Нюрнберг қамалы: Германиядағы ортағасырлық құрылыстар кешені. Баварияның тарихи орталығындағы мықты бекініс, қасиетті Рим империясының күшінің символы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германияның Бавариясындағы Нюрнберг қаласындағы ортағасырлық бекінілген ғимараттар тобы.
Group of medieval fortified buildings in Nuremberg, Bavaria, Germany
Нюрнберг қамалы (Nürnberger Burg) – Германияның Бавариясындағы Нюрнберг қаласының тарихи орталығындағы құмтасты төбеде орналасқан ортағасырлық бекінілген ғимараттар тобы. Қала қабырғаларымен бірге, бұл қамал Еуропаның ең мықты ортағасырлық бекіністерінің бірі саналады. Ол Киелі Рим империясының күші мен мәртебесін, сондай-ақ Нюрнберг императорлық қаласының ерекше рөлін көрсетеді.
Nuremberg Castle (Nürnberger Burg) is a group of medieval fortified buildings on a sandstone ridge dominating the historical center of Nuremberg in Bavaria, Germany. The castle, together with the city walls, is considered to be one of Europe's most formidable medieval fortifications. It represented the power and importance of the Holy Roman Empire and the outstanding role of the Imperial City of Nuremberg.
Император сарайы
Қамалға әдетте Burgstrasse арқылы, құмтас жотасының алдында аяқталады. Кең жаяу жол, Хасенбург мұнарасының қасында орналасқан Аспан қақпасы (Himmelstor) арқылы сыртқы аулаға жетеді (Бөгемиялық Хасенбургтер әулетінің атымен аталады). 13 ғасырдың екінші жартысында салынған Синвелл мұнарасы – қамалдың басты қорғаны болған. Ол цилиндр тәрізді пішінімен ерекшеленеді: Орта неміс тілінде «sinwell» сөзі «мүлдем дөңгелек» деген мағынаны білдіреді. 1560 жылдары оның биіктігі бір қабатпен және үшкір қыры бар шатырмен арттырылды. Ауланың ортасындағы шағын, жартылай ағаштан жасалған үйдің ішіндегі Терең құдық (Tiefer Brunnen), қамалдың өзі сияқты көне, себебі ол қамалдың жалғыз су көзі болған. Оның шахтасы 50 метр тереңдікте су деңгейіне жетеді, ал судың өзі әдетте 3 метр тереңдікте болады. Су деңгейінен жоғары, тазалау үшін жартасқа ойық жасалған. Ғимараттың төменгі тас қабырғалары 1563 жылға дейін салынған. Келесі жылы салынған шағын қосымша бөлме жуыну және киім ауыстыру үшін пайдаланылған. Терең құдық тұрмыстық қажеттіліктерге жеткілікті сумен қамтамасыз еткен, бірақ императорлық мәжілістер мен императордың сапары кезінде су бөшкелері қаладан вагондармен тасымалданған. Сыртқы аулада Кастеллан үйі (Kastellansgebäude), Хатшылық ғимараты (Sekretariatsgebäude), Қаржы ғимараты (Finanzstadel) және ортағасырлықтан кейінгі Химмельсталунг (Himmelsstallung) орналасқан, олардың көп бөлігі Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қайта жаңартылған. Ішкі қақпа (Inneres Tor) Ішкі аулаға (Innerer Burghof) апарады, оны Палас, Императорлық шіркеу және Кеменате (Kemenate) қоршап тұрады. Аулада Салиан дәуірінен қалған негіздердің іздерін көруге болады. Ортасында 1984 жылы отырғызылған Кунигунде липасы тұр, ол 1455 жылы алғаш рет аталған және император Генрих II (Святой Генрих) әйелі, Святая Кунигунданың құрметіне аталған ескі ағаштардың орнына отырғызылған. Императорлық сарайдың басты ғимараты – Палас екі қабаттан тұрады және ресми шаралар мен императордың резиденциясы ретінде пайдаланылған. Ол қамал тарихында бірнеше рет қайта салынған және өзгертілген. Қазір мұнда «Император – Империя – Қала. Нюрнбергтегі императорлық сарай» тұрақты көрмесі орналасқан. Императорлық шіркеу (Kaiserkapelle) сәулеттік тұрғыдан қамалдың жартасындағы ең маңызды ғимарат болып табылады. Ол 1200 жыл шамасында, алғашқы Паласпен бірге салынған. Бұл роман стиліндегі екі қабатты шіркеу, бірін бірің қабаттап орналасқан және төбедегі тесік арқылы ғана байланысқан, осылайша ортағасырлық қоғамдағы иерархиялық деңгейлерді көрсетеді. Ежелгі мұнара (Heidenturm) Императорлық шіркеудің қасында тұр. Ол шіркеумен бірге салынған. Император Карл V-нің сапары үшін қамал жаңартылған кезде, мұнарадағы түркі мүсіндері мен суреттері алынып тасталды, яғни романдық мүсіндер, сондықтан мұнараның аты күнделікті тілде бүгінгі күнге дейін сақталған. Кеменате (әйелдер ғимараты) бастапқыда Гогенштауфен дәуірінде салынған, бірақ кейіннен оның орнына төрт қабаттан тұратын үлкен ғимарат салынды. Қазіргі ғимарат 1945 жылы өртеніп, кейін қайта жаңартылды. Қазір мұнда билет кассасы, шағын музейлік дүкен және Императорлық сарайдың құрылыс тарихы туралы мультимедиалық көрсетім орналасқан.
The usual access to the castle is via Burgstrasse ending in front of the sandstone ridge. A wide footpath leads into the outer courtyard through the Heavenly Gate (Himmelstor) situated next to the Hasenburg tower (named after the Bohemian Hasenburg family). The Sinwell Tower built in the 2nd half of the 13th century was the major keep of the Castle. It is named after its cylindrical form: in Middle High German sinwell means perfectly round. In the 1560s, its height was increased by a further floor and a pavilion roof with a pointed helm. The Deep Well (Tiefer Brunnen) inside the small half timbered house in the middle of the courtyard is certainly as old as the castle itself, as it was the castle's only source of water. Its shaft reaches the water level in a depth of 50 meters (164 feet) and the water usually is 3 m (10 ft) deep. Above the water level, a niche was cut out of the rock for cleaning purposes. The lower stone walls of the building date from 1563. The little annex built in the following year was used as bathroom and changing room. The Deep Well provided sufficient quantities of water for normal consumption, but during Imperial Diets and visits by the Emperor, water barrels had to be transported on wagons from the city. The Castellan's House (Kastellansgebäude), the Secretarial Building (Sekretariatsgebäude) and the Finance Building (Finanzstadel) as well as the post medieval Himmelsstallung are further buildings in the outer court, to a large extent reconstructed after World War II. The Inner Gate (Inneres Tor) leads to the Inner Courtyard (Innerer Burghof), surrounded by the Palas, the Imperial Chapel and the Kemenate. In the courtyard, remains of foundations of the Salian Period may be seen. In the middle, there is the Kunigunde Lime Tree planted in 1984, replacing older trees first mentioned in 1455 and named after Saint Cunigunde, consort of Emperor Henry II (Saint Henry). The Palas, the main building of the Imperial Castle, has two floors which were used for official functions and as the Emperors residence. It was rebuilt and modified a number of times during the castle's history. It now houses the permanent exhibition »Emperor – Empire – City. The Imperial Castle in Nuremberg«. The Imperial Chapel (Kaiserkapelle), from an architectural point of view, is the most important building on the castle rock. It was built around 1200, at the same time as the original Palas. It is a romanesque double chapel consisting of two chapels one above the other and connected only through an opening in the ceiling, thus representing the hierarchical levels in the medieval society. The Heathens' Tower (Heidenturm) stands next to the Imperial Chapel. It was built at the same time as the Chapel. When the Castle was restored for the visit of Emperor Charles V, heathen idols and pictures on the tower were removed, meaning romanesque sculptures, and thus the tower's name in colloquial parlance subsists until today. The Kemenate (Ladies' Building) originally was built during the Hohenstaufen period, but later replaced by a large four storeyed building. The present building was burned down in 1945 and later reconstructed. At present, it houses the ticket office, the small museum shop and a multimedia show about the building history of the Imperial Castle.
Бургревтер қамалы
Бургрейфтер қамалы Синвелл мұнарасы мен Лугинсланд арасында орналасқан еді, бірақ 1420 жылы қиратылғаннан кейін және қала оның қалдықтарын сатып алғаннан соң, ондан өте аз нәрсе қалды. Солтүстік жартастың үстінде тұрған Пентагональды мұнара – қамал жартасындағы ең көне ғимараттардың бірі. Бұл Бургрейфтер қамалының бастионы болды. Оның тастан қаланған төменгі бөлігі Императорлық шіркеумен бірге салынған болуы мүмкін. Кейінірек готикалық дәуірде кірпіштен қаланған қабат қосылды. Вальбурга шіркеуі де одан көп ұзамай салынған сияқты. Ол бастапқыда Әулие Отмарға арналған, бірақ қала Бургрейфтер қамалының қираған қалдықтарын сатып алғаннан кейін, қайта жаңартылып, Әулие Вальпургаға арналды. Екінші дүниежүзілік соғыста қирағаннан кейін, қайта қалпына келтіріліп, 1970 жылы жұртшылыққа ашылды.
The Burgraves' Castle was situated on the area between the Sinwell Tower and the Luginsland, but after its destruction in 1420 and the purchase of its remains by the city, very little is left. The Pentagonal Tower standing above the northern rock face is among the oldest buildings on the castle rock. It was the keep of the Burgraves' Castle. Its lower part made of ashlars may have been built at the same time as the Imperial Chapel. During later gothic times, a storey of brickwork was added. The Walburga Chapel appears to have been built shortly thereafter. It was originally dedicated to Saint Othmar, but after the city purchased the ruins of Burgraves' Castle, it was rebuilt and dedicated to Saint Walpurga. Destroyed in World War II, it was reconstructed and opened to the public in 1970.
Император қаласының тұрғызған ғимараттары
Лугинсланд (сөзбе-сөз аударғанда – "жерге қарау") 1377 жылы Бургравтар қамалының басты қақпасына жақын салынды. Бұл қала мен Бургравтар арасындағы қарым-қатынас нашарлаған кезде, қалаға Бургравтар қамалындағы болып жатқан оқиғаларды бақылауға мүмкіндік беру үшін жасалған. Вестнер қақпасы сол кезде ашық дала болған солтүстікке қарай қаладан шығудың жалғыз жолы еді. Императорлық атқоралары 1494-1495 жылдары Нюрнбергтің сол кездегі ең маңызды сәулетшісі Ханс Бегейм Ұлының тапсырысымен астық сақтау үшін салынған. Бірақ, бірінші қабаты атқора ретінде де пайдаланылған. Екінші дүниежүзілік соғыста ауыр зақымданған, кейін қалпына келтіріліп, қазір Жастар хостелі болып табылады. 1538-1545 жылдары Бастиондар қамалдың солтүстік жағына қауіп төндіретін артиллерияның дамуына жауап ретінде салынды. Осы кезеңде Нюрнберг қаласының қамалдары да жаңартылып, кеңейтілді.
The Luginsland (literally look into the land) was built in 1377 near the main gate of the Burgraves' castle, in order to enable the city to monitor the activities inside the Burgraves' Castle, at a time when the relations between the city and the Burgraves had already deteriorated. The Vestner Gate was the only exit from the castle to the north, at that time an open land. The Imperial Stables were built as a granary in 1494 to 1495 by Hans Beheim the Elder, Nuremberg's most important architect at that time. The ground floor was also used as stables. Severely damaged in World War II, it was renovated and is now a Youth Hostel. The Bastions were built in 1538 to 1545 in response to the progress in artillery which threatened the northern side of the castle. At about the same time, the fortifications of the city of Nuremberg as a whole were renewed and extended.
Салианға дейінгі және салиан кезеңдері
Қамалдың ішіндегі археологиялық қазбалар шамамен 1000 жылға жатқызылатын қабырғалардың қалдықтарын, ал тереңірек қабаттарда одан да көнелерін ашты, оларды Генрих Швайнфурт салған ғимаратқа жатқызуға болады. Бірінші жазбаша куәлік 1050 жылға дейін барады, ол кезде Генрих III Норенберкте "Сигена" құжатын шығарды, арқылы бір әйелді босатып жіберді. Оның әкесі Конрад II 1025 және 1030 жылдары Регенсбургтен (Ратисбон) Бамбергке сапар жасағанда, Пегниц өзенін қайықпен кесіп өтуге болатын Мегелендорф деген шағын ауылда (қазіргі Могельдорф, Нюрнберг ауданы) құжаттар шығарған, ол шамамен 4 км шығысқа қарай орналасқан. Бұл құжаттарда әдетте олардың шығарылған жері мен күні көрсетіледі, бірақ олардың орнының түрі (мысалы, қамал, ауыл және т.б.) туралы ешқандай ақпарат болмайды. Генрих III қаланы Богемия, Польша және Венгрияға билігін кеңейту үшін жорықтарында пайдаланды. Папа Григорий VII-ге қарсы күрескен Генрих IV, өкіметтің соңында, 1105 жылы, ол болмағанда, екі айға созылған қоршаудан кейін, қаланы ұлы Генрих V басып алды және сол жылдың соңында ұлының қысымымен тақтан басқа мәжбүр болды. Фредерик II қамалға кем дегенде 16 рет, ал оның ұлы Германия королі Генрих (VII) 21 рет келді. 1224 жылы он үш жасар Генрих (VII) патшаның алғашқы мәжілісінде Вальтер фон дер Фогельвейде қонақтар тізіміне енді, ал 1225 жылы Генрих (VII) Австрия герцогы Леопольд VI-ның қызы Маргарет Бабенбергке үйленді. Фридрих II Германияға соңғы рет 1236 жылы келді, ал 1237 жылы Италияға қайтып, өмірінің соңғы он үш жылын өткізді, неміс мәселелерін ұлы Конрад IV-ке тапсырды.
Archeological excavations within the castle unearthed remnants of walls dated around 1000, and in deeper strata even older ones that may be attributed to a building of Henry of Schweinfurt. The first written record is of 1050, when Henry III issued the so called Sigena document in Norenberc releasing a bondswoman. His father Conrad II, on voyages from Regensburg (Ratisbon) to Bamberg in 1025 and 1030, still had issued documents in Megelendorf, a small village some 4 km further to the east where the river Pegnitz could be crossed by a ford (presently Mögeldorf, a district of Nuremberg). In the customary way, these documents indicate the place and date of their issuance, but do not contain any reference to the type of the place (e. g. castle, village etc.). Henry III used the castle in his campaigns to extend his rule over Bohemia, Poland and Hungary. Henry IV, who had been the opponent of Pope Gregory VII in the Investiture Controversy, at the end of his reign, in 1105, had to endure that in his absence, after a siege lasting two months, the castle was taken by his son Henry V and that at the end of the same year he was forced by his son to abdicate. Frederick II stayed at the castle at least 16 times, and his son King Henry (VII) of Germany as many as 21 times. In 1224, on the first diet of thirteen year old King Henry (VII), Walther von der Vogelweide was on the guest list, and in 1225, Henry (VII) was married at the castle to Margaret of Babenberg, daughter of Duke Leopold VI of Austria. Frederick II made his last visit to Germany in 1236 and returned to Italy in 1237 for the remaining thirteen years of his life, leaving the German affairs to his son Conrad IV.
Орта ғасырдың аяғындағы қамал
1273 жылы Габсбург әулетінен шыққан Римнің алғашқы патшасы Рудольф I Франкфуртта сайлануымен аралық билік аяқталды. Осыдан кейін Рудольф I оның сайлануына көмектескені үшін Бургрейфтерге бірнеше жеңілдік берді. Рудольф I император сарайында бірнеше мәжіліс өткізді, оның және оның ізбасарлары Адольф Нассау мен Альберт I Габсбургтың тұсында Синвелл мұнарасы сияқты жаңа құрылыстар салынды, сондай-ақ Палас пен Шешік мұнарасының (Бүтқұдайлар мұнарасының) жоғарғы бөліктерінде жұмыстар жүргізілді. Осы кезеңде Бургрейфтер өздеріне жақын орналасқан қамалларын кеңейтті.
The Interregnum ceased in 1273 with the election in Frankfurt of King Rudolf I, the first King of the Romans of the House of Habsburg. Immediately thereafter, Rudolf I attested a number of privileges to the Burgraves in consideration of their assistance in his election. Rudolf I held several diets at the Imperial Castle, and under his reign as well as under the reign of his successors Adolf of Nassau and Albert I of Habsburg, new buildings were added such as the Sinwell Tower, and works were executed on the Palas and the upper parts of the Chapel Tower (Heathens' Tower). During the same period, the Burgraves extended their adjacent castle.
Бургревтер қамалы
Бургрейлер де, қала да айналасындағы жерлерде өздерінің беделін арттырды. Нюрнберг қаласы гүлденіп, Германияның ең маңызды қалаларының біріне айналды. 1356 жылғы Алтын бұйрық Нюрнбергті жаңа сайланған билеушінің алғашқы императорлық мәжілісінің орны деп белгіледі. Бургрейлердің билікке өрлеуі 1411 жылы король Зигмунд Бранденбург маркграфтығын Гогенцоллерн әулетіне өткізгенде шарына жетті. Осылайша, қала мен қамал төбесіндегі бургрейлер арасындағы қарым-қатынас күрт нашарлады. 1367 жылы қала бургрейлердің қалаға кіруін олардың қамалының алдына тұрғызылған қабырғамен тоқтатты, ал 1377 жылы қала қамалдағы іс-қимылды бақылау үшін Лугинсланд мұнарасын (әдеби мағынасында – «жерге қарау») тұрғызды. 1388/89 жылдары қарулы қақтығыс болды, ол бітірілді. Соңында, 1420 жылы Бавария герцогы Людовик VII бургрейлердің қамалына шабуыл жасап, оны өртеді, бұл қаланың келісімімен болған болуы мүмкін. 1422 жылы Зигмунд императорлық қамалдың күтімін қалаға жүктеді, ал 1427 жылы Бранденбург курфюрсті Фридрих I бургрейлердің қамалының қалдықтарын қалаға сатты.
Both the Burgraves and the city improved their positions in the surrounding lands. The city of Nuremberg prospered and became one of the most important towns in Germany. The Golden Bull of 1356 named Nuremberg as the place of the first Imperial Diet of a newly elected ruler. The Burgraves' rise to power reached its climax when King Sigismund transferred the Margraviate of Brandenburg to the Hohenzollern in 1411. Thus, it was inevitable that the relations between the city and the Burgraves on the castle hill deteriorated significantly. In 1367, the city obstructed the Burgraves' access to the city by a wall in front of their castle, and in 1377, the city erected the Luginsland tower (literally look into the land) near the main gate of the Burgraves' castle, in order to control the activities inside the castle. In 1388/89, there was an armed conflict which was settled. Finally, the Burgraves' Castle was attacked in 1420 by Duke Louis VII of Bavaria and burned down, probably with the consent of the city. In 1422, Sigismund transferred the care of the Imperial Castle to the city, and in 1427, Frederick I, Elector of Brandenburg sold the remains of the Burgraves' Castle to the city.
Қаланың бөлігі ретінде Император сарайы
Қаланың саяси және коммерциялық өрлеуімен Император сарайының тартымдылығы азайды. Императорлар 1340 жылы салынған қала әкімшілігінде мемлекеттік істерін жүргізе бастады және жайлы емес қамалдың орнына, көрнекті отбасылардың сәнді үйлерінде тұруды ұнатты. Қамал маңызды ресми шараларда қолданыла берді. Фредерик III қамалдың қауіпсіздігін бағалап, онда бірнеше ай тұрды. Нюрнбергте алғашқы императорлық Diet-ті өткізген соңғы патша оның ұлы Максимилиан I болды. 1491 жылы ол қамалға жарты жылға жуық уақытқа орналасты. Оның немересі және мұрагері Карл V Нюрнбергтегі жұқпалы аурулардың кең таралуына байланысты, алғашқы императорлық Diet-ті Вормс қаласына көшірді. Ол 1541 жылы Регенсбургтегі императорлық Diet-ке жол жүріп Нюрнбергке тоқтады.
With the political and commercial rise of the city, the Imperial Castle became less attractive. Emperors started to execute their governmental acts in the town hall completed in 1340 and preferred to stay in the luxurious houses of the leading families rather than in the less comfortable castle. The castle continued to be used on important formal occasions. Frederick III appreciated the safety of the Castle and stayed there several months. The last king holding his first Imperial Diet in Nuremberg was his son Maximilian I. In 1491, he stayed at the castle for almost six months. His grandson and successor Charles V, because of epidemics raging at Nuremberg, relocated his first Imperial Diet to Worms. He visited Nuremberg only in 1541 on his way to the Imperial Diet in Regensburg.
Қазіргі дәуір
Бұл уақытта, 1538-1545 жылдары, қамалдың солтүстік жағында оны жақсартылған артиллериядан жақсы қорғау үшін бастиондар салынды, ал қамал қаланың жаңартылған және күшейтілген бекіністеріне енгізілді. Жаңа бекіністерді мальттық әскери инженер Антонио Фальзон жобалаған. Кейінгі Габсбург императорлары өздерінің аумақтарын негізінен Австрия, Богемия және Венгрияға шоғырландырды. Осылайша, Нюрнбергке биліктегілер сирек келетін болды. Отыз жылдық соғыс кезінде, 1632 жылы Густав Адольф пен Валенштейннің әскерлері қабырғалы қаланың алдында пайда болды, бірақ олардың салдары тиф пен жалбыр тері ауруынан гөрі аз болды. Қала да, қамал да Отыз жылдық соғыстың әсерінен толыққанды қалпына келмеді. 1594 жылдан бастап Императорлық диета тек Регенсбургте ғана өткізілді. 1648 жылғы Вестфалия бейбіт шарты соғыстың қасіреттерін тоқтатқаннан өзге, 1663 жылдан 1806 жылға дейін Регенсбургте орналасқан, мәңгілік диетаға жол ашты. Осының салдарынан Нюрнберг қамалы маңыздылығын жоғалтып, сыртқы күштердің ықпалынан тыс қалды. 1806 жылы Наполеонның Орталық Еуропаны қайта құру кезінде француз әскерлері Нюрнбергті басып алып, Рейн конфедерациясы шарты бойынша Баварияға тапсырды, ол кейіннен патшалыққа дейін көтерілді. Романтизм дәуірінде ортағасырлық өнер мен сәулетке қызығушылықтың артуына байланысты, 1833 жылы Бавария королі Людвиг I Карл Александр Хайделофқа реставрация жұмыстарын жүргізуді тапсырды, бірақ король оның нео-готикалық стиліне көңіл бөлмеді және жұмысты тоқтатты. Оның ұлы Максимилиан II кейіннен Август фон Войтқа 1852 және 1858 жылдар аралығында, қарапайым стильде жөндеу жұмыстарын жалғастыруды тапсырды. 1930 жылдары 19 ғасырғы өнер мен сәулет туралы пікірлер нашарлаған еді. Үшінші рейх кезінде Бавария мемлекеттік сарайлар, бақтар мен көлдер басқармасының директоры Рудольф Эстерер бұрынғы орнатулардың көп бөлігін алып тастап, қамалды, деп есептелгендей, бастапқы күйіне қайтарды. Екінші дүниежүзілік соғыста қамал 1944-1945 жылдары зақымданды, тек Императорлық капелла мен Зинвелл мұнарасы толық сақталды. Соғыстан кейін қамал Рудольф Эстерер мен Юлиус Линкке басшылығымен тарихи түріне, соның ішінде толығымен қираған Лугинсланд мұнарасына дейін қайта жаңартылды. Қамал Бавария мемлекетіне тиесілі және Бавария мемлекеттік сарайлар, бақтар мен көлдер басқармасы (Bayerische Verwaltung der staatlichen Schlösser, Gärten und Seen) басқарады.
At this time, in 1538 to 1545, bastions were built on the northern side of the castle to better protect it against an improved artillery, and the Castle was integrated in the renewed and improved fortifications of the city. The new fortifications were designed by the Maltese military engineer Antonio Falzon. The subsequent Habsburg emperors concentrated on their territories mainly in Austria, Bohemia and Hungary. Thus, Nuremberg was rarely visited any more by acting rulers. During the Thirty Years' War, in 1632, the armies of Gustavus Adolphus and Wallenstein appeared in front of the walled city, but were diminished less by their hostilities than by typhus and scurvy. Neither the city nor the Castle fully recovered from the effects of the Thirty Years' War. Since 1594, the Imperial Diet had met only in Regensburg. The Peace of Westphalia of 1648 not only ended the atrocities of the war, but led to the Perpetual Diet of Regensburg which from 1663 to 1806 seated in Regensburg. As a consequence, the Nuremberg Castle lost practically all of its importance and was left undisturbed by outside forces. In 1806, during Napoleon's restructuring of central Europe, French troops occupied Nuremberg and, according to the Treaty of the Confederation of the Rhine (Rheinbundakte), handed it over to Bavaria, then raised to a kingdom. In line with the Romantic Period's revived interest for medieval art and architecture, King Ludwig I of Bavaria, in 1833, ordered Carl Alexander Heideloff to execute restoration work, but the king was not pleased with his neo Gothic style and stopped the work. His son Maximilian II later commissioned August von Voit to continue the refurbishment between 1852 and 1858 in a more moderate style. In the 1930s, the general opinion of 19th century art and architecture had deteriorated. During the Third Reich, Rudolf Esterer, director of the Bavarian Administration of State Owned Palaces, Gardens and Lakes, removed most of the previous installations and returned the Castle to what was thought to be its original state. In World War II, the castle was damaged in 1944 45, with only the Imperial Chapel and the Sinwell Tower remaining entirely intact. After the war, the castle was restored under the direction of Rudolf Esterer and Julius Lincke to its historical form, including the Luginsland tower which had been completely destroyed. The Castle is owned by the state of Bavaria and administered by its Bavarian Administration of State Owned Palaces, Gardens and Lakes (Bayerische Verwaltung der staatlichen Schlösser, Gärten und Seen).