Кіріспе

Оңтүстік Австралиядағы қорғалатын аймақ – Флиндерс Чейз ұлттық паркі. Ол аралдың оңтүстік-батыс бұрышындағы Кэп-ду-Куэдик төңірегіндегі жағалау ландшафтарынан, аралдың батыс жағының орталық бөлігіндегі Госс жерлерінен және аралдың солтүстік-батыс бұрышындағы бұрынғы Кеп-Борда маяк қорығынан тұратын үш бөлімнен құралған.

Орналасқан жері

Флиндерс Чейз ұлттық паркі Оңтүстік Австралиядағы Кенгуру аралының солтүстік-батыс жағында, Кингскоттан шамамен батысқа қарай орналасқан.

Қорғалатын аумақ атауы

Ұлттық парк IUCN II санаттағы қорғалатын аумақ ретінде жіктелген. Премьер-министр Том Прайс 61 шаршы мильді құрайтын Кеп Борда маяк қорығын табиғи қорық ретінде сақтауға келісті. 1909 жылы Оңтүстік Австралия үкіметі бұрынғы мал өсіру қорығының 79 шаршы милін Фауна және Флора Кеңесінің басқаруындағы табиғи қорыққа айналдырды. Кеңес 300 шаршы миль сұраған, бірақ қажетті қосымша жерлер бұрыннан жалға берілген еді, ал жалға алушылар әлі ешқандай жақсартулар жасаған жоқ, олар жылына 28 фунт стерлинг алған жерлерін жоғалтқаны үшін өтемақы ретінде 28 000 фунт стерлинг талап етті. Профессор Стерлинг осы жалға мерзімі біткен кезде оларды Кеңеске беруге шақырды (1927 жылы қайтыс болды). Коалалар мен басқа сүтқоректілердің тіршілік ету ортасы ретінде пайдаланудан басқа, бұл жер лира құсы, «фазан» (мүмкін маллифул, [Leipoa ocellata]) және «буш індейкасы» (мүмкін австралиялық брусттурки, [Alectura lathami]) үшін де ықтимал пана болып саналды, олардың барлығы материкте түлкілердің зиянынан қорғалатын түрлер еді. 1922 жылы үкімет Рокки өзенінің жеке меншігін және Рокки өзенінің оңтүстігіндегі жалға алынған жерлерді Кеп-ду-Куэдик маяғының жағалау қорығына қосып, Чейстің жалпы ауданын 200 шаршы мильге (518 км²) жеткізді. Чейздің шығыс шекарасы енді Де-Моль өзенінің сағасынан оңтүстіске қарай аралдың оңтүстік жағалауына дейін созылатын түзу сызық болды. Бұған қоса, Кеңеске орманшы және келушілерге арналған бірнеше коттедждер берілді. 1972 жылы жарияланған кезде ол келесі кадастрлық бөлімдердегі жерлерден, сондай-ақ Барда жүзіндегі 11-бөлімдегі Казуарина аралдарының барлық бөлігінен, Госсе жүзіндегі 64-бөлімнен, Макдональд жүзіндегі 17-бөлімнен және «Жүздердің оңтүстігіндегі» 66-бөлімнен тұрды. 1993 жылдың 15 қазанында 100 Борданың 11-бөліміндегі, 100 Госседің 64-бөліміндегі және DP 38340-тағы 50 және 52-бөлімдеріндегі жер 1992 жылғы Жай табиғатты қорғау туралы заңға сәйкес ұлттық парктен алынып, Ravine des Casoars табиғатты қорғау аймағы ретінде құрылды.

Қасиетті жер

1919 жылы қарашада құрылғаннан бері, ол сирек кездесетін түрлерге паналаған орынға айналды, олардың кейбіреулері 1920 және 1930 жылдары материктен әкелінді. 1940 жылдары тағы 23 түр қосылды, соның ішінде коалалар (1923 жылы) және платипустар (1928 жылы). Осы түрлердің көпшілігін бүгінге дейін көруге болады. Ұлттық саябақта кенгурулар, гоанналар және эхидналар жиі ұшырасады.

Кішкентай пингвиндер

Кішкентай пингвиндер Флиндерс Чейсте 1920-шы, 1930-шы, 1940-шы және 1950-ші жылдары тіркелген. Осы колониялар содан бері жойылып кеткен деп саналады, бұл коммерциялық тері аң ауру аяқталғаннан кейін ұзын мұрынды терілі түлендердің санының артуына байланысты. 1886 жылы Адмирал аркасында кішкентай пингвиндер байқалған.

Геологиялық ескерткіштер

Ұлттық паркте Австралия геологиялық қоғамы геологиялық ескерткіштер ретінде тізімдеген екі геологиялық нысан бар: Кэп-ду-Куэдик және Ерекше тау жыныстары. Ерекше тау жыныстары – граниттің үстінде қауіпті түрде теңдестірілген, табиғатпен жасалған есімдер. Олар келушілерге Генри Мурдың мүсіндерін еске түсіреді.

Өрт

2007 жылдың 6 желтоқсанында бейсенбі күні болған найзағай оқиғасынан ұлттық саябақ пен оған іргелес Равина де Казуарс ерекше табиғи қорығындағы жердің шамамен бір бөлігі өртеніп, он күннен кейін өрт тоқтатылды. Ұлттық саябақ 2019–20 жылғы Австралия орман өрті маусымында қайта зақымданып, келушілер орталығы толығымен қирады.