Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қайтыс болған адамдарға қатысты салық аудару
the transfer of tax involving deceased parties
Салық аудару – бұл мүліктің меншік құқығының бір тұлғадан (немесе ұйымнан) екіншісіне өтуіне салынатын салық. Тар құқықтық мағынада, салық аудару – бұл бір ұйымнан екіншісіне мүліктің меншік құқығын беруден алынатын транзакциялық төлем. Мұндай салық әдетте, жылжымайтын мүлік, акциялар немесе облигациялар сияқты мүліктің берілуін тіркеу үшін заңдық талап болған жағдайда салынады. Мұндай салықтардың мысалдарына белгілі бір түрдегі мөр бажы, жылжымайтын мүлікті салыққа тарту және мүліктің берілуін ресми тіркеу үшін алымдар жатады. Кейбір заң жүйелерінде мүліктің белгілі бір түрлерін беру үшін нотариустың растауы қажет болуы мүмкін. Нотариалдық төлемдер мәміленің құнын арттырса да, олар терминнің нақты мағынасында салық аудару болып табылмайды.
A transfer tax is a tax on the passing of title to property from one person (or entity) to another. In a narrow legal sense, a transfer tax is essentially a transaction fee imposed on the transfer of title to property from one entity to another. This kind of tax is typically imposed where there is a legal requirement for registration of the transfer, such as transfers of real estate, shares, or bond. Examples of such taxes include some forms of stamp duty, real estate transfer tax, and levies for the formal registration of a transfer. In some jurisdictions, transfers of certain forms of property require confirmation by a notary. While notarial fees may add to the cost of the transaction, they are not a transfer tax in the strict sense of the term.
Ұлыбритания
Англия мен Солтүстік Ирландияда тірі адамдар немесе басқа заңды тұлғалар арасындағы жылжымайтын мүліктің берілуіне мөртабандық салық салынады. Шотландия мен Уэльсте де ұқсас шаралар қолданылады. Егер мүлік қайтыс болған адамның мұрасынан берілсе, мұралық салық мұраның құны бойынша, оның ішіндегі кез келген жылжымайтын мүлік портфеліне де салынады, бірақ белгілі бір ең төменгі сомадан бастап.
In England and Northern Ireland, property transfers between living persons or other legal entities incur a Stamp Duty Land Tax. Similar provisions exist in Scotland and Wales. When property is transferred from the estate of a deceased person, Inheritance tax is payable on the value of the estate including any property portfolio in that estate, subject to a minimum value threshold.
Америка Құрама Штаттары
Кейбір штаттарда, мүлік өткізілуіне байланысты алынатын салық акциздік салық ретінде қарастырылады. Мүлік түріне қарай, мүлік өткізілуіне байланысты алынатын салық федералдық, штаттық және жергілікті деңгейлерде салынуы мүмкін.
In some states, transfer tax is considered to be an excise tax. Transfer taxes can be levied at the federal, state and local levels, depending on the type of property being transferred.
Жылжымайтын мүлік
Жылжымайтын мүліктің берілу салығы белгілі бір юрисдикция шеңберінде жылжымайтын мүліктің берілуі кезінде мемлекеттік, округтік немесе коммуналық органдар тарапынан тағайындалуы мүмкін. Салық салуға, әдетте, сатушы мен сатып алушы арасында ауыстырылатын жылжымайтын мүлікке қатысты заңдық актілерді, куәліктерді және құқықтарды беру амалы жатады. Салық мөлшерінің мөлшері белгілі бір мүліктің құнына, оның жіктелуіне және мүліктің қалай пайдаланылатынына байланысты анықталады, себебі мүліктің мақсаты оның болашақ құнына елеулі әсер етуі мүмкін. Сондықтан, жергілікті және мемлекеттік билік мүліктің көлеміне ғана емес, сонымен қатар оның мақсатына байланысты да салықты жинауға құқылы. Мүлікті жіктеу мемлекеттерге әртүрлі мүліктерге әртүрлі салықтарды біркелкі емес түрде салуға мүмкіндік береді. Мүліктің әртүрлі жіктелуі көбінесе оның қолданылуына немесе меншік құқығына негізделген. Мемлекеттер салық салу үшін екі негізгі жол қолданады: әртүрлі мүлік түрлеріне әртүрлі салық ставкалары қою немесе бірыңғай салық ставкасын қолдану, бірақ әртүрлі мүлік түрлеріне олардың құнының әртүрлі пайызын белгілеу. Кейбір штаттарда сатушы төлей алмаса немесе одан босатылса, сатып алушы салықты төлеуге міндетті болуы мүмкін. АҚШ-та "беру салығы" термині мұра салығы мен сыйлық салығын да білдіреді. Бұл екі салық та бір тұлғадан (немесе оның мүлкінен) екінші тұлғаға мүліктің өтеусіз берілуіне байланысты алынады. 1900 жылы АҚШ Жоғарғы Соты "Ноултон Мурға қарсы" ісінде (178 U.S. 41 (1900)) мұра салығының мүліктің өзіне емес, қайтыс болғаннан кейін мүліктің берілуіне байланысты салық екенін растады. Салық төлеуші мұра салығының тікелей салық екенін және оның штаттар арасында халық санына пропорционалды түрде бөлінбегендіктен конституцияға қайшы екенін мәлімдеді. Сот мұра салығының, беру салығы ретінде (мүліктің меншік құқығына байланысты емес) жанама салық екенін шешті. "Ноултон" ісінен кейін АҚШ-тың Ішкі кіріс кодексі мұра салығы мен сыйлық салығын "беру салықтары" деп атауды жалғастыруда. АҚШ-тың бес штаты жылжымайтын мүлік салығын қолданбайды: Миссисипи, Миссури, Нью-Мексико, Солтүстік Дакота және Вайоминг. Бұл кең мағынада, мұра салығы, сыйлық салығы, капиталдан алынатын табыс салығы, тауарларға (қызметтерге емес) сату салығы және белгілі бір пайдалану салықтары – барлығы мүліктің берілуіне байланысты салықтар болып табылады. АҚШ 1914 жылдан 1966 жылға дейін акцияларды сату немесе беру бойынша салық салған. Бұл 1914 жылғы "Ревизиялық заңда" (22 қазан 1914 жылғы Заң (б. 331, 38-бап. 745)) 0,02% (2 базалық пункт, 2 бпс) мөлшерінде енгізілді. 1932 жылы, Ұлы депрессия кезінде бұл көрсеткіш 0,04% (4 бпс) дейін екі есеге артты, содан кейін 1966 жылы жойылды.
Real estate transfer tax can be appointed by the authorities of state, county or commune when a real estate property is being transferred within a certain jurisdiction. Subjected to the tax is usually the act of transfer of legal deeds, certificates and titles to a property that are being shifted between the seller and the buyer. The size of the tax is derived from value of the certain property, its classification and from how the property is going to be used, because the purpose of a property can often greatly affect its future value. Therefore, local and state government are permitted to collect the tax based not only on the size of a property, but also its intended purpose. Classification of properties allows states to put different taxes on different properties in a non uniform manner. The different classifications are commonly based on either use or ownership. There are two main ways that a state uses to tax in a non uniform manner and those are by imposing different rates of tax on different types of property, or a uniform rate of tax but giving different types of property a different percentage of value. In some states the buyer may be required to pay the tax if the seller either isn't able to pay themselves or is liberated from it. In the United States, the term transfer tax also refers to Estate tax and Gift tax. Both these taxes levy a charge on the transfer of property from a person (or that person's estate) to another without consideration. In 1900, the United States Supreme Court in the case of Knowlton v. Moore, 178 U. S. 41 (1900), confirmed that the estate tax was a tax on the transfer of property as a result of a death and not a tax on the property itself. The taxpayer argued that the estate tax was a direct tax and that, since it had not been apportioned among the states according to population, it was unconstitutional. The Court ruled that the estate tax, as a transfer tax (and not a tax on property by reason of its ownership) was an indirect tax. In the wake of Knowlton the Internal Revenue Code of the United States continues to refer to the Estate tax and the related Gift tax as "Transfer taxes." The real estate tax is not imposed by five of the United States of America and those are Mississippi, Missouri, New Mexico, North Dakota, and Wyoming. In this broader sense, estate tax, gift tax, capital gains tax, sales tax on goods (not services), and certain use taxes are all transfer taxes because they involve a tax on the transfer of title. The United States had a tax on sales or transfers of stock from 1914 to 1966. This was instituted in The Revenue Act of 1914 (Act of Oct. 22, 1914 (ch. 331, 38 Stat. 745)), in the amount of 0.02% (2 basis points, bips). This was doubled to 0.04% (4 bips) in 1932, in the context of the Great Depression, then eliminated in 1966.