Ұлыбританияның ЕО бюджетіне жасаған жарнасын азайту тетігі – 1985 жылдан бері қолданылып келе жатқан түзету механизмі. Есептеу әдісі, сомасы, мақсаты туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританияның ЕО үлесін азайту жөніндегі қаржылық есептеу
Financial calculation reducing the UK's EU contributions
Ұлыбританияның жеңілдігі (немесе Ұлыбританияның түзетуі) – 1985 жылдан бері қолданылып келе жатқан, Ұлыбританияның ЕО бюджетіне жасаған үлесін азайтатын қаржылық механизм. Бұл күрделі есептеу Ұлыбританияның таза үлесінің шамамен 66%-ына тең азайтуды қамтамасыз етті – яғни Ұлыбританияның ЕО бюджетіне төлеген сомасы мен ЕО бюджетінен алған түсімдерінің арасындағы айырма. 2016 жылы 11,7 миллиард евро (9,6 миллиард фунт стерлинг) таза үлес негізінде, Ұлыбритания қазынасы 2017 жылғы жеңілдікті 6,6 миллиард евро (5,6 миллиард фунт стерлинг) деп бағалады, бұл Ұлыбританияның 2017 жылғы бюджетке жасаған соңғы үлесін 10,4 миллиард евроға (8,9 миллиард фунт стерлинг) дейін азайтты. Жеңілдік ЕО шарттарында бекітілмегенімен, ол әр жеті жыл сайын Көпжылдық қаржылық ая (КҚА) аясында келісілді және бірауыздан мақұлдалуы тиіс болды.
The UK rebate (or UK correction) was a financial mechanism that reduced the United Kingdom's contribution to the EU budget in effect since 1985. It was a complex calculation which equated to a reduction of approximately 66% of the UK's net contribution – the amount paid by the UK into the EU budget less receipts from the EU budget. Based on a net contribution of €11.7 (£9.6) billion in 2016, the UK Treasury estimated the 2017 rebate amounted to €6.6 (£5.6) billion reducing the ultimate UK contribution for the 2017 budget to €10.4 (£8.9) billion. Although the rebate was not set in the EU treaties, it was negotiated as part of the Multiannual Financial Framework (MFF) every seven years and had to be unanimously agreed.
Есептеу және механика
Ұлыбританияның жылдық жеңілдігінің мөлшерін есептеу күрделі болды. Негізінен, Ұлыбритания мүше мемлекеттердің ҚҚС үлесі мен Еуроодақтың шығындары арасындағы айырманың 66% көлемін қайтарып алды. Еуропалық комиссия егжей-тегжейлі есептеулерді жұмыс құжатында жариялады. Кез келген жылғы жеңілдік келесі жылға жоспарланып, төленді, ал төлемдер үш жылға дейін қайта қаралуға жатады. Еуропалық комиссиядан Ұлыбританияның қазынасына ақша аударылмады; жеңілдіктің нәтижесі Ұлыбританияның төлемдерінің мөлшерін азайту болды. Жеңілдіктің салдары барлық басқа мүше мемлекеттерден қажетті жарналарды арттыру болды, бұл жалпы бюджеттің жетіспеушілігін толықтыруға мүмкіндік берді. Германия, Нидерланды, Швеция және Австрияның жеңілдікті өтеуге тиіс үлесі 25%-қа дейін шектелді, бұл көрсеткіш әйтпесе қолданылар еді.
Calculating the size of the UK's annual rebate was complex. Broadly, the UK got back 66% of the difference between its share of member states' VAT contributions and its share of EU spending in return. The European Commission set out the detailed calculations in a working document. The calculation of the rebate for any one year was budgeted and paid for the following year, and the payments were subject to revision for up to three further years. There was no transfer of money from the European Commission to the UK Treasury involved; the effect of the rebate was to reduce the size of the UK's payments. The effect of the rebate was to increase contributions required from all other member states, to make up the loss from the overall budget. Germany, the Netherlands, Sweden and Austria all had their contribution to make up for the rebate capped to 25% of the figure which would otherwise apply.
Өзгерістерге қысым
Brexit-тен бұрынғы жылдары Еуроодақтың әртүрлі мүше мемлекеттері тарапынан жеңілдікті жоюға қысым күшейді. Бұл, әсіресе, 2004 жылға дейінгі он бес мемлекетке қарағанда әлдеқайда кедейірек жаңа мүше мемлекеттердің Еуроодаққа қосылуымен байланысты болды. Олардың жалпы ауыл шаруашылығы саясатына (АШС) және Еуроодақ бюджетіне айтарлықтай шығын әкелгені белгілі болды. Көптеген сарапшылардың пікірінше, бұл жағдай Ұлыбританияның Еуроодақ бюджетіндегі жеңілдігін алуын қиындатты. Бұл ретте, барлық жаңа мүше мемлекеттер Ұлыбританиядан әлдеқайда кедей екендігі туралы моральдық аргументтер де айтылды. Алайда, жаңа мүше мемлекеттер Ұлыбритания сияқты Еуроодақ қаражатын таза алушыларға айналады, ал Германия ғана осы мемлекеттерге үлкен үлес қосты. Бұл жеңілдік Ұлыбританияның Еуроодақпен бюджеттік келіссөздерін қиындатты. Әдетте, елдер мен олардың тәуелсіз мекемелері Еуроодақтың орталық қаражатын алуға үміткер болады. Ұлыбритания үкіметі Еуроодақтың кез келген қаржысының үштен екі бөлігі жеңілдіктен шегеріліп, Ұлыбритания үкіметінің қаражатынан төленетінін білгендіктен, Еуроодақ қаражатына өтініш беруге ынтасы азайды. Басқа елдердің бюджетке төлейтін үлесіне олар алған қаражаттың әсері тимейді, сондықтан олардың қаражат сұрауларын азайтуға мүддесі жоқ. Сонымен қатар, көптеген Еуроодақ гранттары алушының жергілікті көздерден, көбінесе ұлттық немесе жергілікті үкіметтен қаржы табуын талап етеді. Бұл Ұлыбритания үкіметінің кірісінен түсетін үлесті одан әрі арттырды. Нәтижесінде, Еуроодақтан Ұлыбританияға қайта оралатын шығыстар жасанды түрде төмендеді, ал жеңілдіктің мақсаты болған тапшылық күшейді. Ұлыбритания үкіметі жеңілдікті жою науқандарына қарсы тұрды және Еуроодақтың осы мәселе бойынша шешім қабылдауына вето құқығына ие болды. Бұрынғы премьер-министр Тони Блэр жеңілдікті жоюға бағытталған кез келген әрекетке вето қоятынын мәлімдеді. Оны оның кабинетіндегі көптеген мүшелер және негізгі оппозициялық партия – консерваторлар, сондай-ақ британдық көпшілік қолдады. Жеңілдікті қолдаушылар бұл жеңілдік тудырған бұрмалаушылық ортақ ауыл шаруашылығы саясатымен салыстырғанда аз екенін айтты, себебі ол қымбатқа соғып, Еуроодақтағы еркін және әділ саудаға әсер етеді. Сонымен қатар, жеңілдік болмаса, Ұлыбритания экономикалары арасындағы құрылымдық айырмашылықтарға байланысты Франция сияқты салыстырмалы бай елдерге қарағанда Еуроодаққа көбірек төлейтінін атап өтті. 2004 жылдан бастап Франция Ұлыбританияға қарағанда екі есе көп АШС қаражатын алды (жалпы қаражаттың 22% -ы, Ұлыбританияның 9% -ына қарағанда), бұл Францияның АШС-тен алған пайдасы Ұлыбританиядан 6,37 млрд. евроға артық. 2005 жылға арналған Ұлыбританияның бюджеттік жеңілдігі шамамен 5,5 млрд. евроны құрауы жоспарланған. Жаңа мүше мемлекеттердің ауыл шаруашылығы шығындары графиктің «басқа» сегментіне кіреді. Бұл 2004 жылы қолданыстағы мүше мемлекеттерге қолданылатын төлем ставкаларының 25% -ына дейін шектелді, 2005 жылы 30% -ға дейін және 2013 жылы 100% -ға дейін өсті. АШС шығындары шектеледі, сондықтан егер одан әрі өзгерістер жасалмаса, 2004 жылға дейінгі барлық елдерге төленетін төлемдер осы кезеңде 5% -қа төмендейді. Кейбір сарапшылар Франция Ұлыбритания алған АШС төлемінен екі есе көп алады деп мәлімдейді, өйткені оның егістік жері екі есе көп, бірақ екеуінің арасындағы байланыстың дәрежесі даулы. Ұлыбритания жеңілдігін сақтап қалуды талап еткенінің негізгі себебі, егер ол АШС-ті өзгертпей төмендетілсе, онда Ұлыбритания тиімсіз француздық ауыл шаруашылығы саласына субсидия бермек. Алайда Франция өзі 2013 жылы алғаннан 9,05 млрд. евроға артық қаржыны Еуроодақ бюджетіне төлейтін таза мемлекет болып қала береді. Егер жеңілдіктер АШС-ті өзгертпей жойылса, онда Ұлыбритания Франциядан гөрі үлкен таза үлес төлер еді. Ұлыбританияның таза үлесі шамамен 10 млрд. евроны құрайтын еді, бұл 3,86 млрд. евроны құрайтын тарихи үлеске қарағанда, қазіргі Францияның 6,46 млрд. евроны құрайтын таза үлесінен жоғары. Франция Ұлыбританияның жеңілдігіне ең үлкен үлес қосып, оның жойылғанынан ең көп пайда көретін мемлекет болды. Егер Франциядан жеңілдікке үлес қосу талап етілмесе, ол әлі де Ұлыбританиядан Еуроодақ бюджетіне көбірек үлес қосқан болар еді. Бұл қарама-қайшылықтар 2005 жылдың маусым айында Брюссельде өткен Еуроодақ бюджеті бойынша келіссөздерде тұйыққа тірелді. Франция және басқа мемлекеттер осы кездесуде Ұлыбританияның жеңілдігін жоюды талап етті. Ұлыбритания мұны Францияның еуропалық конституцияны референдумда жоққа шығарғаннан кейін беделдік сақтауға бағытталған дипломатиялық маневрі деп бағалады. Ұлыбритания жеңілдікті жоюдың алдында АШС реформасын міндетті етіп қойды, бұл ұсынысты оның қарсыластары қабылдамады. Келіссөздер келісімге қол жеткізбей аяқталды. 2005 жылдың желтоқсанында Ұлыбритания премьер-министрі Тони Блэр 2007–2013 жылдарға арналған жеңілдіктің шамамен 20% -ын беруге келісті, бұл қаражат АШС төлемдеріне жұмсалмауы, басқа елдердің де үлесі болуы және жаңа мүше мемлекеттерге ғана бағытталғаны шарт болды. АШС-ке жұмсалатын қаражат бұрын келісілгендей, өзгеріссіз қалды. Жалпы, бұл АШС-ке жұмсалатын бюджет үлесін азайтты. Еуропалық комиссия Еуроодақтың барлық шығыстарын толық қарап шығуы керек екені туралы келісімге келді.
There had been growing pressure in recent years before Brexit from various EU member states for the rebate to be scrapped. This was partly because the recent additional member states of the EU, which are considerably poorer than the fifteen pre 2004 states, are a considerable expense on the CAP and the EU budget in general. The view was put forward by many that this made the UK rebate harder to accommodate within the EU budget, leveraged with the moral argument that all the new entrants were substantially poorer than the UK. The new entrants, however, are likely to be net recipients of EU funds and not net contributors like the UK was, and only Germany makes a larger contribution to these poorer entrants. The rebate distorted UK funding negotiations with the EU. Normally, countries and independent agencies within each country bid to receive central EU funds. The UK government was aware that two thirds of any EU funding would have in effect been deducted from the rebate and came out of UK government funds. Thus the UK had only a one third incentive to apply for EU funds. Other countries, whose contributions into the budget are not affected by funds they receive back, have no incentive to moderate their requests for funds. Furthermore, many EU grants are conditional on the recipient finding a proportion of funding from local sources, frequently national or local government. This increased the proportion coming from UK government revenue even further. This had the effect of artificially reducing EU expenditure returning to the UK and worsening the deficit which the rebate was intended to redress. The British government had resisted campaigns to abolish the rebate and the UK had a veto on any decision by the EU to do so. Former Prime Minister Tony Blair said that he would veto any attempt to scrap the rebate. He was supported by many in his Cabinet and by the main opposition party, the Conservatives, as well as the majority of the British public. Supporters of the rebate argued that the distortion created by the rebate is minor compared to that created by the Common Agricultural Policy, which is expensive and has implications for free and fair trade in the EU. In addition, they point out that without the rebate, the UK would pay much more into the EU than comparably wealthy countries like France, due to structural differences between their economies. as of 2004, France got more than twice as much CAP funds as the UK (22% of total funds compared to the UK's 9%) which in cash terms is a net benefit that France gets over and above what the UK got from the CAP of €6.37bn. In comparison, the UK budget rebate for 2005 was scheduled to be approx €5.5bn. Agricultural expenditure for new member states is included in the 'other' segment of the graph. This was limited in 2004 to 25% of payment rates applying to existing member states, rising to 30% in 2005 and 100% in 2013. Total CAP expenditure is capped, so in the absence of further changes, payments to all the pre 2004 member countries will fall by 5% over this period. Some commentators claim that to a large extent, France gets twice the CAP payment that was received by the UK because it has twice the amount of farmland, although the extent to which there is a correlation between the two is disputed. The underlying reason why the UK insisted on retaining its rebate is that if it were reduced with no change to the CAP, then in its view the UK would have been subsidising an inefficient French farming sector. However, France itself remains a net payer to the EU budget, contributing €9.05 billion more than it received in 2013. If the rebate was removed without changes to the CAP then the UK would have paid a larger net contribution than France. The UK would have made a net contribution of approximately €10bn compared to the historical contribution of €3.86bn, versus a current French net contribution of €6.46bn. and was the greatest contributor towards the UK rebate, which means it would have benefited most from its abolition. If France was not required to contribute towards the rebate it would have still contributed more to the EU budget than the UK did. These contrasting positions led to deadlock at the June 2005 EU budget negotiations in Brussels. France and other states demanded the abolition of the UK rebate at this meeting. Britain dismissed this as a diplomatic manoeuvre by France to save face after their rejection of the European Constitution in a referendum two weeks before the meeting. The UK made CAP reform a prerequisite of removal of the rebate, a proposal their opponents rejected. The negotiations thus ended without an agreement being reached. In December 2005 the UK Prime Minister Tony Blair agreed to give up approximately 20% of the rebate for the period 2007–2013, on condition that the funds did not contribute to CAP payments, were matched by contributions from other countries and were only for the new member states. Spending on the CAP remained fixed, as had previously been agreed. Overall, this reduced the proportion of the budget spent on the CAP. It was agreed that the European Commission should conduct a full review of all EU spending.
Брекзиттен кейінгі Еуропалық одақ
Ұлыбританияның ЕО-дан шығуы жеңілдіктерді жою туралы жаңа талқылауларға әкелді, сонда бұрынғы бюджет және адам ресурстары жөніндегі Еуропалық комиссар Гюнтер Эттингер: "Бүгілген жеңілдіктердің анасы [Ұлыбритания] ғана емес, сонымен қатар оның барлық 'балаларынан' да бас тартатын бюджеттік аяны ұсынғым келеді" деді. Алайда, 2021-2027 жылдарға арналған көпжылдық қаржылық аяда Германия мен «салымды төрттік» елдерге мүше мемлекеттердің ҰІЖ-сіне сәйкес 53,2 млрд. евро көлемінде ұлттық жеңілдіктер ретінде қаражат бөлінетін болады.
The withdrawal of the UK from the EU had led to renewed discussion of scrapping of the rebates, with former European Commissioner for Budget and Human Resources Günther Oettinger stating that "I want to propose a budget framework that does not only do without the mother of all rebates [the U. K.’s] but without all of its children as well". Far from this, the Multiannual Financial Framework for the 2021 2027 period will shift €53.2bn as national rebates to Germany and the frugal Four funded by the Member States according to their GNI.