Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
О'Дауд (Ó Dubhda) – ирландтық гэльдік руы, ең көп таралғаны бүгінгі Майо және Слиго округтерінде. Ру атауы 9-шы ғасырда оның негізін қалаушы Дубда мак Конмхақтың ұрпағы ретінде пайда болған. О'Дауд руының тамыры Майо округінің Балликасл приходінің Дунфини аймағына дейін жетеді. "Рат О'Дубда" деп аталатын үлкен топырақ қоршауы әлі де сақталған. Дунфинидегі жақын орналасқан ежелгі діни орын О'Даудтардың демеушілігімен дамыған болуы мүмкін. Олар Коннахтаның Уи Фиакрах руынан әкелік желісі бойынша шыққан. О'Даудтардың тікелей аталары 7-ші және 8-ші ғасырларда Коннахт патшалары болған: Дунчад Муйриски, Индрехтах мак Дунчадо, Айлиль Медрайге мак Индрехтаиг және Донн Котайд мак Катайл, бірақ кейін Уи Бриуин руына қаратылды. Тегі бойынша олар О'Шонесси, МакФирбис, О'Финнерти (Ó Fiannachta) руларымен тығыз байланысты, бәрі де Конвей руының (яғни Конмхах) мүшелері. Шындығында, О'Даудтар Ирландия тарихының маңызды еңбектерін жазған МакФирбис руының басты демеушілері болды, мысалы, Леканның Ұлы кітабы және Туқұмдар кітабы. 8-ші ғасырдан 15-ші ғасырға дейін О'Даудтар Коннахт Корольдігінің ішкі патшалығы Уи Фиакрах Муайдхтың патшалары болды. Олардың патшалығы Ирландия Корольдігіне қосылғаннан кейін, Тир Фиакрахтың иелері атанды.
O'Dowd (Ó Dubhda) is an Irish Gaelic clan based most prominently in what is today County Mayo and County Sligo. The clan name originated in the 9th century as a derivative of its founder Dubda mac Connmhach. The O'Dowd clan can be traced to the Doonfeeney area of what is now the parish of Ballycastle in Co. Mayo. A large earthen ring fortificatiation still exists called 'Rath O'Dubhda". The nearby early ecclesiastical site at Doonfeeney was more than likely developed under the patronage of the O'Dowds. They descend in the paternal line from the Connachta's Uí Fiachrach. The immediate progenitors of the O'Dowd were Kings of Connacht during the 7th and 8th centuries in the form of Dúnchad Muirisci, Indrechtach mac Dúnchado, Ailill Medraige mac Indrechtaig and Donn Cothaid mac Cathail, before losing ground to their rivals the Uí Briúin. Genealogically, they are closely related to the O'Shaughnessy, MacFirbis, O’Finnerty (Ó Fiannachta) all members of Clan Conway (i. e. Connmhach). Indeed, the O'Dowd were the main patrons of the MacFirbis clan who produced key works of Irish history such as the Great Book of Lecan and the Leabhar na nGenealach. From the 8th to the 15th centuries, the O'Dowd were Kings of Ui Fiachrach Muaidhe, a sub kingdom within the Kingdom of Connacht. After their realm was incorporated into the Kingdom of Ireland, they were Lord of Tír Fhiacrach
Анализдік сілтемелер
АИ1126.12 Уи Амальгаданың патшасы Уа Дубда екі салдың экипажымен бірге суға батып кетті. АИ1127.11 Ценéл Эогайн Аэлайгтің Гилла Крист Уа Дубда қайтыс болды.
AI1126.12 Ua Dubda, king of Uí Amalgada, was drowned along with the crews of two coracles. AI1127.11 Gilla Críst Ua Dubda of Cenél Eógain Aelaig died.
Тарих
О'Дауд кланы немесе септасы өзінің тегін Фиакрадан, Ниаллдың тоғыз құлының ағасынан, Нат И мак Фиакрах (Датхи) арқылы, Ирландияның соңғы язычник Жоғарғы Королінен шығарады. Ирландия жырлары мен ежелгі мәтіндер Датидің 455 жылы Альп тауларының етегіне әскерін бастап келе жатқанда, шаңқайдан қаза тапқанын айтады. Оның немересі Аилль Коннахт патшасы болды, кейін 482 жылға дейін Тара патшасы болды. Ғасырлар бойы олар қазіргі Майо және Слиго округтерін мекендеген тайпалық топ – солтүстік Уи Фиакрахтың жетекші септасы болды. Уи Фиакрах ұзақ жылдар бойы Коннахт патшаларын таңдап отырды, бірақ олардың ықпалы Солтүстік Коннахтпен шектелді. 10 ғасырдың соңында олардың патшасы Аэд Уа Дубхда (Хью О'Дуда) аталды. Ол 982 жылы «тыныш өліммен» қайтыс болды, бұл есімді Еуропадағы ең көне есімдердің бірі етеді. Оның немересі Мулрони, 1005 жылы қайтыс болды, Гифиакрахтың иегері атағын алды. О'Даудтар 12-13 ғасырларда теңіз күшімен көзге түсті. Құрлықта олар Берктер мен Бирмингемдердің басым күштеріне қарсы өз территорияларын сақтап тұруға тырысты. Олардың территориясы ең кеңейген кезде Майодағы Эррис және Тир Амхауд туаттарын, ал Слигодағы Тир Фьякрах Муайдхты қамтыды. Олар Уи Фиакрах Муайдхеде (Солтүстік-Батыс Коннахт) патшалық құрды, оны 20 қамалмен қоршады, олар көбінесе «10 фунттық қамалдар» деп аталды және англо-нормандардың шабуылына дейін ғасырлар бойы барлық келушілерді ұстап тұрды. Бұл кішкентай ирландтық қамалдардың стилі мен дизайны 1429 жылы Генрих IV берген 10 фунттық жәрдемақыдан туындады деседі. Алайда О'Даудтың көптеген қамалдарының тарихы Тас дәуірі мен қола дәуірінің бекіністеріне дейін жетеді. Олар дәстүрлі түрде Уи Фиакрахтың князьдері ретінде Слиго мен Майо шекарасындағы Киллала шығанағының шығыс жағалауындағы Карн Амхалгайда тағайындалған. 13 ғасырда Коннахтқа англо-нормандардың шабуылынан олар көп шығын көрді, бірақ әлі де күшті болды және 1354 жылы Сен Брайан О'Дауд Тирерахтан англо-нормандарды бір уақытқа қууға қол жеткізді. О'Даудтар тайпа басшысының инаугурация рәсімі туралы егжей-тегжейлі мәлімет қалдырды. Бұл 1397-1418 жылдары Тирерахтағы Эннискрон маңында жазылған, қазір Дублинде сақталатын Леканның Ұлы кітабы деп аталатын ежелгі қолжазбада жазылған. Әрбір О'Даудтың инаугурациялық рәсімін кланның тұқымдық жазбагерлері – МакФирбистер басқарды. МакФирбис ғалымдарының ең жомарт демеушілерінің бірі 1417 жылы Тирерахтың Таоишигі болған Тадг Риахх О Дубхда («Қараңғы Тейге») болды. Ол осы қолжазбада Енискрон қамалында қайтыс болғаны туралы айтылады. О'Дауд Таоишигінің соңғы сайлауы 1595 жылы өтті. Бұл кезде олар Слигодағы О'Коннорлар кланының қарауында болды. Бұл Тоғыз жылдық соғыспен бірге болды, онда соңғы тәуелсіз ирландтық тайпалар Ольстердің ағылшын оккупациясына қарсы көтерілді. Клан соғыста құрметті рөл атқарды, 1599 жылы Эссекс графының шабуылынан Ольстердің батыс шекарасын қорғауда Хью Ро О'Доннеллге көмектесті (көптеген болжамдар бойынша, Керлв асуының шайқасында). 1603 жылы ирландтықтар жеңілгеннен кейін олардың күші тез азайды және олардың мұралық иеліктерінен айырылды. 1636 жылы үйленген Дейти Ог О'Дауд МакФирбис кланның шежіресінде О'Даудтардың соңғы ұрпағы болды. Бұл тарихи оқиғалармен де сәйкес келеді, атап айтқанда, Ольстердің 1641 жылғы көтерілісінен кейінгі Кромвельдік қайта басып алу (1642). Бүгінде есімнің сирек кездесуіне байланысты, осы соғыстардың, әсіресе 17 ғасырдағы ағылшындарға қарсы соғыстардың және одан кейінгі қатыгездікпен қуғын-сүргін О'Даудтардың санын және олардың күшін азайтқанына көз жеткізуге болады. Бірнеше О'Даудтар Киллала епархиясының епископтары болды. 1579 жылы азапталған және асылған Джон О Дуада әкесі Ирландияның францискандық шейіттерінің бірі саналады. Көптеген адамдар Конфедерация католиктерінің қатарында және кейіннен 17 ғасырда Ирландиядағы Вильям соғысы кезінде Англияның католик королі Джеймс II армиясында кездеседі (1688–1691). Сол кездегі септа басшысы Бойн шайқасында (1690) қаза тапқан, оның бойы жеті футқа жетеді дегенді айтады. О'Дауд қамалы 1477 жылы Карн Амхалгайда салынды. О'Даудтар қамалды Кромвельдіктер қайта басып алғанға дейін басқарды. Кейінгі соғыс кезінде қамал Вильям әскерінің базасы ретінде пайдаланылды және одан кейін көп ұзамай қоныстанбай қалды. 1520 жылы Баллина маңындағы Каслконнерде сол кездегі Таоиш болған Конор О'Дауд кішкентай қамал салды. Екі қамал да қазір қираған күйде. Белгілі ирландтық шежіреші Дубалтах Мак Фирбисих отбасының соңғы «сенчайы» немесе тұқымдық тарихшысы болды. Ол 1671 жылы өлтірілді.
The O'Dowd clan or sept traces its descent from Fiachrae, an older half brother of Niall of the Nine Hostages, through Nath Í mac Fiachrach (aka Dathí), the last pagan High King of Ireland. Irish legend and early texts claim Dathí was killed by a bolt of lightning as he led an army to the foot of the Alps in 455 AD. His grandson Aillil succeeded as King of Connacht and later King of Tara until 482. For centuries they were the leading sept of the northern Uí Fiachrach, a tribal group that occupied the modern counties of Mayo and Sligo. The Uí Fiachrach provided successive kings of Connacht for a long period, but their sphere of influence became confined to North Connacht. In the late 10th century, their king was named Aedh Ua Dubhda (Hugh O'Dooda). He is recorded as having 'died an untroubled death' in the year 982, making this surname one of the oldest in Europe. His grandson, Mulrony, who died in 1005 had the title of Lord of Hyfiachrach. The O'Dowds were a maritime power of considerable ability in the twelfth and thirteenth centuries. On land they managed to hold their territory intact against the superior forces of the Burkes and Birminghams. Their territory at its widest embraced the túatha of Erris and Tír Amhlaidh in Mayo and Tir Fhiacrach Múaidhe in Sligo. They forged a kingdom in Uí Fiachrach Muaidhe (Northwest Connacht) which they ringed with 20 castles, often referred to as "10 Pound Castles," and held off all comers for centuries until the incursion of the Anglo Normans. The style and design of these small Irish castles is said to have originated from a subsidy of 10 Pounds which was granted by Henry IV in 1429. However, many of the O'Dowd castles have a far more ancient history of being built directly over the site of Stone Age and Bronze Age fortifications. They were traditionally inaugurated as princes of Ui Fiachrach at Carn Amhalghaigh near Killala, on the east shore of Killala Bay near the border of Sligo and Mayo. They were considerably reduced by the Anglo Norman incursion into Connacht in the thirteenth century but were still powerful and in 1354 Sen Bhrian O'Dowd succeeded in driving all the Anglo Norman settlers out of Tireragh for a time. The O'Dowds are unique in having left a detailed account of the inauguration ceremony of their Taoiseach (clan leader). This was written in an ancient manuscript known as the Great Book of Lecan, written near Enniscrone in Tireragh between 1397 and 1418 and now carefully preserved in Dublin. The inaugural ceremony of each succeeding O'Dowd was presided over by a MacFirbis, the hereditary chroniclers of the clan. One of the most generous sponsors of the MacFirbis scholars was Tadhg Riabhach Ó Dubhda ('Dark Teige'), who became Taoiseach of Tireragh in 1417. He is particularly remembered in this manuscript where his death is recorded at Enniscrone Castle. The last election of an O'Dowd Taoiseach took place in 1595. By this time they were simply a client clan of the O'Connor clan of Sligo. This coincided with the Nine Years War, when the last independent Irish clans rose to resist English occupation of Ulster. The clan played an honourable role in the war, assisting Hugh Roe O'Donnell, in defending the western border of Ulster from incursions by the Earl of Essex in 1599 (most probably at the Battle of Curlew Pass). With the Irish defeat in 1603, their power rapidly dwindled and they were deprived of most of their patrimonial possessions. Daithi Óg O'Dowd, who married in 1636, was the last generation of O'Dowds given by MacFirbis in his pedigree of the clan. This also coincides with historical events – namely the Cromwellian reconquest (1642) following Ulster's 1641 revolt. From the rarity of the surname today, one must conclude that these successive wars, particularly those in the 17th century against the English, and the subsequent savage repression, greatly diminished O'Dowd numbers along with their power and influence. Several O'Dowds were bishops of the see of Killala. Father John Ó Duada, who was tortured and hanged in 1579, was one of the many Irish Franciscan martyrs. Many of the name appear in the ranks of the Confederate Catholics and, later in the seventeenth century, in Catholic King James II of England's army during the Williamite war in Ireland (1688–1691). The head of the sept at that time, who was killed at the Battle of the Boyne (1690), is said to have been seven feet tall. The O'Dowd castle was built in Carn Amhalghaigh in 1477. The O'Dowds occupied the castle until the Cromwellian re conquest. The castle was used as a Williamite military base during the later war and ceased to be inhabited shortly thereafter. A smaller keep was built at Castleconner near Ballina in 1520 by Conor O'Dowd, the Taoiseach of the time. Both castles are now in ruins. The noted Irish genealogiest, Dubhaltach Mac Fhirbhisigh, was the last of the 'senchai' or hereditary historicans to the family. He was murdered in 1671.
О'Дауд қамалы
О'Даудс патшалығы 20 қамалмен қоршалған, олардың көпшілігі қазір қираған күйде. Бұл қамалдардың орналасқан жерлері: No:1 Лоу Конн; No:2 Маунт Балкон, Мой өзені; No:3 Бофилд; No:4 Беллек қамалы, Баллина; No:5 Каслконр, Мой өзені; No:6 Кастлтон сарайы; No:7 Эннискрон; No:8 Караддуф; No:9 Ратли; No:10 Россли, Иски; No:11 Дромор; No:12 Дуонкой; No:13 Картон; No:14 Дромард; No:15 Ломфорд; No:16 Флуонен; No:17 Баллимоте; No:18 Марккри; No:19 Лоу Гилл; No:20 Драмклиф шығанағы. Бұл қамалдар мен қираған орындарды О'Дауд руының тарихшысы Конор Мак Хейл көп жыл бойы зерттеп, анықтаған. О'Даудс (О'Даудс) – англо-норман дәуірінде Батыс Слайгоның басшылары болған. Олар 1447 жылы Баллинада қамал салған. О'Даудс Кромвель дәуіріне (17 ғасыр) дейін қамалға иелік еткен. Қамал үш қабаттан тұрады. Екі ерекшелігі – диагональды түрде қарама-қарсы бұрыштарда орналасқан қосалқы мұнаралар. Сыртқы өлшемдері шамамен 20 метр ұзындық және 10 метр енді. Қабырғалардың қалыңдығы 1,65 метрден 2,13 метрге дейін жетеді. Қамал жылдар бойы жаңартылып, 17 ғасырда екі мұржа қосылған. Көптеген түпнұсқалық садақшы ойықтары сақталған. 1650 жылдардағы Кромвель плантациясы кезінде О'Даудс қамалдан қуылғаннан кейін, қамал мен жер Роберт Морганға берілген. Ол католик король Джеймс пен протестант Вильгельм Оранский арасындағы соғыс кезінде Вильгельм әскерінің әскери орны ретінде пайдаланылды. 17 ғасырдың соңында қамал адамдар тұрмайтын орынға айналды.
The kingdom of the O'Dowds was ringed by 20 castles, most of which are now in ruins. The location of these castles are as follows: No:1 Lough Conn; No:2 Mount Balcon, River Moy; No:3 Beaufield; No:4 Belleek Castle, Ballina; No:5 Castleconor, River Moy; No:6 Castleton Manor; No:7 Enniscrone; No:8 Carahduff; No:9 Rathlee; No:10 Rosslee, Easkey; No:11 Dromore; No:12 Doonecoy; No:13 Cartron; No:14 Dromard; No:15 Lomford; No:16 Flooneen; No:17 Ballymote; No:18 Markcree; No:19 Lough Gill; No:20 Drumcliff Bay. These castles and ruins were researched and located over many years by the Clan O'Dowd historian, Conor Mac Hale. The O'Dowdas (O'Dowds) were chieftains of west Sligo in Anglo Norman times and they built the Castle in Ballina, Co Mayo in 1447. The O'Dowds occupied the castle until the Cromwellian era (17th century). The castle is of three stories. Two of the main features are the subsidiary turrets that are situated on diagonally opposed corners. The outside measurements are approx. 20m in length and 10m wide. The thickness of the walls varies between 1.65m and 2.13m. The castle has been renovated over the years and two chimneys were added in the seventeenth century. Many of the original archer slits remain intact. After the eviction of the O'Dowds during the Cromwellian Plantation of the 1650s the castle and lands were given to Robert Morgan. It was used as a military site for the Williamite army during the war between the Catholic King James and the Protestant William of Orange. At the close of the 17th century the castle ceased to be inhabited.
Ноттингем О'Даудс
Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін құрылған Ноттингем О'Даудтары – үлкен отбасы. Эдвард О'Даудтың әкесі Ирландиядан белгісіз күні көшіп келген. Кейін Эдвард Люсиге үйленді және олардың 9 баласы болды: екі қыз және жеті ұл. Ең үлкен ұлының аты да Эдвард. Ең үлкен қызы – Джойс, одан кейін Патрик О'Дауд. Ноттингем О'Даудтарының қалған балаларының есімдері: Терри, Питер, Барри, Дайан, Энтони және Тревор. Бүгінгі күні Ноттингем мен оның төңірегінде О'Даудтың шамамен 20 отбасы бар деп саналады.
Formed Pre WWI the Nottingham O'Dowds are a large Family. Edward O'Dowd's grandfather moved from Ireland at an unknown date. Edward then went on to marry Lucy and between them had 9 children. Two girls and seven boys, the eldest also named Edward. The eldest daughter is Joyce followed by Patrick O'Dowd. The names of the rest of the Nottingham O'Dowd children are Terry, Peter, Barry, Diane, Anthony and Trevor. There are estimated to be around 20 families of O'Dowd in and around Nottingham to this day.
Аргентиналық О'Дауд
Дауд (немесе О'Дауд) есімді кем дегенде үш отбасы бар, олардың ұрпақтары қазір Аргентинада тұрады. Бір отбасы 1828 жылы Дублинде туған және Мэри Энн Хириге үйленген Джеймс Даудтан тараған. Тағы бір отбасы 1824 жылы Вестмитте туған Майкл Доудтан тараған, ол Айлин Беркке үйленгені жазылған. Үшінші отбасы 1804 жылы Ирландияда туған деген басқа Майкл Доудтан тараған. Аргентинада тағы бір Дауд тармағы бар, ол Эдвард О'Дауд, ол Ирландияда Кэтлин Линчке үйленген (күні белгісіз), Эдвард Майкл О'Даудтың (1856 немесе 1857 жылы Вестмитте туған) әкесі. Эдвард Аргентинаға көшіп, Буэнос-Айрес провинциясындағы Наварро қаласына қоныстанды, фермада жұмыс істеді. Ол Мэри Келли Моранға үйленді (оның ата-анасы Уильям Келли мен Энн Моран, екеуі де Ирландияда туып, Аргентинаға көшіп келген) және 4 балалары болды: Энн "Энни" Дауд, Кэтлин "Китти" Дауд, Эдвард Дауд және Джон Дауд. Энни, Китти және Джон баласыз қайтыс болды. Эдвард Уинифред Люси Рейнольдсқа (1898 жылдың 16 сәуірінде Жаңа Зеландияда туған) үйленді және 53 күннен кейін қайтыс болды. Құдайға шүкір, Виннифред жүкті болды және 1931 жылдың 31 наурызында Эдуардо Хосе Доудты дүниеге әкелді, ол өз кезегінде Мерседес Гарсияға үйленді (1931 жылдың 19 желтоқсанында Испанияның Астуриясында туған). Олардың 5 баласы бар, олар Аргентинада тұрады.
There are at least three families named Dowd (or O'Dowd), whose descendants are currently living in Argentina. One family descends from James Dowd who was born in Dublin in 1828, and who is recorded as marrying Mary Ann Heery. Another family descends from Michael Dowd who was born in Westmeath in 1824, and he is recorded as marrying Eileen Burke. The third family descends from another Michael Dowd who is said to have been born in Ireland in 1804. There is yet another Dowd branch in Argentina, that of Edward O'Dowd, married to Kathleen Lynch in Ireland (date unknown) parents of Edward Michael O'Dowd (born 1856 or 1857 in Westmeath). Edward emigrated to Argentina and settled in Navarro, Provincia de Buenos Aires, working in a farm. He married Mary Kelly Moran (whose parents were William Kelly and Anne Moran, both born in Ireland, emigrated to Argentina) and had 4 children: Anne "Annie" Dowd, Kathleen "Kitty" Dowd, Edward Dowd and John Dowd. Annie, Kitty and John died childless. Edward married Winifred Lucy Reynolds (born in New Zealand April 16, 1898), and died only 53 days later. Fortunately, Winifred was pregnant and gave birth to Eduardo José Dowd on March 31, 1931, who, in turn married Mercedes García (born in Asturias, Spain on December 19, 1931). They had 5 children, who live in Argentina.
Жаңа Зеландия О'Даудс
О'Даудтардың (және Даудтардың) Жаңа Зеландиядағы тармағы Патрик О'Дауд пен Аннадан (құрметті Кенни) тараған. Патрик О'Дауд 1805 жылы Ирландияның Слайго округіндегі Эскиде дүниеге келген. 1824 жылы, 16 жасында 97-ші жаяу полкіне (Ольстер графының полкі – формаларындағы түсті белгілерге байланысты "Celestials" деп те аталады) қатарына қосылған. Ол сарбаз болды және 16 жыл британдық армияда қызмет етті, оның ішінде 11 жылын Цейлонда полкпен бірге өткізді. Британ армиясынан зейнетке шыққаннан кейін әйелі Анна мен 4 баласымен Манчестерде тұрды. Ол Жаңа Зеландия Корольдік қорғаныс жасағына (қорғануға қабілетті деген сөзден шыққан) қосылып, 1847 жылдың 1 шілдесінде отбасымен бірге "SS Minerva" кемесімен Грейвсендтен Жаңа Зеландияға аттанды. 1847 жылдың 8 қазанында Окленд портына жетті. Бұл Фенциблдердің екінші жасағы болды және 80 Фенцибл, 67 әйел және 145 баладан тұрды. Жаңа Зеландияда, әсіресе Окленд аймағында О'Дауд немесе Дауд фамилиясын тасыған шамамен 180 отбасы бар. Белгілі "All Black" ойыншысы Крейг Доуд осы ұрпақтың бірі.
The New Zealand branch of the O'Dowds (and Dowds), are descended from Patrick O'Dowd and Anna (née: Kenny). Patrick O'Dowd was born in Easky, Sligo in Ireland in 1805. He enlisted into the 97th Regiment of Foot (The Earl of Ulster's – also known as the "Celestials" due to the colour of their flashes on their uniforms) in 1824, aged 16. He was a Private and served 16 years in the British Army, including 11 years with the Regiment in Ceylon. Upon his retirement from the British Army he was living in Manchester with his wife Anna and 4 children. He enlisted into The Royal New Zealand Fencibles (from the word defencible) and sailed for New Zealand from Gravesend on 1 July 1847, with his family aboard the "SS Minerva," arriving in the Port of Auckland 8 October 1847. This was the 2nd Detachment of Fencibles and included 80 Fencibles, 67 wives and 145 children. There are about 180 families living in New Zealand, mainly in the Auckland region who bear the surname O'Dowd or Dowd. Craig Dowd the well known All Black is one of these descendants.