Рамон Амая Амадор: Гондурас жазушысының өмірі мен шығармалары
Ramón Amaya Amador
Рамон Амая Амадор – гондурас журналисі, жазушысы, «Жасыл түрме» мен «Сипотес» шығармаларымен танымал. Биографиясы, өмірі мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гондурас авторы
Honduran author
Рамон Амая Амадор (29 сәуір 1916 жыл - 24 қараша 1966 жыл) – гондурас журналисі, автор және саяси белсенді, ең танымал "Prision verde" және "Cipotes" шығармаларымен белгілі.
Ramón Amaya Amador (April 29, 1916 – November 24, 1966) was a Honduran journalist, author, and political activist, known for his most recognizable works "Prision verde" and "Cipotes".
Өмірбаян
Амая Йоро департаментіндегі Оланчито қаласында дүниеге келген. Ла-Сейбада білім алғаннан кейін Гондурастың Кариб теңізінің солтүстік жағалауындағы банан плантацияларында жұмыс істеді. Алғашқы еңбегін 1939 жылы жариялады. 1941 жылы Ла-Сейбаның «Атлантико» газетінде журналист болды. 1943 жылғы қазанда Оланчитода апталық «Алерта» (Alert) журналын құрды. Гондурастың жетекші коммунисі болған ол, 1944 жылы саяси қуғын-сүргіннен қашып Гватемалаға көшті, онда «Nuestro Diario» (Біздің күнделікті) газетінде жұмыс істеді және Жакобо Арбенстің солшыл үкіметін жақтап сөз сөйледі. Гватемаладағы 10 жылында «Diario de Centro América» (Орталық Американың күнделікті газеті), «El Popular Progresista» (Халықтық прогрессивті) және «Medioía» (Ортаңғы күн) газеттерінде де жұмыс істеді. Осы кезеңнің басында ол өзінің ең көрнекті романы деп есептелетін «Prisión verde» (Жасыл түрме) романын жазды, ол көп жылдар бойы Гондураста тыйым салынған. Роман Гондурастың солтүстігіндегі Бахо Агуан аңғарындағы банан плантацияларындағы өмірді және сол жердегі жұмысшылар ереуілінің салдарынан туған жағдайды суреттейді. 1954 жылғы маусымда Арбенс үкіметі құлаған кезде Амадор Аргентина елшілігінде пана тапты, содан кейін Аргентинада саяси баспана алды, онда «Sarmiento» атты танымал білім беру газетінде жұмыс істеді. Аргентинада тұрғанда ол аргентиналық Регина Арминда Фунеске үйленді, онымен 1957 жылғы мамырда Гондурасқа оралды. «El Cronista» (The Chronicle) газетінде жұмыс істей бастады және Тегусигальпада «Vistazo» (View) журналын құрды. Бірақ көп ұзамай ол отбасымен және екі кішкентай баласымен Гондурасты тастап, Чехословакияның Прага қаласына көшіп барды. 1966 жылы Братиславада (қазіргі Словакия) болған ұшақ апатында 50 жасында қаза болғанға дейін «Бейбітшілік және социализм мәселелері» журналында жұмыс істеді. 1977 жылғы қыркүйекте оның мәйіті Гондурастың астанасы Тегусигальпаға қайтарылды.
Amaya was born in Olanchito in the department of Yoro. After being educated in La Ceiba, he worked on the banana plantations along the Northern Caribbean coast of Honduras. He published his first work in 1939. He became a journalist in 1941 for El Atlántico (The Atlantic), a La Ceiba newspaper. In October 1943 he founded a weekly magazine in Olanchito called Alerta (Alert). A leading Honduran communist, he moved to Guatemala in 1944 fleeing political persecution, where he worked on the Nuestro Diario (Our Daily) newspaper and was very supportive of the left wing government of Jacobo Arbenz. In his 10 years in Guatemala he also worked for the Diario de Centro América (Central American Daily), El Popular Progresista (The Popular Progressive) and Medioía (Midday). It was at the beginning of this period that he wrote what is considered his finest novel, Prisión verde (Green prison), which for many years was banned in Honduras, and described life on the banana plantations in the Bajo Aguán valley of northern Honduras, and the consequences of a laborstrike there. When the Arbenz government fell in June 1954, Amador sought refuge in the Argentine embassy before being granted asylum in Argentina where he worked for Sarmiento, a popular educational newspaper. While there, he married an Argentinian, Regina Arminda Funes, with whom he returned to Honduras in May 1957. He began working for El Cronista (The Chronicle), and founded the magazine Vistazo (View) in Tegucigalpa. Soon afterwards, he left Honduras with his family and his two small children to move to Prague, Czechoslovakia where he worked on a magazine called Problems of Peace and Socialism until he died at 50 years of age in a plane crash in 1966 in Bratislava, Czechoslovakia (today Slovakia). In September 1977 his remains were returned to the Honduran capital Tegucigalpa.