Кіріспе

Үнді жазушысы және журналисі (1963 жылы туған)

Амитва Кумар (1963 жылдың 17 наурызында туған) – үнді жазушысы және журналисі, Вассар колледжінде ағылшын тілі профессоры және Хелен Д. Локвуд кафедрасын иеленуші.

Жеке өмірі

Кумар 1963 жылғы 17 наурызда Үндістанның Бихар штатындағы Арра қаласында дүниеге келген. Ол туған жеріне жақын, Бихардағы Патна қаласында өсті. Ол Сент-Майкл орта мектебінде білім алған. Үндістанда Кумар 1984 жылы Дели университетінің индус колледжінен саяси ғылымдар бойынша бакалавр дәрежесін алды. Ол тіл білімі және әдебиет бойынша Дели университетінен (1986) және Сиракуз университетінен (1988) екі магистр дәрежесін алды. 1993 жылы Миннесота университетінің Мәдениеттану және салыстырмалы әдебиет кафедрасынан докторлық дәрежесін қорғады. Оның әйелі Мона Али – SUNY New Paltz университетінің экономика профессоры. Кумар отбасымен бірге Нью-Йорк штатының Пакипси қаласында тұрады. Вассар колледжінің профессоры ретінде Кумар жазу және журналистика саласында маңызды байланыстар жасаған. Кумар журналист Келли Стоут пен Vox-тың аға редакторы Аланна Окунға Вассарда оқып жүргенде кеңесші болды. Кумардың ата-анасының қазасы оның шығармаларының мазмұнына елеулі әсер еткен. Ол 2022 жылы "The Wire" басылымында жариялаған мақаласында әкесі мен ата-бабалары туралы естеліктермен бөлісті. 2024 жылы Lit Hub журналында жариялаған мақаласында ол әкесінің қазасын Блейк Моррисонның "Сен соңғы рет қашан әкеңді көрдің?" атты естелік кітабындағы сияқты әртүрлі әдеби мысалдармен салыстырды.

Шолу

Кумар – «Фанатиктің күйеуі» (The New Press, 2005 және Penguin India, 2004), «Бомбей Лондон Нью-Йорк» (Routledge және Penguin India, 2002), «Паспорттық фотосуреттер» (Калифорния университеті баспасы және Penguin India, 2000), «НРИ үшін көз жасы жоқ» атты өлеңдер кітабының авторы. (Writers Workshop, Калькутта, 1996), «Үй өнімдері» романы (Picador India, 2007 және 2009 жылы «Ешкім дұрыс іс жасамайды») атауымен қайта басылды. Оның жүлделі кітабы – «Қолында кішкентай бомба ұстап жүрген шетелдік: Жаһандық терроризмге қарсы соғыс туралы жазушының есебі» (Duke University Press, 2010; және 2009 жылы «Күдік дәлелі» ретінде). New York Times газетінің сыншысы Дуайт Гарнер оны «жаһандық терроризмге қарсы соғыс және оның мәдени және адамдық салдары туралы терең ойлы және жанды – кейде ғылыми – толғаныс» деп атады. 2011 жылдың ақпан айында Кумар Guernica Magazine үшін үнді романисі Арундати Роймен сұхбат жүргізді. Кумар, Ручир Джоши, Жиет Тайил және Хари Кундру 2012 жылғы Джайпур әдебиет фестивалінде Үндістанда тыйым салынған Сальман Рушдидің «Сайтандық аяттар» кітабынан үзінді оқығаны үшін қамауға алумен қорқытылды. 2013 жылдың наурыз айында Кумар Теджу Коулмен бірге «Кімнің мекенжайы бар?» атты суреттер жинағымен жұмыс істеді. Кумардың ең соңғы романы «Менің сүйікті өмірім» 2024 жылы жарық көрді және жағымды пікірлер алды.

Өңдеу жұмыстары

Away: The Indian Writer as an Expatriate, эсселердің жинағы. Дүниежүзілік банк әдебиеті, әлемдік экономика және әдебиет тақырыбындағы эсселер жинағы. "Күлкі мен аяныш" В. С. Найпол туралы эсселер жинағы. Поэтика/саясат: Сабақ бөлмесі үшін радикалдық эстетика, радикалдық эстетика және педагогика тақырыбындағы эсселер жинағы. Сыныптық мәселелер: Педагогика, мәдени тану және қоғамдық кеңістік, радикалдық оқыту туралы эсселер жинағы.

Сыйлықтар мен стипендиялар

2016 жылы Кумар Гуггенхайм стипендиясын алды. Ол сонымен қатар Lannan Foundation Marfa резиденциясы, Yaddo резиденциясы, Norman Mailer Writers Colony шығармашылық стипендиясы, Wesleyan Writers Festival Barach стипендиясымен марапатталды және үш жыл қатарынан Оңтүстік Азия журналистер қауымдастығынан сыйлықтар алды. Бұған қоса, ол NEH, Йель университеті, Стони Брук университеті, Дартмут колледжі және Калифорния Риверсайд университетінен зерттеу стипендияларын алды.