Француз адмиралы Франсуа Жозеф Буве (1753-1832)

Кіріспе

Француз адмиралы (1753–1832) Франсуа Жозеф Бувет (1753–1832) – француз адмиралы.

Ерте өмір

Француз Ост-Инд компаниясының және француздық Корольдік флотында Суфреннің басшылығымен қызмет атқарған капитан Рене Жозеф Буве де Прекурдың ұлы Франсуа Жозеф Буве 1765 жылы он екі жасында әкесімен бірге «Вильвольт» кемесімен теңізге шықты. 1780 жылы Буве Суфреннің басшылығымен 1781-83 жылдардағы атақты науқанда Шығыс Үндістанда қызмет етті. 1785 жылы ол лейтенант (Lieutenant de vaisseau) шеніне көтерілді.

Теңіз мансабы

Француз төңкерісі басталғанда, ол табиғи түрде республикалық ұстанымды қабылдады. 1790 жылы ол "Пруденс" кемесіндегі екінші офицер болды. 1790 жылы ол капитан (capitaine de vaisseau) шеніне көтеріліп, Республика жинаған алғашқы үлкен флоттағы "Одасьё" (80) кемесіне қолбасшылық етті. Сол жылы (1793) ол контр-адмирал болып тағайындалды және Лорд Хауға қарсы өткен Бірінші маусым шайқасында (1794) Брест портындағы флоттың екінші эскадрильясына басшылық етті. 1796 жылдың соңына дейін ол Ла-Манш флотындағы эскадрильяға қолбасшылық етуін жалғастырды. Сол жылдың желтоқсан айында оған Ирландияның оңтүстігіне генерал Ошпен экспедициялық күшін тасымалдауға тырысу үшін Брестен жіберілген флоттың алдыңғы дивизиясы тапсырылды. Француз кемелері Брестен шыққаннан кейін күшті дауылға ұшырап, тарап кетті. 17 желтоқсанда таңертең Буве, флоттың қалған бөлігінен 9 жетекке ие кемемен бөлініп, өзінің құпия бұйрығын ашып, Мизен мүйісіне бару керектігін білді. Ол британдық крейсерлермен кездеспеу үшін кең маршрутпен жүріп, 19-ы күні флоттың қалған бөлігімен және бірнеше көлік кемелерімен кездесті. 21 желтоқсанда ол Дурси аралына, Бентри шығанағына жетті. 24 желтоқсанда ол өзінің флотының бір бөлігімен Бере аралының жанында бекінді. Бентри шығанағындағы үздіксіз дауылдар оның әскерін жағаға түсіруді мүмкінсіз етті. 25 желтоқсан күні кешке дауыл осыншалық деңгейге жетті, Буве туын көтерген "Имморталитет" фрегаты теңізге айдалып кетті. 29 желтоқсанда жел басылды, бірақ Буве, эскадрильясының ешбір кемесінің бекіністе қалмағанына сенімді болды, сондықтан Брестке бет алды, ол 1797 жылдың 1 қаңтарында жетті. Оның тағдыры осы дауылда қиындыққа тап болған экспедицияға қатысқан әріптестерінің тағдырымен бірдей болды, және жалпы алғанда, ол көптерінен артық белсенділік танытты. Алайда, оның эскадрильясының барлығы Бентри шығанағында бекіністе тұра алмады деген ойы қате болды. Оның Брестке асығыс оралуына наразы болған үкімет оны көп ұзамай қолбасшылықтан шеттетіп жіберді. Ол өзін асырау үшін мектеп ашуға мәжбүр болды. Наполеон оны қызметке қайта алып, Амен бейбітшілігі кезінде Гваделупаны басып алуға жіберілген 2 жетекке ие кеме мен 4 фрегаттан тұратын эскадрильяға қолбасшылық етті, "Редутабль" кемесінде туын көтерді. 1803 жылы ол Брест портының әскери басшысы, ал кейіннен 1813 жылы Брест теңіз префекті болды. 1813 жылдың желтоқсан айында Наполеонның сенімсіздігіне ұшыраған ол Космо Кержульенмен ауыстырылды. Төңкеріс кезінде 1814 жылдың шілдесінде Людовик XVIII оны барон шеніне көтерді. 1816 жылы вице-адмирал болып тағайындалды, ол Лорианның теңіз префекті болды және 1817 жылдың қарашасында активтік қызметтен кетті. Ол 1832 жылы қайтыс болды.

On the outbreak of the French Revolution he very naturally took a Republican stance. In 1790, he became second officer aboard the Prudence. In 1790, he was promoted captain (capitaine de vaisseau) and received the command of the Audacieux (80) in the first great fleet collected by the Republic. In the same year (1793) he was promoted to rear admiral, and command the Second Squadron of the fleet in Brest, which fought the Battle of the First of June (1794) against Lord Howe. Until the close of 1796 he continued in command of a squadron in the French Channel fleet. In the December of that year he was entrusted with the van division of the fleet which was sent from Brest to attempt to land General Hoche with an expeditionary force in the south of Ireland. The stormy weather scattered the French as soon as they left Brest. Bouvet, who found himself at daybreak on 17 December separated with nine sail of the line from the rest of the fleet, opened his secret orders, and found that he was to make his way to Mizen Head. He took a wide course to avoid meeting British cruisers, and on the 19th fell in with a considerable part of the rest of the fleet and some of the transports. On 21 December he arrived off Dursey Island at the entry to Bantry Bay. On 24 December he anchored near Bere Island with part of his fleet. The continued storms which blew down Bantry Bay made it impossible to land the troops he had with him. On the evening of 25 December the storm increased to such a pitch of violence that the frigate Immortalité in which Bouvet had hoisted his flag was blown out to sea. The wind moderated by 29 December, but Bouvet, being convinced that none of the ships of his squadron could have remained at the anchorage, steered for Brest, where he arrived on 1 January 1797. His fortune had been very much that of his colleagues in this storm tossed expedition, and on the whole he had shown more energy than most of them. He was wrong, however, in thinking that all his squadron had failed to keep their anchorage in Bantry Bay. The government, displeased by his precipitate return to Brest, dismissed him from command soon afterwards. He was compelled to open a school to support himself. Napoleon restored him to the service, and he commanded the 2 ships of the line and 4 frigates squadron sent to occupy Guadeloupe during the peace of Amiens, hoisting his flag on the Redoutable. In 1803, he was promoted to military chief of Brest harbour, and later préfet maritime of Brest, in 1813. In December 1813, distrusted by Napoleon, he was replaced by Cosmao Kerjulien. At the Restoration, he was made a baron by Louis XVIII, in July 1814. Promoted to vice admiral in 1816, he was préfet maritime of Lorient, and left active service in November 1817. He died in 1832.