Борис Диттрих: Голланд саяхатшысы және құқық қорғаушысы
Boris Dittrich
Борис Диттрих – голланд саяхатшысы, заңгер, жазушы және адам құқықтары белсендісі. D66 партиясын басқарған, Парламент мүшесі болған (1994-2006). Қазір Сенат мүшесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нидерланд саясаткері (туған 1955)
Dutch politician (born 1955)
Борис Оттокар Диттрих (; туылған 21 шілде 1955) – нидерланд саясаткері, заңгер, жазушы және адам құқықтарын қорғаушы, 2003 жылдан 2006 жылға дейін «Демократтар 66» (D66) партиясының жетекшісі болды. Бұрынғы Өкілдер палатасының депутаты (1994–2006), 2019 жылдан бері Сенат мүшесі. Диттрихтың әкесі 1948 жылы Чехословакиядан Нидерландыға саяси пана іздеп келген; ол Утрехт университетінде Шығыс Еуропа тарихының профессоры болды. Борис Диттрих Утрехт қаласында өсті және Лейден университетінің құқық факультетін бітірді, 1981 жылдан 1989 жылға дейін Амстердамда заңгер болып жұмыс істеді, ал 1989 жылдан 1994 жылға дейін Алкмар аудандық сотының судьясы болды. Диттрих голланд-израильдік мүсінші Йехошуа Розенманға үйленген.
Boris Ottokar Dittrich (; born 21 July 1955) is a Dutch politician, jurist, author and human rights activist who served as Leader of the Democrats 66 (D66) from 2003 to 2006. A former member of the House of Representatives (1994–2006), he has been a member of the Senate since 2019. Dittrich's father came to the Netherlands as a political asylum seeker from Czechoslovakia in 1948; he became a professor in Eastern European history at Utrecht University. Boris Dittrich grew up in Utrecht and went to law school at Leiden University, working as a lawyer in Amsterdam from 1981 until 1989 and later as a judge in the district court of Alkmaar from 1989 until 1994. Dittrich is married to the Dutch Israeli sculptor Jehoshua Rozenman.
Парламенттік мансап
1994 жылы Диттрих Демократтар 66 (D66) әлеуметтік-либералдық партиясының өкілі ретінде Өкілдер палатасының мүшесі болды. 2003 жылы Диттрих D66 партиясының басшысы болды, себебі 2003 жылғы жалпы сайлаудағы нәтижелер көңіл көншітпегендіктен Том де Граф қызметтен кетті. Диттрих D66 партиясының екінші Балкененде кабинетіне қатысуы жөнінде Христиан-демократиялық шақыру және «Азаттық және демократия үшін халықтық партиямен» келіссөздер жүргізді. Ол министр болмай, жаңа үкімет коалициялық келісімді қалай орындайтынын бақылау үшін парламенттегі партия басшысы болып қалуды шешті. Жаңа үкімет голландиялық экономикаға оң әсер еткен маңызды реформаларды енгізді. Диттрих Нидерландының Ауғанстанның Урузган провинциясына әскери қатысуына қарсы болды және үкімет пен парламентті соғысқа араласпауға көндіруге тырысты. Алайда, үкімет (оның ішінде өзінің D66 министрлері) АҚШ президенті Буштың басшылығымен американдық бағытты ұстанғанда, голландиялық парламент депутаттарының үштен екісі қолдау көрсетті. Ол саяси жауапкершілікті өз мойнына алып, 2006 жылдың 3 ақпанында D66 басшысы лауазымынан кетті. Бірнеше айдан кейін D66 үш жылдан кейін үкіметке қолдауын тоқтатты, себебі Интеграция және баспана істері министрі Рита Вердонктың Айан Хирси Алидің голландиялық паспорты мәселесін шешу тәсіліне қатысты дау туды. D66 және министр бұрын баспана іздеушілер мен иммигранттарға қатысты қатал саясаты үшін бірнеше рет қақтығысқа келген. Бұл үкіметтің құлауына әкеп соқты және 2006 жылдың қараша айында мерзімінен бұрын сайлау жарияланды. Диттрих өте өнімді парламентарий болды; ол сәтті заңға айналған төрт түрлі жеке мүшелердің заң жобасын дайындаған алғашқы мүше. Диттрих қудалауға қарсы заңдарды, қылмыстық сотта сөйлеуге құрбандардың құқығын, адам өлтіру және кісі өлтіру сияқты қылмыстарды тергеу мерзімін жоюды бастамамен іске қосты. Ол кітап дүкендерін, авторларды және тұтынушыларды қорғау үшін кітап бағасын бекіту туралы заңды жазды. Мансабында Диттрих бір жынысты некелер, эвтаназия, жыныстық қызмет түрлерін заңдастыру және жұмсақ есірткілерді қолдануды заңдастыру сияқты мәселелер бойынша бастамаларымен ұлттық деңгейде танымал болды. Бұл мәселелер Нидерландыны осындай заңнама саласында әлемдегі көшбасшы елге айналдырды. Диттрих ЛГБТ құқықтарына баса назар аударған парламенттің алғашқы ашық гей мүшесі болды (1980-ші жылдары ЛГБТ құқықтары үшін жұмыс істеген Голландия Коммунистік партиясынан Эвелиен Эшуис парламенттің алғашқы ашық лесбиян мүшесі болды). 1994 жылы ол Голландияның ЛГБТ ұйымы COC-тің наразылығына қарамастан, бір жынысты некелерді енгізуді ұсынды. Кейіннен ұйым өз бағытын өзгертті. Диттрих екі әріптесімен бірге ұзақ науқанға шықты. Діни топтардың қарсылығына қарамастан, Нидерланды әлемде бір жынысты некелерді енгізген алғашқы ел болды. Ол адам құқықтарын қорғаушы және Нидерланд парламентін БҰҰ-дағы бірнеше кездесулерде өкілдік етті. Диттрих «Глобалдық іс-қимыл үшін парламентарийлер» (PGA) ұйымының мүшесі және 2007 жылдың қазанына дейін «Либералды халықаралық» ұйымының вице-президенті болды. Парламентте он екі жарым жыл қызмет еткеннен кейін Диттрих ұлттық саясаттан тыс жұмыс істеуге шешім қабылдады. Ол 2006 жылдың 22 қарашасындағы жалпы сайлауға дейін парламент мүшесі қызметін жалғастырды.
In 1994 Dittrich became a member of the House of Representatives representing the social liberal party Democrats 66 (D66). Dittrich rose to become D66 party leader in 2003 after Thom de Graaf stepped down because of disappointing results in the 2003 general election. Dittrich negotiated the participation of D66 in the second Balkenende cabinet with the Christian Democratic Appeal and the People's Party for Freedom and Democracy. He decided not to become a minister but to remain party leader in Parliament in order to monitor how the new government would execute the coalition agreement. The new government introduced major reforms to which the staggering Dutch economy responded positively. Dittrich was strongly against Dutch military participation in the Afghan province of Uruzgan and he tried to persuade both the government and Parliament not to get involved in the war. However, when the cabinet (including his own D66 ministers) decided to follow the American lead under President Bush, backed by three quarters of the Dutch Parliament, he decided to take political responsibility and stepped down as Leader of the D66 on 3 February 2006. A few months later D66 withdrew its support from the government after three years because of a dispute with Minister for Integration and Asylum Affairs Rita Verdonk about the way she handled the issue of the Dutch passport of Ayaan Hirsi Ali. D66 and the minister had had a number of clashes before because of her harsh policy towards asylum seekers and immigrants. This withdrawal caused the fall of the government and a snap election was announced for November 2006. Dittrich was a highly productive parliamentarian; he is the first member ever to have drafted four different private member's bills that have successfully become law. Dittrich took the initiative for laws against stalking; for the rights of victims to speak during a criminal trial; for abolishing the time limits on prosecution of crimes like murder and manslaughter; and he wrote the law to fix book prices in order to protect smaller bookshops, authors and customers. During his career, Dittrich became a national figure for his initiatives on issues like same sex marriage, euthanasia, legalisation of specific forms of sex work, and decriminalising the use of soft drugs. These are issues that have made the Netherlands leading when it comes to this kind of legislation in the world. Dittrich was the first openly gay member of Parliament who focused on LGBT rights (Evelien Eshuis from the Dutch Communist Party being the first openly lesbian member of Parliament who worked for LGBT rights in the 1980s). In 1994 he proposed to introduce same sex marriage to the dismay of the Dutch LGBT organisation COC. The group later changed course. Dittrich and two colleagues embarked on a long campaign. In spite of fierce opposition from religious groups, the Netherlands became the first country in the world to introduce same sex marriage. He is a strong advocate for human rights and represented the Dutch Parliament on numerous occasions at meetings in the United Nations. Dittrich was a member of the Parliamentarians for Global Action (PGA) and was also vice president of Liberal International until October 2007. After twelve and a half years in Parliament, Dittrich decided to work outside national politics. He continued in his role as a member of Parliament until the 22 November 2006 general election.
Парламенттік мансаптан кейінгі кезең
2007 жылдың басында Диттрих Нью-Йорктегі үкіметтік емес ұйымның бас кеңсесінде «Хьюман Райтс Вотч» ұйымының лесбиян, гей, бисексуал және трансгендерлік (ЛГБТ) құқықтары бағдарламасының адвокация директоры болды. Диттрих ЛГБТ адамдарына қатысты кемсітушілікке жол бермеу және тең құқықты қамтамасыз ету үшін түрлі деңгейде жұмыс істеді. Ұлттық деңгейде ол өз елінің ерекшеліктеріне байланысты мақсаттарына жету үшін жергілікті ұйымдарға қолдау көрсетті. Мысалы, Камерундық топтар «Хьюман Райтс Вотч» ұйымынан сол елде гомосексуалды мінез-құлықты қылмыстық қылық деп санайтын заңның салдарына зерттеу жүргізуді сұрады. Зерттеу нәтижесінде Дитрих пен топтардың өкілдері Камерунның премьер-министрімен, әділет министрімен, парламент мүшелерімен және басқа да мүдделі тараптармен ұлттық деңгейде талқылаған бірлескен есеп дайындалды. Халықаралық деңгейде Дитрих Камерунға қатысты есептің қорытындыларын Женевадағы БҰҰ Адам құқықтары жөніндегі комитетіне ұсынды. Нью-Йоркте ол 10 желтоқсанда Халықаралық адам құқықтары күнін тойлау үшін БҰҰ-да жыл сайынғы шараларды ұйымдастырды. 2007 жылы ол Нью-Йоркте БҰҰ-да «Йогиакарта қағидаларын» таныстырған шараға төрағалық етті. 2008 жылғы шарада 66 елдің бірлескен мәлімдемесі жарияланып, адамдардың сексуалдық бағдары мен гендерлік идентитігіне байланысты зорлық-зомбылық пен кемсітушілікке наразылық білдірілді. 2009 жылы Ватикан сөз алып, әлемнің 76 елінен гомосексуалды мінез-құлықты қылмыстық қылық деп тануды талап етті. Бұл шаралардың маңызы артты. 2010 және 2012 жылдары БҰҰ-ның бұрынғы бас хатшысы Пан Ги Мун ашылу сөзін сөйледі. Барлық шараларда әлемнің әртүрлі елдерінен келген адам құқықтарын қорғаушылар өмірлеріне қатысты кемсітуші заңдар мен тәжірибелердің қалай әсер еткені туралы жеке оқиғаларын бөлісті. Көптеген жағдайларда жүздеген дипломаттарды шабыттандыру үшін белсенділіктің оңды мысалдары келтірілді. 2013 жылдың ортасында Диттрих Нью-Йорктен Германияның Берлин қаласына көшіп, 2018 жылдың қазанына дейін «Хьюман Райтс Вотч» ұйымының ЛГБТ құқықтары бағдарламасының жаһандық адвокация директоры қызметін атқара берді.
In early 2007 Dittrich became Advocacy Director of the Lesbian, Gay, Bisexual & Transgender (LGBT) Rights Program at Human Rights Watch in the Headquarters of the non governmental organization in New York City. Dittrich worked on different levels to achieve non discrimination and equal rights for LGBT people. On a national level he supports grass roots organizations to achieve the goals they set out in their country specific context. For instance when groups in Cameroon asked Human Rights Watch to research the effects of the law that criminalizes homosexual conduct in that country. The research resulted in a joint report that Dittrich and the groups’ representatives discussed at a national level with the Cameroonian prime minister, minister of Justice, members of Parliament, and other stakeholders. On an international level Dittrich presented the findings from the report on Cameroon to the UN Human Rights Committee in Geneva. In New York he co organized yearly events at the United Nations to celebrate International Human Rights Day on December 10. In 2007 he chaired the event that introduced the Yogyakarta Principles to the UN in New York. The 2008 event introduced a joint statement by 66 countries to denounce violence and discrimination against people because of their sexual orientation or gender identity. In 2009 the Holy See took the floor and called upon the more than 76 countries in the world to decriminalize homosexual conduct. The events became increasingly important. In 2010 and 2012 former UN secretary General Ban Ki Moon gave the opening address. In all events human rights defenders from different parts of the world shared their personal stories about how discriminatory laws and practices influenced their lives. In most cases also positive examples of activism were given to inspire the hundreds of attending diplomats. Mid 2013 Dittrich moved from New York to Berlin, Germany where he continued to work as global advocacy director of the LGBT Rights Program at Human Rights Watch until October 2018.
Саяси мансабының қайта жаңғыруы
2019 жылы Диттрих D66 саяси партиясынан Нидерланд Сенатының сенаторы болып сайланды. Оның төрт жылдық мерзімі 11 маусымда басталды.
In 2019 Dittrich was elected as senator in the Dutch Senate for his political party D66. His four year term started on June 11.
Құрметтер
2006 жылы сол кездегі Беатрикс патшайымы Дитрихке саяси қызметі үшін Оранж-Нассау орденінің рыцарь атағын берді. 2012 жылы ол лесбиянкалардың, гейлердің, бисексуалдардың және трансгендерлердің құқықтарын қорғағаны үшін «Nederlandse Vereniging tot Integratie van Homoseksualiteit COC» ұйымының Боб Анжело медалін алды. 2013 жылғы 17 мамырда, Гомофобияға қарсы халықаралық күні, Диттрих үш онжылдық бойғы ЛГБТ құқықтары үшін белсенділігі үшін Голландия үкіметінен ұлттық Джос Бринк сыйлығын алды. Гаагада өткен салтанатқа БҰҰ-ның бұрынғы жоғарғы комиссары Нави Пиллэй қатысты. Ол сөйлеген сөзінде БҰҰ-ның «Азат және тең» атты гомофобия мен трансфобияға қарсы бүкіл әлемдік науқанын атап өтті. 2013 жылы Диттрих «Human Rights Watch» ұйымындағы ЛГБТ жұмысы үшін Голландияның Пошталық лотереясынан алтын белгі (Gouden Wimpel) алды. Бұл белгіні ол Кенияда, кениялық ЛГБТ белсенділерімен сапарда болғанда, Пошталық лотереяның елшісі Уинстон Герштановиц тапсырды. 2019 жылы Диттрих Нидерландыдағы «Workplace Pride» ұйымынан және Шкидам қаласынан ЛГБТ құқықтарын насихаттау жұмысы үшін «Living Legend Award» сыйлығын алды.
In 2006, then Queen Beatrix granted Dittrich Knighthood in the Order of Orange Nassau for his political work. In 2012 he received the Bob Angelo Medal, an award from the Nederlandse Vereniging tot Integratie van Homoseksualiteit COC for defending the rights of lesbians, gays, bisexual and transgender people. On the International Day Against Homophobia (IDAHO) May 17, 2013 Dittrich received the national Jos Brink Award from the Dutch government for his activism on LGBT rights during three decades. Navi Pillay, former UN High Commissioner for Human Rights, attended the celebration in The Hague. In her speech she highlighted the worldwide UN led campaign against homophobia and transphobia called "Free and Equal". In 2013 Dittrich also received a golden pin (Gouden Wimpel) on behalf of the Dutch Postcode Lottery for his LGBT work for Human Rights Watch. The pin was given to him in Kenya, while on a field trip with Kenyan LGBT activists, by Winston Gerschtanowitz the ambassador of the Postcode Lottery. In 2019 Dittrich received the ‘Living Legend Award’ from the organization Workplace Pride in the Netherlands and the nl from the city of Schiedam for his work promoting LGBT rights.