Итальяндық композитор Эмануэле Асторга: Өмір және шығармалары

Кіріспе

Итальяндық композитор

Эммануэле Джоаккино Чезаре Ринкон, Асторга бароны (20 наурыз 1680 – 1757, бір мәлімет бойынша) – негізінен «Stabat Mater» шығармасымен танымал итальяндық композитор.

Өмірбаян

Ол 1680 жылғы 20 наурызда Сицилиядағы Аугуста қаласында дүниеге келген. Асторганың өмірі туралы нақты мәліметтерді осы уақытқа дейін жеткен шатасқан және түсініксіз деректерден құрастыру мүмкін емес, бірақ тарихшылар көптеген қызықты болжамдар жасады. Волкманның сөзіне қарағанда, оның әкесі, Сицилия бароны, испандық үстемдікке қарсы күресте белсенді қатысқан, бірақ өз сарбаздарының сатқындығынан ұсталып, көпшілік алдында атқыланды. Оның әйелі мен ұлы оның өлімін көруге мәжбүр болды, соның салдарынан анасы сол жерде қайтыс болды, ал Эмануэле терең күйзеліске түсіп, ақылынан айырылу қаупі туды. Урсини ханшайымының мейірімділігі арқасында бақытсыз жас жігіт Леондағы Асторгадағы монастырға орналастырылды, онда ол Франческо Скарлаттиден Палермода бастаған музыкалық білімін аяқтады. Ол денсаулығын қалпына келтірді және ең жақсы ұстаздардың жетекшілігімен керемет музыкалық қабілеттерін дамытты. Бұл оқиғаның егжей-тегжейіне толық сенуге болмайды, сонымен қатар 1703 жылы ол Парма герцогының қызметіне кіргеніне де нақтылық жоқ. Герцогтың өзінің қызы Елизавета Фарнезе мен Асторганың арасындағы қарым-қатынасты күдіктеніп, музыкантты жұмыстан шығарғаны туралы әңгіме де сенімсіз. Асторга туралы белгілі фактілер өте аз. Олар: 1709 жылы Барселонада композитор "Дафна" операсын жазып, дирижерлік еткені; ол Лондонға сапар шегіп, мүмкін "Antient Musick" қоғамы үшін "Stabat Mater" шығармасын жазғаны; ол 1713 жылы Оксфордта орындалғаны; 1712 жылы Венада болғаны. 1723 жылға қарай Лиссабонда болды, онда 1726 жылы өзінің жалғыз жарияланған шығармасы "Cantate da camera" жарық көрді, ал ол белгісіз уақытта Богемияға зейнетке шықты. "Британ энциклопедиясының" он бірінші басылымы бойынша, ол 1736 жылғы 21 тамызда князь Лобковичтің иелігіндегі Рудницедегі қалада қайтыс болды. Алайда, Мюнстердегі Сантини жинағындағы қолжазбаға сәйкес, ол 1757 жылы Мадридте қайтыс болды. Асторга өзінің құрметті және терең сезімді "Stabat Mater" шығармасы және бір немесе екі дауысқа арналған көптеген камералық кантаталары үшін есте қалуға лайық. Ол, әдетте, Алессандро Скарлатти жетілдірген камералық музыканың осы түрін сақтап қалған соңғы композитор болып саналады.

He was born on 20 March 1680 in Augusta, Sicily. No authentic account of Astorga's life can be successfully constructed from the obscure and confusing evidence that has been until now handed down, although historians have not failed to indulge many pleasant conjectures. According to Volkmann his father, a baron of Sicily, took an active part in the attempt to throw off the Spanish yoke, but was betrayed by his own soldiers and publicly executed. His wife and son were compelled to be spectators of his fate; and such was the effect upon them that his mother died on the spot, and Emanuele fell into a state of gloomy despondency, which threatened to deprive him of reason. By the kindness of the Princess of Ursini, the unfortunate young man was placed in a convent at Astorga, in León, where he completed a musical education which is said to have been begun in Palermo under Francesco Scarlatti. Here he recovered his health, and his admirable musical talents were cultivated under the best masters. On the details of this account no reliance can safely be placed, nor is there any certainty that in 1703, he entered the service of the Duke of Parma. Equally untrustworthy is the story that the duke, suspecting an attachment between his niece Elizabeth Farnese and Astorga, dismissed the musician. The established facts concerning Astorga are indeed few enough. They are: that the opera Dafne was written and conducted by the composer in Barcelona in 1709; that he visited London, where he wrote his Stabat Mater, possibly for the society of "Antient Musick"; that it was performed in Oxford in 1713; that in 1712, he was in Vienna. Around 1723 he was in Lisbon, where in 1726 he published Cantate da camera, his only published piece, and that he retired at an uncertain date to Bohemia. According to the Encyclopædia Britannica Eleventh Edition, he died on 21 August 1736, in a castle which had been given to him in the domains of Prince Lobkowicz, in Roudnice. However, according to a manuscript in the Santini collection in Münster he died in 1757 in Madrid. Astorga deserves remembrance for his dignified and poignant Stabat Mater, and for his numerous chamber cantatas for one or two voices. He was probably the last composer to carry on the traditions of this form of chamber music as perfected by Alessandro Scarlatti.