Oberheim полифониялық синтезаторы: тарихы мен ерекшеліктері
Oberheim Polyphonic Synthesizer
Oberheim Polyphonic Synthesizer: 1975-79 жылдары жасалған алғашқы полифониялық аналогтық синтезатор. Minimoog негізінде құрылған, аккордтарды ойната алады. Музыка өндірісі үшін.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Полифониялық аналогты синтезатор
Polyphonic analogue synthesizer
Oberheim Polyphonic Synthesizer – 1975 жылдан 1979 жылға дейін Oberheim Electronics компаниясы өндірген аналогты музыкалық синтезаторлардың қатары. Оны Том Оберхайм жасады, және ол аккордтарды орындай алатын алғашқы өндірістік синтезатор болды.
The Oberheim Polyphonic Synthesizer is a range of analog music synthesizers that was produced from 1975 to 1979 by Oberheim Electronics. It was developed by Tom Oberheim, and was the first production synthesizer capable of playing chords.
Ерекшеліктер
Обергейм Minimoog синтезаторының идеясын және электроникасын алып, оларды шағын қорапқа орналастырып, бірнеше өзгерістер енгізді және 1974 жылы SEM (Synthesizer Expander Module) құрылғысын ұсынды, ол оның полифониялық синтезаторларының негізгі бөлігіне айналды. Екі, төрт немесе сегіз SEM құрылғысын пернетақтамен байланыстыру арқылы ол екі, төрт немесе сегіз нотаны бір уақытта ойнай алатын, практикалық болғанымен үлкен синтезаторларды жасауға қол жеткізді. Осылайша Oberheim полифониялық синтезаторы дүниеге келді. Oberheim полифониясындағы әрбір SEM бір дауысты (немесе нотаны) құрайды. Төрт және сегіз дауыстық модельдер үшін 16 жад орыны бар полифониялық синтезатор бағдарламалау модулі (PSP 1) қарастырылған, ол пайдаланушыға SEM құрылғыларының дыбыс параметрлерін сақтауға және қайта шақыруға мүмкіндік берді, ал портamento арқылы бір нотадан немесе аккордтан екіншісіне көшуге болады. Кейін Oberheim Polyphonic микропроцессормен басқарылатын Oberheim синтезаторларының жаңа буынымен толықтырылды, бастапқысы OB X болды. OB X толыққанды бағдарламаланатын және Oberheim Polyphonic-ке қарағанда әлдеқайда ықшам болды. Қызмет көрсетуге кететін шығынға және сирек кездесетіндігіне қарамастан, Oberheim полифониялық синтезаторларын көптеген музыканттар әлі күнге дейін олардың SEM модульдері арасындағы кездейсоқ айырмашылықтардың нәтижесінде туындайтын ерекше дыбыстық "қалыңдығы" мен "тереңдігі" үшін құрметпен еске алады.
Oberheim took the idea and electronics of a Minimoog synthesizer and put them in a small box, making a few changes, and in 1974 introduced the SEM (Synthesizer Expander Module), which became the building block of his polyphonic synths. By strapping two, four, or eight of these SEMs together under keyboard control, he was able to create practical, albeit large, synthesizers that could play two, four, or eight notes simultaneously. The Oberheim Polyphonic Synthesizer was born. Each SEM in an Oberheim Polyphonic generates one voice (or note). There was an optional Polyphonic Synthesizer Programmer module (PSP 1) for the four and eight voice models with 16 memories, which allowed the user to store and recall some sound settings of the SEMs, and you could glide from one note or chord to another using portamento. The Oberheim Polyphonic was later outdated by a new line of microprocessor controlled Oberheim synthesizers, beginning with the OB X. The OB X was fully programmable and significantly more compact than the Oberheim Polyphonic. Despite their maintenance cost and rarity, Oberheim Polyphonic Synthesizers are still adored by many musicians today for their characteristic sonic 'thickness' and 'depth' caused in part by the random variance between each SEM module.