Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шығыс Сібір теңізіндегі арал, Антарктика аралдар тобы.
Island in the East Siberian Sea
the Antarctic island group
Беннетт аралы (;) – Шығыс Сібір теңізінің солтүстік бөлігіндегі Де Лонг аралдарының ең ірісі. Аралдың ауданы шамамен 6 км² және оның шығыс жағында томболо бар. Аралдың ең биік нүктесі – архипелагтың ең биік нүктесі – Де Лонг тауы. Беннетт аралы Ресейдің Якутия әкімшілік бөлігіне жатады.
Bennett Island (; ) is the largest of the De Long Islands in the northern part of the East Siberian Sea. The area of this island is approximately and it has a tombolo at its eastern end. The highest point of the island is high Mount De Long, the highest point of the archipelago. Bennett Island is part of the Yakutia administrative division of Russia.
Тарих
Беннетт аралын 1881 жылы американдық зерттеуші Джордж В. Де Лонг ашқан, ал арал экспедицияны қаржылаған Джеймс Гордон Беннетт-младшийдің құрметіне аталған. Де Лонг 1879 жылы «Женнет» кемесімен Врангель аралына жетіп, Солтүстік полюске жақын Солтүстік мұхитының ашық теңіздерін табуды үміттене отырып сапарға шықты. Бірақ 1879 жылдың қыркүйегінде кеме Геральд аралының жанында мұз қаптамасына ілігіп, қиын жағдайға түсті. Кеме мұздың қысымынан сынып, 1881 жылдың маусымында батып кетті. Осыдан кейін экспедиция мүшелері мұз үстімен жаяу жолға шығып, 1881 жылдың шілдесінде Беннетт аралын ашты және оны АҚШ-қа қарасты деп жариялады. Олар бірнеше күн аралда болғаннан кейін Жаңа Сибір аралдары мен Сибирь құрлығына бет бұрды. 1901 жылдың тамызында орыс полярлық кемесі «Заря» легендарлы Санников жерін іздеу үшін экспедицияға шықты, бірақ көп ұзамай жүзуші мұздықтардың кедергісіне тап болды. 1902 жылы Санников жеріне жету әрекеттері жалғасты, ал «Заря» қатып қалған мұздың ішінде қалды. 1902 жылдың қарашасында орыс зерттеушісі барон Эдуард Толл және оның үш серігі Беннетт аралынан оңтүстікке қарай, мұз жарықтарымен саяхаттап бара жатқанда із-түссіз жоғалып кетті. 1916 жылы Лондондағы Ресей елшісі Император үкіметінің Беннетт және басқа Арктикалық аралдарды Ресей империясының бір бөлігі деп есептейтінін ресми түрде хабарлады. Бұл аумақтық талапты Кеңес Одағы да қолдады. Кейбір адамдар 1881 жылғы экспедицияға сүйене отырып, Беннетт аралының АҚШ-қа тиесілі екенін, ал Де Лонг тобының иелігінде болуын жақтасады. Алайда, АҚШ үкіметі Беннетт аралын өзіне қарасты деп жарияламаған және оны Ресейдің аумағы деп мойындайды.
Bennett Island was discovered by the wider world by US explorer George W. De Long in 1881, and named after James Gordon Bennett Jr., who had financed the expedition. De Long set out in 1879 aboard the Jeannette, hoping to reach Wrangel Island and to discover open seas in the Arctic Ocean near the North Pole. However, the ship entered an ice pack near Herald Island in September 1879, and became trapped. The vessel was crushed by the ice and sank in June 1881. At that point the party was forced to trek over the ice on foot, discovering Bennett Island during July 1881, and claiming it for the United States. They remained on the island for several days before setting out again for the New Siberian Islands and the mainland of Siberia. In August 1901, Russian polar ship Zarya sailed on an expedition searching for the legendary Sannikov Land but was soon blocked by floating pack ice. During 1902 the attempts to reach Sannikov Land continued while Zarya was trapped in fast ice. Russian explorer Baron Eduard Toll and three companions vanished forever in November 1902 while travelling away from Bennett Island towards the south on loose ice floes. In 1916, the Russian ambassador in London issued an official notice to the effect that the Imperial government considered Bennett, along with other Arctic islands, integral parts of the Russian Empire. This territorial claim was later maintained by the Soviet Union. Some individuals assert American ownership of Bennett Island, and others of the De Long group, based on the 1881 landing. However, the United States government has never claimed Bennett Island, and recognizes it as Russian territory.
Геология
Беннет аралы ерте палеозой, кеш креда, плиоцен және квартерлік шөгінді және магмалық жыныстардан құралған. Беннет аралында жазылған ең көне тау жыныстары – кембрийден ордовикке дейінгі орташа көлбеу теңіз шөгінді жыныстары. Олар шамамен қалыңдықты аргиллиттер тізбегінен тұрады, онда аз мөлшерде сазтас және орта кембрий трилобиттерін және ордовик аргиллиттерін, сазтастарын және граптолиттерді қамтитын кварц құмтастары бар әктас кездеседі. Бұл палеозойлық жыныстардың үстіне кеш креда дәуірінің көмірлі аргиллиттері мен кварцит тәрізді құмтастары, базальт лавасы және туф, сондай-ақ туфты аргиллит линзалары орналасқан. Кеш креда қабаттары плиоценнен квартерге дейінгі жасқа жататын базальт лаваларымен жабылады. Квартерлік вулкандық жыныстар вулкандық конустарды қалыптастырады.
Bennett Island consists of Early Paleozoic, late Cretaceous, Pliocene, and Quaternary sedimentary and igneous rocks. The oldest rocks outcropping on Bennett island are moderately tilted marine Cambrian to Ordovician sedimentary rocks. They consist of an approximately thick sequence of argillites with minor amounts of siltstone, and limestone that contain Middle Cambrian trilobites and of Ordovician argillites, siltstones, and quartz sandstones that contain graptolites. These Paleozoic rocks are overlain by Late Cretacecous coal bearing argillites and quartzite like sandstones and basaltic lava and tuff with lenses of tuffaceous argillite. The Late Cretaceous strata is overlain by basaltic lavas ranging in age from Pliocene to Quaternary. The Quaternary volcanic rocks form volcanic cones.
Климат
Ағылшын тіліндегі әдебиеттерде Беннетт аралының климатологиясы туралы аз ғылыми еңбек жарияланған. Доктор Глазовский Беннетт аралындағы жылдық жауын-шашын мөлшері теңіз деңгейінде басталып, Толья мұз қабатының ең биік нүктесінде өзгеретінін мәлімдеді.
Little has been published about the climatology of Bennett Island in the English language literature. Dr. Glazovskiy stated that the annual precipitation on Bennett Island varied from at sea level to at the crest of the Tollya Ice Cap.
Мұздықтар
Беннет аралы Де Лонг аралдарындағы ең үлкен тұрақты мұз жамылғысына ие. 1987 жылы осы аралдың тұрақты мұздық қабаты жалпы ауданы 7 км² болатын төрт жеке мұздықтан тұрды. Бұл мұздықтардың барлығы тік беткейлі, базальтты үстірттерде орналасқан. 1992 жылы доктор Веркулич және басқалар, Анисимов пен Тумской, Макеев және басқалар Беннет және Де Лонг аралдарының басқа аралдарындағы мұздықтардың Соңғы мұздық максимум (Кейінгі Вайхсель дәуірі) кезінде қалыптасқан шағын пассивті мұздықтардың қалдықтары екенін анықтады, олар шамамен 17 000 - 24 000 жыл бұрын пайда болған. Бұл мұздықтар пайда болған кезде Де Лонг аралдары қазір Арктика мұхиты мен Шығыс Сібір теңізінің астында жатқан үлкен Арктикалық жазығы деп аталатын кең аумақты құраған төбелер болатын.
Bennett Island has the largest permanent ice cover within the De Long Islands. In 1987, the permanent ice cap of this island consisted of four separate glaciers that had a total area of All of these glaciers were perched on high, basaltic plateaus bounded by steep scarp like slopes. In 1992, Dr. Verkulich and others Anisimov and Tumskoy, and Makeyev and others, the glaciers found on Bennett and other islands of the De Long Islands are remnants of small passive ice caps formed during the Last Glacial Maximum (Late Weichselian Epoch) about 17,000 to 24,000 BP. At the time that these ice caps formed, the De Long Islands were major hills within a large subaerial plain, called the Great Arctic Plain, that now lies submerged below the Arctic Ocean and East Siberian Sea.
Өсімдіктер
Беннет аралын шөптесін өсімдіктер, астық тұқымдас шөптер, гүлді өсімдіктер және криптогамдық тундра жабады. Бұл негізінен өте төмен өсетін шөптерден, астық тұқымдас шөптерден, гүлді өсімдіктерден, мүктерден, лишайлардан және бауырлы өсімдіктерден тұратын тундра. Бұл өсімдіктер жер бетін көбінесе немесе толығымен жабады. Топырақ әдетте ылғалды, ұсақ бөлшекті және көбінесе дөңгелектелген болады.
Rush/grass, forb, cryptogam tundra covers the Bennett Island. It is tundra consisting mostly of very low growing grasses, rushes, forbs, mosses, lichens, and liverworts. These plants either mostly or completely cover the surface of the ground. The soils are typically moist, fine grained, and often hummocky.
Атмосфералық шұңқырлар мен гидротермалық жарылыстар
Беннетт аралы атмосфера ғалымдарын ондаған жылдар бойы мазалап келген атмосфералық құбылыстармен ерекшеленеді. Осы аралдың үстінен уақыт-уақыт жүздеген шақырымға созылатын, Ресейдің солтүстік-шығыс жағалауынан бастау алатын үлкен құбылыстар пайда болады. Жақында жасалған зерттеулерге сәйкес, олардың пайда болуына арал маңындағы гидротермальдық жарылыстар себеп, бірақ бұл олардың пайда болуының басқа да механизмдерін, соның ішінде метеорологиялық факторларды жоққа шығармайды. Бұрынғы кезде бұл құбылыстардың себебі – жанартаулар, газдың шығуы, әскери сынақтар немесе метеорологиялық жағдайлар деп есептелген. Бүгінде арал маңындағы гидротермальдық жарылыстардың болуы ең сенімді түсіндірме саналады.
Bennett Island is notable for its associated atmospheric plumes, which have remained a mystery to atmospheric scientists for decades. From time to time, large plumes form over this island, reaching hundreds of miles in length and radiating from the northeast coast of Russia. According to recent studies, hydrothermal eruptions in the vicinity of the island are the cause of their formation, but this does not exclude other mechanisms of their origin, including meteorological ones. Since then, the main hypotheses for the formation of plumes have been the assumption that they are caused by volcanoes, outbursts of some gas, military tests, as well as the assumption of their meteorological origin. Today, the version of periodic hydrothermal eruptions near the island is considered the most reliable.
Гидротермиялық жарылыстар
1973-1986 жылдардағы спутниктік суреттерді талдау Беннетт аралы үстіндегі атмосфералық қауырсындардың пайда болуының циклдылығын көрсетті. Бұл олардың метеорологиялық сипатта болуы мүмкін деген пікірдің себебі болды, бұл Карманның ағын көшелеріне ұқсас. Барлығы 152 осындай оқиға тіркелді, солардың ішінде 2008 жылдың 12 наурызындағы соңғысы жеке зерттелді. Егер метеорологиялық сипатта болса, онда ол күткеннен үлкен болып шықты. Қауырсынның ұзындығы , көлемі болды, ал биіктігі Беннетт аралының рельефінен асып түсті. 1983 жылы алғаш рет байқалған жарылыс 6 сағатқа созылды, бірақ мұндай оқиғалардың ұзақтығы бірнеше күнге дейін жете алады. Жарылыс кезінде шығарылған қатты материалдың көлемі , бұл шағын жанартаулық жарылыстарға сәйкес келеді. Аралдың айналасындағы теңіз түбінің топографиялық деректерін салыстыру 20 ғасырдың топографиясынан елеулі айырмашылықтарды көрсетті, нәтижесінде қауырсынның пайда болған жеріне сәйкес келетін жерлерде жаңа конус тәрізді үйінділер пайда болды. Арал маңындағы теңіз шөгінділерінің үлгілерін талдау гидротермальдық ерітінділермен жақында өзара әрекеттескенін көрсетті, себебі ферромагниттік құрамындағы бұл конус тәрізді формацияларда тодорокит минералы бар, ол тек ыстық су бұлақтарының шөгінділерінде ғана кездеседі. Осылайша, бу-газ жарылыстары қазіргі гидротермальдық жүйенің салыстырмалы түрде жоғары температуралы ортасында жүзеге асады және жанартаулық жарылыстарға қарағанда гидротермальдық жарылыстарға көбірек байланысты. Дәстүрлі гейзерлер сияқты, оқиғалардың жиілігі жоғарыда аталған гидротермальдық жүйенің су қорын қалпына келтіруге және келесі жарылысқа дейін қыздыруға қажетті уақытпен анықталады. Бұл жанартаулық конустың бірі Де Лонг экспедициясы байқаған болуы мүмкін деп есептеледі. Мұндай жанартаулық құрылымдар әдетте мұхит толқындары немесе теңіз мұзының әсерінен тез жойылады және ұзақ уақыт бойы жер бетінде сақталмайды.
Analysis of satellite images from 1973 to 1986 indicated the cyclicity in the appearance of atmospheric plumes over Bennett Island. It was the reason for the opinion, that they most likely have meteorological nature, which is similar to Karman vortex streets. A total of 152 such events were recorded, one of the last of March 12, 2008 was studied separately. It turned out that it was larger than expected if it had a meteorological nature. The length of the plume was , the volume exceeded Also its height was higher than the relief of Bennett Island. The first spotted eruption of 1983 lasted 6 hours, but the duration of these events can reach several days. The volume of ejected solid material reaches , which corresponds to small volcanic eruptions. Subsequent comparison of bathymetric data of seafloor topography around the island showed significant differences from the topography of the 20th century, with the appearance of new cone shaped shoals in places that corresponded well to the location of the plume's origin. Analysis of samples of marine sediments near the island showed a recent interaction with hydrothermal solutions, since these cone shaped formations of ferromanganese composition contain the mineral todorokite, which is common only in hot spring sediments. Thus, events with the formation of vapor gas plumes occur in the relatively high temperature environment of the modern hydrothermal system and are more related to hydrothermal eruptions than to volcanic ones. And by analogy with conventional geysers, the frequency of events is determined by the time it takes for the aforementioned hydrothermal system to restore water reserves and to warm it up for the next eruption. It is assumed that one of these volcanic cones could be observed by the De Long expedition. Such volcanic formations are usually quickly destroyed by ocean waves or sea ice and do not remain on the surface for a long time.