Уолтер Ван Тилбург Кларк: Жазушы, педагог және әдебиет шебері

Кіріспе

Романшы, әңгімеші, педагог Уолтер Ван Тилбург Кларк (3 тамыз 1909 – 10 қараша 1971) – американдық романист, әңгімеші, ақын және педагог. Ол 20 ғасырдағы Неваданың ең көрнекті әдеби тұлғаларының бірі саналады және 1988 жылы Кларктың шәкірті және Неваданың тағы бір белгілі 20 ғасырлық авторы Роберт Лаксалтпен бірге "Невада жазушыларының даңқ залына" енгізілген алғашқы адам болды. Кларктың "Бөкенің оқиғасы" және "Мысықтың іздері" атты екі романы фильмге түсірілді. Жазушы ретінде Кларк батыс жырларының таныс материалдарын адамның жан-дүниесін зерттеу және терең философиялық мәселелерді көтеру үшін өзіне үйретті.

Өмірбаян

Кларк Мэн штатының Шығыс Орландында дүниеге келді, бірақ Невада штатының Рино қаласында өсті және 1926 жылы Рино орта мектебін бітірді. Кларк Невада университетіне, Реноға, оның әкесі Уолтер Эрнест Кларк президенті болған колледжге барды. 1933 жылы Кларк Барбара Фрэнсис Морзге үйленді және Нью-Йорк штатының Казеновиа қаласына көшіп барды, онда ол орта мектепте ағылшын тілін оқытты және көркем әдебиет жазу мансабын бастады. Кларктың алғашқы басылып шыққан романы "Окс Боу Инцидент" (1940) сәтті болды және ол көбінесе жанрдың әдеттегі клишелері мен формулалық сюжеттері жоқ алғашқы заманауи батыс деп саналады. Роман – бұл линч жасауға дайындалған топтың үш бейкүнә саяхатшыны кісі өлтірген деп күдіктенген мал ұрлаушылармен шатастырғаны туралы әңгіме. Саяхатшылар асылғаннан кейін, линч тобы олардың қате күдіктілерді өлтіргенін біледі. Романның тақырыптары шекаралық құқық пен тәртіпті, сондай-ақ кінәлілікті зерттеуді қамтиды. Роман жақсы қабылданды, Кларкқа батыс жазушысы үшін ерекше әдеби мақтау алды, ал 1943 жылы Генри Фонда мен Гарри Морганның қатысуымен фильмге айналдырылды. Келесі онжылдықта Кларк тағы екі роман: "Дерісі қалқыған қала" (1945) және "Мысықтың іздері" (1949) жариялады. 1950 жылы "Құқықшы құдайлар және басқа да әңгімелер" атты қысқа әңгімелер жинағы жарық көрді. 1940 жылдары ұлттық журналдарда жариялана бастағаннан бері Кларктың әңгімелері ұлттық танымалдылыққа ие болды және 1941 және 1945 жылдар аралығында бес рет О. Генри сыйлығын алды. Қысқа әңгіме форматындағы алғашқы табыстан кейін, осы әңгімелерден кейбіреулері (әсіресе "Құсқыр" және "Жел мен қысқы қар") жанрдың классикалық үлгілері ретінде қайта-қайта антологияға енгізілген. Кларктың "Көшірме фонограф" атты әңгімесі де белгілі. Бұл әңгіме соғыстан кейін аман қалғандардың (кейбіреулер айтқандай ядролық соғыс емес, 1941 жылы жазылған) жан тебірентерлік суреті. Екі Голливуд фильмі Кларктың жазбаларынан әсер алды, олардың бірі ("Окс Боу Инцидент") үздік фильм үшін академиялық наградаға ұсынылды. Екінші фильм Кларктың "Мысықтың іздері" романының желісі бойынша түсірілген "Мысықтың іздері" ("Track of the Cat") болды. (Фильмнің атауы романның атауында қолданылған нақты мағыналы сөздерді алып тастағанын ескеріңіз). 1950 жылдан кейін Кларк кейде-ақ жазуын жалғастыра берсе де, қалған екі онжылдықта шығармашылық шығармаларын жариялаған жоқ. Содан кейін Кларк өзінің шығармашылық күшін оқыту мен дәріс беруге арнады. 1954-1956 жылдары Миссуладағы Монтана университетінде шығармашылық жазу профессоры болды, онда ол өзінің оқытушылық қабілеті мен көк түстегі көкжиек, қоңыр түстегі кодуро куртка, сұр шалбар және көк шұлықтардан тұратын эксцентрикалық киімдері үшін студенттерге танымал болды. Кларк 1955 жылдың жазында Сан-Франциско мемлекеттік университетінде жазушылар семинарларында сабақ бере бастады, 1956 жылы Сан-Францискоға көшіп барды. Ол 1962 жылға дейін сонда болды. Өмірінің соңғы он жылын "Альфред Дотеннің күнделіктерін" редакциялаумен өткізді. Ол әйелі Барбара (Франсис Морс) Кларк қайтыс болғаннан кейін екі жылдай уақыт өткен соң қайтыс болды. Екеуі де Кларктың өмірбаянын жазған Джексон Бенсонның Кларктың өмірбаянында "Окс Боу Мэн" деп атап өткендей, қатерлі ісіктен қайтыс болды. Кларк Роберт Лаксальтпен бірге 1988 жылы Невада университетінің кітапханаларының достары құрылғанда Невада жазушылардың атақ-даңқ залына енгізілген алғашқы жазушы болып таңдалды.

Clark was born in East Orland, Maine, but grew up in Reno, Nevada and graduated from Reno High School in 1926. Clark went to college at the University of Nevada, Reno where his father Walter Ernest Clark was President. In 1933 Clark married Barbara Frances Morse and moved to Cazenovia, New York, where he taught high school English and began his fiction writing career. Clark's first published novel, The Ox Bow Incident (1940), was successful and is often considered to be the first modern Western, without the usual clichés and formulaic plots of the genre. The novel is a story about a lynch mob mistaking three innocent travelers for cattle rustlers suspected of murder. After the travelers are hanged, the lynch mob finds that they killed the wrong suspects. The novel's themes include an examination of frontier law and order, as well as culpability. The novel was well received, gave Clark literary acclaim that was unusual for a writer of Westerns, and in 1943 was adapted into a movie starring Henry Fonda and Harry Morgan. Over the next decade, Clark published two more novels: The City of Trembling Leaves (1945) and The Track of the Cat (1949). In 1950, a collection of short stories, The Watchful Gods and Other Stories, was released. Since they began appearing in national magazines during the 1940s, Clark's short stories gained national recognition and earned the O. Henry Prize five times, in quick succession, between 1941 and 1945. After this initial success in the short story format, some of these stories (notably "Hook" and "The Wind And The Snow Of Winter") have been repeatedly anthologized as classic examples of the genre. Clark's short story, "The Portable Phonograph" a poignant depiction of survivors in the aftermath of a war (and not a nuclear war as some claim, since it was written in 1941) is also well known. Two Hollywood films were inspired by Clark's writings, and one of these (The Ox Bow Incident) received an Academy Award nomination for Best Picture. The other film was Track of the Cat, based on Clark's novel The Track of the Cat. (Note that the film's title drops the definite article used in the novel's title). Although he continued to write more sporadically after 1950, Clark published no more fiction works during the remaining two decades of his life. Thereafter, Clark devoted his creative energies to teaching and lecturing. From 1954 to 1956, he was a professor of creative writing at the University of Montana in Missoula, where he was noted by his students for his teaching skills and for his eccentric clothing which consisted of a blue turtleneck shirt, maroon corduroy jacket, grey slacks and blue socks which never varied throughout the term. Clark began teaching at a writer's workshop at San Francisco State University during the summer of 1955, moving to San Francisco in 1956 after he was hired there full time to establish a formal Creative Writing Program. He remained there until 1962. He spent the last ten years of his life editing The Journals of Alfred Doten. He died almost two years after the death of his wife Barbara (Frances Morse) Clark. Both of them died of cancer, as Clark's biographer Jackson J. Benson noted in his biography of Clark, The Ox Bow Man. Clark was chosen, along with Robert Laxalt, to be the first writer inducted into the Nevada Writers Hall of Fame when it was established in 1988 by the Friends of the University of Nevada Libraries.