Кіріспе

XX-XXI ғасырлардағы АҚШ армиясының II корпусы Америка Азамат соғысы кезінде Одақ армиясында II корпус (Екінші армия корпусы) деп аталған бес корпус болды. Бұл құрамалар: Томас Л. Криттенден басқарған Камберленд армиясының II корпусы 1862 жылдың 24 қазанынан 5 қарашасына дейін, кейін XXI корпус болып қайта нөмірленді; Уильям Т. Шерман басқарған Миссисипи армиясының II корпусы 1863 жылдың 4 қаңтарынан 12 қаңтарына дейін, XV корпус болып қайта нөмірленді; Томас Л. Криттенден басқарған Огайо армиясының II корпусы 1862 жылдың 29 қыркүйегінен 24 қазанға дейін, Камберленд армиясына берілді; Натаниел П. Банкс басқарған Вирджиния армиясының II корпусы 1862 жылдың 26 маусымынан 4 қыркүйегіне дейін, ал Алфеус С. Уильямс 1862 жылдың 4 қыркүйегінен 12 қыркүйегіне дейін, XII корпус болып қайта нөмірленді; және Потомак армиясының II корпусы 1862 жылдың 13 наурызынан 1865 жылдың 28 маусымына дейін. Осы бес корпустың ішіндегі ең белгілісі – Потомак армиясының құрамы, осы мақаланың тақырыбы.

Корпустың тарихы

II корпус ұзақ және үздіксіз қызметімен, ірі ұйымдастыруымен, ең ауыр шайқастарымен және ең көп құрбандарымен ерекшеленді. Оның құрамында кез келген шайқаста ең көп шығынға ұшыраған полк, кез келген шайқаста ең көп сандық шығынға ұшыраған полк және қызмет мерзімі ішінде ең көп сандық шығынға ұшыраған полк болды. Одақтың соғыста ең көп адамын жоғалтқан жүз полкінің отыз бесеуі II корпусына жатты. II корпус 1862 жылғы жартылай арал науқанынан бастап Аппоматтокс сотындағы Конфедерацияның тапсыруына дейін негізгі Шығыс майданындағы барлық шайқастарда қатысты. Корпус 1862 жылғы 21 наурыздағы № 101 жалпы бұйрық бойынша ұйымдастырылды, ол бригада генералы Эдвин Воз Самнерді оның басқаруына, ал бригада генералдары Израиль Б. Ричардсон, Джон Седжуик және Луис Бленкерді оның дивизияларын басқаруға тағайындады. Ұйымдасқаннан үш апта өткен соң корпус Джордж Б. Макклелланның Потомак армиясымен бірге жартылай арал науқанына аттанды, бірақ Бленкердің дивизиясы 31 наурызда Макклелланның басқаруынан алынып, батыс Вирджинияда Джон К. Фремонт армиясын күшейтуге бұйрық берілді. Бленкердің дивизиясы корпусқа қайта қосылмады. Қалған екі дивизияда 21 500 адам болды, оның 18 000-ы қызметке қабілетті болды. Корпустың алғашқы жалпы шайқасы Жеті қарағай шайқасында болды, онда Самнердің шапшаң және әскери әрекеттері корпусты уақытында майданға алып келді, қиын жағдайды түзетуге және жеңіліске ұшырауды жеңіске айналдыруға мүмкіндік берді. Конфедерация генералы Густав В. Смит дивизиясымен болған қаһарлы шайқаста бригада генералы Оливер Ховардтың қолына оқ тиді және оны ампутациялауға тура келді, осылайша ол армияның жазғы науқанына қатыса алмады. Бұл шайқаста екі дивизияның жоғалтуы 196 қаза тапқан, 899 жараланған және 90 жоғалып кеткен адамды құрады. Жеті күндік шайқаста II корпус Савидж станциясына дейін қатыспады, ол Конфедерация генералы Джон Б. Магрудердің әскерлерін тоқтатты. Келесі күні корпус Глендейлде шайқасты, онда Джон Седжуик дивизиясы жан-жақтан қатысты. Израиль Ричардсон дивизиясы солтүстікке қарай шайқасты, ол Ақ емен батпағының қарама-қарсы жақтарында "Стоунволл" Джексонның әскерлерімен кездесті; бұл жердегі шайқас артиллериялық дуэльге дейін шектелді. Корпус Малверн төбесінде резервте орналасты. Жеті күндік шайқаста II корпустың жалпы жоғалтуы 201 қаза тапқан, 1195 жараланған және 1024 жоғалып кеткен адамды құрады. Кейін Самнер, Седжуик және Ричардсон Потомак армиясының әрбір корпусы мен дивизиясының командирлерінің жалпы жаңаруының бөлігі ретінде генерал-майорға жайылды. II корпус Солтүстік Вирджиния науқанын Вашингтонда өткізді және генерал-майор Джон Поуп армиясының шегінуін қамтамасыз ету үшін шыққаннан басқа оған қатыспады. Содан кейін корпус Мэриленд науқанына аттанды, сол кезде ол Бриг. Генерал Уильям Х. Френч басқаратын тоғыз айлық әскерлердің жаңа дивизиясын алды. Антиэтам шайқасында корпус ауыр шайқасқа қатысты, оның жоғалтуы майдандағы кез келген басқа корпусқа қарағанда екі еседен асты. 15 000 әскери қызметшінің арасында 883 адам қаза тапты, 3859 адам жараланды және 396 адам жоғалып кетті; барлығы 5138 адам. Бұл жоғалтулардың жартысына жуығы Седжуик дивизиясының 2-ші дивизиясында Дункер шіркеуіне қанды және нашар жоспарланған шабуыл кезінде болды, бұл Самнердің жеке басшылығымен жүргізілді; бұл дивизияның 1-ші бригадасының сол жақ қанатында орналасқан 34-ші Нью-Йорк ерікті жаяу әскер полкі, сондай-ақ кейін Геттисбургте даңққа ие болған 1-ші Миннесота ерікті жаяу әскер полкі сияқты бөлімшелерді қамтыды. Ричардсонның 1-ші дивизиясының Ирландия бригадасы да "Қанды жолақта" болған шайқаста ауыр жеңіліске ұшырады, бірақ сонымен бірге жауға одан да көп зиян келтірді. Бұл полковник Фрэнсис С. Барлоуға 61-ші және 64-ші Нью-Йорк ерікті жаяу әскер полкіне Конфедерация шебін бұзуға жетекшілік етуге мүмкіндік берді. Седжуик пен Ричардсон шайқаста жарақат алды; біріншісі ақырында жазылып, корпус басқаруына өтті, екіншісі шайқастан бір жарым айдан кейін инфекциядан қайтыс болды. Оливер Ховард Седжуик дивизиясын басқаруға ие болды, Ричардсон дивизиясын бригада генералы Винфилд Хэнкок басқарды, ол дивизиядағы жоғары тұрған бригадир-генерал Джон К. Колдуэлл ретінде VI корпустан келді, ол лауазымға тым тәжірибесіз және кіші болды. Келесі шайқас Фредериксбург шайқасында болды. Осы уақыт аралығында Самнер II және IX корпусқа басшылық етуге жайылды, ал IV корпустың дивизия командирі генерал Дариус Н. Коуч оның орнына тағайындалды. Фредериксбургтегі корпус жоғалтуы сол шайқастағы кез келген басқасынан асып түсті, 412 қаза тапқан, 3214 жараланған және 488 жоғалып кеткен адамды құрады, оның жартысы Хэнкок дивизиясында Мэридің биіктігіне жасалған сәтсіз шабуылда құлдырады. Хэнкок дивизиясындағы жоғалту пайызы жоғары болды, Колдуэлл бригадасы 46% жоғалтуға ұшырады. Фредериксбургтен кейін Ұлы дивизиялар таратылды және Самнер қарттығына байланысты басқарудан кетіп қалды. Коуч Чанселлерсвилл шайқасында корпусты басқарды, Хэнкок, Джон Гиббон және Френч оның дивизия командирлері болды. Седжуик VI корпусына басшылық етуге жайылды, ал Ховард, Фредериксбургте Седжуик дивизиясын басқарған, XI корпусына басшылық етуге жайылды. Чанселлерсвиллде II корпусының шайқасының басым бөлігі Хэнкок дивизиясына тиді, оның полковник Нельсон А. Майлс басқаратын алдыңғы қатарлары жаудың күшті шабуылына сәтті қарсы тұрды, бұл шайқастың тарихындағы ең қызықты эпизодтардың бірі болды. Чанселлерсвиллдегі шайқас кезінде Гиббонның 2-ші дивизиясы Фредериксбургте қалды, онда ол Седжуик операцияларын қолдады, бірақ аз шығынмен. Чанселлерсвилльден көп өтпей Коуч, Джо Хукердің армия командирі ретіндегі өнімділігіне наразы болып, отставкаға кетті. Хэнкок корпус басқаруын иеленді, ал бригада генералы Джон К. Колдуэлл оның дивизиясын иеленді. Геттисбург науқанының басында бригада генералы Александр Хейс бригадасы қосылды және 3-ші дивизияға тағайындалды, Хейс дивизия басқаруын иеленді. Геттисбург шайқасында корпус екінші және үшінші күндердегі шайқастарда қызып, өміріндегі ең ауыр шайқасқа тап болды және ең үлкен жеңісін қозғады; екінші күні, Бидай даласындағы шайқаста, және үшінші күні, Пикетт шабуылын тойтарғанда, ол негізінен Хэнкок позициясына бағытталған. Шайқас өте қатал болды, Гиббон дивизиясының 1-ші Миннесотасының жоғалту пайызы қазіргі заманғы соғыс тарихында теңдессіз болды. Корпуста 796 қаза тапқан, 3186 жараланған және 368 жоғалып кеткен адам болды; қатысқан 10 500-ден кем адамның арасында барлығы 4350 адам. Гиббон дивизиясы ең көп зардап шекті, бригада генералы Уильям Харроудың 1-ші бригадасының жоғалту пайызы ерекше жоғары болды. Хэнкок пен Гиббон ауыр жарақат алды, ал бригада командирлерінің арасында Сэмюэл К. Зук, Эдвард Е. Кросс, Джордж Л. Уиллард және Элиаким Шеррилл қаза тапты. 1863 жылғы 30 маусымдағы корпус тізімінде 22 336 адам тіркелген, бірақ тек 13 056 адам "қызметке қабілетті" деп көрсетілген. Әдеттегі бейбіт тұрғындардың үлесін - музыканттар, керуеншілер, асханашылар, қызметшілер және қашқандарды ескере отырып, корпуста Геттисбургте 10 000-нан аспайтын мылтық болғаны күмәнді. Хэнкоктың жарақаты бірнеше айға созылған қатысуды талап етті. Уильям Хейс Геттисбург шайқасынан кейін бірден корпус басқаруын иеленді, 12 тамызға дейін генерал-майор Гувернер К. Уорренмен ауыстырылды. Уоррен Кішкентай дөңгелектің қиын жағдайына жылдам түсінуімен және жағдайды түзету үшін жасаған шапшаң әрекеттерімен Геттисбургте өзін көрсетті және...

Командалық журналы

Эдвин В. Самнер 13 наурыз 1862 – 7 қазан 1862 Дариус Н. Коуч 7 қазан 1862 – 26 желтоқсан 1862 Джон Седжвик 26 желтоқсан 1862 – 26 қаңтар 1863 Оливер О. Говард 26 қаңтар 1863 – 5 ақпан 1863 Дариус Н. Коуч 5 ақпан 1863 – 22 мамыр 1863 Винфилд С. Хэнкок 22 мамыр 1863 – 1 шілде 1863 Джон Гиббон 1 шілде 1863 – 2 шілде 1863 Винфилд С. Хэнкок 2 шілде 1863 – 3 шілде 1863 Уильям Хейс 3 шілде 1863 – 16 тамыз 1863 Губернатор К. Уоррен 16 тамыз 1863 – 26 тамыз 1863 Джон К. Колдуэлл 26 тамыз 1863 – 2 қыркүйек 1863 Губернатор К. Уоррен 2 қыркүйек 1863 – 10 қазан 1863 Джон К. Колдуэлл 10 қазан 1863 – 12 қазан 1863 Губернатор К. Уоррен 12 қазан 1863 – 16 желтоқсан 1863 Джон К. Колдуэлл 16 желтоқсан 1863 – 29 желтоқсан 1863 Губернатор К. Уоррен 29 желтоқсан 1863 – 9 қаңтар 1864 Джон К. Колдуэлл 9 қаңтар 1864 – 15 қаңтар 1864 Губернатор К. Уоррен 15 қаңтар 1864 – 24 наурыз 1864 Винфилд С. Хэнкок 24 наурыз 1864 – 18 маусым 1864 Дэвид Б. Бирни 18 маусым 1864 – 27 маусым 1864 Винфилд С. Хэнкок 27 маусым 1864 – 26 қараша 1864 Эндрю А. Хамфрис 26 қараша 1864 – 15 ақпан 1865 Гершом Мотт 15 ақпан 1865 – 17 ақпан 1865 Нельсон А. Майлз 17 ақпан 1865 – 25 ақпан 1865 Эндрю А. Хамфрис 25 ақпан 1865 – 22 сәуір 1865 Фрэнсис К. Барлоу 22 сәуір 1865 – 5 мамыр 1865 Эндрю А. Хамфрис 5 мамыр 1865 – 9 маусым 1865 Гершом Мотт 9 маусым 1865 – 20 маусым 1865 Эндрю А. Хамфрис 20 маусым 1865 – 28 маусым 1865