Оңкапаринга өзені ұлттық паркі: табиғаты мен тарихы
Onkaparinga River National Park
Онқапаринга өзені ұлттық паркі – Оңтүстік Австралиядағы Аделаида қаласынан оңтүстікке орналасқан қорғалатын аймақ. Жаңғақты флора мен фаунаны сақтау, демалыс орны.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Онкапаринга өзені ұлттық паркі – Австралияның Оңтүстік Австралия штатында орналасқан қорғаулы аймақ. Ол Аделаида қаласының оңтүстігінде, Онкапаринга өзенінің жайылмасының шығыс жағында, Басты Оңтүстік тас жолынан шығысқа қарай созылып жатыр.
Onkaparinga River National Park is a protected area in the Australian state of South Australia located about south of Adelaide city centre. It extends over the floodplain of the Onkaparinga River east of Main South Road.
Тарих
Ұлттық парктің қазіргі жерінің көп бөлігі 1973-1977 жылдар аралығында бұрынғы Оңтүстік Австралия мемлекеттік агенттігі – Мемлекеттік жоспарлау органы сатып алған. Онкапаринга өзенінің барлық бойындағы жерді сатып алудың үш мақсаты болды. Біріншіден, "демалыс үшін ашық кеңістік ұсыну", екіншіден, "жергілікті флора мен фаунаны қоса алғанда, ландшафттың табиғи ерекшеліктерін сақтау" және үшіншіден, "қалалық және ауылдық жерлер арасында буферлік аймақ қызметін атқару" болды. 1982 жылы жердің көп бөлігі 1985 жылы Онкапаринга өзенінің демалыс паркін құрған Қоршаған орта және мұра департаментіне берілді. 1993 жылы Бастың Оңтүстік тас жолының шығысындағы барлық жер ("қапшағай бөлігі" деп белгілі) демалыс паркінен шығарылып, Онкапаринга өзені ұлттық паркі деп жарияланды.
Most of the land now dedicated to the national park was purchased in the period 1973 to 1977 by a former SA government agency, the State Planning Authority. The purpose of the land acquisition which included land along the full length of Onkaparinga River was threefold. Firstly, it was ‘to provide open space for recreational purposes’, secondly, ‘to preserve the natural character of the landscape, including the native flora and fauna’ and thirdly, ‘to function as a buffer between areas of urban and rural land.’ In 1982, the majority of the land was transferred to the then Department for Environment and Heritage which established the Onkaparinga River Recreation Park in 1985. In 1993, all of the land east of Main South Road (known as the gorge section’) was removed from the recreation park and constituted as the Onkaparinga River National Park.
Жерді бұрын пайдалану
Онкапаринга өзенінің төменгі ағысында Каурна аборигендері қоныстанған, ал өзеннің атауы Каурна тілінен алынған, «бас» деген мағынаны білдіреді. Аурупалықтардың қоныстануы және ауыл шаруашылығы шамамен 1840 жылы басталды, бұл аборигендердің жылжуына алып келді. Каурна халқы әлі де мәдени дәстүрлер мен діни сенімдер арқылы осы аймаққа байланысты. Ноарлунга қаласы (кейін Ескі Ноарлунга деп аталды) өзен арқылы Ноарлунга портына ауыл шаруашылығы өнімдерін тасымалдаумен байланысты қызмет көрсету орталығы болды.
The lower reaches of the Onkaparinga River were inhabited by the Kaurna Aboriginal people, and the name of the river is taken from the Kaurna name meaning chief. European settlement and farming in the district began about 1840 leading to the rapid displacement of the Aboriginal inhabitants. Kaurna people still have strong ties to the area through cultural practices and religious beliefs. The town of Noarlunga (renamed Old Noarlunga) was the service centre with farm produce being transported down river to Port Noarlunga.
Флора мен фауна
Парктің өсімдік жамылысы адам қызметінен көп бұзылған, бірақ қалдық бөліктері сақталған. Ең жақсы сақталған аймақ – қорықтың Хардидің бұталығы бөлігі. 160 жыл бойы мал өсіру, ағаш кесу және егін шаруашылығы қорықтың көп бөлігін жергілікті төменгі қабаттағы өсімдіктерден тазартқан, ал көптеген аймақтарда инвазивті шөптер басты өсімдік түріне айналған. Қорықтағы ең көрінетін жергілікті түрлер – қалдық эвкалипттер. Эвкалипт микрокарпа (сұр қорап), Эвкалипт фасцикулоза (көк иірімшік), Эвкалипт порса (малли қорап), Эвкалипт камальдуленсіс (қызыл иірімшік) және Эвкалипт леукоксилон (көк иірімшік) қорықта кездеседі. Еуропалық зәйтүн (Olea europaea) Оңтүстік Австралияда зиянды арамшөп болып саналады және парктің ішіне енген, бірақ әдетте Белаир ұлттық паркі сияқты Маунт-Лофти тауларындағы ескірек парктегідей ірі емес, егер басқарылмаса, мәселе болып қала береді. Соңғы жиырма жылда Ұлттық парктер SA үшін жұмыс істейтін мердігерлер шатқалдың қолжетімді аймақтарын қайта жасылдандырды. Парктегі ең көне қайта жасылдандыру аймағы көбінесе эвкалипттерден тұратын көшеттермен жүргізілді. Жақында жергілікті түрлердің тұқымдарын қазылған траншеяға тікелей себу әдісіне көбірек назар аударылуда. Құбылысқа көбелектер (Lepidoptera) және ұшып жүретін шырыштар (Anisoptera) жатады. Кенгурулар шөптерге толы ашық төбелерде көптеп кездеседі.
The vegetation of the park has been greatly perturbed by human activity, but remnant patches remain. The most intact area is the Hardy's Scrub section of the reserve. 160 years of livestock grazing, timber harvesting and cropping has cleared most of the reserve of native understorey species and in many areas invasive grasses are the main vegetation type. Remnant eucalypts are the most noticeable native species in the reserve. Eucalyptus microcarpa (grey box), Eucalyptus fasciculosa (pink gum), Eucalyptus porosa (mallee box), Eucalyptus camaldulensis (red gum), and Eucalyptus leucoxylon (blue gum) all occur in the reserve. The European olive (Olea europaea) is a noxious weed in South Australia and has invaded the park, although generally individuals are not as large as in older parks in the Mount Lofty Ranges like Belair National Park but will continue to be a problem unless managed. Over the last twenty years accessible areas of the gorge have been revegetated by contractors working for National Parks SA. The oldest area of revegetation in the park was conducted with tubestock, predominantly of eucalypts. Recent efforts have focused on the direct seeding method where seed of native species is ploughed into a scraped trench. Insect activity includes butterflies (Lepidoptera) and dragonflies (Anisoptera). Kangaroos are common among the open hillsides with abundant grasses.
Хардидің шөп шабуылдары
2 сағаттық цикл, цикл (11-қақпа). Бұл туған жердегі өсімдіктер өте маңызды сақтау аймағы болып табылады, бұрын ағаш кесу, кен оқу және мал жаю болғанына қарамастан.
2 hr loop, loop (Gate 11). This patch of native vegetation is a very important conservation area, despite a history of timber cutting, quarrying and grazing.
Эхиднаның өрлеуі
2,5 сағаттық айналым, айналым (Есік 7). Эхидна жолы сақталған ең жақсы өсімдіктердің арасынан иіліп өтеді және 1880 жылдары салынған шатырлар мен үйлерді қоса алғанда, алты тарихи ескерткішке саяхаттайды. Басты ағаш түрі – бөртеқұмық, ал шатқалдарда өзен қызылы, жоғары беткейлерде – қызғылт қызыл ағаштар өседі. Басқа өсімдіктерге шейх, алтын акация, жергілікті қарағайдың кішкентай тобы және әртүрлі шөптесін жамылғылар кіреді. Аймақта 27 түрлі жергілікті орхидея тіркелген.
2.5 hr loop, loop (Gate 7). The Echidna Trail winds its way amongst some of the best remnant vegetation and visits six heritage sites, including huts and houses built in the 1880s. The dominant overstorey species is peppermint box, with river red gum in the gullies and pink gum on the higher slopes. Other plant species include sheoak, golden wattle, a small stand of native pine and various herbaceous ground covers. Twenty seven native orchid species have been recorded in the area.
Сандус өзенінің жағалауы
4 сағаттық айналым, айналым (6-шы қақпа). Бұл тасты жол Сандуз қарау тұғырынан шатқалдың түбіне қарай тік түседі, содан кейін қысқа ғана қашықтыққа дейін өзен бойымен төмен ағып, шатқалдың тік беткейлерімен қайта жоғары көтеріліп, қыратқа және содан кейін тұраққа жетеді.
4 hr loop, loop (Gate 6). This rocky trail descends steeply from the Sundews Lookout to the bottom of the gorge, and then follows the river downstream for a short distance before returning up the steep slopes of the gorge to the ridge and then the car park.
Тау-кенге көтерілу
10-шы қақпаның жанындағы белгіленген жартас аймағында тауға өрмелеуге рұқсат беріледі. Арнайы дағдылар мен жабдықтар қажет. Тауға өрмелеушілер алдымен Белаир аудандық кеңсесіне хабарласуы тиіс.
Climbing is permitted on the designated cliff area near Gate 10. Specific skills and equipment are required. Climbers are required to contact the Belair District Office first.