terrible skin condition, dysfunction of their overall system and eventually premature death. A new DNA test was released to test breeding stock and ensure LAD clear puppies. Miniature Bull Terriers are also susceptible to having luxating patellas. This is a knee problem common in small dogs. It can be treated by surgery. Polycystic kidney disease (PKD) and Bull Terrier hereditary nephritis (BTHN) are autosomal dominant diseases. PKD is diagnosed by an Ultrasonic scan by a specialist veterinarian. BTHN is diagnosed by a UPC test. Dogs with a score of .3 or below are considered clear of the disease. Clearing breeding stock prior to use ensures that progeny are not affected by the disease. Miniature Bull Terriers are also susceptible to eye problems such as primary lens luxation. PLL is a late onset disease that typically affects dogs between the ages of mid 2 and 7. Younger and older cases are known. In September 2009 a definitive DNA test was released by the Animal Health Trust. This test gives three results: Clear, Carrier, or Affected. Aortic valve stenosis and mitral valve dysplasia are heart diseases. Diagnosis is made by color doppler echocardiography scanning by a specialist veterinarian. Disorders of the skin of a Miniature Bull Terrier can occur. Pyotraumatic dermatitis (hot spots), allergic reactions, and hives can be problematic. U. K. and U. S. breed surveys show an average lifespan of 10–14 years. Lethal acrodermatitis, also known as Acrodermatitis of the Bull Terrier is a rare genodermatosis monogenic autosomal inherited disease found exclusively in white Bull Terriers (including the miniature Bull Terrier). The condition is usually fatal and is characterised by poor growth, decreased serum copper and zinc levels, immunodeficiency, bronchopneumonia, skin lesions, and erosions on the distal extremities. Other symptoms that occur later on include crusting, papules, pustules, erythema, hyperkeratosis, and colour dilution. The condition manifests within the first few weeks of life and most puppies affected die before the age of 2. Their size is roughly half of their unaffected litter mates at a year old. Unlike the human condition acrodermatitis enteropathica, zinc supplements doesn't improve symptoms.
Тарих
Бұқа терьері тұңғыш рет 19 ғасырда Англияда шығарылған кезде, оның мөлшері Миниатюралық бұқа терьерінен көп айырмашылық жасамады. Миниатюралық бұқа терьерлері 1991 жылдың 14 мамырында (1992 жылдың 1 қаңтарынан күшіне енді) Американдық Kennel Club (AKC) мүшелігіне қабылданды.
When the Bull Terrier breed was first created in 19th century England, it was about the same size as the Miniature Bull Terrier. Miniature Bull Terriers were granted membership in the American Kennel Club (AKC) on May 14, 1991 (effective January 1, 1992).
Араласқан
Австралияда, Жаңа Зеландияда және Ұлыбританияда шағын бультерьер мен бультерьердің араласуына, яғни бір-бірімен көбейтілуіне рұқсат етіледі, бірақ тек қысқа мерзімге ғана. Бұл араласу шағын бультерьерлердегі негізгі линзаның шығуы (жарылуы) ауруын азайту мақсатымен жүзеге асырылады. Бультерьерде PLL гені жоқ болғандықтан, барлық ұрпақ бұл ауруға қатысты фенотиптік жағынан нормалы болады.
Interbreeding, the process of mating together a Miniature Bull Terrier and Bull Terrier, is allowed, but only for a short time, in Australia, New Zealand, and the United Kingdom. Interbreeding is undertaken to reduce the incidence of Primary Lens Luxation in the Miniature. The Bull Terrier does not carry the PLL gene, so all progeny are phenotypically normal for the disease.