Кіріспе
Текер класының басты кемесі
USS Tucker (Destroyer No. 57/DD 57) was the lead ship of her class of destroyers built for the United States Navy prior to the American entry into World War I. The ship was the first U. S. Navy vessel named for Samuel Tucker. Tucker was laid down by the Fore River Shipbuilding Company of Quincy, Massachusetts, in November 1914 and launched in May 1915. The ship was a little more than 315 feet (96 m) in length, nearly 30 feet (9 m) abeam, and had a standard displacement of She was armed with four /50 caliber guns and had eight 21 inch (533 mm) torpedo tubes. Tucker was powered by a pair of steam turbines that propelled her at up to
After her April 1916 commissioning, Tucker sailed in the Atlantic and the Caribbean. After the United States entered World War I in April 1917, Tucker was part of the second U. S. destroyer squadron sent overseas. Patrolling the Irish Sea out of Queenstown, Ireland, Tucker made several rescues of passengers and crew from ships sunk by U boats. For her part in rescuing crewmen from the Dupetit Thouars in August 1918, Tucker received a commendation from the Préfet Maritime. In June, Tucker was transferred to Brest, France, and spent the remainder of the war there. Upon returning to the United States near the end of 1918, Tucker underwent repairs at the Boston Navy Yard. After a New England recruiting tour through October 1919, she was placed in reduced commission and then decommissioned in May 1921. In March 1926, Tucker was transferred to the United States Coast Guard to help enforce Prohibition as a part of the "Rum Patrol". She operated under the name USCGC Tucker (CG 23) until 1933; during her Coast Guard service, she was the first American ship to arrive at the crash site of Navy airship Akron. After her transfer back to the Navy later in 1933, the ship was renamed DD 57 to free the name Tucker for another destroyer. She was sold for scrap and hulked in December 1936.
USS Tucker (No. 57/DD 57) – АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуы алдында АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін салынған жойғыштар класының жетекші кемесі болды. Бұл кеме Самуэль Таккер есімімен аталатын АҚШ Әскери-теңіз күштерінің алғашқы кемесі еді. "Такер" кемесінің құрылысы 1914 жылдың қарашасында Массачусетс штатының Куинси қаласындағы Fore River Shipbuilding Company компаниясымен басталды және 1915 жылдың мамырында суға жіберілді. Кеменің ұзындығы 315 футтан (96 метр) сәл артық, ені шамамен 30 фут (9 метр) және стандарттық сыйымдылығы болды. Ол төрт /50 калибрлі зеңбірек және сегіз 21 дюймдік (533 мм) торпедалық түтіктермен қаруланған еді. "Такер" екі бу турбинасымен қозғалды, олар оны сағатына дейін жетеледі.
USS Tucker (Destroyer No. 57/DD 57) was the lead ship of her class of destroyers built for the United States Navy prior to the American entry into World War I. The ship was the first U. S. Navy vessel named for Samuel Tucker. Tucker was laid down by the Fore River Shipbuilding Company of Quincy, Massachusetts, in November 1914 and launched in May 1915. The ship was a little more than 315 feet (96 m) in length, nearly 30 feet (9 m) abeam, and had a standard displacement of She was armed with four /50 caliber guns and had eight 21 inch (533 mm) torpedo tubes. Tucker was powered by a pair of steam turbines that propelled her at up to
After her April 1916 commissioning, Tucker sailed in the Atlantic and the Caribbean. After the United States entered World War I in April 1917, Tucker was part of the second U. S. destroyer squadron sent overseas. Patrolling the Irish Sea out of Queenstown, Ireland, Tucker made several rescues of passengers and crew from ships sunk by U boats. For her part in rescuing crewmen from the Dupetit Thouars in August 1918, Tucker received a commendation from the Préfet Maritime. In June, Tucker was transferred to Brest, France, and spent the remainder of the war there. Upon returning to the United States near the end of 1918, Tucker underwent repairs at the Boston Navy Yard. After a New England recruiting tour through October 1919, she was placed in reduced commission and then decommissioned in May 1921. In March 1926, Tucker was transferred to the United States Coast Guard to help enforce Prohibition as a part of the "Rum Patrol". She operated under the name USCGC Tucker (CG 23) until 1933; during her Coast Guard service, she was the first American ship to arrive at the crash site of Navy airship Akron. After her transfer back to the Navy later in 1933, the ship was renamed DD 57 to free the name Tucker for another destroyer. She was sold for scrap and hulked in December 1936.
1916 жылдың сәуір айында қолданысқа енгізілгеннен кейін, "Такер" Атлант мұхиты мен Кариб теңізінде теңіз саяхаты жасады. 1917 жылдың сәуір айында АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін, "Такер" теңізден тысқары елдерге жіберілген екінші АҚШ эсминец эскадрильясының құрамына кірді. Ирландияның Куинстаун қаласынан Ирландия теңізінде патрульдік қызмет атқаратын "Такер" суасты қайықтары салған кемелерден жолаушылар мен экипаж мүшелерін бірнеше рет құтқарып алды. 1918 жылдың тамызында "Dupetit Thouars" кемесінен экипаж мүшелерін құтқаруға қатысқандығы үшін "Такер" Préfet Maritime-ден мақтау алды. Маусым айында "Такер" Францияның Брест қаласына ауыстырылды және соғыстың қалған бөлігін сонда өткізді. 1918 жылдың соңында АҚШ-қа оралғаннан кейін, "Такер" Бостон Әскери-теңіз кемежайында жөндеуден өтті. 1919 жылдың қазан айына дейін Жаңа Англияда рекруттерлік тур жасағаннан кейін, ол төмендетілген комиссияға орналастырылды, содан кейін 1921 жылдың мамырында қызметтен босатылды. 1926 жылдың наурыз айында "Такер" "Рум патрулінің" бір бөлігі ретінде тыйым салуды күшейтуге көмектесу үшін АҚШ Жағалау күзет қызметіне берілді. Ол 1933 жылға дейін USCGC Tucker (CG 23) деген атпен жұмыс істеді. Жағалау күзетіндегі қызметі кезінде ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінің "Akron" әуе кемесінің апат орнына жеткен алғашқы американдық кеме болды. Кейін 1933 жылдың соңында Теңіз күштеріне қайтарылғаннан кейін, кеме басқа жойғыш үшін "Такер" атауын босату мақсатымен DD 57 деп қайта аталды. 1936 жылдың желтоқсанында ол металл тескілеріне сатылып, сүзіліп кетті.
USS Tucker (Destroyer No. 57/DD 57) was the lead ship of her class of destroyers built for the United States Navy prior to the American entry into World War I. The ship was the first U. S. Navy vessel named for Samuel Tucker. Tucker was laid down by the Fore River Shipbuilding Company of Quincy, Massachusetts, in November 1914 and launched in May 1915. The ship was a little more than 315 feet (96 m) in length, nearly 30 feet (9 m) abeam, and had a standard displacement of She was armed with four /50 caliber guns and had eight 21 inch (533 mm) torpedo tubes. Tucker was powered by a pair of steam turbines that propelled her at up to
After her April 1916 commissioning, Tucker sailed in the Atlantic and the Caribbean. After the United States entered World War I in April 1917, Tucker was part of the second U. S. destroyer squadron sent overseas. Patrolling the Irish Sea out of Queenstown, Ireland, Tucker made several rescues of passengers and crew from ships sunk by U boats. For her part in rescuing crewmen from the Dupetit Thouars in August 1918, Tucker received a commendation from the Préfet Maritime. In June, Tucker was transferred to Brest, France, and spent the remainder of the war there. Upon returning to the United States near the end of 1918, Tucker underwent repairs at the Boston Navy Yard. After a New England recruiting tour through October 1919, she was placed in reduced commission and then decommissioned in May 1921. In March 1926, Tucker was transferred to the United States Coast Guard to help enforce Prohibition as a part of the "Rum Patrol". She operated under the name USCGC Tucker (CG 23) until 1933; during her Coast Guard service, she was the first American ship to arrive at the crash site of Navy airship Akron. After her transfer back to the Navy later in 1933, the ship was renamed DD 57 to free the name Tucker for another destroyer. She was sold for scrap and hulked in December 1936.
Дизайн және құрылыс
1913 жылы «Таккер» кемесі өз класының бас кемесі ретінде бекітілді, ол 1911 жылы бекітілген кемелердің жетілдірілген нұсқасы болды. Кеменің құрылысы Массачусетс штатының Куинси қаласындағы Fore River Shipbuilding Company компаниясына тапсырылды, ол 9 қараша 1914 жылы кеменің қадасын салды. Алты айдан кейін, 4 мамыр 1915 жылы «Таккер» кемесі кемеге ат қоюшы, кеменің атымен аталатын Сэмюэл Таккердің (1747–1833) шөбересінің шөбересі Уильям Гартидің қатысуымен теңізге жіберілді. «Таккердің» негізгі қаруы төрт /50 Mark 9 зеңбірегінен тұрды, әр зеңбіректің салмағы белгілі бір мөлшерден асатын. 1917 жылдың қалған бөлігінде және 1918 жылдың көктеміне дейін «Таккер» Квинстауннан жұмыс істеді, неміс суасты қайықтарын іздеді, кемелерді суасты қайықтары қаупі бар аймақтардан өткізіп, қиын жағдайда қалған кемелерге көмек көрсетті. 1933 жылдың 4 сәуірінде Нью-Джерси жағалауында авиация тарихындағы ең ірі апат орын алды. Әскери-теңіз күштерінің «Акрон» дирижаблі дауылда құлап, 73 адам қаза тапты, оның ішінде Аэронавтика бюросының бастығы контр-адмирал Уильям А. Моффетт те болды. «Таккер» апат туралы хабар алып, дереу оқиға орнына бет алды. Ол келген кезде неміс моторлық кемесі теңізден төрт адамды құтқарып алғанын анықтады, олардың біреуі құтқарылғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды. Аман қалғандар «Таккерге» ауыстырылып, Нью-Йорк теңіз портына түсірілді. 1933 жылдың ақпанында АҚШ Конгресі тыйымды тоқтату мақсатында жиырма бірінші түзетуді ұсынғаннан кейін «Таккерді» Әскери-теңіз күштеріне қайтару жоспарлары жасалды. 26 мамырда «Таккер» Филадельфия теңіз портына келді және он күннен кейін, 5 маусымда қызметтен босатылды. 30 маусымда «Таккер» Әскери-теңіз күштеріне қайтарылды. 1 қарашада «Таккер» DD 57 деп қайта аталды, сол атпен жаңа эсминецке орын босату үшін. Біраз уақыт DD 57 Нью-Джерси штатының Санди-Хук аймағында «Теңіз скауттары» үшін оқу кемесі ретінде қызмет етті. 1936 жылдың 24 қазанында ол Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен алынып тасталды. DD 57 10 желтоқсанда сатылып, 23 желтоқсанда металл терісіне дейін бөлшектелді.