Кіріспе

Канадалық тарихшы Гарольд Иннис әзірлеген әлеуметтік және экономикалық дамудың метрополия-ішкі аймақ (немесе орталық-шөл) теориясы, сауда мен отаршылдық арқылы экономикалық жағынан дамысқан қоғамдардың, нашар дамыған қоғамдар мен аймақтардың экономикалық дамуын қалай бұрмалап, кедергі келтіретінін зерттейді. Метрополия – саяси және экономикалық биліктің орталығы ретінде қарастырылады. Онда дамыған еңбек нарығы, жоғары білікті және білімді жұмысшылар, қосылған құн өндірісінің көптігі, жоғары тұрмыс деңгейі және тағы басқалары бар. Ішкі аймақтың метрополияның саяси және экономикалық әсеріне қарсы тұруға ресурстары жеткіліксіз. Онда пайдалы қазбаларды өндіру саласы басым, білікті және білімді жұмысшылар аз, өмір сүру деңгейі төмен, және көп жағынан метрополияның мәдениетін қайталайды. Метрополия-ішкі аймақ парадигмасы көбінесе Ұлыбритания мен оның Жаңа әлемдегі отарлары арақатынасына қолданылады. Алайда, ол Канаданың өнеркәсіптік және ауылдық аймақтары арақатынасына да қолданылған. Теория бойынша, Канаданың батыс провинциялары (Бритиш Колумбия, Альберта, Саскачеван) Канаданың орталық провинцияларының (Онтарио және Квебек) саяси және экономикалық күштеріне тәуелді ішкі аймақ болып табылады.

Метрополитендік диссертация

Метрополитендік тезис – канадалық тарихнамадағы басты мектептердің бірі. Мектептің негізгі аргументі бойынша, Канада тарихының қозғаушы күші елдің метрополиялық аймақтары болды. Оларға бастапқыда Париж (1763 жылға дейін) және Лондон (1763 жылдан кейін) империялық астаналары кірді, ал кейін қазіргі заманда Монреаль мен Торонтоның канадалық орталықтары қосылды. Метрополитендік тезистің тамыры Канаданың ең беделді тарихшыларының бірі – Харольд Иннистің еңбектерінде кездеседі. Иннистің «Канададағы тері саудасы» және Канадалық Тынық мұхиты темір жолына арналған жұмыстары география, сауда және ресурстарды игеру Канада тарихының қозғаушы күші болды деген идеяны алға тартты. Монреаль мен Торонтоның қалалық орталықтары Канада ұлтының өсуіне және қалыптасуына түрткіс берді. Бұл – Степл тезисі. Иннистен кейін Дональд Крейтон «Сент-Лоуренс империясы» еңбегінде Сент-Лоуренс өзенінің алып су жолы және континенттегі байланыстары «Канаданың өзі қалыптасқан кең ауқымды коммуникация жүйесінің негізіне айналды» деп дәлелдеді. Бұл – Лоренциандық тезис. Метрополитендік тезистің тарихи тамырындағы ортақ үрдіс – Фредерик Джексон Тернердің американдық тарихтың артындағы күштерді түсіндіру үшін ұсынған Шекаралық тезиске қарсылық. Метрополитендік тезис алғаш рет 1954 жылы тарихшы Дж. М. С. Карлестің «Канада тарихи шолуы» журналында жарияланған «Шекаралық, метрополиялық және Канада тарихы» атты мақаласында айқындалды. Карлес шығыстағы сауда және өнеркәсіп орталықтары Канаданың дамуын бақылап, қадағалағандығын айтады. Метрополитендік мектеп «Шығыстың Батысқа тигізген әсерін» зерттеді және көбінесе бизнесмендер мен консервативті қалалық саяси тұлғаларды ұлттық кеңеюдің агенттері ретінде қарастырды, олар өздерінің аграрлық қарсыластарына қарағанда көреген болуы мүмкін еді.