Реймстік Ремигий: Франк корольдары мен христиан дінінің тарихы

Кіріспе

Реймс епископы (437–533)

Сойсон шіркеуінен ұрланған қасиетті ыдыстардың (әсіресе Сойсон вазасының) қайтарылуы туралы әңгіме, оның және франктар королі Клодвистің арасындағы достық қарым-қатынасын көрсетеді. Ол Клодвисті христиан дініне қабылдады, бұл процесте Ведаст (Ведастус, Вааст, Вааст) және Клодвистің әйелі, бургунд принцессасы Клотильда көмектесті. Клодвис христиан дінін қабылдамас бұрын, Ремигийге және Реймстің христиандарына көптеген игіліктер сыйлады. Шамамен 497 жылы Толбиак шайқасында аламандарды жеңгеннен кейін, Клодвис Ремигийден өзін Реймсте (25 желтоқсан 496 ж.) франктар мен аламандардың көп тобының арасында крещение рәсімінен өткізуді сұрады. Григорий Турскийдің мәліметінше, Клодвиспен бірге 3000 франк крещение алды. Король Клодвис Ремигийге жерлер берді, онда Ремигий көптеген шіркеулерді салған және оларды қаржымен қамтамасыз еткен. Ол Турнеде, Камбреде, Теруанда епископтықтарды құрды, онда 499 жылы бірінші епископты өзі тағайындады; Аррасте, онда әулие Ведастты орнатты; және Лаонды өзінің немере інісінің күйеуі Ганбандқа сыйлады. 530 жылы Нойон епископы Медардусты тағайындады. Ремигийдің бауыры Принципий Сойсон епископы болды және Сидоний Аполлинариспен хат алмасты, оның хаттары осы үш адамның ортақ галло-рим мәдениеті мен әдеби стилін көрсетеді. "Gallia Christiana" хроникасы Франк ақсүйектері Ремигийге көптеген сыйлықтар бергенін, оларды Реймс соборына тапсырғанын жазды. "Epistulae Austrasicae" жинағында төрт хат сақталған: біреуі Клавдий ісі бойынша оның қорғанысын қамтиды, екеуі Клодвиске, ал төртіншісі Тонгр епископы Фалькоға жазылған. "Қасиетті Ремигийдің өсиеті" апокрифтік болып табылады. Ұзақ емес және толығымен аңызға толы "Vita" бұрын Венанций Фортунатқа жатқызылған. Ал екіншісі, Якоб де Ворагиннің айтуынша, Реймс епископы Игнатий жазған. Рим папасы Хормиздасты сайлануымен құттықтаған хат (523 ж.) апокрифтік, ал "папа Хормиздас оны Клодвистің патшалығының викарийі етіп тағайындаған сияқты хаттың жалған екені дәлелденді; бұл Гинкмардың Ремигийдің бұрынғы үлгісіне сүйене отырып, Реймсті біріншілікке көтеруге жасаған әрекеті болды деп есептеледі". Паулин хаттарына түсіндірме (1699 ж., Виллалпанд редакциялаған) оның еңбегі емес, ал Ремигий Оксерскийдің еңбегі. Ремигийдің реликвиялары Реймс соборында сақталды, содан кейін Хинкмар оларды викингтердің шабуылы кезінде Эпернеге, ал 1099 жылы Сент-Реми аббаттығына көшірді. Оның Реймстегі қабірі француз революциясы кезінде 1793 жылдың 7 қазанында Конвент комиссары тарапынан қасақана қорланды, себебі қабір мен корольдік демеушілік арасындағы байланыс болды.

The story of the return of the sacred vessels (most notably the Vase of Soissons), which had been stolen from the church of Soissons, testifies to the friendly relations existing between him and Clovis, King of the Franks, whom he converted to Christianity with the assistance of Vedast (Vedastus, Vaast, Waast) and Clotilde, the Burgundian princess who was wife to Clovis. Even before he embraced Christianity, Clovis had showered benefits upon Remigius and the Christians of Reims, and after his victory over the Alamanni in the battle of Tolbiac at around 497 AD, he requested Remigius to baptize him at Reims (December 25, 496) in the presence of a large company of Franks and Alamanni; according to Gregory of Tours, 3,000 Franks were baptized with Clovis. King Clovis granted Remigius stretches of territory, in which Remigius established and endowed many churches. He erected bishoprics at Tournai; Cambrai; Thérouanne, where he personally ordained the first bishop in 499; Arras, where he installed St. Vedast; and Laon, which he gave to his niece's husband Gunband. In 530 he consecrated Medardus, Bishop of Noyon. Remigius' brother Principius was Bishop of Soissons and also corresponded with Sidonius Apollinaris, whose letters give a sense of the highly cultivated courtly literary Gallo Roman style all three men shared. The chroniclers of "Gallia Christiana" record that numerous donations were made to Remigius by the Frankish nobles, which he presented to the cathedral at Reims. Four letters survive in the collection known as the Epistulae Austrasicae: one containing his defence in the matter of Claudius, two written to Clovis, and a fourth to Bishop Falco of Tongres. The "Testament of Saint Remigius" is apocryphal. A brief and strictly legendary "Vita" was formerly ascribed to Venantius Fortunatus. Another, according to Jacobus de Voragine, was written by Ignatius, bishop of Reims. A letter congratulating Pope Hormisdas upon his election (523) is apocryphal, and "the letter in which Pope Hormisdas appears to have appointed him vicar of the kingdom of Clovis is proved to be spurious; it is presumed to have been an attempt of Hincmar to base his pretensions for the elevation of Reims to the primacy, following the alleged precedent of Remigius." A Commentary on the Pauline Epistles (edited Villalpandus, 1699) is not his work, but that of Remigius of Auxerre. Remigius' relics were kept in the Cathedral of Reims, whence Hincmar had them translated to Épernay during the Viking invasions and thence, in 1099 to the Abbey of Saint Rémy. His tomb in Reims was deliberately desecrated on 7 October 1793 by a Commissioner of the Convention during the French Revolution due to the link between the tomb and royal patronage.

Мәсіхшілердің танылуы

Францияда оның мерекесі 1 қазан күні тойланады. Ремигий Англия шіркеуінде және Епископ шіркеуінде 1 қазан күні құрметпен еске алынады.