Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1968 жылғы кірістер мен шығыстарды бақылау туралы заң – АҚШ-тың Вьетнам соғысының шығындарын өтеуге көмектесу мақсатымен 1969 жылдың 30 маусымына дейін жеке тұлғалар мен корпорациялар үшін уақытша 10 пайыздан тұратын табыс салығы қосымшасы енгізген заң. Бұл заң сонымен қатар телефон мен автомобиль акцизінің күтілетін төмендеуін кейінге шегерді, нәтижесінде олар 1969 жылдың орнына 1973 жылы тоқтатылды. Президент Линдон Джонсон бұл заңға 1968 жылдың 28 маусымында қол қойды. Заң жалпы сома бойынша 10 пайыздық қосымша салық белгілесе де, Джонсон оның кейбір азаматтарға тигізер әсерінің шектеулі екенін атап өтті. Заңға қол қою алдында ол былай деді: "5000 доллардан (доллармен) аз табыс көретін төрт адамнан тұратын отбасы қосымша төлем жасамайды. 10 000 доллар (доллармен) табыс көретін отбасы аптасына 2 доллар ғана артық төлейді". Заң корпорациялар үшін 1968 жылдың 1 қаңтарында, ал жеке тұлғалар үшін 1968 жылдың 1 сәуірінде күшіне енді, қосымша салық 1969 жылдың 1 шілдесінде аяқталды. Бұл салықтың нәтижесінде 1969 жылы федералдық үкімет бюджеттің артығын иеленді, бұл 1998 жылға дейінгі соңғы артық болды. Инфляцияға сәйкес түзетілген деректер бойынша, бұл салық бір жыл ішіндегі кірістердің ең үлкен өсімінің үшіншісі және 1968 жылдан бері ЖІӨ-нің пайызы бойынша ең жоғары көрсеткіш. Бұл, көбінесе адамдар білмейтін қосымша салық үшін өте әсерлі көрсеткіш. АҚШ экономикасы 1968 жылдан бастап өсу қарқынын төмендетті. Тоқсандық есептеулер бойынша, ЖІӨ өсімі 1968 жылдың бірінші тоқсанындағы 8,4%-дан 1969 жылдың төртінші тоқсанындағы 1,9%-ға дейін төмендеді. Жылдық есептеулер бойынша, ЖІӨ өсімі 1968 жылы 4,8%-дан 1970 жылы 0,2%-ға дейін төмендеді. Алайда, бұл салық Вьетнам соғысына көмектеспеді, себебі АҚШ 1973 жылы соғыстан шықты, ал Оңтүстік Вьетнам 1975 жылы ресми түрде жеңіліске ұшырады. Автомобиль акцизі 1971 жылғы кірістер туралы заңмен 1971 жылы жойылды, ал федералды телефон акцизі 2006 жылға дейін сақталды. Қазіргі АҚШ салық заңнамасына бұл заңның ешқандай әсері жоқ, себебі заңда қамтылған барлық ережелер күшін жойды.
The Revenue and Expenditure Control Act of 1968 is a United States law that created a temporary 10 percent income tax surcharge for both individuals and corporations through June 30, 1969, to help pay for the Vietnam War. It also delayed a scheduled reduction in the telephone and automobile excise tax, causing them to end in 1973 instead of 1969. President Lyndon Johnson signed the legislation into law on June 28, 1968. Though the act imposed a 10 percent surcharge overall, Johnson noted its limited effects on some, saying just before signing the bill, "A family of four earning less than $5,000 ($ in dollars) would pay nothing additional. A family making $10,000 ($ in dollars) would pay just $2 ($ in dollars) extra per week". The law took into effect for corporations on January 1, 1968, and for individuals on April 1, 1968, with the surcharge ending on July 1, 1969. As a result of the tax, the federal government had a budget surplus in 1969, which would be its last until 1998. The tax has been the third largest one year revenue increase adjusted for inflation and the largest as a percent of the GDP since 1968, which is quite impressive for a surcharge that people don't often even know about. The US economy showed slowdown starting in 1968. Quarterly, the GDP Growth gradually slowed from 8.4% in Q1 of 1968 to 1.9% in Q4 1969. Annually, the GDP Growth slowed from 4.8% in 1968 to 0.2% in 1970. The tax, however, visibly did nearly nothing to help in the Vietnam War as the US pulled out of the war in 1973 and South Vietnam officially lost in 1975. The automobile excise tax was repealed in 1971 in the Revenue Act of 1971 and the Federal telephone excise tax was continued until 2006. The act no longer has any legacy or stigma on the United States as everything contained in the bill has no effect on the current US Tax Law.