Түрме ішіндегі қылмыстық топтар және олардың пайда болу себептері

Кіріспе

Түрме ішінде жұмыс істейтін қылмыстық топ

Түрмедегі қылмыстық топ – түрме жүйесінде қызмет ететін сотталғандардың ұйымы. Оның корпоративтік құрылымы бар және ол мәңгілікке дейін өмір сүреді. Оның қатарына кіру шектеулі, өзара байланыссыз және көбінесе өмір бойы адал болуға міндеттеме береді. Түрме қызметкерлері мен құқық қорғау органдары "қауіпсіздікке қауіп төндіретін топ" (немесе "STG") деген эвфемизмді қолданады. Бұл атаудың мақсаты – жүйені құлатқысы келетін адамдар туралы айтылғанда "банда" деген сөздің тудыратын танылуын немесе жариялылықты жою.

Сотталғандардың кодексі және түрмелерді бейресми басқару

Үлкен түрмелік топтар пайда болғанға дейін саяси ғалымдар мен зерттеушілер тұтқындар белгілі бір "код" немесе нормалар жиынтығының айналасында ұйымдасқан. Мысалы, саяси ғалым Грешем Сайкс "Тұтқындар қоғамы" атты зерттемесінде, "Тұтқындар кодексіне сәйкес келу немесе одан ауытқу – тұтқындардың әлеуметтік қатынастарын жіктеу және сипаттаудың басты негізі" деп мәлімдейді. Тұтқындар жазбаша ережелерге негізделген әлеуметтік тепе-теңдікке қол жеткізді. Кодекс түрме жаргонын түсінуді, немесе бандиттік топқа мүшелікке, дәрежеге, нәсіліне, ұлтына, дініне немесе жасалған қылмыстарға байланысты түрме ауласы мен асхана аумағын қамтуы мүмкін, немесе тұтқындар арасындағы адалдық пен күзетшілерге қарсы тұру болуы мүмкін. Сайкс: "Тұтқын өзін басқа тұтқындармен өзара көмек, адалдық, сүйіспеншілік және құрметпен байланыстыруы мүмкін, сондай-ақ билік өкілдеріне қарсы тұруға бел буады" деп жазады. Түрмедегі адамдар саны өскен сайын, бейресми сотталғандар кодексі тұтқындарды үйлестіру мен қорғау үшін жеткіліксіз болды. Ылғи түрмеге келіп жатқан тұтқындардың жағдайды түсінбеуі орнаған тепе-теңдікке кедергі келтірді. Түрмедегі демографиялық өзгерістер нәтижесінде ұлт, нәсіл, түрмеге дейінгі одақтарға негізделген шағын топтар бұзылды. Джон Ирвин "Түрмедегі дүрбелең" кітабында 1970 жылға қарай "бірде-бір тұтқын мәдениеті болмай қалды" деп жазды. Сонымен қатар, түрмедегі тұрғындар саны өскен сайын контрабандалық тауарларға деген сұраныс та өсті. Бұл тек есірткі мен қару ғана емес, сонымен қатар түрмеден тыс жерде заңға сай келетін, бірақ түрме ішінде сауда жасау заңсыз тауарлар, мысалы ақша, алкоголь, татуировкалар және т.б. де кірді. Өзін-өзі басқарудың әлеуметтік-саяси жүйесін тұрақсыздандырған бірнеше қиындықтар туындады. Бұл жаңа жағдайлар жасырын экономиканың сенімсіз ортасында жеткізушілер мен тұтынушылар арасындағы қарым-қатынасты қиындатты. Тәуелсіз жеке жеткізушілерге бұл сұраныстың артуына жауап беру қиынға соқты. Қатаң күзет және шектеулі қаражат жағдайында бұл жеке жеткізушілер өнімнің шектеулі мөлшерін ғана ұсына алды. Олардың тұтынушылар базасы өзінің "брендін" немесе сенімін құру үшін тым аз болды. Жаңа тұтынушылар сапасы белгісіз өнімдерді сатып алуға мәжбүр болды, сонымен қатар жеткізушінің жасырын хабаршы болуы және тіпті ол мүлдем жеткізілмеуі мүмкін деген қауіп бар еді. Түрмедегі тұтқындардың санының үздіксіз өзгеруі де қауіпті нарық құрады. Жеке жеткізушілер тұтынушылар мен басқа жеткізушілер тарапынан адам өлтіру және шабуылдан қорғану керек болды, сондай-ақ олардың өнімдері тәркіленбеуі немесе ұрланбауы керек еді. Олар контрабандалық тауарларды түрмеге жеткізушілерге тәуелді болды және тұтынушылардың өнім үшін төлемеуі немесе (несиемен жұмыс істесе) қарызды төлемеуі тәуекелін көтерді. Тұтынушылар да ақпарат беруші болуы мүмкін. Заңды нарықтарда үкіметтер мұндай тәуекелдерді келісімшарттарды орындау және меншік құқықтарын қорғау арқылы азайтады. Бандиттік топтар осы рөлді атқарып, билік босағын толтырады. Олар түрмеде салық төлейтін жеткізушілерді тексеріп, басқарады, мәмілелерді реттейді және базарда және көшеде зорлық-зомбылықты бақылайды. Түрмедегі бандиттік топтар нарықты басқаруда тиімді. Олар өздерінің мүшелерін жеке жеткізушілерге қарағанда тиімдірек қорғайды. Олар ұрлық немесе хабар беру жағдайында зорлық-зомбылық пен тіпті адам өлтіру қаупін төндіреді, төлемдердің уақтылы жүзеге асырылуын қамтамасыз етеді. Олар өз мүшелерін бәсекелестікке қарсы қорғайды. Түрмедегі бандиттік топтардың көлемі мен олардың өнімді жеткізу көлемі олардың клиенттер базасы туралы кең ауқымды білімге ие екенін білдіреді. Олар ақпарат берушілер мен төлемдерді өтемейтін тұтқындар туралы ақпаратпен бөліседі. Бұл өнімнің ауқымы тұтынушылар арасында да танымал болады, олар өнімнің сапасы мен жеткізушілердің сенімділігін бағалай алады. Бірінші кезде, түрмеге жалғыз және қорқынышпен келген тұтқын "тұтқындар тобының" бір бөлігіне жататын сезімді табады. Олар бір-біріне ресми ережелері, басшылары немесе мүшелік талаптары жоқ топтар ретінде бірігеді. Содан кейін ол "жарагерлік топқа" айналады, мүшелікке ерекше талаптар қояды және өзін күзетшілерге қарсы қояды, тіпті оларға шабуыл жасайды. Содан кейін заңсыз әрекеттерге кірісіп, оларды басқару үшін басшыларды таңдайды. Соңғы кезеңде топ түрмелік топ ретінде пайда болады. Түрмедегі топтарға гендерлік көзқарас ер адамдардың үстемдігі және тұтқынның гипермаскулин идеалға ұмтылу идеясына негізделген екі аргумент ұсынады. Бір аргумент түрме тәртібі тұтқындардың ер адамдарға үстемдік ету немесе қажеттілігімен қалыптасады және топ түрмеде осы билікті қайта құрайды дейді. Тұтқындар енді "әйелдерді бағындыра алмайтындықтан", олар бір-бірін бақылау үшін күш пен зорлық-зомбылыққа жүгінеді. Екінші көзқарас, Эдвин Гоффман талқылағандай, тұтқынның бейімделуінің төрт кезеңін көрсетеді. Бірінші кезеңде тұтқын "жағдаяттық шегіну" немесе институттан психикалық шегінуге ұшырайды. "Тұтқын назарын тек денесінің айналасындағы оқиғаларға шоғырландырады". Екінші кезең "колонизация" деп аталады, онда тұтқын институтты сыртқы өмірге қарағанда жақсырақ деп ұйғаруға тырысады. Үшінші кезең, "өзгеріс", тұтқын институттың өзіне қатысты көзқарасын қабылдап, "мүсіндік тұтқынның" рөлін ойнауға тырысады. Төртінші кезең, түрмедегі топ мүшелері кіретін "тұрақты сызық", тұтқын институттың билігін мойындамайды және оған қарсы әрекет етеді. Түрмедегі топтар мен түрмедегі тәртіптің айналасында екі маңызды социологиялық теория бар: кемсіту теориясы және импортация теориясы. Кемсіту теориясы түрмедегі әлеуметтік тәртіптің түрме жазасының ауырлығынан туындайтынын айтады; бұл теорияға назар аударатын зерттеулер тұтқындардың тәжірибесін және олардың қамауда болу жағдайын зерттейді. Импортация теориясы тұтқындардың түрмеге түсуге дейін болған тәжірибесіне назар аударады. Ол түрме ішіндегі динамикаға түрмеден тыс жердегі сынып, нәсіл және есірткі мәдениетінің қалай әсер еткенін зерттейді. Лос-Анджелестегі заңсыз есірткі саудасының мысалын келтіре отырып, Скарбек түрме ішіндегі билік жүйесінің қалай табысты әлеуметтік-экономикалық ұйымға әкелуі мүмкін екенін түсіндіреді. Мексикалық мафия түрмелік тобына назар аудара отырып, Скарбек мафияның жергілікті түрме жүйелерінде айтарлықтай бақылауға ие екенін және оның көшедегі есірткі саудагерлеріне билік жүргізуге мүмкіндік беретінін айтады. Түрме қабырғаларының сыртындағы есірткі саудагерлері болашақта түрмеге түсуін және мафиямен болашақ байланысын күтеді. Мафиямен болашақ қақтығыстардың қаупіне тап болған көшедегі есірткі саудагерлері өздерінің болашағын қамтамасыз ету үшін түрмедегі топтардың қазіргі талаптарына бағынады. Түрмедегі топтар заңсыз нарықта транзакциялардың жақсы жүзеге асырылуын қамтамасыз ету үшін ұзақ мерзімді пайдаға ие болғандықтан, олар жеткізушілер мен тұтынушылар арасында тәртіп пен ынтымақтастықты қамтамасыз етуге мүдделі. Экономист Маркур Олсон ұсынған модельдегі анархиядан басқаруды құратын тұрақты қарақшыларға ұқсас, түрмедегі топтар халықтан қызмет көрсету арқылы ресурстарды алуға қабілетті актерлер болып табылады. Олар өздерінің пайдасын барынша арттыруға тырысады, сонымен қатар қысымды азайту арқылы және айырбасқа көмектесетін қызметтерді ұсынып, "топ салықтарын" тану арқылы. Түрмедегі топтар "соғыс жүргізуге" немесе күшті монополиялауға және мемлекеттік биліктің бос орынын толтыруға қатысады. Олар өздерінің аумағындағы бәсекелестерді (АҚШ-та көбінесе нәсілдік негізде) жояды, соның арқасында "мемлекет құруға" қол жеткізеді. Топтар өз мүшелеріне, серіктеріне және клиенттеріне қорғау ұсынады. Олар сондай-ақ өздерінің жүйесін сақтау және кеңейту үшін клиенттік топтардан және саудамен айналысатындардан салық алады немесе жинайды. Оңтүстік Африканың Кейптаун қаласының бірі...

Before the rise of large, formal prison gangs, political scientists and researchers found that inmates had already organized around an understood "code" or set of norms. For example, political scientist Gresham Sykes in The Society of Captives, a study based on the New Jersey State Prison, claims that "conformity to, or deviation from, the inmate code is the major basis for classifying and describing the social relations of prisoners". Prisoners achieved a social equilibrium around unwritten rules. The code may include an understanding of prison slang, or prison yard and dining hall territory based on gang membership, rank, race, ethnicity, religion, or crimes committed, or it could simply be loyalty between inmates and against guards. Sykes writes that an inmate may "bind himself to his fellow captives with ties of mutual aid, loyalty, affection, and respect, firmly standing in opposition to the officials." As prison populations grew, the informal convict code no longer sufficed to coordinate and protect inmates. The constant surge of prisoners coming into the system with no understanding of the status quo had disrupted the established equilibrium cohesion. And as demographics inside prisons changed drastically, small groups centered on ethnicity, race, and pre prison alliances were disrupted. John Irwin states in his book, Prisons in Turmoil, that by 1970 "there [was] no longer a single, overarching convict culture". Furthermore, as the prison population grew so did the consumer base for contraband items, not only drugs and weapons but also items that are legal outside of prison but are illegal to trade within prisons, such as money, alcohol, tattoos, etc. Several challenges arose that destabilized the socio political system of self enforced cooperation that had existed under the convict code. These new conditions posed complications to consumer supplier relationships in the already distrustful environment of an underground economy. It became more and more difficult for independent individual suppliers to accommodate this increased demand. Under tight prison security and with limited means, these individual suppliers could only provide a limited amount of product. Their consumer base was too small for them to establish a "brand" or credibility themselves. New consumers would have to buy products of unknown quality and bear the risk of the supplier being an undercover informant and even the possibility that he would not deliver at all. The ever fluctuating inmate population also provided a dangerous market in which to operate. Individual suppliers had to protect themselves from possible murder and assault by consumers and other suppliers, as well as to ensure that their products would not be confiscated or stolen. They were vulnerable to those who delivered and carried the contraband into the prison, and they bore the risk of consumers not paying for the product, or (if operating on credit) not paying the loan. The consumers could also be informants. In legal markets, governments mitigate such risks by means of contract enforcement and the upholding of property rights. Gangs may step into this role and fill the power vacuum. They vet and manage tax paying supplier gangs within prisons, regulate transactions, and control violence in the marketplace and on the streets. Prison gangs are effective in governing markets. They provide protection to their member suppliers more effectively than individual suppliers could do for themselves. They carry the credible threat of exercising violence and even murder in case of theft or snitching to ensure timely payments. They protect their members against competing suppliers. The size of prison gangs and their scale of product supply also means that they have a broad scope of knowledge about their client base. They share information on informants or inmates who default on payments. This scope of supply also gains a reputation with consumers, who can then feel safe in being able to gauge the quality of product and credibility of suppliers. First an inmate enters the prison, alone and thus fearful until he finds a sense of belonging in a "clique of inmates." They band together without formal rules, leaders, or membership requirements. It then evolves into a "predatory group," creating exclusive requirements for membership and positioning itself against wardens, even assaulting them. Then, by engaging in illegal activities, they choose leaders to manage them. In its final stage, the group emerges as a prison gang. A gendered approach to prison gangs offers two arguments focusing on the idea of male domination and the inmate's adherence to a hyper masculine ideal. One argument claims that prison order is shaped by the inmates' desire or need for male domination, and the gang reconstructs this sense of power in prison. As inmates can no longer "subjugate women," they find other forms of domination, resorting to force and violence to control each other. Another approach, discussed by Erving Goffman, maps out four steps of inmate adaptation. In the first step, the inmate undergoes a "situational withdrawal" or mental withdrawal from the institution. "The inmate withdraws apparent attention from everything except events immediately around his body." The second step is called "colonization" when the inmate tries to rationalize the institution as preferable to life on the outside. The third step, "conversion," is when "the inmate takes over the staff's view of himself and tries to act out the role of the perfect inmate." The fourth step, which prison gang members fit into, is called "the intransigent line," when the inmate refuses the authority of the institution and acts against it. There are also two prominent sociological theories surrounding prison gangs and the order within prisons: deprivation theory and importation theory. Deprivation theory argues that social order within prisons arises due to the pain of imprisonment; studies focusing on this theory examine the experiences of prisoners and the nature of their confinement. Importation theory focuses instead on experiences prisoners had prior to incarceration. It explores the ways in which class, race, and drug culture outside the prison have shaped dynamics inside the prison. uses the example of the illegal narcotics trade in Los Angeles to explain how an alternative system of governance behind bars can lead to successful socioeconomic organization. Focusing on the Mexican Mafia prison gang, Skarbek argues that the mafia holds substantial control within local jail systems which allows it to yield power over drug dealers on the streets. Drug dealers outside the prison walls anticipate future incarceration and thus future interaction with the mafia. Faced with the threat of these future run ins with the Mafia, drug dealers on the street comply with the current demands of prison gangs in order to secure their own future. Since prison gangs gain a long term profit if transactions in the illicit market run smoothly, they have the incentive to ensure that there is order and cohesion between suppliers and consumers. Similar to stationary bandits that form governance out of anarchy in the model presented by economist Marcur Olson, prison gangs are actors who have the ability to extract resources from their population by providing services. They act to maximize their profit, not only by restraining the amount they extort, but by providing services that facilitate exchange and imposing "gang taxes". Prison gangs engage in "war making," or monopolizing on force and occupying the power vacuum of state authority. They eliminate rivals (in the US mostly along racial lines) within their territories, and in doing so they carry out "state making." Gangs offer protection to their members, affiliates, and clients. They also extract or collect taxes from client gangs and those in the trade to maintain and expand their system. One of the cities in South Africa – Cape Town – has its own history of gang activity dating back to the 19th century. One of the authors that wrote about African gangs recorded in one of his books. Gang activity escalated with the establishment in an area known as the Cape Flats. Many young men turned to gangs for protection, opportunity, and a sense of belonging.

Ұйымдастыру және құрылым

Түрмелік бандалар көшедегі тәжірибелі және адал мүшелерді тартуға тырысады, сондай-ақ бандиттік функцияларды орындай алатын және қажет болған жағдайда күш қолдана алатын тұтқындарды іздейді. Олар мүшелерінің қызметін бақылап, ішкі бірлікке қол жеткізу үшін қолданыстағы мүшелердің мінез-құлқына рет салатын құрылымды құрады. Жоғары сапалы, берілген мүшелерді тарту үшін көптеген түрмелік бандалар жаңа мүшелерді топқа ұсынуға немесе қабылдауға дайын мүшелерге сенеді. Бандаға кіру үшін мүшелер көбінесе адалдығын қымбатқа түсетін іс-әрекеттер арқылы, көбінесе зорлық-зомбылыққа немесе ұрлық сияқты қылмысқа бару арқылы дәлелдеуі керек. Банда мүшелері өздерін татуировкалармен (немесе көшедегі түстермен) белгілейді, осылайша олардың сенімді жинаушылар екенін хабарлайды және бандалар түрмеден кірген-шыққанда мүшелерін қадағалай алады. Түрмелік бандалар иерархиялық құрылымды сақтайды және жазбаша және жазбаша емес мінез-құлық ережелеріне ие. Оларда күтілімдерді анықтап, басқарушылық құқығындағы адамдарға нұсқаулық беру және жаңа ережелерді қабылдау процесін бағыттау үшін конституциялары бар. Иерархиялық тұрғыдан алғанда, көптеген АҚШ түрмелік бандаларының ең жоғары жағында операциялар туралы маңызды шешімдер қабылдайтын негізгі мүдделі тараптар сияқты "шешім қабылдаушылар" тобы тұрады. Бір ғана диктатордың болуы сирек. Түрмелік бандалар ұйымдарындағы тепе-теңдік пайдалы; ішкі деңгейде ұйымның кез келген деңгейіне наразылық білдіруге мүмкіндік бар. Мысалы, жоғары дәрежелі банда мүшесі төмен дәрежелі мүшеге қарсы қылмыс жасағанда, қақтығыстар туындаған немесе құқық бұзушылықтар орын алғанда, ішкі сот сияқты орган шағымдарды қабылдайды және жазаларды белгілейді. Іс-әрекеттер зорлық-зомбылықпен жазаланады. Көптеген бандаларда шығу мүмкін емес (немесе өте қымбатқа түседі); көптеген түрмелік бандалар өмір бойы мүшелікке талап қояды. Оның айтуынша, бастапқы рәсімдер, секс туралы ережелер және күзетшілермен және мүше емес адамдармен қарым-қатынас сияқты нормалар мен мәдениет құрылу бағытымен қалыптасады. Жергілікті бандалар өздерінің бейнелерінде, ерекшеліктерінде және кодекстерінде "түрмелік мінез-құлықты" көрсетеді, тіпті түрме жүйесінен тыс операцияларға қатысқанда да сақтайды. Ал импортталған бандалар "күшті топтық ерекшеліктерімен, мінез-құлық нормаларымен және көбінесе олардың тарихы мен беделімен" келеді. Импортталған бандалардың сыртқы операциялары бойынша артықшылығы бар. Тұтқын бандаларының ұйымдастыру механизмдерін талқылауда Скарбек (2011) ұқсас пікірлерді білдіреді, бірақ маңызды айырмашылықтар бар. Элликсонның айтуынша, жақын байланыстағы топтар ынтымақтастыққа қол жеткізу және меншік құқығына негізделген басқару институттарындағы транзакциялық шығындарды азайту үшін нақты нормалар мен бейресми ережелерге көп сенеді. Алайда, Элликсонның жұмысы иерархиялық емес мысалдарға назар аударса, Скарбек түрмелік бандалардың иерархиялық жүйесін қарастырады. Дегенмен, Скарбек шағын қауымдастықтарды басқаратын нормалар түрмелік бандалар сияқты заңсыз нарықтарды да басқара алады деп санайды.

Prison gangs work to recruit members with street smarts and loyalty, and they look for inmates who will be able to carry out the gangs' functions and exercise force when necessary. They also create a structure to monitor activities of members and regulate the behavior of existing members within the gangs to ensure internal cohesion. To ensure that high quality, dedicated members are being recruited, many prison gangs rely on existing members to vouch for or refer new members into the group. To enter gangs, members often have to prove their loyalty through costly activity, often violent hazing or committing some crime such as theft. Gang members mark themselves as part of the gang with tattoos (or colors, on the streets) so that taxpayers know they are credible collectors and so that gangs can keep track of their members as they move in and out of prison. Prison gangs maintain a hierarchy and have written and unwritten rules of conduct. They have constitutions to define expectations and to guide laws for those they govern as well as to direct the process for the creation of new rules. In terms of the hierarchy, at the top of most US prison gangs is a group of "shot callers" who are like major stakeholders that make the major decisions about operations. Having a single dictator like shot caller is unusual. Checks and balances within prison gang organizations are lucrative; internally, there are ways to voice dissatisfaction towards any level of the organization. For example, when conflicts arise or abuses occur where a higher ranked gang member commits an offense against a lower ranked member, an internal court like body receives complaints and determines punishments. Actions are punished with violence. In many gangs exit is not an option (or is a very costly one); many prison gangs require a lifetime membership. He claims that norms and culture like initiation rituals, rules about sex, and relations with guards and non members are shaped by the direction of formation. Natives have a 'prison character' in their imagery, traits, and codes that they retain even when native gangs engage in operations beyond the prison system. On the other hand, import gangs arrive with a "strong group identity, behavioral norms, and often their publicly known histories and reputations." Imports have an advantage in their existing outside operations. Discussing the organizational mechanism within prisoner gangs, Skarbek (2011) echo similar claims but with key distinctions. Ellickson states that close knit groups rely heavily on specific norms and informal rules to achieve cooperation and to minimize transaction costs within governance institutions based on property rights. However, while Ellickson's work focuses on non hierarchical examples, Skarbek's example considers a hierarchical system of prison gangs. Nevertheless, Skarbek maintains that norms that govern small communities can also govern illegal markets such as those operated by prison gangs.

Испандық түрмелік бандалар

Ла Эме немесе Мексика мафиясы: (көк) "Эме" – "М" әрпінің испан тіліндегі атауы, және ол алфавиттің 13-ші әрпі. Мексика мафиясы негізінен испаноязықтылардан құралған; алайда, ақ нәсілді мүшелері (немесе, кемінде, байланысты адамдары) сирек кездеседі. Мексика мафиясы мен Арийлік бауырластық одақтас. Олар бірлесіп жұмыс істейді, сонда олар жезөкшелік, есірткі саудасы, қару-жарақ, "соққы" немесе кісі өлтіруді бақылайды. Eme алғаш 1956 жылы Deuel Vocational Institute-де штаттың оңтүстік бөлігіндегі испаноязықты тұтқындармен құрылды. Ол дәстүрлі түрде АҚШ-та туған және өскен испаноязықтылардан құралған, ал Калифорнияның оңтүстігіндегі "Sureños" бандалары оған құрмет көрсетіп тұрады. 1970 және 1980 жылдары Калифорниядағы Eme түрмедегі билігін көшедегі қылмыстық әрекеттерді бақылау және пайда табу үшін пайдалану моделін қалыптастырды. Банданың қызметі екі санатқа бөлінеді: дәстүрлі қылмыстар (есірткі тарату, тонау және кісі өлтіру) және заңсыз сауда (мүлікті қорғау, келісімдерді орындау және дауларды шешу). Nuestra Familia: (қызыл) ("Біздің отбасымыз" испан тілінде) "N", алфавиттің 14-ші әрпі, ал римдік сан "XIV" – оның символы. Nuestra Familia – Ла Эмемен үнемі соғысып жүрген испаноязықты түрме тобы. Ол бастапқыда Солтүстік Калифорнияда немесе ауылдық жерде тұратын испаноязықты тұтқындармен құрылды, ал Солтүстік Калифорнияның "Norteños" бандалары оған құрмет көрсетіп, Лос-Анджелестегі банда мүшелері бастаған және олармен байланысты Ла Эме үстемдігіне қарсы тұрды. Nuestra Familia алғаш 1960 жылдары Калифорниядағы Soledad түрмесінде құрылды. Техас Синдикаты: Техас штатында орналасқан көше және түрме бандысы, оның құрамында көбінесе испаноязықты мүшелер бар және (сирек болса да) ақ нәсілді мүшелерге рұқсат береді. Техас Синдикаты Ла Эме немесе Nuestra Familia-ға қарағанда көбірек мексикалық иммигрант тұтқындарымен байланысты немесе одақтас, ал Эме мен Familia АҚШ-та туған немесе өскен испаноязықтылардан тұрады және олармен байланысады. Mexikanemi: Техас мексикалық мафиясы деп те аталады, 1984 жылы Техас қылмыстық әділет департаментінде құрылған мексикалық-американдық түрме және көше бандасы. Бұл Калифорниядағы Мексика мафиясынан бөлек жұмыс істейді және мүшелері өздерін негізінен Ацлан аймағына, АҚШ-тың оңтүстік-батысындағы бұрынғы мексикалық аумақтарына байланысты деп санайды. Топ есірткі саудасы, қарыз беру және ақшаны жылыстату сияқты көптеген заңсыз әрекеттермен айналысады. Ñetas: Пуэрто-Рикодағы және АҚШ-тың шығыс жағалауындағы испаноязықты (негізінен пуэрторикалық) банда. 1970 жылы Пуэрто-Рикодағы Рио-Педрас түрмесінде құрылған. Fresno Bulldogs: Мексикалық-американдық көше және түрме бандасы. Fresno Bulldogs көбінесе басқа түрме бандаларымен қақтығыстарға қатысады; олар Калифорниядағы Sureños және Norteños-пен байланысты емес ең үлкен испаноязықты бандасы. Barrio Azteca немесе Los Aztecas – мексикалық-американдық көше және түрме бандасы, бастапқыда Техас штатының Эль-Пасо қаласында құрылған. Puro Tango Blast немесе Tango Blast – Техастың ірі қалаларынан шыққан испаноязықты еркектерден тұратын әртүрлі аймақтық көше және түрме бандаларын сипаттау үшін қолданылатын термин. Trinitarios: Доминикан бандасының ең ірісі – Trinitarios, солтүстік-шығыс аймақтағы ең жылдам өсіп келе жатқан испаноязықты банда. Trinitarios түрме бандасы болғанымен, оның мүшелері көше бандасы ретінде де жұмыс істейді және Нью-Йорк пен Нью-Джерси аймағында зорлық-зомбылық қылмыстары мен есірткі саудасымен танымал.

La Eme or the Mexican Mafia: (Blue) "Eme" is the Spanish name of the letter "M," and it is the 13th letter in the alphabet. The Mexican Mafia is primarily composed of Hispanics; however, there are rarely some White members (or, at least, associates). The Mexican Mafia and the Aryan Brotherhood are allies. They work together to control prostitution, drug running, weapons, and "hits" or murders. Eme was originally formed in 1956 in the Deuel Vocational Institute by Hispanic prisoners from the southern part of that state. It has traditionally been composed of US born and US raised Hispanics with "Sureños" gangs of southern California paying tribute to it. During the 1970s and 1980s, Eme in California established the model of leveraging its power in prison to control and profit from criminal activity on the street. The gang's activities fall into two categories: conventional crimes (distributing drugs, robbery, and murder), and illicit market exchange (protecting property, enforcing agreements, and handling disputes). Nuestra Familia: (Red) ("Our family" in Spanish) "N," the 14th letter in the alphabet, along with the Roman numeral "XIV" is the symbol. Nuestra Familia is another mostly Hispanic prison gang that is constantly at war with La Eme. It was originally formed by Northern California or rural based Hispanic prisoners with "Norteños" gangs of Northern California paying tribute to it, opposing domination by La Eme which was started by and associated with Los Angeles gang members. Nuestra Familia was first established California's Soledad Prison in the 1960s. The Texas Syndicate: A mostly Texas based street and prison gang that includes mostly Hispanic members and does (albeit rarely) allow Caucasian members. The Texas Syndicate, more than La Eme or Nuestra Familia, has been associated or allied with Mexican immigrant prisoners, while Eme and Familia tend to be composed of, and associate with, US born or US raised Hispanics. Mexikanemi: Also known as the Texas Mexican Mafia, is a Mexican American prison and street gang established in the Texas Department of Criminal Justice in 1984. It functions separately from the original California Mexican Mafia, and members consider themselves primarily tied to the area of Aztlán, formerly Mexican territories in the southwestern United States. The group engages in a wide range of illegal activities including drug trafficking, loan sharking, and money laundering. Ñetas: A Hispanic (mainly Puerto Rican) gang in Puerto Rico and on the eastern coast of the US. Originally formed in 1970 in Rio Pedras Prison, Puerto Rico. Fresno Bulldogs: Mexican American street and prison gang. Fresno Bulldogs are largely engaged in conflicts with other prison gangs; they are the biggest Hispanic gang in California unaffiliated with Sureños and Norteños. The Barrio Azteca (ˈbarjo asˈteka), or Los Aztecas (los asˈtekas), is a Mexican American street, and prison gang originally based in El Paso, Texas. Puro Tango Blast, or Tango Blast, is a term used to collectively describe various regionally based street, and prison gangs of generally Hispanic men from major Texas cities. Trinitarios: The largest Dominican gang, Trinitarios, is the fastest growing Hispanic gang on the northeastern region. Although as prison gang, the Trinitarios have members operating as a street gang, and it is known for violent crime and drug trafficking in the New York and New Jersey area.

Түрмедегі қара топтар

Көптеген афроамерикалық түрмелік бандалар өздерінің көшелік бандаларының атауларын және байланыстарын сақтайды. Оларға көбінесе Rollin' топтары (көшелердің аттарымен аталған, мысалы, Rollin' 30, Rollin' 40 және т.б.) жатады, олар Blood немесе Crip топтарымен байланысты болуы мүмкін. Қара партизандар отбасы – ерекше жағдай. Бұл бастапқыда түрмелер мен түрме саясатында маңызды рөл атқарған саяси топ болды. Ол 1966 жылы Калифорниядағы Сан-Квентин мемлекеттік түрмесінде бұрынғы Black Panther мүшесі Джордж Л. Джексон құрды. Біріккен қан ұлты: Шығыс жағалаудағы афроамерикалық көше және түрме бандасы. Олар Netas-пен бәсекелесіп, Қара партизандар отбасымен байланыста. Халықтық біріккен ұлт: Орталық батыс және оңтүстік штаттарда құрылған, Crips-пен одақтас, Халықтық ұлтпен қатты қарсыласады. Халықтық ұлт: Орталық батыс және оңтүстік штаттарда құрылған, Bloods-пен одақтас, Халықтық біріккен ұлтпен қатты қарсыласады. D.C. Blacks: Вашингтонда афроамерикалық тұтқындар құрған, Қара партизандар отбасы және Біріккен қан ұлтымен одақтас, арийлік бауырластық және мексикалық мафияның жауы. Almighty Vice Lord Nation (AVLN): Чикагодағы афроамерикалық көше және түрме бандасы. Консервативті вице-лордтар (CVL): Чикагодан тыс жердегі Иллинойс штатының Сент-Чарльз жастар орталығында пайда болған, негізінен афроамерикалық банда. Чикагода CVL негізінен Лаундейл ауданында жұмыс істеді, есірткі сатудан түскен пайданы өздерінің қызметін жалғастыру үшін пайдаланды және түрмелерді жаңа мүшелерді оқыту және қабылдау үшін қолданды. Gangster Disciples: Афроамерикалық көше және түрме бандасы. KUMI 415: 1980 жылдардың ортасында Фолсом мемлекеттік түрмесінде құрылған, негізінен афроамерикалық түрме бандасы, ал негізгі құрылтайшылары Сан-Франциско шығанағы аймағынан шыққан.

Оңтүстік Африка

Оңтүстік Африкадағы көрнекті түрмелік топтар: 26s, 27s және 28s, жиынтығында «Сандар» деп белгілі, 19-шы және 20-шы ғасырларда «Ниневиліктер» деп аталған бір топтан шыққан. Бұл топ Йоханнесбургте пайда болды, ал Ниневиліктердің көшбасшысы «Нонголоза» Матебула осы топ үшін заңдар жасаған деп есептеледі. «Нонголоза» үстімізгі күш иесіне айналды және қазіргі «Сандардың» заңдарын қалыптастырған миф қалдырды. 1990 жылдан бастап осы топтар түрме жүйесінен тыс жерлерде де әрекет етуге кірісті, себебі жаһандану Оңтүстік Африканың заңсыз нарықтарында ірі есірткі тасымалдаушылардың пайда болуына әкелді. Түрмеден тыс ең ірі екі «супер-топ» – «Америкалықтар» мен «Фирма» «Сандар» тобымен одақтасты. Олар бейнелерді, заңдарды және «Сандардың» қабылдау рәсімінің бөліктерін импорттады. Бұл топтарға мүшелік АҚШ-тағы түрмелік топтардағыдай нәсілдік белгілерге байланысты емес, алайда қабылдау рәсімі әлі де қымбатқа соғып, зорлық-зомбылыққа толы, кейде сексуалдық мазақтауға дейін жетеді. 26s, 27s және 28s ұрлық, кісі өлтіру, қорқыту, қарақшылық, өз мәдениеттері мен діни сенімдері арқылы ұрпақтан-ұрпаққа жалғасып келе жатқан дәстүрді құрды, ол бүгінге дейін сақталып келеді. Олар – жоғарыда аталған сандық белгілермен біріккен, тарихи түрде заңсыз адамдардың тобы. Олар Оңтүстік Африкада қалыптасқан дәстүрді құрды, ол Оңтүстік Африка қылмыстық дәстүрі деп аталады. Ресми тарих бойынша, бұл дәстүр 200 жыл бұрын Оңтүстік Африкада пайда болған және басқа дәстүрлерден айырмашылығы, ол алдымен жабайы табиғатта, содан кейін түрмеде қалыптасқан, өйткені көптеген басқа қылмыстық дәстүрлер түрме ішінде пайда болған.

Бразилия

Primera Comando da Capital (немесе PCC) – Бразилияның Сан-Паулу қаласындағы түрме бандасы. Бұл банда 1993 жылы Таубате түрмесінде футбол матчында, 1992 жылғы Карандиру қырғынынан кейін тұтқындардың құқықтары үшін күресу мақсатымен құрылды. Онда Сан-Паулу штатының әскери полициясы 100-ден астам тұтқынды өлтірген еді. 2001 жылы банда Сан-Паулу штатының 29 түрмесінде бірдей бүлік ұйымдастырды, содан бері зорлық-зомбылықтың күшеюіне байланысты көпшіліктің назарына ілікті. Бразилия полициясы мен БАҚ ең кемі 6000 мүше ай сайын жарна төлейді және осылайша ұйымның негізгі бөлігін құрайды деп есептейді. Сан-Паулудағы Ұйымдасқан қылмысты тергеу департаментінің мәліметінше, Сан-Паулуда 140 000-нан астам тұтқын олардың бақылауында. Small Arms Survey журналындағы 6.1-кесте түрме жүйелері арқылы түрме бандаларының таралуына және олардың көшелерге таралуына әсер ететін саясат шараларын қарастырады.