Кіріспе

Тілдік элементтер ешқашан бір контекстте кездеспейді. Тіл білімінде толықтыратын таралу (қарсы қою таралуынан және еркін өзгешеленуден ерекшеленеді) – бір типті екі элементтің арасындағы қарым-қатынас, онда бір элементтің орталардың бір жиынында, ал екінші элементтің орталардың қиылыспайтын (толықтыратын) жиынында кездесуі. Бұл термин көбінесе екі сырттай әртүрлі элементтің тереңдегі бір тілдік бірлік екенін көрсетеді, бірақ екі элементтен астам элементтер бір-бірімен толықтыратын таралуда болуы мүмкін.

Фонологияда

Қосымша таралу – дыбыстың сөйлеу ортасында таралуы, онда бір дыбыс ешқашан екінші дыбыспен бірдей фонетикалық жағдайда кездеспейді. Егер екі вариант қосымша таралуда болса, олардың қайсысы қай кезде пайда болатынын болжауға болады, себебі аллофонның пайда болатын ортасын қарау жеткілікті. Қосымша таралу көбінесе фонетикада қолданылады, онда қосымша таралудағы ұқсас дыбыстар әдетте бір фонеманың аллофондары болып табылады. Мысалы, ағылшын тілінде [p] және [pʰ] фонемасының аллофондары, өйткені олар қосымша таралуда кездеседі. [pʰ] әрқашан сөздің басында келіп, соңынан басатын дауысты дыбыс тұрғанда (мысалы, *pin* сөзінде) пайда болады. [p] барлық басқа жағдайларда кездеседі (мысалы, *spin* немесе *sipping* сөздерінде). Кейде элементтер қосымша таралуда болып, бірақ аллофондар деп саналмайтын жағдайлар да болады. Мысалы, ағылшын тілінде [ŋ] және [n] қосымша таралуда: [ŋ] тек сөздің соңында, ал [n] тек сөздің басында кездеседі. Дегенмен, олардың фонетикалық ерекшеліктері өте аз болғандықтан, олар жеке фонемалар болып саналады.